βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 7 Μαρτίου 2010

Να αντισταθούμε στην Ευρώπη της κοινωνικής εξαθλίωσης

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 7 Μαρτίου 2010

του Δημήτρη Τσοβόλα (εφημ. Πρώτο Θέμα)

Είχαμε επισημάνει πολλές φορές στο παρελθόν ότι η ΕΟΚ ήταν δημιούργημα της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων για να αντιμετωπιστεί ο ιδεολογικός, οικονομικός, πολιτικός και στρατιωτικός αντίπαλος της Δύσης. Δηλαδή, η Σοβιετική Ενωση, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και ο«υπαρκτός σοσιαλισμός». Προοριζόταν δε από την αρχή να εκλείψει, τουλάχιστον με τη μορφή που τη γνωρίσαμε. Βέβαια, αυτό δεν θα γινόταν αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και του Συμφώνου της Βαρσοβίας, αλλά έπειτα από δυστοκία στους πόρους που θα προηγούνταν, θα επακολουθούσε γερμανικός «εκβιασμός» και τελεσίγραφα τύπου Γιουγκοσλαβίας και, τέλος, οι φυγό-κεντρες δυνάμεις που θα αναπτύσσονταν θα τη διασπούσαν σε «λογικότερα» υποσύνολα. Ένα κέντρο οπωσδήποτε στη Γερμανία, το άλλο οπωσδήποτε στην Αγγλία. Η θέση της Γαλλίας θα επηρεάσει δραστικά τις ισορροπίες, γι’ αυτό θα δεχτεί εκατέρωθεν γενναίες προσφορές (βλ. βιβλίο μου «Οι δρόμοι της ευθύνης», εκδόσεις Κάκτος, έτος 1994, σελ. 14 και επ.). Δυστυχώς, όσο περνούν τα χρόνια, η πιο πάνω ανάλυση και εκτίμησή μας επιβεβαιώνεται πλήρως. Οσοι δεν θεωρούσαν δεδομένη την ενότητα της Ε.Ε. και σχεδίαζαν την πολιτική των χωρών τους με αυτή τη βεβαιότητα προσέφεραν, όπως αποδεικνύεται σήμερα, κακές υπηρεσίες στη χώρα τους και στην ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης των πολιτών, γιατί στον βωμό της δήθεν Ενωμένης Ευρώπης διέλυσαν τις εθνικές οικονομίες και δημιουργήθηκαν στρατιές ανέργων και νεόπτωχων, πλουτίζοντας τους αεριτζήδες και τους καιροσκόπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Γι’ αυτό θα πρέπει, έστω τώρα, αντί να συνεχίζουμε την αντικοινωνική και αδιέξοδη οικονομική πολιτική των αριθμών, η οποία μας επιβάλλεται από τα «ιερατεία» της Ε.Ε. και οδηγεί σε περαιτέρω εξαθλίωση τους πολίτες και σε πλήρη αποδιοργάνωση την παραγωγική, την πραγματική οικονομία, να αντισταθούμε και να την εγκαταλείψουμε.

Δηλαδή, να εγκαταλείψουμε τη νοοτροπία που βλέπει τις κοινωνίες ως μάζες μέσω αριθμητικών δεικτών. Γιατί αυτή τη νοοτροπία ακολούθησε και ο υπαρκτός σοσιαλισμός και κατέρρευσε. Δεν θα πρέπει να ανεχτούμε και να επιτρέψουμε την ίδια νοοτροπία στον υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό, που οδήγησε σε πλήρη αδιέξοδο την ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία και κοινωνία, στο όνομα και με το πρόσχημα μιας Ευρώπης που κάθε άλλο παρά ενωμένη είναι και στην οποία κυριαρχούν τα εθνικά συμφέροντα των ανωτέρω μεγάλων χωρών, καθώς και τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των λεγόμενων «θεσμικών επενδυτών», που μέσα από τα χρηματιστήρια πλούτισαν σε βάρος των πολλών και των πραγματικών οικονομιών.

 ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ

Θα πρέπει, λοιπόν, χωρίς άλλη καθυστέρηση να τα ξαναδούμε όλα από την αρχή. Πρέπει να τολμήσουμε να δώσουμε σύγχρονες και ρεαλιστικές απαντήσεις στην αμηχανία της κοινωνίας για όλα όσα συμβαίνουν στον ταραγμένο κόσμο μας, για να εμπνεύσουμε και να ενεργοποιήσουμε πάλι τον λαό. Αν δεν το κάνουμε, να ξέρουμε ότι τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικοί θα είναι περιττοί, συνηθισμένοι διαχειριστές της πολύπλευρης κρίσης και τελικά θλιβεροί υπάλληλοι της Ιστορίας.

Θα πρέπει συγκεκριμένα να δούμε, όπως κάνουν όλες οι χώρες της Ε.Ε., τα εθνικά, τα οικονομικά και τα κοινωνικά μας συμφέροντα και να μη θεωρούμε σύγχρονη και επωφελή πολιτική για τη χώρα και τον ελληνικό λαό ό,τι προσπαθούν να μας επιβάλλουν και μάλιστα με υποτιμητικό και καταστρο-φικό για εμάς τρόπο οι μηχανισμοί των Βρυξελλών. Γιατί η χώρα μας έχει άλλες δομές στην οικονομία και την κοινωνία της. Γιατί, επίσης, η χώρα μας δεν έχει το ίδιο επίπεδο πραγματικής ανάπτυξης με αυτό που έχουν οι Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, ούτε οι πολίτες έχουν το ίδιο κατά κεφαλή εισόδημα με αυτό των αναπτυγμένων χωρών της Ε.Ε. Αρκεί να αναφέρω ότι ο κατώτατος μηνιαίος μισθός στη χώρα μας ανέρχεται στο 55% του μέσου κατώτερου ευρωπαϊκού μισθού. Το ίδιο  περίπου συμβαίνει και με τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές.

Αυτή η ελληνική πραγματικότητα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι για να επιβιώ-σει η ελληνική οικονομία και η κοινωνία θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα, χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση, στον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας και των θεσμών και αυτή δεν επιτυγχάνεται σε περίοδο ύφεσης με μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος (μέσα από περικοπές αποδοχών των εργαζομένων και αυξήσεις των φορολογιών). Η αύξηση δε της φορολογίας σε περίοδο ύφεσης αυξάνει τη φοροδιαφυγή, ενώ η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων οδηγεί σε βάθεμα της ύφεσης και ακυρώνει την προοπτική της πραγματικής ανάπτυξης της οικονομίας και της κοινωνίας. Οδηγεί, επίσης, σε μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις.

 ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ

Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι εκσυγχρονισμός είναι η παραίτηση από μεθόδους, πρακτικές και δραστηριότητες που θεωρούνται παρωχημένες και η υιοθέτηση άλλων που θεωρούνται σύγχρονες και αυτονόητα πιο αποδοτικές. Είναι, βέβαια, φυσικό ότι η παραίτηση αυτή σημαίνει ότι και τα φυσικά πρόσωπα που τις ασκούν, συνασπισμένα σε τάξεις, στρώματα και ομάδες, γίνονται και αυτά παρωχημένα προς όφελος άλλων που είναι τα σύγχρονα. Είναι ολοφάνερο όμως ότι η διαδικασία δεν γίνεται αμαχητί και χωρίς κόστος. Οι συνέπειες που δημιουργεί ο εκσυγχρονισμός σε πρόσωπα και ομάδες μπορούν να μειωθούν μόνο όταν υπάρχουν δυνατότητες να «χρηματοδοτη-θεί» ο παροπλισμός ατόμων, αντί να αφήνονται στον νόμο της ζούγκλας και το έλεος των αριθμητικών δεικτών.

 Δυστυχώς, η Ε.Ε. με την παγίδα του Μάαστριχτ ναρκοθέτησε την πορεία της πραγματικής ανάπτυξης. Γιατί το Μάαστριχτ είναι μια σειρά από δείκτες και μόνο, τους οποίους όλους υπερκάλυπτε π.χ. η Αλβανία του Εμβέρ Χότζα που δεν χρώσταγε σε κανέναν, που είχε μηδενικό χρέος και πληθωρισμό, ήταν όμως από τις πιο καθυστερημένες χώρες στον κόσμο. Αυτή την πολιτική επιβάλλει επί σειρά ετών η Ε.Ε. στις εθνικές κυβερνήσεις, γι’ αυτό και οδήγησε σχεδόν όλες τις οικονομίες των κρατών-μελών σε μεγάλα αδιέξοδα και τις κοινωνίες σε παροξυσμό, λόγω της μεγάλης ανεργίας και της φτώχειας. Αυτή την πολιτική εφάρμοσαν τα τελευταία 20 χρόνια και οι ελληνικές κυβερνήσεις, γι’ αυτό και οδήγησαν σε κρίση την οικονομία, την κοινωνία και τους θεσμούς.

Εδώ γεννιέται το ερώτημα: τι κάνουμε σε αυτή την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα και οι πολίτες; Μέσα στην Ε.Ε. κάνουμε μόνο ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο για την παραμονή μας σε αυτή. Χαράσσουμε, όμως, εθνική στρατηγική, με βάση τα ελληνικά δεδομένα. Κάνουμε ό,τι μας βολεύει και μας συμφέρει, αυτό που κάνουν άλλωστε όλοι, και δεν φοβόμαστε τις συνέπειες. Η Δανία των πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων δεν τις φοβήθηκε και μας έκανε στο παρελθόν και υποδείξεις στο θέμα των Σκοπίων, παρότι είμαστε «πρωταγωνιστές» στο Μάαστριχτ. Αλλωστε μας δέχτηκαν στην Ε.Ε. για λόγους καθαρά πολιτικούς. Αυτός είναι και ο λόγος που κανείς τελικά δεν θα μας ενοχλήσει, αρκεί να τηρούμε τις αναγκαίες ισορροπίες εντός της Ε.Ε.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η οικονομία μας δεν πρέπει να σταθεροποιηθεί και ότι δεν πρέπει να καταβληθεί σημαντική προσπάθεια ακόμη και με θυσίες, οι οποίες είναι απαραίτητες, εδώ που οδηγηθήκαμε. Η διαφορά, όμως, είναι ότι η σταθεροποίηση της οικονομίας θα πρέπει να γίνει με πραγματική ανάπτυξη και κοινωνική προστασία. Διότι εμείς πιστεύουμε ότι καμία Ενωμένη Ευρώπη και κανένας εκσυγχρονισμός δεν δικαιολογούν την εξαθλίωση των ανθρώπων, ούτε νομιμοποιούνται να οδηγούν στο περιθώριο ομάδες πολιτών, να κάνουν ολόκληρες πόλεις προβληματικές και να ακυρώνουν κάθε προοπτική πραγματικής ανάπτυξης της χώρας. Τον εκσυγχρονισμό θα πρέπει να τον φτιάξουμε όλοι και να είναι για όλους. Αλλιώς δεν θα υπάρξει ή, αν υπάρξει, δεν ενδιαφέρει τα λαϊκά στρώματα, γιατί θα είναι σε βάρος τους και σε όφελος των ολίγων.

Αλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι μετά το 1989, στη χώρα μας, με πρόσχημα τον εκσυγχρονισμό και τη μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, οι ελληνικές κυβερνήσεις επέβαλλαν, επί είκοσι χρόνια, θυσίες στους πολλούς, χωρίς αποτέλεσμα, όπως προκύπτει από αυτά που διαπιστώνουν σήμερα ακόμη και τα ίδια τα κόμματα που τις εφάρμοσαν. Αντί, όμως, να  εκσυγχρονιστεί και να αναπτυχθεί η οικονομία και η κοινωνία, αντί να μειωθούν, επίσης, τα δημόσια ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, η οικονομία οδηγήθηκε σε ύφεση, σε αύξηση της ανεργίας, αλλά κυρίως σε δεκαπενταπλασιασμό του δημοσίου χρέους σε απόλυτους αριθμούς και σε διπλασιασμό σαν ποσοστό στο ΑΕΠ, παρότι εισπράχτηκαν τεράστια ποσά από την πώληση κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων (ΟΤΕ, τραπεζών κ.λπ.). Αξιοσημείωτο είναι ότι στις 31/12/1989 το δημόσιο χρέος ανερχόταν σε 6,5 τρισ. δραχμές, ενώ σήμερα ξεπέρασε τα 90 τρισ. δρχ. (300 δισ. ευρώ). Σε ποσοστό δε επί του ΑΕΠ το 1989 ήταν 61%, ενώ σήμερα ξεπερνάει το 120%. Το 1988 και το 1989 η ανάπτυξη ανερχόταν στο 4-4,5 σε πραγματικές τιμές, ενώ σήμερα έχουμε ύφεση και η ανεργία έχει εκτιναχθεί στα ύψη.

Από όλα τα παραπάνω φαίνεται καθαρά ότι η συνέχιση της ίδιας πολιτικής, που οδήγησε την ελληνική οικονομία και κοινωνία στα μεγάλα σημερινά αδιέξοδα, δεν είναι πατριωτική και προοδευτική συνταγή, αλλά συνταγή που υπονομεύει την εθνική ανεξαρτησία, καθώς και το μέλλον της χώρας και των πολιτών.__

Posted in Ευρώπη, Ελλάδα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η πασχαλινή περιπέτεια του Λαζαράκου στις Κυκλάδες

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 7 Μαρτίου 2010

                                 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

     Το βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα» προσκαλεί τα παιδιά στην παρουσίαση του παιδικού βιβλίου «η πασχαλινή περιπέτεια του Λαζαράκου στις Κυκλάδες» της Ιωάννας Σκαρλάτου.

«Είναι Σάββατο του Λαζάρου και στη Μύκονο η κυρά Δέσποινα ετοιμάζει σύμφωνα με το έθιμο του νησιού, τα Λαζαράκια». Η συγγραφέας του βιβλίου Η πασχαλινή περιπέτεια του Λαζαράκου στις Κυκλάδες, Ιωάννα Σκαρλάτου με το δικό της ήρωα, ένα κόκκινο λαζαράκι, τόσο διαφορετικό αλλά και τόσο στενοχωρημένο για το χρώμα του, θα περιπλανηθεί με τα παιδιά στα ελληνικά νησιά μιλώντας και μαθαίνοντας έθιμα για τη σαρακοστή και το Πάσχα. Τα παιδιά θα συμμετάσχουν σ΄ένα θεατρικό παιχνίδι προτείνοντας λύσεις στο πρόβλημα του Λαζαράκου και δίνοντάς του κουράγιο να συνεχίσει την περιπλάνησή του μέχρι να βρει τον εαυτό του, με την εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Μαρίνα Σωτηροπούλου.  Στο τέλος θα κατασκευάσουν τις λαμπάδες τους.

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20 Μαρτίου, στις 12.00 το μεσημέρι στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Φανερωμένης Χολαργού.  

    Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε στο τηλέφωνο 210-6546742.

    βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα»

    Φανερωμένης 8, Χολαργός

    Ε΄στάση Χολαργού στη λ. Μεσογείων

    Ηλεκτρ.διεύθ. nonamebk@acci.gr ή ενημερωθείτε μέσω του διαδικτύου στην ηλεκτρονική σελίδα https://papaleonidasdimitris.wordpress.com

Posted in Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Παίζω, νηστεύω, μαγειρεύω

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 7 Μαρτίου 2010

         ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

     Το βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα» προσκαλεί τα παιδιά στην παρουσίαση του παιδικού βιβλίου «παίζω, νηστεύω, μαγειρεύω» των Ολγας και Ιωάννας Σκαρλάτου.

   Τα παιδιά θα μαγειρέψουν νηστίσιμες συνταγές και θα παίξουν με τα υλικά της κουζίνας, με την εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Μαρίνα Σωτηροπούλου.

     Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 13 Μαρτίου, στις 12.00 το μεσημέρι στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Φανερωμένης Χολαργού.  

    Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε στο τηλέφωνο 210-6546742.

    βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα»

    Φανερωμένης 8, Χολαργός

    Ε΄στάση Χολαργού στη λ. Μεσογείων

    Ηλεκτρ.διεύθ. nonamebk@acci.gr ή ενημερωθείτε μέσω του διαδικτύου στην ηλεκτρονική σελίδα https://papaleonidasdimitris.wordpress.com

Posted in Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Αντιχριστιανισμός

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 7 Μαρτίου 2010

                                                                     ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

     Το βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα» σας προσκαλεί στην συζήτηση με θέμα «ο αντιχριστιανισμός», με τον Σωτήρη Γουνελά.

      «…Παρά τις συμπληγάδες του σύγχρονου κόσμου -το πνευματικό κενό από τη μία και την οικονομοκρατία από την άλλη- παρά τα αδιέξοδα που γεννά η προέλαση ενός μηχανοκρατούμενου πολιτισμού, παρά την κρίση που ξέσπασε τελευταία, οι άνθρωποι εξακολουθούν να αναζητούν ξέφωτα, φωτεινές όψεις της ζωής, να ελπίζουν σε αλλαγές που θα δώσουν ξανά ρυθμό και αλήθεια, νόημα και ελευθερία αποκαθιστώντας αυθεντικούς λόγους και πράξεις, επαναφέροντας στο προσκήνιο χαμένα οράματα και ευαισθησίες που αντιστέκονται στην ευτέλεια και τη μικροψυχία. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται και αυτό το βιβλίο, εντοπίζοντας σημεία ενός αντιχριστιανικού και μηδενιστικού πνεύματος που απλώνει στην ανθρωπότητα ένα δίχτυ ναρκισσισμού, ηδονισμού και ατομικισμού. Ισοπεδώνοντας την ευαισθησία, την αναζήτηση και την έφεση των ανθρώπων για Αλήθεια, Ελευθερία, Ομορφιά και Αγάπη χάνει ο άνθρωπος το πρόσωπό του και κινδυνεύει να πάψει να το γνωρίζει και να το αναγνωρίζει….»

     Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 22 Μαρτίου, στις 7.15 το απόγευμα στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Φανερωμένης Χολαργού.  

    Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε στο τηλέφωνο 210-6546742.

    βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα»

    Φανερωμένης 8, Χολαργός

    Ε΄στάση Χολαργού στη λ. Μεσογείων

    Ηλεκτρ.διεύθ. nonamebk@acci.gr ή ενημερωθείτε μέσω του διαδικτύου στην ηλεκτρονική σελίδα https://papaleonidasdimitris.wordpress.com

Posted in Εκδηλώσεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: