βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 1 Μαρτίου 2011

Απορίες από τη λαθρανάγνωση – Κυριακή 27/2/2011

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 1 Μαρτίου 2011

του Γιάννη Ζαχάρου

Πάνω από όλα η ταπεινοφροσύνη και η εγκράτεια!

«Επιδότηση ενοικίου! Κόστος; 110 εκατομμύρια ευρώ»

Άμα χάσεις τη δουλειά σου μην ανησυχείς. Το κράτος θα δαπανήσει 110 εκατομμύρια ευρώ για να σου επιδοτήσει το ενοίκιο κι εγώ αναρωτιέμαι γιατί αν περισσεύουν στο κράτος 110 εκατομμύρια ευρώ δεν τα δαπανά για να σε επιδοτήσει ώστε να μη χάσεις τη δουλειά σου.

«Κλείνουν σχολεία, φεύγουν μαθητές…»

Περίεργο! Όταν ενσωματώνονταν δήμοι στα πλαίσια του Καλλικράτη, γινόταν ο κακός χαμός από δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και κάθε εμπλεκόμενο στην τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ τώρα που ενσωματώνουν σχολεία δεν ακούσαμε ανάλογο ντόρο… περίεργο… μήπως γιατί με τον Καλλικράτη θα μειώνονταν οι θέσεις στα δημοτικά συμβούλια και λιγότερα κομματόσκυλα θα έμπαιναν στα κοινά μαζώματα των προμηθειών ενώ με την ενσωμάτωση των σχολείων… ποιος νοιάζεται;

«Αξιώσεις χωρίς τέλος από την τρόικα…»

Ρεεεεε, πάρτε ρε δάνειο από τους Κινέζους, ξεχρεώστε τους τους παπάρες τους τροϊκανούς και να παν στο διάολο και να βάλουν τις αξιώσεις τους στο απύθμενό τους …τραπεζικό σεντούκι!

«Ριζικός ανασχηματισμός ή κάλπες»

Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς ή τα παιδιά παίζει!

«Έρχεται πάλι πέλεκυς για τις συντάξεις»

Ο πέλεκυς στα κέρδη του σούπερ μάρκετ πότε θα έρθει; Γιατί ο Άλφα Βήτα, ο Καρφούρης και ο Σκλαβενίτης πρέπει να εξακολουθούν να βγάζουν τα ίδια κέρδη; Αυτοί δεν θα περάσουν κρίση;

«Στο χειρουργείο του ΣΔΟΕ κλινικές και νοσοκομεία»

Ρε ΣΔΟΕ, στο χειρουργείο δεν μπαίνει κανείς αν δεν δώσει φακελάκι, εσύ πώς θα μπεις ορέ; Μήπως έδωσε και το ΣΔΟΕ φακελάκι;

«Τρικυμία για τις υποβρύχιες μίζες»

Μέρος της μίζας πήγε, λέει, και στους συνδικαλιστές! Γιατί δεν εκπλήσσομαι; Γιατί δεν εκπλήσσομαι; Μήπως γι’ αυτό όλοι οι συνδικαλιστές εκφράζουν μόνο αντιθέσεις στις προτάσεις και σπανίως εκφράζουν αντιπροτάσεις αλλά ποτέ δεν προστρέχουν να καθαρίσουν τα συνδικάτα τους από τα σκατά;

«Πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ η μαύρη τρύπα των ΠΑΕ»

Δεν πειράζει ρε λεβέντες, θα τα καλύψει ο μισοκρατικός ΟΠΑΠ! Εξάλλου, λεφτά για να παίζουμε έχουμε, λεφτά για σοβαρές δουλειές δεν έχουμε.

Ρεεε, μήπως γι’ αυτό δεν τιμωρήθηκε ο Ολυμπιακός; Για να μην στερηθεί τα έσοδα από τα εισιτήρια ώστε να μπορεί η ομάδα να κλείσει την τρύπα; Ρεεεε, κι άμα οι ΠΑΕ χρωστάνε 300 μύρια γιατί δεν ρίχνει το κράτος μία κατάσχεση σε Μιραλάς, Σισέ και τα λοιπά αστέρια μπας και τα μοσχοπουλήσει και καλύψει τη δική του τρύπα;

«Πώς ο σοσιαλιστής Καντάφι του 1968 έγινε ο στυγνός δικτάτορας του 2011»

Ή μήπως θα έπρεπε να μας απασχολεί το πώς η χουντική Ελλάδα του 1969 έγινε η στυγνή δικτατροϊκανή Ελλάδα του 2011;

«Ο Γ.Παπανδρέου είχε συζητήσει με τον Μ.Καντάφι για τα 220 δισεκατομμύρια ευρώ που θα έριχνε ο Καντάφι στην Ελλάδα για τις αποκρατικοποιήσεις και για την πράσινη επένδυση».

Δηλαδή, όπως εγώ συζητάω με τον ογδονταπεντάρη αγρότη φίλο του πατέρα μου για τις καινούργιες αντλίες ινσουλίνης και για τις εμφυτεύσεις βλαστοκυττάρων και περιμένω να μου αγοράσει ένα εργοστάσιο για να φτιάχνω κι εγώ από τούτα τα καινούργια.

«Κρίση εναντίον ΝΑΤΟ»

Λες να διάβασαν τα όσα έγραφα πριν λίγες μέρες για το πούντο πούντο το δακτυλίδι ΝΑΤΟ ΝΑΤΟ δε θα το βρεις;

«Η σκόνη απ’ τη Σαχάρα ανησυχεί τη Μόσχα»

Εμάς να δεις πώς μας ανησυχεί η ραδιενεργός σκόνη από το Τσερνόμπιλ… γιατί άραγε αυξήθηκε τόσο ο καρκίνος του θυρεοειδή σε νέα άτομα τα τελευταία χρόνια;

«Κρίση και στις μεταμοσχεύσεις»

Και αναρωτιούνται γιατί;

1ον για λόγους πρακτικούς –αυξάνεται η βενζίνη, μειώνονται οι μηχανοκίνητες μετακινήσεις, μειώνονται τα τροχαία, πού να βρεις εγκεφαλικά νεκρούς;

2ον για λόγους κοινωνικούς –αφού έχουμε κόψει την καλημέρα στον γείτονα, περιμένετε να του δωρίσουμε τα όργανα της κορμάρας μας;

«Μακροχρόνιο φλερτ με την Κερατέα από τον όμιλο Μπόμπολα…»

«Η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., ελέγχεται από την European Goldfields, βασικότερος μέτοχος της οποίας είναι η Ελλάκτωρ, συμφερόντων της οικογένειας Μπόμπολα…»

Στα ΜΜΕ ο Μπόμπολας…

Παντού ρε παιδί μου… μα παντού όμως ε;

«Ο ΟΗΕ αναζητεί νερό για 3,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους»

…και η τρόικα με την ελληνική κυβέρνηση αναζητούν 25 δισεκατομμύρια ευρώ για να μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε να είμαστε άνθρωποι…

«41 ΔΕΚΟ στην κλίνη του Προκρούστη»

Τα υπέρμετρα έσοδα των ιδιωτικών κλινικών πότε θα μπουν στην κλίνη του Προκρούστη;

«Κρήτη: Κύμα επισκεπτών από τη Λιβύη»

Επιτέλους! Ας δει και κάνας Λίβυος την Κρήτη. Μόνο οι Ρώσοι θα την βλέπουν;

«Οι αυξανόμενες τιμές του πετρελαίου απειλούν την παγκόσμια ανάπτυξη και υπάρχει κίνδυνος κερδοσκοπίας»

Χα χα χαααα χαααα χααα χα χα! Ενώ μέχρι τώρα ε; Η κρατική κερδοσκοπία δεν μετράει ε; Το κοντά ένα ευρώ φόρο στο λίτρο της βενζίνης δεν μετράει ε; Βρε ουστ υπουργέ οικονομικών της Γαλλίας!

«Οι ιχθυοκαλλιέργειες είναι μονόδρομος»

…και το «φάτε μάτια ψάρια» επίσης!

«Η ατυχία του να είσαι έλληνας εργαζόμενος»

ή η ατυχία του να είσαι έλληνας γενικώς!

Υ.Γ.

Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού ήθελε να δωρίσει τέσσερρα τάνκερ στον Ολυμπιακό για να εισπράτονται τα κέρδη από την ομάδα!

Γιατί δεν φτιάχνει ένα ταμείο να πέφτουν εκεί τα κέρδη των τάνκερ για να αποπληρώνεται το ελληνικό χρέος, ή, ακόμη καλύτερα, για να επιδοτούνται οι θέσεις εργασίας ώστε να μην χάνει κανένας έλληνας τη δουλειά του; Αν το έκανε αυτό θα του φτιάχναμε ανδριάντα όχι μόνο στο Πασαλιμάνι αλλά και στην Ομόνοια και στο Σύνταγμα και πάνω στο κτίριο της Βουλής.

 

http://zacharos.blogspot.com/

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η Ανατολή και η βραδεία δύση των Ηνωμένων Πολιτειών

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 1 Μαρτίου 2011

Νεο άρθρο του Βασίλη Μαρκεζίνη , που αποτελεί σαφή απάντηση στις απόψεις των ατλαντιστών του ΕΛΙΑΜΕΠ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλησε να αντλήσει κανένα δίδαγμα από τα αυτοκρατορικά μοντέλα της Ρώμης, του Βυζαντίου ή της Βρετανίας

Στα μαθήματά μου Ιστορίας του Δικαίου στις ΗΠΑ, πάντοτε λέω στους φοιτητές μου ότι η εξέλιξη του Δικαίου ακολούθησε την πορεία του Hλιου -από την Ανατολή προς τη Δύση-, ιχνηλατώντας τη διαδρομή των πολιτισμών: Βαβυλώνιοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Ελληνες, Ρωμαίοι, Δυτικοευρωπαίοι, Αγγλοι – μέχρι τη στιγμή που οι Αμερικανοί κατέστησαν τη χώρα τους επίκεντρο της παγκόσμιας επιχειρηματικής και χρηματοοικονομικής δραστηριότητας.

Το Δίκαιο, λοιπόν, ακολουθεί το χρήμα, το χρήμα ενθαρρύνει την εφευρετικότητα, η τεχνολογική πρόοδος ενισχύει τη δύναμη, και η τελευταία, με τη σειρά της, στηρίζει την καλλιτεχνική δημιουργία. Εντούτοις, είναι γεγονός ότι η μεσημβρία σηματοδοτεί επίσης την απαρχή της δύσης- και η δύση της Αμερικής επισπεύδεται σήμερα τόσο από το διαρκώς διογκούμενο δημόσιο χρέος της (για το οποίο δεν λαμβάνει ακόμη τα δέοντα μέτρα) όσο και από τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει από την Ανατολή. Με άλλα λόγια, και για να επεκτείνω τη μεταφορά μου, μια νέα ημέρα έχει αρχίσει να χαράζει, και, όπως είναι εύλογο, αυτό συμβαίνει στην Ανατολή. Οι μεσανατολικές και απωανατολικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αμερική πολλαπλασιάζονται ταχύτατα. Η διάλυση του δικτύου των αυταρχικών συμμάχων στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή προκλήθηκε από διάφορους παράγοντες, για πολλούς από τους οποίους ευθύνεται άμεσα η Αμερική. Και εξηγούμαι.

Πρώτον: Η φαρισαϊκή στάση της Αμερικής απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα την έκανε να παραβλέπει τις κατάφωρες παραβιάσεις που διέπρατταν κάποιοι από τους «δορυφόρους» και τους συμμάχους της, αλλά την ενοχλούσαν εντονότατα όταν διαπράττονταν από αντιπάλους της.

Δεύτερον: Είναι πλέον διαβόητες οι αποτυχίες των πολλαπλών και εσωτερικά διχασμένων μυστικών υπηρεσιών της. Ειδικότερα, καμία από αυτές τις υπηρεσίες δεν μπόρεσε να προβλέψει την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, την εισβολή στο Κουβέιτ, την 11η Σεπτεμβρίου και, πολύ πρόσφατα, την πτώση του αιγυπτιακού καθεστώτος, έναν μόλις μήνα έπειτα από μία ακόμη απρόβλεπτη κατάρρευση του καθεστώτος της Τυνησίας.

Τρίτον: Οταν η Αμερική αποφάσισε εντέλει να αντιδράσει στην πρόσφατη κρίση, την είδαμε απλώς να υιοθετεί τη στάση της, μια στάση διγλωσσίας και αμφισημίας. Ας το σκεφτούμε: η Αμερική πήρε άραγε το μέρος του λαού ή το μέρος των αυταρχικών ηγετών; Σε γενικές γραμμές, έχω την αίσθηση ότι η Αμερική επαναλαμβάνει αναφορικά με την Αίγυπτο τα λάθη που είχε κάνει παλαιότερα με τον Σάχη: την εποχή εκείνη, υιοθετώντας αμφίσημη στάση απέναντι σε όλους, το μόνο που κατάφερε ήταν να δει το κύρος της να μειώνεται στα μάτια όλων: φίλων και εχθρών.

Τέταρτον: Η σταδιακή υποβάθμιση του ρόλου της Αμερικής δεν επήλθε μόνον ως αποτέλεσμα της ανοχής που αυτή επέδειξε σε σειρά διεφθαρμένων καθεστώτων- συνδέεται επίσης άμεσα με την απροθυμία της να ασκήσει πιέσεις στο Ισραήλ προκειμένου να επιλύσει, προς κοινό συμφέρον, το παλαιστινιακό ζήτημα. Ποιος όμως θα τολμούσε έστω και να προειδοποιήσει τις δύο αυτές χώρες ότι, χωρίς άμεσο συμβιβασμό, θα πληγούν και οι δύο από έναν αναπόφευκτο σεισμό; Κατά κανόνα, οι άνθρωποι που προειδοποιούν είναι προφήτες. Ολοι όμως γνωρίζουμε ότι οι προφήτες ποτέ δεν εισακούονται. Και εξυπακούεται, ασφαλώς, ότι το μένος των επιθέσεων εναντίον των ανθρώπων που προειδοποιητικά συνιστούσαν την επίτευξη ενός συμβιβασμού προτού να είναι πάρα πολύ αργά για όλους αποκορυφώθηκε στα κείμενα και στις ομιλίες των διανοουμένων λακέδων της Αμερικής!

Πέμπτον: Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θέλησε να αντλήσει κανένα δίδαγμα από τα αυτοκρατορικά μοντέλα της Ρώμης, του Βυζαντίου ή της Βρετανίας. Πράγματι, οι αυτοκρατορίες αυτές σπανίως παρενέβαιναν στρατιωτικά για να διατηρήσουν τον έλεγχό τους στις επαρχίες τους, αλλά τις εξουσίαζαν μέσω μιας σειράς από τοπικούς διακανονισμούς χάρις στους οποίους τα κράτη (ή οι περιφέρειες) κρατούσαν την ισορροπία. Τα τελευταία χρόνια, τρεις πυλώνες τέτοιας αμερικανικής εξισορρόπησης -Ισραήλ/Αραβες- Ιράκ/Ιράν- Πακιστάν/Ινδία- διαλύθηκαν εν πολλοίς λόγω του απροσχεδίαστου και παρορμητικού μιλιταρισμού της Αμερικής, ο οποίος, με διάφορους τρόπους, οδήγησε στη μείωση της κατά τόπους επιρροής και του γοήτρου της.

Εκτον: Ακόμη και στο ελληνοτουρκικό πλαίσιο, κάποιοι εφήμεροι -και, όπως πλέον αποδεικνύεται, «ημαρτημένοι»- υπολογισμοί ώθησαν την Αμερική να ρίξει όλο της το βάρος στην Τουρκία, υποσκάπτοντας έτσι τις σχέσεις της με την Ελλάδα και αντιμετωπίζοντας τώρα και έναν νέο εφιάλτη: την εύλογη αντιπαλότητα και καχυποψία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ.

Τέλος, η πιο σοβαρή αστοχία της Αμερικής αφορά τη ραγδαία άνοδο της Κίνας και της τεράστιας οικονομικής δύναμης της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στο εξελισσόμενο αυτό πλαίσιο, η Αμερική επέδειξε τη συνήθη αλαζονεία της, συνδυάζοντάς τη με την προθυμία της να αρχίσει διενέξεις για μάχες που είχαν οριστικά χαθεί, όπως στην περίπτωση του Θιβέτ, ή να πιέσει τον αναδυόμενο γίγαντα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προκειμένου να ικανοποιήσει μικρή ομάδα φιλελεύθερων ακτιβιστών της. Στην πραγματικότητα, όμως, αδυνατούσε πλήρως να πείσει την Κίνα να ανατιμήσει το νόμισμά της, να επιβραδύνει την τεχνολογική πρόοδό της, γενικά να τη φέρει σε δύσκολη θέση μια και η χώρα αυτή είναι πλέον η βασική δανείστριά της αλλά και είναι και απαραίτητη για να κρατήσει τη Βόρειο Κορέα έστω και υπό υποτυπώδη «έλεγχο».

Καθένα από αυτά τα θέματα θα απαιτούσε μια ξεχωριστή, διεξοδική ανάλυση. Στην παραμικρή απόπειρα, όμως, να πείσει κανείς τους Ελληνες ότι εσφαλμένα εμπιστεύονται μόνο τις ΗΠΑ, η Αμερικανική Πρεσβεία και οι εν Ελλάδι «φίλοι» θα σπεύσουν αμέσως να κατακλύσουν τα ΜΜΕ με την πλέον παρωχημένη προπαγάνδα. Το 1977, ο Ανδρέας Παπανδρέου ορθότατα ισχυρίστηκε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να ασκείται μόνον από τους Ελληνες, υπέρ των Ελλήνων, και χάρη ελληνικών συμφερόντων. Και αν ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος επέμενε το 1977 ότι η χώρα μας ανήκει στη Δύση το επιχείρημά του, εκείνη την εποχή, ήταν αρκετά πειστικό, έστω και αν έδειχνε έλλειψη διορατικότητας ως προς την αναφαινόμενη παγκόσμια σκηνή. Εντούτοις, διαβάζοντας τους σημερινούς «ατλαντιστές» να νεκρανασταίνουν αυτό το επιχείρημα μέσα από άρθρα στην αγαπημένη εφημερίδα τους, δεν μπορεί κανείς παρά να διαπιστώσει πόσο παρωχημένη και εξωπραγματική είναι σήμερα αυτή η σχολή σκέψης.Διότι πώς μπορεί, σήμερα, ο οποιοσδήποτε σκεπτόμενος άνθρωπος να προβάλλει παρόμοιες απόψεις, τη στιγμή που από τη Μέση Ανατολή λαμβάνουμε αδιάσειστες αποδείξεις ότι η Αμερική ούτε να σώσει μπορεί ούτε να προστατεύσει τους «συμμάχους» της και ότι, αντιθέτως, θα τους εγκαταλείψει όταν δει ότι οι πολίτες των κρατών τους τούς έχουν απορρίψει και έχουν μάλιστα εξεγερθεί εναντίον τους οπλισμένοι μόνο… με κινητά τηλέφωνα; Πόσο σημαντική, λοιπόν, είναι η αξία της περίφημης αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας, η οποία, ενώ κοστίζει πανάκριβα στον Αμερικανό φορολογούμενο, αδυνατεί να προστατεύσει τους εκδιωκόμενους αυταρχικούς πρίγκιπες;

Η Ελλάδα πρέπει να αναλογιστεί πολύ σοβαρά τα όσα συμβαίνουν γύρω της, να σταματήσει επιτέλους να στρουθοκαμηλίζει διατεινόμενη ότι οι αναταραχές αυτές δεν την αγγίζουν -αμέσως ή εμμέσως-, να αναζητήσει τη βοήθεια πολλαπλών συμμαχιών έναντι του πλέον απαιτητικού γείτονα και να αναπροσανατολίσει την πολιτική της στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιοποιώντας τη στήριξη των νεοαποκτηθέντων συμμάχων, που η ιστορία τους -την οποία, αντίθετα με εμάς, οι ίδιοι ουδέποτε απαρνήθηκαν- τους έχει διδάξει ότι ο μόνος τρόπος για να επιβιώνουν είναι, στην κρίσιμη στιγμή, να είναι διατεθειμένοι να πεθάνουν.

ΕΘΝΟΣ 26-2-2011

Posted in Γεωπολιτική -Γεωοικονομία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

23-2-2011: ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΚΑΜΠΑΝΑΣ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 1 Μαρτίου 2011

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΩΝ ΤΗΣ 23Ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011 ,

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΜΠΑΝΑΣ

 

Απευθυνόμαστε στον Ελληνικό Λαό.

Στους εκπροσώπους στο κοινοβούλιο,

Στην κυβέρνηση

Στην αυτοδιοίκηση

Στα κόμματα και τους λοιπούς πολιτικούς φορείς,

           

            Οι συγκεντρωμένοι στο Αργοστόλι, στην Πλ. Καμπάνας, σήμερα, 23-2-2011, σταματήσαμε τις εργασίες μας, κλείσαμε τα καταστήματα μας, αφήσαμε τα γραφεία και τα σχολεία, για να συγκεντρωθούμε όλοι, εργαζόμενοι, επαγγελματίες, συνταξιούχοι, άνεργοι, νοικοκυρές, παιδιά, νέοι και μεγαλύτεροι, για να πούμε ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

            Ο διπλανός , ο φίλος, ο γείτονας, πολλοί από μας, έμειναν χωρίς εργασία, έχασαν τα μαγαζιά τους, χάνουν το σπίτι τους και την περιουσία τους, διαλύεται η ζωή τους και η οικογένεια τους.

            Βλέπουμε πως η πατρίδα βρίσκεται κάτω από οικονομική κατοχή και πωλείται.

            Η δημοκρατία καταργήθηκε και τη χώρα κυβερνούν διεθνείς τραπεζίτες.

Νιώθουμε πως η ζωή μας δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια. Θα γίνεται κάθε μέρα και χειρότερη.

            Κάθε μέρα που περνά, βλέπουμε να μας κοροϊδεύουν ΟΛΟΙ και να ζούμε μέσα σε ένα όργιο ψέματος και καταστροφής.

            Μια χούφτα άνθρωποι, μεγαλοεταιρείες, τραπεζίτες και χρηματοπιστωτικά κεφάλαια , αφού κατάστρεψαν τους εαυτούς τους και τον πλανήτη, σώζονται από τις κυβερνήσεις, με χρήματα των φορολογουμένων και στη συνέχεια οδηγούν τους λαούς του κόσμου και την πατρίδα μας σε ολοκληρωτική καταστροφή, απαιτώντας πληρωμή ενός χρέους που έφτιαξαν μόνοι τους, μαζί με τις κυβερνήσεις.

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Το χρέος δημιουργήθηκε , επειδή οι πολιτικοί παρέδωσαν την ιδιοκτησία και την εκτύπωση του χρήματος στους τραπεζίτες. Η Τράπεζα της Ελλάδας, οι Τράπεζες των χωρών του κόσμου, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι ιδιωτικές τράπεζες και οι πολιτικοί μας το κρύβουν. Με τις αποφάσεις όσων κυβέρνησαν και με την συγκάλυψη όσων παριστάνουν την αντιπολίτευση, απέκρυψαν από τον ελληνικό λαό και τους λαούς της Ευρώπης, πως με δική τους απόφαση, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ στα κράτη της ευρωζώνης να παίρνουν χρήματα από την ΕΚΤ και είναι υποχρεωμένα να δανείζονται το ευρώ από ιδιώτες, οι οποίοι βάζουν όποιο επιτόκιο θέλουν.

            Στην Ελλάδα, τα δάνεια χρησιμοποιήθηκαν για να στηριχθεί ένα διεφθαρμένο και πελατειακό κομματικό σύστημα. Χρησιμοποιήθηκαν για να πλουτίσουν οι «εθνικοί» μας εργολάβοι, για να εξαγοραστούν συνειδήσεις, για δωροδοκίες και για ακριβά και σπάταλα έργα.

Παρέδωσαν όλη τη δημόσια περιουσία σε έλληνες και ξένους μεγαλοεπιχειρηματίες. Με 174 εκατομμύρια ίδια κεφάλαια, με 420 εκατομμύρια συμμετοχή του δημοσίου και 713 εκατ. δάνεια με την εγγύηση του δημοσίου , ο εθνικός εργολάβος της Αττικής Οδού κερδίζει 137 εκατ. το χρόνο. Σχεδόν όσα χρήματα έβαλε. Στον δρόμο Πάτρας – Κορίνθου , που τον λένε ακόμα εθνική οδό, ο εργολάβος δεν βάζει δεκάρα και εισπράττει χρήματα, για να φτιάξει το δρόμο.

Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε. , ο εργαζόμενος πληρώνει διπλάσιο φόρο από τις εταιρείες, στις οποίες η κυβέρνηση , πριν λίγες μέρες, μείωσε ακόμα περισσότερο τη φορολογία, στο νομοσχέδιο που καθιστά ποινικό αδίκημα την μη πληρωμή φόρων.

Η Παιδεία διαλύεται, τα σχολεία έχουν γίνει αποθήκες φιλοξενίας παιδιών, η διαφθορά βασιλεύει, η κοινωνική πρόνοια έχει γίνει ανέκδοτο, τα νοσοκομεία διαλύονται, οι πενιχρές συντάξεις περικόπτονται, επιχειρήσεις κλείνουν και άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους, γιατί κάποιοι δανείζονται χρήμα, που έπρεπε να είναι δημόσιο και το πήραν, για να το μοιραστούν κάποιοι λίγοι. 

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ .

–          Αρνούμαστε το δημόσιο χρέος

–          Απαιτούμε πάγωμα χρεών ιδιωτών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών προς το δημόσιο και τις τράπεζες, γιατί η αγορά και η κοινωνία έμεινε χωρίς χρήμα , εξ αιτίας των πολιτικών σας.

–          Θέλουμε να σταματήσει κάθε διαδικασία πώλησης δημόσιας περιουσίας και να αποδοθεί στο λαό και τις τοπικές κοινωνίες για αξιοποίηση προς όφελος όλου του πληθυσμού.

–          Θέλουμε εργασία, παιδεία, περίθαλψη, ασφάλεια, σύνταξη.

–          Θέλουμε πίσω τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας, την πατρίδα μας .

 

Κι επειδή δεν πιστεύουμε πως κάτι από αυτά τα αιτήματα θα ικανοποιηθούν, από το σημερινό κομματικό σύστημα, που δεν τολμά να πει πως η χώρα μας βρίσκεται υπό κατοχή, ξεκινάμε ένα μεγάλο αγώνα, ζητάμε, διεκδικούμε και θα επιβάλλουμε, με τη μεγαλύτερη συσπείρωση ανθρώπων, που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα:

–          Την Απελευθέρωση της  Χώρας από την οικονομική εξάρτηση και την τιμωρία όσων λειτούργησαν σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, διαχρονικά, και έφεραν τη χώρα, σε κατάσταση υποδούλωσης και τους έλληνες σε συνθήκες εξαθλίωσης.

–          Επειδή, την ώρα που η κυβέρνηση μετατρέπει την άρνηση και την ανυπακοή των πολιτών σε ποινικό αδίκημα, την ίδια ώρα, οι πολιτικοί έχουν εξασφαλίσει  συνταγματική ασυλία, εμείς ζητάμε και θα αγωνιστούμε για τη δημιουργία ενός μεγάλου πολιτικού κινήματος, που θα απαιτήσει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, για την τιμωρία των ενόχων και τη δημιουργία μιας δημοκρατίας, όπου οι εκπρόσωποι θα ανακαλούνται, όταν παραβιάζουν τη λαϊκή βούληση και οι νόμοι θα εγκρίνονται από το λαό, με δημοψηφίσματα.

–          ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ

Η ανυπακοή είναι πολιτικό δικαίωμα, είναι ηθική υποχρέωση, είναι η συνείδηση που εξεγείρεται μπροστά στην αδικία. «Τσαμπατζήδες» είναι όλοι αυτοί που ζούσαν καλά, με δάνεια και δημόσιο χρήμα, που καλούμαστε, σήμερα,  να πληρώσουμε.

Η κυβέρνηση είναι αυτή που δεν πληρώνει, για συντάξεις, εργασία, παιδεία και υγεία και παραμένει ατιμώρητη  και όχι εμείς που δεν έχουμε να πληρώσουμε. 

Αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση, για μια κοινωνία ανθρώπων και όχι θηρίων.

Το φρόνημα, η θέληση και οι πράξεις αντίστασης δεν ποινικοποιούνται.

Η κυβέρνηση έχει απωλέσει κάθε υπόλειμμα δημοκρατικής ευαισθησίας και συνεπικουρούμενη και από άλλους,  οδεύει  στο δρόμο της απώλειας κάθε δημοκρατική νομιμότητας.

Η κυβέρνηση είναι αυτή που είναι πολιτικά έκνομη και όχι ο λαός που δεν έχει και αντιστέκεται.  

Ο λαός θα ποινικοποιήσει τη διαφθορά και τη σπατάλη. Η πατρίδα πάντα τιμωρεί αυτόν που προδίδει. Αυτόν που ξεπουλά.

 

«Αρνιέμαι να με κάνουν ότι θένε, αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά»,

«Αρνιέμαι νάχω σκέψη που σωπαίνει να περιμένει μάταια τον καιρό»,

 

«Λαχτάρισα μια χώρα, όπου το λάδι από την ελιά ίσα θα το μοιράζεις στα δώδεκα παιδιά»,

λέει ο ποιητής κι εμείς μαζί του.

 

 

Αγώνας ως την Απελευθέρωση της Χώρας.

Αγώνας ως την εγκαθίδρυση πραγματικής δημοκρατίας.

—————

Ακολούθησε πορεία και το ψήφισμα παραδόθηκε στο γραφείο του βουλευτή. (έλειπε)

 

http://www.ithacanet.gr/article/23-2-2011-%CF%84%CE%BF-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: