βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Επιστολή αηδίας προς ανεγκέφαλους και κωφάλαλους παραλήπτες

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 14 Φεβρουαρίου 2011

του Γιάννη Ζαχάρου

Σιχαίνομαι το ότι πρέπει να είμαι έντιμος για να είμαι εντάξει με τον εαυτό μου αλλά σιχαίνομαι το ότι πρέπει να είμαι ανέντιμος για να είναι εντάξει το πορτοφόλι μου.

Σιχαίνομαι που το κράτος είναι έτοιμο να μου δώσει είκοσι ευρώ για κάθε ασφαλισμένο του ΙΚΑ που θα εξετάζω στο ιατρείο μου αλλά σιχαίνομαι το ότι τόσα χρόνια το ΙΚΑ μου δίνει λιγότερα από εξήντα λεπτά για κάθε ασφαλισμένο του που εξετάζω στα ιατρεία του… κάτι βρομάει εδώ!

Σιχαίνομαι που μέσα στη βουλή βρίσκονται αυτή τη στιγμή 47 βουλευτές-γιατροί και κανείς από αυτούς δεν έχει διατυπώσει μια πρόταση, κανείς δεν έχει κάνει μια παραίνεση, κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να δώσει μια συμβουλή στον υπουργό, να πει κάτι τις ρε αδερφέ, και σιχαίνομαι αυτά τα 47 λυκάκια που έχουν ντυθεί αρνάκια και δεν μιλούν και υποπτεύομαι άσχημα πράγματα και για τους 47, γιατί αν δεν μιλάς για θέματα που σε αφορούν… κάποιο λάκκο έχει η φάβα, ή κάποιος ξέρει πράγματα που μπορεί να σου ανοίξει το δικό σου το λάκκο και γι’ αυτό δεν μιλάς… δεν εξηγείται αλλιώς!

Σιχαίνομαι και τους 300 της βουλής γιατί όταν τύχει να συνομιλούν ενδιαφέρονται μονάχα για το ποιο κόμμα φταίει περισσότερο για την κατάντια του τόπου και όχι για το πώς θα διορθώσουν την κατάντια του τόπου, λες και το ψωμάκι του κοσμάκη έχει κομματικό χρώμα… βρε ουστ! Χαμένοι!

Σιχαίνομαι που απολύθηκαν 1500 συνάδελφοί μου από το ΙΚΑ για να μειωθούν τα λειτουργικά έξοδα του ΙΚΑ, τη στιγμή που εγώ, με το νέο καθεστώς, μπορώ να βγάζω δέκα χιλιάρικα το μήνα από το ΙΚΑ, χρήματα αρκετά για να πληρώνονται δέκα από τις απολυμένους συναδέλφους μου –αν και δεν μου περισσεύουν είμαι διατεθειμένος να τα χαρίσω προκειμένου να διοριστούν οι απολυμένοι μου συνάδελφοι.

Σιχαίνομαι που πρώτα από όλους θίγονται οι θεράποντες ιατροί και αφήνονται ελεύθεροι να πλουτίζουν και να κλέβουν τα ταμεία οι επιχειρηματίες γιατροί –αυτοί οι γιατροί που έχουν κλινικές και διαγνωστικά κέντρα και μέσω τερτιπιών πρωτοφανούς έμπνευσης κατακλέβουν τα ασφαλιστικά ταμεία και γεμίζουν τις τσέπες τους με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ημερησίως.

Σιχαίνομαι που οι συνάδελφοί μου κάνουν κατάληψη γιατί θα μας πάρουν τα συνταγολόγια και δεν έκαναν κατάληψη τόσο καιρό που τα ασφαλιστικά ταμεία δεν μας πληρώνουν και μας χρωστάνε τα μαλλιοκέφαλά τους κι εμείς, οι έντιμοι γιατροί, μετράμε τα φραγκοδίφραγκα για να δούμε αν θα βγάλουμε το μήνα.

Σιχαίνομαι που τόσα χρόνια είχα για διοικητή του ΙΚΑ κάποιον Αμπατζόγλου, που όφειλε να μειώσει τις φαρμακευτικές δαπάνες, αλλά που ο ίδιος βγαίνει τώρα στα κανάλια, μέσα από το ιδιωτικό του φαρμακείο (!!!), και μιλάει ως εκπρόσωπος των φαρμακοποιών, αγωνιώντας για το αν θα μειωθούν τα έσοδα των φαρμακοποιών.

Σιχαίνομαι το ότι το κράτος θα βάλει πλαφόν στα χρήματα που θα βγάζω στο ιδιωτικό μου ιατρείο, γιατί τότε δεν θα νοιάζομαι αν είμαι καλός γιατρός ή στούρνος καθώς και ο καλός-ενημερωμένος γιατρός θα βγάζει τα ίδια λιγοστά χρήματα με τον αλμπάνη.

Σιχαίνομαι που ο αλμπάνης θα συνεχίσει να πλουτίζει γιατί θα έχει τις γνωριμίες-πλάτες-άκρες, γιατί αν ο αλμπάνης δεν είχε γνωριμίες-πλάτες-άκρες δεν θα τον συντηρούσε το σύστημα τόσα χρόνια αλλά θα τον είχε φτύσει με ροχάλες σε μέγεθος και βρόμα ισάξιες της διάρροιας ενός ελέφαντα με γαστρεντερίτιδα.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές μου το να κάνω ντου στα ιδιωτικά μικροβιολογικά εργαστήρια των κάποιων μικροβιολόγων του ΙΚΑ, για να δω πόσοι από αυτούς τα λειτουργούν κανονικά και πόσοι παίρνουν τα αίματα των πελατών τους και τα εξετάζουν στα εργαστήρια του ΙΚΑ ζημιώνοντας το ταμείο με εκατομμύρια ετησίως.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές μου να κάνω ντου στα ακτινολογικά εργαστήρια του ΙΚΑ και να δω πόσα παραπεμπτικά μετακομίζουν από αυτά προς τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα κάποιων γιατρών για να πληρωθούν από το ΙΚΑ για δεύτερη φορά.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά μου να σταματήσω τις συμβάσεις των ταμείων με όλες τις ιδιωτικές κλινικές που εισάγουν ασθενείς για να τους κάνουν τσεκ απ λες και το τσεκ απ απαιτεί μια πανάκριβη νοσηλεία ακριβοπληρωμένη από το ΙΚΑ.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά μου να μετατρέψω τα νοσοκομεία του ΙΚΑ σε μονάδες τεχνητού νεφρού και να γλιτώσω τα πολλά εκατομμύρια ευρώ που δίνονται σε ιδιωτικές μονάδες τεχνητού νεφρού, που, όχι τυχαία, αποτελούν την καλύτερη επένδυση για τους επιχειρηματίες υγείας.

Σιχαίνομαι που υπάρχουν επιχειρηματίες υγείας γιατί η ύπαρξή τους και τα πλούτη τους με κάνουν να καταλαβαίνω πως η υγεία δεν είναι κοινωνικό αγαθό αλλά μέσο πλουτισμού.

Σιχαίνομαι που δεν είναι στην αρμοδιότητά μου να επανεξετάσω όλες τις αναπηρικές συντάξεις ανά την Ελλάδα και να κατασχέσω την περιουσία των «τυφλών» που καρπώνονται την αναπηρική τους σύνταξη για να αγοράσουν πιο μεγάλο αυτοκίνητο και σιχαίνομαι που δεν μπορώ να τροποποιήσω τη νομοθεσία ώστε ο ανάπηρος με εισόδημα ισάξιο αυτού ενός εφοπλιστή να μην μπορεί να πάρει αναπηρική σύνταξη.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά μου να σταματήσω όλες τις επιτροπές των νομαρχιών που μοιράζουν ποσοστά αναπηρίας για να μην πληρώνουν φόρο οι έχοντας μεγάλο ποσοστό αναπηρίας και δεν λαμβάνεται υπόψη πως κάποιοι από αυτούς με μεγάλο ποσοστό αναπηρίας έχουν μηνιαία εισοδήματα αξίας ίσης με το μισθό χιλίων γιατρών σαν εμένα.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά μου να κατασχέσω τα χρήματα των χειρουργών που κρατούν τους ασθενείς στα νοσοκομεία ανεγχείρητους μέχρι να στάξει το ρευστό και σιχαίνομαι που το ρευστό αποτελεί το κλειδί –πασπαρτού που ανοίγει τις πόρτες των χειρουργείων, των ακτινοθεραπευτικών μηχανημάτων και των κάθε λογής δημόσιων υπηρεσιών υγείας.

Σιχαίνομαι που δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές μου να φτιάξω μια ηλεκτρονική λίστα αναμονής που θα ελέγχεται κεντρικά και θα καθορίζει το πότε, ποιος και από ποιον θα χειρουργηθεί κάποιος ασθενής, το πότε και το πού άδειασε θέση σε μονάδα εντατικής θεραπείας, το ποιος γιατρός χειρουργεί και πόσα χειρουργεία κάνει και με πόσες επιπλοκές και άρα το ποιος γιατρός είναι χρήσιμος στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και άρα το ποιοι είναι περιττοί, επικίνδυνοι και αλμπάνηδες και πρέπει να απολυθούν άμεσα.

Σιχαίνομαι που οι πανεπιστημιακοί γιατροί κατάντησαν ανοιχτά πορτοφόλια και ξέχασαν πως το «πανεπιστημιακός γιατρός» σημαίνει «εκπαιδευτής νέων γιατρών» και δεν σημαίνει καριερίστας των δημοσίων σχέσεων.

Σιχαίνομαι τους νέους συναδέλφους μου στα νοσοκομεία, γιατί όταν χρειάστηκα την ανάγκη τους έπρεπε δηλώσω πως είμαι γιατρός προκειμένου να ενδιαφερθούν για το μωρό μου που την είχα στην αγκαλιά μου σοκαρισμένη, κάτασπρη, γεμάτη εμετούς από την εγκεφαλική της διάσειση –αν δεν είχα δηλώσει την επαγγελματική μου ταυτότητα θα συνέχιζα να είμαι μια ενόχληση και αναρωτιέμαι τι θα γινόταν στην κόρη μου αν δεν ήμουν γιατρός.

Σιχαίνομαι κι εκείνους τους ουρολόγους στο Τζάνειο που αν και δήλωσα την επαγγελματική μου ταυτότητα στους συναδέλφους μου ο πατέρας μου περίμενε τρεις μέρες στο κρεβάτι της κλινικής σφαδάζοντας από τους πόνους και έπρεπε να στάξω το ρευστό για να χειρουργηθεί «επειγόντως» μπας και προλάβουμε την αποστηματοποίηση της μετατραυματικής περινεφρικής του συλλογής.

Σιχαίνομαι τον ειδικευόμενο της χειρουργικής κλινικής του Ευαγγελισμού που μου είπε «συναδελφικά» (!!!) πως πρέπει να βρω θέση σε μονάδα εντατικής θεραπείας για να νοσηλεύσω τον παππού μου μετά το χειρουργείο του, γιατί ο ίδιος: «Συνάδελφε, δεν έχω τη διάθεση να παρακολουθώ τον παππού σου και να του μετράω την πίεση κάθε τρεις ώρες γιατί έχω κι άλλες δουλειές να κάνω».

Σιχαίνομαι που οι πανεπιστημιακοί γιατροί δεν κόπτονται για το τρισάθλιο αποτέλεσμα του εκπαιδευτικού τους έργου αλλά κόπτονται για το αν θα συνεχίσουν να λειτουργούν το ιδιωτικό τους ιατρείο, μέσα στο οποίο δεν μπορούν να προσφέρουν κανένα απολύτως εκπαιδευτικό έργο και άρα δεν συνάδει (το ιδιωτικό τους ιατρείο) με τον ρόλο για τον οποίον προσλήφθηκαν στις πανεπιστημιακές κλινικές του ΕΣΥ.

Σιχαίνομαι που ακόμη δεν έχει θεσπιστεί ένας συγκεκριμένος κανόνας που να αξιολογεί ποσοτικά την ποιότητα του εκάστοτε υποψήφιου για μια θέση στο ΕΣΥ, ώστε οι προσλήψεις να γίνονται αξιοκρατικά, κι έτσι το ΕΣΥ έχει γεμίσει με παιδιά, θείους, θείες, ξαδέρφες, φίλους και φίλες, γκόμενους και γκόμενες διαθέσιμους να προσφερθούν ψυχή τε και σώματι για να διοριστούν.

Σιχαίνομαι που η ιατρική εξέταση, η διάγνωση και η θεραπεία ενός αρρώστου, το κόστος του να είμαι ενημερωμένος και αφοσιωμένος στην επιστήμη μου, το ψυχικό κόστος της ανάληψης της ευθύνης για κάθε μου απόφαση, όλα αυτά κοστολογούνται από το κωλοσύστημα 12 ευρώ καθαρά, την ώρα που η συνταγή που θα δώσω για να θεραπευτεί ο άρρωστος αποφέρουν περισσότερα από 12 ευρώ σε κάθε εμπορικά εμπλεκόμενο μέλος (φαρμακευτική εταιρεία, φαρμακαποθήκη, φαρμακείο, κράτος).

Σιχαίνομαι που κατηγορούν εμένα για εμπορευματοποίηση της υγείας, τη στιγμή που η νομοθεσία θεωρεί το πλέον εμπορικό προϊόν, το φάρμακο, ως κοινωνικό αγαθό, και αντί να του συμπεριφερθούν ως κοινωνικό αγαθό και να το διανέμουν δωρεάν τα φαρμακεία του κράτους, του συμπεριφέρονται έτσι ακριβώς όπως είναι, ένα εμπορικό προϊόν με εξασφαλισμένο κέρδος, και έχουν στήσει ένα χορό εκατομμυρίων γύρω από την παρασκευή, διακίνηση και πώληση του φαρμάκου, δίνοντας το δικαίωμα σε επιχειρηματικές εταιρείες –μικρές και μεγάλες- να κάνουν ό,τι θέλουν, να απειλούν και να εκβιάζουν, και μεταξύ των άλλων να κατηγορούν εμένα για την υπέρμετρη, και δήθεν ανεπιθύμητη, αύξηση των πωλήσεών του.

Σιχαίνομαι που δεν μπορώ να πουλήσω κι εγώ φάρμακα από το ιδιωτικό μου ιατρείο και σιχαίνομαι που δεν καταλαβαίνω γιατί δε με αφήνουν να το κάνω αυτό αφού κάθε χώρος πώλησης φαρμάκων με υποκαθιστά δίνοντας ιατρικές συμβουλές, τις οποίες, για να τις δώσω εγώ, έχω λιώσει παντελόνια στο διάβασμα και ο κώλος μου έχει πάρει το σχήμα της καρέκλας του γραφείου μου.

Σιχαίνομαι το γιατί ενώ οι γιατροί αποτελούν τη μηχανή του συστήματος υγείας έχουν καταντήσει με τη συμπεριφορά τους ο τελευταίος τροχός της αμάξης, και πλέον δεν είναι ούτε τροχός γιατί έχουν μετατραπεί σε προφυλακτήρα που θα απορροφήσει το αποτέλεσμα της σύγκρουσης των συμφερόντων ώστε να συνεχίζουν να πλουτίζουν όλοι οι εμπορικώς εμπλεκόμενοι φορείς, οι άσχετοι με την ουσιαστική έννοια της υγείας του πολίτη.

Σιχαίνομαι που συζητούν το πώς θα με κάνουν ακόμη πιο φτωχό την ώρα που βλέπω δίπλα μου να συνεχίζεται η υφαρπαγή εκατομμυρίων ευρώ, αφού εξακολουθούν να υφίστανται όλα εκείνα τα προαναφερόμενα που σιχαίνομαι.

Σιχαίνομαι που θέλουν να επιβιώνω εργαζόμενος στο ιατρείο μου και λαμβάνοντας ως αποδοχές το μέγιστο ένεκα πλαφόν των εξακοσίων (καθαρά) ευρώ που θα μου δίνει ο καινούργιος ασφαλιστικός φορέας, τη στιγμή που το νοίκι του ιατρείου μου υπερβαίνει τα εξακόσια ευρώ.

Σιχαίνομαι που επειδή δεν θα μπορεί κανείς να λειτουργήσει ιδιωτικό ιατρείο, θα αναγκαστούμε να εργαζόμαστε με ένα μισθό των 720 ευρώ (τόσα προβλέπουν οι συλλογικές συμβάσεις των αξιόφτυστων ιατρικών συλλόγων) ως υπάλληλοι των κατά τόπους κλινικαρχών και των ιδιοκτητών των διαγνωστικών κέντρων.

Σιχαίνομαι το ότι αφιέρωσα τόσα χρόνια στις σπουδές μου για να φτάσω στα σαράντα μου και να μου πουν να ζήσω την οικογένειά μου με 720 ευρώ και σιχαίνομαι που σκέφτομαι μετά από 20 χρόνια στον ιατρικό χώρο να δανειστώ λεφτά από τις τράπεζες και να αγοράσω ένα βυτιοφόρο για να κάνω διανομές πετρελαίου ή να προσληφθώ ως οδηγός στα αστικά λεωφορεία με μισθό 1800 ευρώ ή να μπω στο στρατό, ως ταγματάρχης πια, με μισθό πάνω από 2000 ευρώ ή να εργαστώ ως τραυματιοφορέας σε νοσοκομείο με μισθό πάνω από 1500 ευρώ ή να γίνω γραμματέας με μισθό περισσότερο από 720 ευρώ ή να γίνω πισογλέντης γραμματέας με μισθό πάνω από 720 ευρώ συν τα εξτραδάκια από την πώληση της παρθενίας μου.

Σιχαίνομαι (και ντρέπομαι) που μετά από αυτά που έχω ζήσει κι έχω δει στο σύστημα υγείας πρέπει κάποιες στιγμές να δηλώνω την επαγγελματική μου ταυτότητα.

Σιχαίνομαι τη στιγμή που, όταν τύχει να ταξιδέψω στο εξωτερικό, χρειάζεται να δηλώνω τη χώρα από την οποία προέρχομαι.

Σιχαίνομαι που δεν μπορώ να προσαρμοστώ σε όλα όσα σιχαίνομαι και σιχαίνομαι τη σκέψη πως θα πρέπει να συνεχίσω να ζω ανάμεσα σε μιάσματα που θα με κάνουν να συνεχίσω να σιχαίνομαι.

Σιχάθηκα πια…κάντε κάτι ρεεεεεεεεεεεεε…

Υ.Γ.

Ζύτο το αίθνως!

…κάτι πάει λάθος ρε παιδιά… κάτι πάει εντελώς λάθος…

Ένα Σχόλιο to “Επιστολή αηδίας προς ανεγκέφαλους και κωφάλαλους παραλήπτες”

  1. […] […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: