βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Περί ανάπτυξης: Προβληματισμοί

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 7 Ιουλίου 2011

 Τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός λαός είχε συνηθίσει να ακούει τους πρωθυπουργούς και υπουργούς να δηλώνουν ότι έχουμε ανάπτυξη 4% ή 3.5% ή 4.5%. Ο αριθμός αυτός δεν αντιπροσωπεύει παρά μόνο την αύξηση του ΑΕΠ (ακαθάριστο εθνικό προϊόν) και μεταφράζεται σε ένα αριθμό που αντιπροσωπεύει ευρώ, δηλαδή 270 δις ευρώ το ΑΕΠ για το 2010. Είναι δηλαδή ένας αριθμός και μόνο και όχι ανάπτυξη. Όμως τι πραγματικά είναι η ανάπτυξη;

 

Λίγα χρόνια νωρίτερα και αφού είχε ξοδέψει δεκάδες ώρες σε σκέψεις και συζητήσεις μια παρέα θεώρησε ότι επιτέλους είχε αντιληφθεί τι σημαίνει ανάπτυξη. Μια διπλή σιδηροδρομική γραμμή, οδικοί άξονες, λιμάνια και απασχόληση. Αυτοπανηγύρισαν όλοι της παρέας νιώθοντας ώριμοι και συνειδητοποιημένοι πολίτες και ένιωσαν να αξίζουν την μετάβαση τους στο επίπεδο του επαΐοντος. Έκτοτε ασχοληθήκαν με αλλά θέματα και ζητήματα αναδεικνύοντας την φιλοσοφία σε εθνικό σπορ.

 

Με τα χρόνια κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Η ανάπτυξη όπως την είχαν αντιληφθεί μόνο ανάπτυξη δεν είναι. Και να ξανά οι συζητήσεις, και εκεί που τα λένε πίνοντας καφεδάκι πάνω στη θάλασσα καταφθάνει ένας φίλος με ένα τζιπ μεγάλου κυβισμού και λίγα λεπτά αργότερα εκμυστηρεύεται ότι λίγο πολύ χρειάζεται να το γεμίζει με καύσιμα κάθε 200, περίπου, χιλιόμετρα. Εάν έβγαζα πολλά χρήματα και εγώ διόλου δε θα μ’ ενδιέφερε η κατανάλωση και η τιμή των καυσίμων λέει σε ανύποπτο χρόνο μια φίλη. Κάποιος θα πει ότι οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουν δωρεάν ρεύμα και έτσι μπορούν και καίνε συνέχεια τα κλιματιστικά τους.

 

Κάποιες εφημερίδες που υπάρχουν στην παρέα κάνουν λόγο για έναν 38χρονο ανάπηρο ξεχασμένο για 1250 ημέρες στον Ευαγγελισμό, έναν οδηγό ασθενοφόρου που χάθηκε για ώρες (πίνοντας καφέ κάπου), προέδρους και διευθυντάδες που κόβουν κονδύλια για εαυτόν, αλλά και διοικητές ΔΕΚΟ που δίνουν αυξήσεις έως και 10% την στιγμή που οι ΔΕΚΟ αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Αργότερα το βράδυ, μπροστά στην τηλεόραση θα ακούσουν για ληγμένα-αλλοιωμένα τρόφιμα, για τα περίπου5.5 κιλάσυντηρητικών που καταναλώνουμε κατ’ άτομο κάθε έτος, για φυτοφάρμακα στα φρούτα και λαχανικά, για 3 νεκρούς στο πέταλο του Μαλιακού, για έναν ακόμα θάνατο από ναρκωτικά, αλλά και το περιβόητο γρηγορόσημο.

 

Την επόμενη ακούνε για εφορείες, για τράπεζες, για τελωνεία, για πολεοδομίες, για συνεργάτες βουλευτών, για δικαστικούς, για μίζες, για πορνεία, για μεγάλα έργα, για εγκληματικότητα, για εγκληματικές αμέλειες σε πλοία, αεροπλάνα και τρένα, για τα τρία airbus της ΟΑ, για ΟΠΑΠ και ΑΤΕ, για φαγοπότι στους ΟΤΑ, για φακελάκι σε νοσοκομεία, για χειρουργεία που δεν χρειάζονται, για λαδωμένα διπλώματα, για λαδωμένα ΚΤΕΟ, για περίεργους πλειστηριασμούς, για δωρεάν παιδεία, για απαράδεκτη συμπεριφορά βουλευτών σε αεροδρόμια και όχι μόνο, για υπέρογκες επιδοτήσεις που δίνονται σε βιομηχανίες για θέσεις εργασίες αλλά οι τελευταίες χάνονται, για ανικανότητα στην εξαγωγή αγροτικών προϊόντων, για ένα δάσκαλο που έπαιρνε συνεχώς αναρρωτικές για να μπορεί να μένει στον τόπο καταγωγής και να διεκπεραιώνει τις εκεί υποθέσεις του, αλλά και για έναν πατέρα που απείλησε το Λυκειάρχη καθώς ο τελευταίος ζήτησε από τα παιδιά να μαζέψουν τα αποτσίγαρα (που προφανώς τα ίδια καπνίζουν) την προηγούμενη ημέρα. Δεν θα κάνεις εσύ τον γιο μου σκουπιδιάρη είχε πει εκείνος ο πατέρας στον Λυκειάρχη.

 

Λίγες ημέρες αργότερα και ενώ 2-3 φίλοι πηγαίνουν προς το δάσος του Κουνουπελιού (Δήμος Βουπρασίας) για περπάτημα, βλέπουν, λίγο πριν το δάσος, ένα τεράστιο μαύρο καπνό να ανεβαίνει μεγαλόπρεπα στον ουρανό. Αποφάσισαν να ανακαλύψουν τι ακριβώς συμβαίνει και μάθανε ότι σκουπίδια και πλαστικά (από την κυριακάτικη λαϊκή στη Νέα Μανολάδα) συγκεντρωνόντουσαν στο ευαίσθητο οικοσύστημα της Στροφιλιάς και, ενδεχομένως, καιγόντουσαν με εντολή του Δήμου Βουπρασίας. Το ίδιο βράδυ περιδιαβαίνοντας στο χωριό τους διαπιστώσανε ανήλικοι να πίνουν οινοπνευματώδη ποτά και να απολαμβάνουν αμφίβολης ποιότητας φαγητό στα φαστφουντάδικα.

 

Κυριακή απόγευμα, η παρέα βρίσκεται στην παραλία με θέα το Ιόνιο, και αναρωτιέται τι τελικά είναι η ανάπτυξη. Η Ηλεία αλλά και όλη η Ελλάδα είναι στο κόκκινο λόγω καρκινογένεσης, κινητά τηλέφωνα στα χέρια μαθητών Δημοτικού, καύση πλαστικών που παράγουν καρκινογόνες ουσίες, μόλυνση σε θαλάσσια,  λιμνοθαλάσσια και ποτάμια οικοσυστήματα, εκμετάλλευση και κακοποίηση νέων παιδιών και γυναικών, τα ναρκωτικά που σκοτώνουν νέους ανθρώπους, χιλιάδες νεκροί και τραυματίες από τροχαία, τάξεις του Γυμνασίου και Λυκείου να κάνουν πάρτη και το αλκοόλ να ρέει άφθονο,  μαθητές Δημοτικού με σκουπιδοφαγητά στα χέρια και τα καρδιαγγειακά να προσεγγίζουν τους 20σαρηδες, Θηλυκοποίηση του περιβάλλοντος, εξατμίσεις που μας σπάνε τα νεύρα, κατασπατάληση ρεύματος και καυσίμων, κατασπατάληση του περιβάλλοντος, μίζες και διαφθορά, βουλευτές που ελάχιστα ή καθόλου βρίσκονται αλλά και ασχολούνται με τα προβλήματα του τόπου, ποιότητα ζωής ανύπαρκτη, σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα στην ευγένεια και την εξυπηρέτηση, σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα σε αξίες και ιδανικά, σοβαρό κοινωνικό έλλειμμα σε μόρφωση και παιδεία, βιομηχανίες που κλείνουν, ανεργία που καλπάζει και απειλεί, επενδύσεις που δεν γίνονται, επιδοτήσεις και χρήματα από ΕΕ που χάνονται, δημόσιο που συχνά δεν σέβεται και ταλαιπωρεί τον πολίτη.

 

Η παρέα ετοιμάζεται να αφήσει το απέραντο γαλάζιο του Ιονίου και να πάρει τον δρόμο της επιστροφής. Πηγαίνοντας προς τα αυτοκίνητα αντιλαμβάνονται ένα γνωστό νεαρό άτομο με μάτια βουρκωμένα. Πλησιάζουν κοντά και ρωτάνε τι του συμβαίνει; Είμαστε, απαντάει, τέσσερα αδέλφια, οι γονείς μου είναι αγρότες και εγώ πέρυσι είχα περάσει στα ΤΕΙ, αλλά δεν πήγα γιατί δεν μας φτάνουν τα χρήματα, και ήθελα τόσο πολύ. Κανείς δεν ξέρει τι να σκεφτεί και πολύ περισσότερο τι να του πει. Τον άγγιξε κάποιος στον ώμο και έφυγαν.

 

Τελικά τι είναι ΑΝΑΠΤΥΞΗ; Σίγουρα δεν είναι οι οδικοί και σιδηροδρομικοί άξονες και η απασχόληση, δεν είναι η άνεση να κινείται κάποιος με150 χιλιόμετρα στους δρόμους, δεν είναι η άνεση αφού έχεις χρήματα να καις όσο βενζίνη και ρεύμα θέλεις, δεν είναι η άνεση να βάζεις την μουσική στη διασπάσω ή να αλλάζεις την εξάτμιση και να σπας τα νεύρα των άλλων. Αυτά δεν είναι ανάπτυξη. Η ανάπτυξη είναι κάτι περισσότερο, είναι κάτι που έχει να κάνει με τον ίδιο τον άνθρωπο. Είναι κάτι που έχει να κάνει απ’ ευθείας με τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες, που κάνουν τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από τα ζώα και τέτοια είναι ο σεβασμός, η ευγένεια, η κατανόηση, η καλή θέληση και προαίρεση, ο πολιτισμός, η ποιότητα ζωής, οι καθαρές παραλίες και τα καθαρά δάση, η εργατικότητα, η εντιμότητα, η παιδεία, οι ίσες ευκαιρίες στην ζωή η δικαιοσύνη και φυσικά, μαζί με αυτά, και η αύξηση του ΑΕΠ.

 

Φάνης Α. Τσαπικούνης

Συγγραφέας

Πτυχιούχος Τμήματος Γεωπονίας ΑΠΘ

Διδάκτωρ Τμήματος Βιολογίας ΠΠ

tsapif@otenet.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: