βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Οι αξίες της μεσαίας τάξης, η ασφάλεια και ο πατριωτισμός της Ελβετίας γοητεύουν τους μετανάστες της

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 13 Ιουνίου 2010

UDC

«Για περισσότερη ασφάλεια», λέει η περιβόητη αφίσα με τα προβατάκια του UDC. Αυτή η αφίσα στάθηκε αφορμή το κόμμα να δεχθεί επιθέσεις από “αντιρατσιστικές” οργανώσεις σε όλο τον κόσμο.

 

‘Εμπροσθοφύλακας’
«Οι αξίες της μεσαίας τάξης, η ασφάλεια και ο πατριωτισμός της Ελβετίας γοητεύουν τους μετανάστες της»
10 Ιουνίου 2010
Συντακτική Ομάδα

 

Όλο και περισσότεροι μετανάστες στην Ελβετία στηρίζουν το -αγροτικών καταβολών- κεντρώο, συντηρητικό UDC που εκπροσωπεί την «μεσαία τάξη», ένα κόμμα που αντιτάχθηκε σφοδρά στις μαζικές πολιτογραφήσεις-”ελβετοποιήσεις”, και το οποίο κυκλοφόρησε παλαιότερα τις γνωστές “ρατσιστικές” αφίσες με τα προβατάκια που προκάλεσαν σάλο. Γιατί άραγε;

 

Σύμφωνα με τους ηγέτες του κόμματος, οι μετανάστες πυκνώνουν τις τάξεις τους χωρίς να υπάρξει κάποια ιδιαίτερη και στοχευμένη προσπάθεια προσέλκυσής τους! Ο Kurt Imhof, κοινωνιολόγος και ειδικός στον ρόλο των μειονοτήτων στην κοινωνία, θεωρεί πως η μετατόπιση μεταναστών προς το UDC οφείλεται στο «τεράστιο έλλειμμα πατριωτισμού» του κεντροαριστερού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που σύμφωνα με αυτόν διαδραματίζει έναν κεντρικό ρόλο. «Είναι ακριβώς για το λόγο αυτό που το Λαϊκό Κόμμα (UDC) θα μπορούσε να κερδίσει τους νέους αυτούς ακτιβιστές, οι οποίοι έχουν γοητευτεί από τις παραδοσιακές ελβετικές αξίες».

 

Για τον Urs Meuli, κοινωνιολόγο στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, «η γλώσσα μέρους του Λαϊκού Κόμματους, ο δυναμισμός του και οι απλές μέθοδοι του αντιστοιχούν σε αυτό που ζητούν οι νέοι ανθρώποι στην πολιτική όσον αφορά τη μετανάστευση». Επίσης αναφέρει πως ο “ελιτισμός” και η “στενότητα” των Σοσιαλδημοκρατών, το κόμμα όπου παραδοσιακά κάλυπτε τους μετανάστες, τώρα τους απωθεί. Οι μαρτυρίες μεταναστών-μελών του UDC στο αποδελτιωμένο κείμενο της ‘SwissInfo.ch’ [31/05/2010] που παραθέτουμε πιο κάτω είναι συγκλονιστικές.

 

 

Ο Στρατηγός Henri Guisan με παιδάκια στο ορεινό χωριό Engelberg το 1943 [πηγή φωτογραφίας: http://www.swissinfo.ch/eng/multimedia/swiss_picture/The_folk_hero.html?cid=8625704]

Ο Στρατηγός Henri Guisan με ένστολα παιδάκια στο ορεινό χωριό Engelberg το 1943

 

Στην πιο πάνω φωτογραφία βλέπουμε τον λαϊκό ήρωα, πλέον, Στρατηγό Henri Guisan με ένστολα παιδάκια στο ορεινό χωριό Engelberg το 1943.  Μια όμορφη εικόνα που θα προκαλούσε ποταμούς εμετών στην ελληνική και την κυπριακή Βουλή. Αυτή είναι η κραταιά Ελβετία; Ουσιαστική άμεση δημοκρατία και δημοψηφίσματα; Πολίτες-Οπλίτες; Λαϊκός στρατός υπό μορφή πολιτοφυλακής;  Σεβασμός στον πολιτισμό; «Α πα πα πα! Φασισμός!» θα ούρλιαζε αφρισμένος ο Γιωργάκης, ο Χριστόφιας, ο Τσίπρας και ο Χατζηδημητρίου. Αυτές όμως είναι οι «ελβετικές αξίες» της «μεσαίας τάξης» που γοήτευσαν τους μετανάστες, και όχι ο “αντιρατσιστικός” πατερναλισμός και ο ψευδοελιτισμός!

 

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι …Ελβετία; Όχι βέβαια. Η Ελβετία είναι ένα ισχυρό κράτος με αμεσοδημοκρατικές δομές (και όχι διεφθαρμένες κοινοβουλευτικές), με στιβαρή οικονομία, ισχυρό και ακμαιότατο στρατό θητείας, πατριώτες πολίτες-οπλίτες, βιομηχανική παραγωγή, αγάπη στην ιστορία και τον πολιτισμό της. Οι μετανάστες λοιπόν στην Ελβετία συμπεριφέρονται -και έτσι θέλουν!- ως Ελβετοί. Ασπάζονται τις αρχές και τις αξίες της χώρας και της κοινωνίας που τους φιλοξενεί.

 

Στην Ελλάδα, οι απανωτές “ελληνοποιήσεις” με λαθρονομοσχέδια, η ασέβεια προς τις ελληνικές αξίες, ο βίαιος ανθελληνισμός τεράστιας μερίδας της εσωκοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής “αριστεράς” δεν θα φέρει φυσικά ένταξη των μεταναστών, σεβασμό στον πολιτισμό μας, και συνεργασία με τους Έλληνες, αλλά αντιθέτως θα φέρει εξαθλίωση των ίδιων των μεταναστών, βία, ανισότητα, ρατσισμό και συγκρούσεις στην βάση της κοινωνίας. Ήδη τα ζούμε. Αυτοί που επιμένουν στην μη-ομαλή ένταξη των μεταναστών, στην τυφλή νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών και στον αφελληνισμό-ανθελληνισμό είναι οι ένοχοι συνήγοροι του σύγχρονου δουλεμπορίου.

 

Και πριν κλείσουμε, μια σημείωση: Η ελβετική “αριστερά”, σε σχέση με την αντίστοιχη ελληνική (ακόμη και με την ελληνική “δεξιά”!), είναι ήδη η ίδια πολύ “εθνικιστική” για τα γούστα μας!

 

 

UDC

«Το να είσαι Ελβετός είναι μια υπόθεση αξιών», λέει η αφίσα του “ρατσιστικού” UDC, όπως το χαρακτήρισαν οι επαγγελματίες “αντιρατσιστές” και οι ένοχοι συνήγοροι του σύγχρονου δουλεμπορίου

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

‘SwissInfo.ch’
«Why foreigners move to the political right»
31 March 2010

 

The rightwing Swiss People’s Party is attracting more and more young foreigners at the expense of parties on the left, the traditional base for migrants.

 

Aleksander, Naveen, Anastasia, Shanky and Shahid: their names or skin colour betray their origins. What they have in common, however, is their allegiance to a party reputed to be the most hostile to foreigners in Switzerland.

 

“We’ve got nothing against foreigners – we welcome them with open arms!”

 

This catchphrase, repeated over and over at the People’s Party’s small grassroots gatherings, might look like a slogan, but the growing infatuation of secondos – children of immigrants – and other young foreigners for a party that is otherwise typically agrarian is very real.

 

“We don’t have statistics, but it’s a very real phenomenon,” said Silvia Bär, a political scientist and member of the party’s central staff in Zurich.

 

“I’ve been criss-crossing the country for around 20 years and I’ve never seen so many people with foreign origins at our meetings, whether they are members or just sympathisers.”

 

This trend is confirmed by the party’s vice-president, Yvan Perrin, who adds that the phenomenon is more pronounced in the German-speaking part of the country than in the French-speaking part.

 

“And we didn’t do anything to attract this demographic. It was they who came to us because they can see the difference between us and the other parties and they find our values appealing,” he said.

 

Blessing

 

As the People’s Party defends its initiative to deport foreign criminals, which will go to a popular vote at an unannounced date, this development appears to be a blessing, if one looks for example at the comments of Shanky Wyser, born in India, adopted as a baby by a Swiss couple and currently an icon for this new political wave.

 

“All foreign criminals should be deported,” he writes on his Facebook page. “We want stricter laws against criminality.”

 

For the People’s Party it’s hard to imagine better standard-bearers than these “foreign” activists.

 

“Like other Swiss, they respect our laws and want to preserve those Swiss qualities which drew them here in the first place,” said Daniel Schär, from the party’s Fribourg section, which has a local representative of Indian origin.

 

For Nenad Stojanovic, a political scientist and former adviser to transport minister Moritz Leuenberger, this could be an “election manoeuvre” and “political marketing” on the part of the People’s Party.

 

“But what counts is that young people with foreign backgrounds are welcomed by all parties. In that sense, the attitude of the People’s Party is actually good news.”

 

” What counts is that young people with foreign backgrounds are welcomed by all parties. ”
Nenad Stojanovic

 

Role of patriotism

 

Putting the issue of deporting foreign criminals to one side, the involvement of these new activists also boosts the party in areas with which it is less commonly associated.

 

In Renens, a traditionally left-leaning commune outside Lausanne in the canton of Vaud, three Swiss of foreign origin have given rise to a youth section of the party and could enable the People’s Party to make its breakthrough into the legislative elections in 2011.

 

“We recently produced a 30-page paper inviting those responsible for our regional sections to open their doors to activists. This document, which we closely guard from our political rivals, also provides many tips on how to approach this issue,” said Claude-Alain Voiblet, secretary-general of the People’s Party in canton Vaud.

 

Kurt Imhof, a sociologist and specialist in the role of minorities in society, believes it is the centre-left Social Democrat Party’s “enormous deficit concerning patriotism” that plays a central role.

 

“It’s precisely on this ground that the People’s Party could win over these new activists seduced by traditional Swiss values,” he said.

 

For Urs Meuli, a sociologist at Zurich University, “the People’s Party’s language, dynamism and uncomplicated methods correspond to what young people drawn to politics expect regarding immigration”.

 

He added that the Social Democrats, the traditional ground for such citizens, had become “too rigid and too elitist”.

 

Meuli believes young people coming from Eastern Europe would also be attracted by the rightwing’s conservative values and authoritarian tone.

 

“Totally absurd”

 

“That’s totally absurd,” retorted Aleksander Naumovic, a cantonal delegate for the People’s Party in Zurich. “If I were to follow the political values in force in my country of origin when my parents emigrated, I’d be a dyed-in-the-wool socialist!”

 

Political scientist Stojanovic confirms this is a cliché that has nothing to do with reality.

 

“The political sympathies of young people with foreign origins go from one end of the scale to the other. Their origins play no role,” he said.

 

He is convinced that in a few years people will no longer be amazed that so-called secondos have an interest in Swiss politics and for rightwing parties in particular.

 

Imhof concludes that “the working-class activism of the first and second waves of migration from the south of Europe no longer appeals to young people, who prefer to belong to parties on the right, which they equate with social climbing”.

 

Nicole della Pietra, swissinfo.ch (Translated from French by Thomas Stephens)

 http://www.efylakas.com/archives/6709

Ένα Σχόλιο to “Οι αξίες της μεσαίας τάξης, η ασφάλεια και ο πατριωτισμός της Ελβετίας γοητεύουν τους μετανάστες της”

  1. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ said

    Πριν από αρκετούς μήνες είχα υποβάλει, τόσο στο παρόν έγκριτο ιστολόγιο, όσο και σε άλλα ηλεκτρονικά μέσα, σχόλια σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα και το (τότε) νέο κυβερνητικό νομοσχέδιο σχετικά με το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες. Συγκεκριμένα είχα αναφέρει πως:
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πιο σημαντικό πρόβλημα της Ελλάδος αυτή τη στιγμή είναι το μεταναστευτικό. Τόσο η εγκληματικότητα, όσο και η ραγδαίως επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση έχουν σαφή συσχέτιση με την εισροή ενός τεράστιου αριθμού μεταναστών. Το ασφαλιστικό σύστημα όχι μόνον δε θα ενισχυθεί αλλά τουναντίον θα καταρρεύσει από τις συντάξεις που με πλάγιους τρόπους εντός ολίγων ετών θα αποσπάσουν οι εντός της Ελλάδος διαβιούντες αλλοδαποί. Τα παραπάνω σχόλια ουδεμία διάθεση εθνοφυλετισμού εμπεριέχουν. Πολύ απλά και με όρους βιολογικούς, όταν ένα σύστημα δύναται να συντηρήσει έναν συγκεκριμένο αριθμό ατόμων και μεσοπρόθεσμα προστίθενται πολλά αλλότρια στοιχεία, είναι μοιραίο κάποια στιγμή να έρθει και η κατάρρευση. Αυτά ισχύουν από όποια όψη και αν κοιτάξει κανείς το ίδιο νόμισμα. Εξάλλου, το πρόχειρο, επιπόλαιο και απίστευτα μικροκομματικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει σε κάθε λογικό Έλληνα πολίτη. Ξέχωρα από το γεγονός πως ο πασιφανής στόχος είναι η εκλογική λεηλασία εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος του τμήματος του εκλογικού σώματος που θα κληθεί για πρώτη φορά να συμμετάσχει σε δημοτικές ή εθνικές εκλογές μετά την ψήφιση του ως άνω νομοσχεδίου, καθίσταται αδήριτη ανάγκη να τονιστεί πως η Ελλάδα δεν είναι Η.Π.Α που έχει τη δυνατότητα απορρόφησης ενός ιδιαίτερα σημαντικού αριθμού μεταναστών. Φαντάζεται κανείς πως η Ελλάδα εν μέσω οικονομικής κρίσης και πολλών σοβαρών ανοικτών εθνικών ζητημάτων είναι σε θέση να πειραματίζεται με αμφιβόλου σοβαρότητος νομοθετήματα; Αλήθεια γνωρίζει η πλειονότητα των συμπολιτών μας τις αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις σε χώρες του εξωτερικού;
    Είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε στρατιές ανθρώπων με διαφορετική θρησκεία, παντελή έλλειψη ουσιαστικών προδιαγραφών νομιμοποίησης, οι οποίοι ενδεχομένως δύνανται να συνασπιστούν δημιουργώντας δικούς τους πολιτικούς σχηματισμούς με στόχο την προώθηση ξένων προς την Ελλάδα συμφερόντων;
    Πιστεύει κανείς αλήθεια πως πρόκειται μόνον για 250.000 άτομα ή θα οδηγηθούμε σε εκπλήξεις πολλών εκατοντάδων χιλιάδων Ελληνοποιήσεων που θα αποσταθεροποιήσουν τη χώρα;
    Είναι άραγε μισαλλόδοξοι, ακροδεξιοί, και ρατσιστές όσοι δεν θέλουν να μετατραπούμε σε μειονότητα στην ίδια μας την πατρίδα;
    Σήμερα, αρκετό καιρό μετά, με την Ελλάδα όμηρο του Δ.Ν.Τ, με το όνομα των Σκοπίων ανοικτό και τις Τουρκικές απειλές εντονότερες παρά ποτέ, φρονώ πως τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Η οικονομία παραπαίει, το αίσθημα ανασφάλειας είναι εντονότερο παρά ποτέ, το ιστορικό κέντρο των Αθηνών έχει μετατραπεί σε γκέτο, τα νοσοκομεία αδυνατούν να λειτουργήσουν εύρυθμα και οι Έλληνες καλούνται να θυσιάσουν όλο και περισσότερα <> που υποβαθμίζουν περισσότερο το βιοτικό τους επίπεδο.
    Δυστυχώς μια νέα πραγματικότητα δημιουργείται. Η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση έχει de facto παραχωρήσει τη θέση της σε ένα ξενοκίνητο διευθυντήριο. Τα δε νέα μέτρα που μέχρι πρόσφατα φάνταζαν ως μελλοντική απειλή κρούουν ήδη την θύρα μας. Το τραγικότερο όλων είναι οι πολλές χιλιάδες απολύσεις. Συνάνθρωποί μας που μέχρι χτες είχαν εργασία, αύριο θα είναι άνεργοι, χωρίς ελπίδα και ουσιώδη προοπτική.
    Τραγικές θα είναι και οι κοινωνικές προεκτάσεις: ανεξέλεγκτη βία, εγκληματικότητα, φτώχεια. Οι ευθύνες πολλές και για πολλούς. Το ζήτημα της κοινωνικής συνοχής τίθεται επιτακτικό και αναπόδραστο. Είναι δε βέβαιο πως τόσο το πολιτικό μας σύστημα όσο και η Ευρωπαική προοπτική τίθενται υπό αμφισβήτηση.
    Φαντάζομαι πως μια σταθερή εργασία είναι το ζητούμενο για την πλειοψηφία των Ελλήνων. Εννοείται φυσικά πως έννοιες όπως κοινωνική αλληλεγγύη, συναίνεση, προσαρμογή μάλλον ακούγονται γελοίες για όσους συμπατριώτες μας, τεθούν στο οικονομικό και κοινωνικό περιθώριο μετά τα νέα μέτρα. Σίγουρα δε οι προσεχώς απολυμένοι (και όχι οι προβοκάτορες και οι κερδοσκόποι) θα… προτιμήσουν την απομόνωση και τη δραχμή από τα παχιά λόγια της δήθεν Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
    Νομίζω λοιπόν πως πρέπει να αντισταθούμε (όχι σπασμωδικά εις βάρος αθώων τουριστών όπως τα μέλη του ΠΑΜΕ) και να μη θεωρηθούμε άβουλα πιόνια οιουδήποτε. Δυστυχώς φοβάμαι ανάλογες υποχωρήσεις και στα εθνικά μας θέματα. Συνεπώς η άκριτη συναίνεση ισοδυναμεί με συνενοχή.
    Ειλικρινά, πιστεύω πως η εθνική ανάταση και η αντίσταση δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ίσως δε για κάποιους από τους συμπολίτες μας (τους ασθενέστερους) να είναι κενού περιεχομένου μεγαλόστομες και επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες όλα τούτα. Όμως η επιστροφή μας στις παραδοσιακές αξίες σε συνδυασμό με τη συστρατευσή μας με σύγχρονους όρους και την παραδειγματική τιμωρία των διεφθαρμένων (πολιτικών και μη), αποτελούν τη μοναδική μας ελπίδα.

    Με τιμή,
    Αλέξανδρος Ι. Νομικός
    Ιατρός-Παθολογοανατόμος
    Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών
    Επιμελητής Β΄ Γ.Ν.Α <>

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: