Τα “κομμένα βιβλία”, η απωθημένη Ιστορία και η νεοελληνική υποκρισία

Με αφορμή κάποιες εκδηλώσεις του Ιδρύματος Ωνάση 

Καλά περάσαμε στις γιορτές με τον Εφραίμ, τον Παπαδήμο, τον Καρατζαφέρη και τον Γιωργάκη! Ήρθε όμως μια πρόσκληση από τη  Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση για να ταράξει τη χριστουγεννιάτικη Νιρβάνα μας.

Η πρόσκληση αφορούσε μια εκδήλωση με τίτλο:  Τα «κομμένα» σχολικά εγχειρίδια της Ιστορίας.  Το  σχετικό σκεπτικό, αναφέρει:
«Η Ιστορία της ΣΤ´ Δημοτικού είναι μόνο το πιο πρόσφατο από μια σειρά παραδειγμάτων σχολικών εγχειριδίων Ιστορίας που προκάλεσαν τόσο σφοδρές αντιπαραθέσεις, ώστε εντέλει το Υπουργείο Παιδείας να υποχρεωθεί να τα αποσύρει, προκειμένου να ηρεμήσουν τα πνεύματα… Η εκδήλωση εντάσσεται στον κύκλο Η αφήγηση της Ιστορίας και η διδασκαλία της ως ιστορικά φαινόμενα που φιλοδοξεί να αναδείξει κρίσιμα ζητήματα όπως η διαμόρφωση της συλλογικής συνείδησης μέσα από την αντιμετώπιση του μαθήματος της Ιστορίας στο σχολείο και μέσα από τη δημόσια συζήτηση για θέματα ιστορίας, ή το ζήτημα της διάστασης που συχνά παρατηρείται ανάμεσα στην Ιστορία των ειδικών ιστορικών και την «επίσημη» σχολική εκδοχή της ιστορίας αλλά και τη δημόσια ιστορία γενικότερα. Ακόμα, το πώς πολιτικοί στόχοι και γενικότερες κοινωνικές τάσεις μιας εποχής επηρεάζουν τον τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας.»

Με δυο λόγια, εμείς καταλαβαίνουμε ότι  η απόκρυψη σημαντικών ιστορικών γεγονότων από τους “ειδικούς ιστορικούς”  -όπως οι Γενοκτονίες που συνέβησαν στην Ανατολή από έναν ακραίο εθνικισμό, η εν ψυχρώ σφαγή της Σμύρνης από τους κεμαλικούς, η αποσιώπηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, η εσωτερική σύγκρουση στην Κατοχή με τους δωσίλογους, η ξένη επέμβαση,  ο Εμφύλιος και τα μετεμφυλιακά γεγονότα, τα Σεπτεμβριανά του ’55, η αποκιοκρατία και ο ρόλος της στο Κυπριακό- όχι μόνο δεν καταγγέλονται ως “στρατευμένη δουλόφρων ιστοριογραφία”,αλλά αντιθέτως  θεωρείται -από τους οργανωτές- ότι αποτελεί  στοιχείο προς υπεράσπιση, μιας και οι  ”αντίπαλοι” είναι οι “αδαείς” -κατά τους οργανωτές πάντα- που εκφράζουν είτε την “«επίσημη» σχολική εκδοχή της ιστορίας αλλά και τη δημόσια ιστορία γενικότερα“” .

 

Το ότι μπορεί οι “ειδικοί ιστορικοί” να είναι βουτηγμένοι μέχρι τα μπούνια σε εθελοδουλείες και να υπηρετούν τις όποιες  ιδεοληψίες, δεν περνά καθόλου από το μυαλό των αααθώων οργανωτών!!!!!!

Και όλη αυτή η προσπάθεια “ξεπλύματος” μιας αναθεωρητικής και στημένης ιστοριογραφίας γίνεται τη στιγμή που ολόκληρες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας είναι ακόμα άγραφες, ενώ κυριαρχεί στο συγκεκριμένο ρεύμα η Άρνηση των Γενοκτονιών και η συγκάλυψη των εγκλημάτων του τουρκικού εθνικισμού…

Η απόρριψη του συγκεκριμένου πονήματος, το οποίο προσπαθεί να “ξεπλύνει” κυριολεκτικά η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνώντου Ωνάσειου, από την κατακραυγή για την μερικότητα και την αντιεπιστημονικότητα που το διέκρινε  , περιγράφεται εξαιρετικά από τον Κ. Παλούκη: “ Η άρνηση του βιβλίου είναι μια «εξέγερση» των «από κάτω» που διεκδικούσαν και διεκδικούν το ρόλο που τους αξίζει και τους ανήκει στην ιστορία, αλλά και σε αυτήν εδώ τελικά την κοινωνία. Είναι η άρνηση και η αντίσταση σε συμβολικό και ιδεολογικό επίπεδο, σε επίπεδο ιστορίας, της εξαφάνισης τους από το ιστορικό γίγνεσθαι. Είναι η διεκδίκηση του παρελθόντος τους και του «πόνου» τους. Είναι η διεκδίκηση του δικαιώματός τους να έχουν άποψη για τη δική τους συλλογική ιστορική μνήμη….”

Το βιβλίο αποσύρθηκε μετά από συστηματική κριτική όλης της υπόλοιπης επιστημονικής κοινότητας -πλήν του συγκεκριμένου ρεύματος που κατά κράτος ηττήθηκε- και μετά από αγωνιστική διεκδίκηση του δικαιώματος του ίδιου του λαού να διδάσκεται την ιστορία του, όχι με βάση τα προκατειλημμένα γυαλιά των επαγγελματιών υποτακτικών. Όπως έγραψε και ο Γιώργος Σταματόπουλος (“Ε”, 29-9-07) Η απόσυρση του βιβλίου δεν είναι νίκη του λαού, είναι ήττα της εξουσίας και των υποτακτικών (της) διανοουμένων.”

—–

Η εμμονή των υπευθύνων  της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών με το βιβλίο της Ρεπούση είναι εντυπωσιακή. Και το θέμα  της 8ης Φεβρουαρίου “Η διδασκαλία της μεταπολεμικής ιστορίας μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια“ συνοδεύεται επίσης από το εξώφυλλο της κ. Ρεπούση ως να πρόκειται για το σοφώτερο των ιστορικών πονημάτων και οδηγός για την “επιστημονική” και “σοβαρή” και “αντικειμενική”  διδασκαλία της μεταπολεμικής ιστορίας…

Εντάξει σύντροφοι! Το πιάσαμε το υπονοούμενο και  εμπεδώσαμε το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στους μη ειδικούς.

Και φυσικά, μιας και εμείς είμαστε με τη “δημόσια ιστορία” και ενάντια στους συγκεκριμένους  “ειδικούς ιστορικούς”, ας μην ξεχάσουμε το σοφό λαό μας που λέει και αποτυπώνει εξαίρετα τη ρεπούσεια εμμονή των οργανωτών της Στέγης...:
“Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει“!!!

Εμείς σας ξαναπροτείνουμε τα πλείστα όσα θέματα είχαμε ανεβάσει εκείνη την εποχή:

-Ρεπούσηηηηηη, φέρε τα σώβρακα πίσω…

-Μια εξαιρετική προσέγγιση για ένα παλιό θέμα…

-Ευτύχης Μπιτσάκης: Για το βιβλίο Ιστορίας

-Οι παρεμβάσεις Μαργαρίτη για το βιβλίο Ιστορίας

-Η εκδίκηση των «αυτοχθόνων»

-Οι προσφυγικές οργανώσεις για το βιβλίο Ιστορίας

-Η “Αριστερά!” για το βιβλίο Ιστορίας

-Βιβλίο Ιστορίας: Ούτε με τον Λιάκο, ούτε με το Λιακόπουλο!!!

-Ο Φαίδων Μαλιγκούδης, η «Γκιαούρ Ιζμίρ» και «ο συνωστισμός των γκιαούρηδων»

-Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

-Το βιβλίο Ιστορίας και η Συνθήκη της Λωζάννης

-H “έφοδος προς το χρυσάφι” και το βιβλίο Ιστορίας

-Εκδήλωση για το βιβλίο Ιστορίας

-Τετάρτη στα Εξάρχεια: Οι “συνωστισμένοι” μιλούν!!!

-Ακαδημία Αθηνών: Ελαττωματικό το βιβλίο ιστορίας της έκτης Δημοτικού

-Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού και η Berlinale 2007

-Ο πoλυ-πολιτισμικός HOMUNCULUS

-H ανομολόγητη πλευρά της ιστοριογραφίας

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (2)

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (3)

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (4)

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (5)

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (6)

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (7)

-Τζάμπα φωνάζετε!!

-Βιβλίο ιστορίας: “Γιατί δεν διορθώνεται”

-Μαριέττα Γιαννάκου (μ-λ) ;

-Η εγκύκλιος της Μαριέττας

-Εκδήλωση για το βιβλίο Ιστορίας την Τετάρτη

-Ο παππούς Αντώνης, η Ρεπούση και ο Καρατζαφέρης…

-Το Βιβλίο Ιστορίας ή “στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”

-Τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους;

-Βιβλίο Ιστορίας…. τελειώνοντας προς το παρόν!

-Τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους;

-Άθλια κατάληξη ενός άθλιου βιβλίου…

http://pontosandaristera.wordpress.com/2012/01/06/onasseio-repousi/

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»…

«Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας.

Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε – πραγματικά -

για τον – πραγματικό – πόλεμο:

*

Πόλεμος είναι

να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο…

*

Πόλεμος είναι

να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει – αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου – ότι «δεν υπάρχει σάλιο»…

*

Πόλεμος είναι

να βλέπεις τα παιδιά σου να ρημάζουν στην ανεργία…

*

Πόλεμος είναι

να σου λένε ότι απολύεσαι και αντί για απολυμένο να σε αποκαλούν «έφεδρο»…

*

Πόλεμος είναι

να στέλνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, να το έχεις πληρώσει αυτό το «δημόσιο και δωρεάν» σχολείο εκατό φορές, κι αντί για βιβλία να τους μοιράζουν φωτοτυπίες…

*

Πόλεμος είναι

να σου κόβουν το μισθό και να σου αυξάνουν τα εισιτήρια στα λεωφορεία κατά 40%…

*

Πόλεμος είναι

να έχεις φτύσει το γάλα της μάνας σου για να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και να έρχεται ο φορογδάρτης να σου επιβάλει μέσω της ΔΕΗ χαράτσι για ένα σπίτι που το πληρώνεις μια ζωή στην τράπεζα…

*

Πόλεμος είναι

να έρχεται ο ίδιος αυτός φορογδάρτης που σε άφησε χωρίς μισθό και χωρίς δουλειά και να σου προσθέτει – δίπλα στο χαράτσι της ΔΕΗ – την 11η (!) μέσα σε δυο χρόνια αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος…

*

Πόλεμος είναι

να κλείνει το ένα μικρομάγαζο μετά το άλλο, στην θέση τους να ανοίγουν ενεχυροδανειστήρια και ο «πατριώτης» που σε κυβερνά να βγάζει φιρμάνια για το πώς θα ζυγίζεις τη χρυσή σου βέρα ή το χρυσό σου δόντι (!) πριν το παραδώσεις στον σαράφη για να εξασφαλίσεις ένα κομμάτι ψωμί…

*

Πόλεμος είναι

να λουφάζεις τυλιγμένος στις κουβέρτες μέσα στο σπίτι, να τρέμουν τα δόντια σου από το κρύο και να μην ανοίγεις το καλοριφέρ γιατί δεν έχεις να πληρώσεις για πετρέλαιο θέρμανσης…

*

Πόλεμος είναι

να σε κοροϊδεύουν κάθε μέρα ότι «δίνουν μάχη» για να μη σου κόψουν τον 13ο και 14ο μισθό όταν σου έχουν ήδη κόψει τον 8ο και τον 9ο μισθό και την ίδια ώρα σφυρίζουν στα αυτιά σου τα «πακέτα» των δισεκατομμυρίων υπέρ αναξιοπαθούντων τραπεζιτών…

*

Πόλεμος είναι

να βλέπεις μια δράκα ξιπασμένων φιλανθρώπων με καρφιτσωμένο στο πέτο το ταμπελάκι με τη φίρμα του μονοπωλίου που εκπροσωπούν, να φιγουράρουν στις ιλουστρασιόν λίστες του παγκόσμιου τζετ σετ, να μην χωρούν οι ελβετικές τράπεζες τις καταθέσεις τους, να έχουν ξεχειλίσει οι θάλασσες της υδρογείου από το (αφορολόγητο) εφοπλιστικό τους «δαιμόνιο», να μετακινούν στους λογαριασμούς τους δισεκατομμύρια μέσω των «οφ σορ» εταιρειών σαν να ήταν μαρουλόφυλλα, κι εσύ μαζί με τα δέκα εκατομμύρια των ομοίων σου να κατηγορείσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…

*

Πόλεμος είναι

να έχουν φτάσει τη βενζίνη στα 2 ευρώ το λίτρο, να σου έχουν ρίξει το μισθό στα 350 ευρώ το μήνα και να σου ζητούν από πάνω να πληρώσεις και φόρο…

*

Πόλεμος είναι

να έχουν γεμίσει οι δρόμοι της Αθήνας με άστεγους, να τρέχουν οι άνθρωποι για ένα πιάτο φαΐ στα συσσίτια (τα οποία ο κ. Παπαδήμος τα βάφτισε την Πρωτοχρονιά «γιορτή»!!), να μην υπάρχει φανάρι, πεζοδρόμιο, σοκάκι χωρίς επαίτη και ζητιάνο, γιατί οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη «κατευνάζουν τις αγορές»…

*

Πόλεμος είναι

να αρρωσταίνεις και να μην έχεις λεφτά για τα φάρμακα, να πηγαίνεις στο νοσοκομείο κι αντί για «δημόσια και δωρεάν» Υγεία που την έχεις πληρώσει εκατό φορές, να σου ζητάνε να φέρεις τις γάζες από το σπίτι και να περάσεις πρώτα από το ταμείο…

*

Πόλεμος είναι

τον πλούτο που εσύ δημιουργείς στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο μαγαζί, σε στεριά και θάλασσα, να τον έχουν σφετεριστεί οι κηφήνες της πλουτοκρατίας, να τον έχουν κάνει υπερκέρδη για τις τσέπες τους, ελλείμματα και χρέη για το δημόσιο ταμείο, όλα βγαλμένα με το δικό σου ιδρώτα, με το δικό σου κόπο, με τη δική σου δουλειά, και εσύ αυτή τη δουλειά να την «πληρώνεις» πλέον με επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, αλυσοδεμένος στα κάτεργα της εργασιακής τρομοκρατίας, στα απαρτχάιντ των εκβιασμών και της εκ περιτροπής ανάσας…

*

Πόλεμος είναι

να σου ξεσκίζουν τη ζωή, να σου σκοτώνουν το σήμερα και το αύριο και να σου λένε κι από πάνω ότι είναι «σωτήρες», ότι παίρνουν δάνεια για να σου εξασφαλίζουν το μισθό και τη σύνταξη – αυτοί που σου κατάργησαν το μισθό και τη σύνταξη – όταν από το δικό σου μισθό κι από τη δική σου σύνταξη πληρώνονται τα δάνεια που διπλά και τρίδιπλα τα εισπράττουν οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι, με μια κουβέντα: Τα μονοπώλια.

*

Αυτός είναι ο πόλεμος που μαίνεται τούτη την ώρα στην Ελλάδα, κύριε Κάρολε Παπούλια.

Είναι ένας πόλεμος μονόπλευρος. Μονομερής.

Ενας πόλεμος που τον έχει εξαπολύσει η τάξη των αστών ενάντια στην τάξη των προλετάριων.

Που τον έχει διεξαγάγει ενάντια στις μάζες των εργαζομένων και όλου του λαού η τάξη των κεφαλαιοκρατών.

Είναι ένας πόλεμος αδίστακτος και στυγνός.

Που – κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας – τον διευθύνει όλο το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, μηδενός εξαιρουμένου, με επικεφαλής την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου υπό τον τραπεζίτη κ. Παπαδήμο.

Γράφει ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

http://www1.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=4/1/2012&columnId=1821