βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 20 Οκτωβρίου 2011

Η δημιουργία του Ελληνικού χρέους από το 1821 έως σήμερα

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 20 Οκτωβρίου 2011

Όταν ομιλούμε για τη μακρόχρονη δημιουργία του Ελληνικού χρέους ουσιαστικά  έχουμε  να αντιμετωπίσουμε ένα πολύ απλό αλλά και περίεργο συνάμα ερώτημα: Είναι δυνατόν μία τέτοια «φυσική» επιχείρηση με τέτοιο ουρανό και γή και θάλασσα να έχει ανάγκη δανεισμού ο οποίος τελικά θα την καταχρεώσει αντί να προχωρήσει σε μία τέτοια ανάπτυξη η οποία κυριολεκτικά θα την απογειώσει οικονομικά  και όχι μόνο. Η φυσική επιχείρηση είναι η Ελλάδα η οποία καταχρεωμένη βαδίζει το δικό της Γολγοθά ο οποίος βέβαια εδώ και πολλά χρόνια έχει αποτυπωθεί ως σχέδιο στο μυαλό συγκεκριμένων ανθρώπων διότι τέτοια πορεία μιάς χώρας μόνο τυχαία δεν είναι.

Η Ελλάδα λοιπόν βγήκε από την μία πλευρά νικήτρια από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο αλλά από την άλλη εξήλθε από αυτόν τον πόλεμο τελείως κατεστραμμένη. Τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα. Γιατί όμως; Θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε ότι από την Επανάσταση του 1821 και έπειτα οι Έλληνες δεν κατάφεραν να εισέλθουν στη λογική της αυτοανάπτυξης η οποία αρχίζει από την αγροτική ανάπτυξη η οποία μακροπρόθεσμα οδηγεί στην αγροτική βιομηχανική ανάπτυξη. Ήδη από την εποχή του Ι. Καποδίστρια ακόμη τα 6.000.000 στρέμματα γής, τα περίφημα εθνικά κτήματα δεν στάθηκε ικανό να μοιρασθούν στους Έλληνες ακτήμονες προκειμένου η χώρα ολοκληρωτικά να αναπτυχθεί.

Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να ιδούμε τις πρώτες κάκιστες επιρροές της Ευρώπης προς τη Νέα Ελλάδα σε θέματα κοινωνικής οικονομίας. Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει προλεταριάτο και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κατασκευάσει μεγάλες πόλεις. Οι Έλληνες θα πρέπει να μην αναπτυχθούν με βάση την πλούσια φύση τους αλλά με τον βιομηχανικό αστικό τρόπο της Ευρώπης ο οποίος στις ημέρες μας δημιούργησε την Αθήνα των 5.000.000 κατοίκων.

Από το 1824-1826 η Ελλάδα πρόλαβε και έλαβε δύο εξωτερικά δάνεια από Αγγλικές τράπεζες τα οποία λόγω της κατασπατάλησής τους οδήγησαν στην πρώτη Ελληνική χρεωκοπία σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν το 1826 ανέλαβε η κυβέρνηση Ζαΐμη στο ταμείο υπήρχαν 16 γρόσια ,ούτε λίρα .Θα πρέπει να κρατήσουμε το ότι από τη γένεση ακόμη του Νέου Ελληνικού κράτους συνεχίσθηκε –στον οικονομικό τουλάχιστον τομέα-η λογική της οθωμανικής αυτοκρατορίας η οποία σε συνδυασμό με την αστική λογική της Ευρώπης δημιούργησε ένα ψευτονεοελληνικό κράτος. Το χρήμα κινείται συσσωρευτικά, το δάνειο έχει την έννοια ότι ο οφειλέτης δεν παίρνει ακριβώς χρήματα αλλά δεσμεύεται βάσει εικονικών δανείων ότι θα εξαρτάται για πάντα από το δανειστή του. Τα κρυφά δάνεια έχουν αξία και όχι τα φανερά. Τα κρυφά σύμφωνα με τα οποία πωλείται η Πατρίς ,ενώ τα φανερά εξανεμίζονται τόσο γρήγορα από τους τοκογλύφους ώστε γρήγορα να γεννάται η ανάγκη νέων. Σε αυτή τη λογική το Ελληνικό κράτος ανακηρύχθηκε το 1830 ανεξάρτητο και ήδη χρεωμένο.

Σημασία έχει να ιδούμε και τον τραπεζικό οίκο των Ρότσιλντ ο οποίος δάνεισε την Ελλάδα.Ο Εβραϊκός λοιπόν αυτός οίκος εγκαινίασε τη λογική που σήμερα οδηγεί στην κατάρρευση του Ελληνικού κράτους. Δεν δανείζω για να σώσω αλλά για να ελέγξω. Ουσιαστικά η Ελλάδα δανείσθηκε προκειμένου να ελεγχθεί διότι λόγω της επερχομένης πτώσεως της οθωμανικής αυτοκρατορίας έπρεπε να διακανονισθεί ο έλεγχος των δρόμων προς την Ανατολή. Οι Ρότσιλντ με βάση τα δάνειά τους ζητούσαν την Κορινθία και την Αχαία και ο Νικόλαος Σπηλιάδης έγραφε ότι τα δάνεια θα οδηγήσουν στον όλεθρο το Ελληνικό κράτος. Με βάση τη νέα αστική λογική που αναπτυσσόταν στην Ευρώπη οι πολεμιστές αντικαταστάθηκαν από τους αστούς εμπόρους και βιομηχάνους και τραπεζίτες και οι λόγχες και τα όπλα έδωσαν τόπο στο χρήμα και στα δάνεια.

Η μετά τη Γαλλική Επανάσταση δημιουργία εθνικών κρατών κατήργησε τις αυτοκρατορίες και τα νέα εθνικά κράτη ήθελαν χρήμα για να αποδείξουν την ύπαρξή τους.Το δίκαιο του πολέμου που ίσχυε στις αυτοκρατορίες αντικαταστάθηκε από το δίκαιο των δανείων των μικροτέρων κρατών τα οποία μη έχοντας τη δύναμη των μεγάλων αυτοκρατοριών μπήκαν στη λογική της οικονομικής αυτάρκειας. Η θεολογία του χριστιανισμού καθοδήγησε το βυζάντιο και η λογική του καπιταλισμού τα νέα μικρότερα εθνικά κράτη. Άλλη θεϊκή κυρίως δύναμη συσσώρευσε το βυζάντιο, χρήμα προσπάθησε να συσσωρεύσει ο νέος ευρωπαϊκός κόσμος.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας εστίασε στην ίδρυση και οικονομικών θεσμών.Ίδρυσε Νομισματοκοπείο στην Αίγινα και καθιέρωσε ως νόμισμα το Φοίνικα αντικαθιστώντας το τουρκικό γρόσι. Σωστά ο Κυβερνήτης στράφηκε στη γεωργία και στο εμπόριο προκειμένου η Ελλάδα να αποκτήσει δικό της πλούτο. Έδωσε δάνεια στους νησιώτες προκειμένου να προχωρήσουν στην αγορά πλοίων και κατασκεύασε ναυπηγεία σε Πόρο και Ναύπλιο. Ίδρυσε τη γεωργική σχολή της Τίρυνθας και προσπάθησε να καθιερώσει την καλλιέργεια της πατάτας. Ίδρυσε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα το 1828 η οποία μάλιστα καταργήθηκε από την Αντιβασιλεία. Το πρόβλημα είναι ότι μόλις ο Καποδίστριας προσπάθησε να φτιάξει ισχυρό στόλο και ναυτιλία δολοφονήθηκε. Σαν να λέμε ότι μόλις ο πρώτος Κυβερνήτης της  Νέας Ελλάδας προσπάθησε να οικοδομήσει την αυτοανάπτυξη δολοφονήθηκε.

Η Αντιβασιλεία ουσιαστικά είναι μία συνέχεια της Ευρώπης προκειμένου η Ελλάδα ως γέφυρα προς την Ανατολή να περάσει από τον οθωμανικό ζυγό προς τον ευρωπαϊκό ζυγό. Αυτό είναι το ένα. Το άλλο είναι ο αστικός τρόπος ανάπτυξης της Ελλάδος –το τέλος αυτού του μοντέλου σήμερα βιώνουμε. Αντί δηλαδή η Ελλάδα να βασισθεί στον ουρανό της και στη φύση της προσπάθησε κατά τρόπο ανώμαλο να αναπτυχθεί –σταδιακά-κατά τον καπιταλιστικό τρόπο της δύσης –ενν. πολύ αργότερα θεμελιώθηκε μία γεύση καπιταλισμού κυρίως από τον αγροτικό καπιταλισμό του Τρικούπη, αλλά η κακή ανάπτυξη του κράτους της Αντιβασιλείας σκοπό είχε την υδροκεφαλική ανάπτυξη συσσωρευμένης κρατικής  δύναμης και ως γνωστόν λίγο πριν τον καπιταλισμό ή τον κομμουνισμό η δύναμη συσσωρεύεται σε κρατικά ανώμαλα στην ανάπτυξή τους μορφώματα. Προς επίρρωση όλων αυτών θα πρέπει να αναφέρουμε τα γεγονότα που συνέβησαν πολλά χρόνια αργότερα στη δύσμοιρη Ελλάδα.

Το καθεστώς Ιωαννίδη επιθυμώντας το μοντέλο της  Ελληνικής ανεξάρτητης ανάπτυξης πραγμάτωσε έρευνα και εξόρυξη και εκμετάλλευση Ελληνικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου του 1973 είχαν υπογραφεί 18 συμβάσεις σχετικών περιεχομένων. Μπορούμε κάλλιστα να φαντασθούμε που θα ήταν σήμερα η Ελλάδα βασισμένη στο φυσικό της κόσμο. Η συνέχεια είναι γνωστή για την τύχη του Ιωαννίδη. Οι έρευνες και όλη η προσπάθεια διεκόπησαν και έπειτα από τη Βέρνη το 1976  και το Νταβός το 1988 η Ελλάδα ντροπιαστικά υποχώρησε αποδεικνύοντας ότι το αστικό μοντέλο ανάπτυξης και η ευρωπαϊκή της επαρχιοποίηση και η εξ αυτής φίμωσή της την καθυπόταξαν –το τελευταίο στάδιο σήμερα το βλέπουμε.

Πώς αναλύεται ο όρος αστισμός; Ο αστισμός εκφράζει ένα σύστημα αξιών στο οποίο το εμπόριο και το κέρδος αποτελούν παράγοντες κοινωνικής προόδου και καταξίωσης.Η Ελλάδα σταθερά εισήλθε σε αυτή την καθαρά οικονομική λογική. Το Έθνος ως κοινωνική βάση, η πίστη σε ένα Κράτος ωφέλιμο για όλους, η πραγματική ανεξάρτητη ανάπτυξη εξαφανίσθηκαν κάτω από ένα κόσμο όπου  το κέρδος σιγά-σιγά κατέστρεφε πολιτισμούς και σύνορα. Ο αστισμός ενοποιεί τους πάντες κάτω από την έννοια του οικονομικού και μόνο λογισμού και οι άνθρωποι γίνονται δούλοι των λίγων χάνοντας κάθε προσωπικό και εθνικό προσδιορισμό. Η Ελλάδα άργησε να αναπτύξει τα μαρξικά κριτήρια του αστικού και βιομηχανικού κράτους –ουσιαστικά ποτέ δεν τα απέκτησε τουλάχιστον στο βαθμό των ανεπτυγμένων κρατών. Αλλά ως σκλάβα της αστικής ευρώπης γρήγορα εισήλθε στη λογική του κέρδους και της οικοδόμησης ενός κράτους που δεν αναπτύσσει τους Έλληνες ως τέτοιους σε σχέση με την πλουσία πατρίδα τους αλλά τους αναγκάζει να επαναπαύονται κάτω από ένα κράτος το οποίο όταν όλα θα τα απωλέσει, οι Έλληνες θα είναι σκλάβοι στην ίδια πατρίδα τους. Ούτως ή άλλως το κράτος δεν είναι το τέλος αλλά ο μεσάζων παράγοντας από το πέρασμα προς τον καπιταλισμό ή τον κομμουνισμό.

Ας δώσουμε κάποια πειστήρια για τα τελευταία δύο κριτήρια. Η Ελλάδα εισήλθε σε μία οικονομική λογική-αντί να αναπτυχθεί με βάση την πλουσία φύση της.

Ο Όθωνας έλαβε δάνειο 60.000.000 φράγκων και μάλιστα την Τρίτη δόση ουδέποτε την έλαβε η Ελλάδα διότι πήγε προς τα έξοδα του Βαυαρικού στρατού. Το έτος 1835 έλειπαν από τα ταμεία 1.000.οοο δραχμές προς αποπληρωμή χρεών. Ο Όθωνας θέσπισε μονοπώλια στη λογική του καπιταλισμού(το  αλάτι κ.ο.κ). Η εύφορη Ελλάδα γινόταν λόγω του κρατικού αστισμού πολύ φτωχή, οι άνθρωποι έχαναν τη φύση και την πραγματική εγχώρια πρωτογενή ανάπτυξη και δεμένοι στο άρμα του κράτους θα φθάσουν στην εξαθλίωση των ημερών μας.Η χρεωκοπία του 1843 ήταν κάτι το αναπόφευκτο. Οι Έλληνες συμμετείχαν στην οικονομία όσο τους επέτρεπαν οι κρατιστές και η καπιταλιστική λογική του κράτους που συσσωρευτικά άρχιζε και στην Ελλάδα δειλά να δουλεύει ,οδήγησε στο χρέος και στην κατάρρευση.

Ας δούμε όμως και το κράτος που αναπτυσσόταν. Πριν δώσουμε το νέο τύπο κράτους-έθνους που αναπτυσσόταν στη βιομηχανική πλέον Ευρώπη θα πρέπει να κάνουμε μία απαραίτητη διευκρίνιση. Η περίπτωση της Ελλάδος είναι ακριβώς αντίθετη με αυτή της Ρωσίας και μετέπειτα Σοβιετικής Ένωσης και φανερώνει ότι οι εξουσιαστές αυτού του κόσμου ως νέος Προκρούστης έκοβαν και έραβαν τον κόσμο κατά τη θέλησή τους. Ενώ λοιπόν η Ρωσία σε καμμία περίπτωση δεν πληρούσε τα κριτήρια του Μάρξ προκειμένου να προκύψει εκεί η επανάσταση των μπολσεβίκων αυτή επιβλήθηκε σε μία αγροτική και σε καμμία περίπτωση βιομηχανική χώρα-άσχετα με την μετέπειτα αναγκαστική εκβιομηχάνιση της σοβιετικής ένωσης. Η Ελλάδα ενώ δεν πληρούσε κανένα κριτήριο προκειμένου να καταστεί χώρα και κράτος που θα αναπτυσσόταν σύμφωνα με τα οικονομικά κριτήρια της Δύσης παρά ταύτα-χωρίς ποτέ να καταστεί βιομηχανική χώρα τύπου σοβιετικής ένωσης –άρχισε κρατικά και διοικητικά να αναπτύσσεται (από την αντιβασιλεία και μετά)με ένα τρόπο που άρμοζε σε αστικά κράτη(εννοούμε τη σταδιακή υδροκεφαλική συσσώρευση των ανθρώπων σε μεγάλα αστικά κέντρα, τη δημόσια υπερτροφική ανάπτυξη της διοίκησης και τη θέληση των ανθρώπων να ησυχάσουν πίσω από το δημόσιο τομέα-κάτι που το σιγούρευσε ο Βενιζέλος με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων το 1911-αλλά κυρίως την απόλυτη προσήλωση της χώρας σε οικονομικό και υλικό τρόπο ζωής και ανάπτυξης ξένο προς τη φύση του Έλληνα και της Ελλάδας).Ενώ το συγκεντρωτικό και υπό όρους φεουδαρχικό Βυζάντιο έδωσε τη θέση στις κοινότητες οι οποίες απανταχού της Ελλάδας κρατούσαν όλη τη χώρα ζωντανή κάτω από την εκμετάλλευση της πλουσίας φύσης της και μάλιστα στα απάνθρωπα χρόνια των οθωμανών η νέα Ελλάδα απεμπόλησε τις απελευθερωμένες και αποκεντρωμένες κοινότητες οι οποίες ολοκληρωτικά θα την ανέπτυσσαν και αφοσιώθηκε στην αστική άνιση και άτυχη ανάπτυξη. Ήδη ο προεκλογικός αγώνας από τον Κομμουνδούρο έως τον Τρικούπη περιλάμβανε προσπάθεια δημόσιας πατρωνείας των εκλογέων, υπόσχεση για σίγουρη δουλειά και καλή δημόσια θέση. Οι Έλληνες έπεφταν στην παγίδα του νέου δυτικού κράτους που ήθελε να μαζεύσει τους ανθρώπους κάτω από την ψευτοκαλοπέραση του καπιταλισμού χωρίς να τους αναπτύσσει με κοινά εθνικά κριτήρια μέσα σε ένα κράτος που πλέον προσπαθεί χωρίς να τα καταφέρνει να αναπτύσσεται κατά εξειδικευμένο βιομηχανικό τρόπο αφήνοντας πίσω παραδοσιακές μορφές οικονομικής ανάπτυξης –οι οποίες θα έσωζαν πιθανώς την Ελλάδα από την Τρικούπεια χρεωκοπία, σύμφωνα πάντα με τον τρόπο του Καποδίστρια. Ο Τρικούπης κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες να μειώσει το δημόσιο κόστος –μείωσε τους βουλευτές από 240 σε 150.Όμως τα χρηματοπιστωτικά παιχνίδια που  κορυφώνονται στις ημέρες μας και είναι αυτά που κανονίζουν τη μοίρα του συγχρόνου κόσμου κανόνισαν την Τρίτη χρεωκοπία της Ελλάδας το 1893.Ο Γεώργιος ο Α΄ δεν συναίνεσε στη σύναψη νέου δανείου και μάλιστα από τα ανάκτορα έφυγε κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα προς το Λονδίνο το οποίο έδινε εντολή να πωληθούν στο χρηματιστήριο πολλών εκατομμυρίων ομόλογα Ελληνικών δανείων τα οποία ήταν δελεαστικά λόγω πιθανού νέου δανείου. Η παραίτηση και η διαφωνία του Τρικούπη οδήγησε στην τρίτη χρεωκοπία. Η Ελλάδα δεν αναπτυσσόταν μέσα από τη λαϊκή ψυχή της σύμφωνα με τον τρόπο που οδήγησε στο θαύμα της Αθήνας  του Περικλή –ο οποίος τόσο όμορφα περιγράφεται στο κεφ.39 του Επιταφίου. Σε μία εποχή όπου στην Ελλάδα προσαρτήθηκε η Θεσσαλία η Ελλάδα πτώχευσε και αυτό συνέβη διότι σταδιακά απομακρυνόταν από την συνεπή προς τον παραδοσιακό εαυτό της τρόπο ανάπτυξης. Έναν τρόπο που ο Καποδίστριας φαίνεται να τον είχε οραματιστεί. Κανείς δεν μειώνει το τεράστιο έργο του Τρικούπη. Αλλά τα 914 χλμ του σιδηροδρόμου θέλουν μεταφορά εξειδικευμένων βιομηχανικών προϊόντων που η Ελλάδα δεν διέθετε. Μέχρι να έλθει αυτή η ποθητή ημέρα η Ελλάδα επιβαλλόταν να αρχίσει την ανεξάρτητη ανάπτυξή της από τη γεωργία και την κτηνοτροφία και την πλουσία φύση της. Έπρεπε να γίνει πλήρης αναδασμός της γής μέσα από την λαϊκή ψυχή να αναπτυχθεί η Ελληνική οικονομία. Σε συνδυασμό με μία αναπτυσσόμενη τεχνική εκπαίδευση θα έπρεπε Έλληνες να εκμεταλλευθούν πλήρως τον απίστευτο ορυκτό πλούτο της χώρας μας. Η βιομηχανική ανάπτυξη θα μπορούσε να είναι ένα επόμενο βήμα όταν οι βιοτεχνίες μέσα από την απόκτηση της κατάλληλης τεχνογνωσίας θα μεταλλάσσονταν σε βιομηχανικές μονάδες. Όμως η τακτική των ξένων δυναστών να συστήσουν ένα κράτος δυτικού τύπου που στηριζόταν στην καπιταλιστική συσσώρευση, στην τραπεζική και ομολογιακή ανάπτυξη χωρίς τη συμμετοχή της εθνικής ψυχής και την αυτόνομη εκμετάλλευση του εθνικού πλούτου οδήγησε την Ελλάδα στην θεμελίωση ενός κράτους δούλου των δανειστών και της Ευρώπης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αποξήρανση από τον Τρικούπη της λίμνης της Κωπαΐδας, η διάνοιξη του ισθμού της Κορίνθου κ.α είχαν ως σκοπό την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας. Όμως η Ελλάδα ποτέ δεν αναπτύχθηκε βιομηχανικά. Διότι οι Μεγάλες Δυνάμεις την ήθελαν μόνο ως πέρασμα στην Ανατολή εφαρμόζοντας στον διοικητικό μόνο τομέα το βιομηχανικό σκεπτικό-συσσωρευμένη υλική εξουσία ελέγχου των μαζών και του Ελληνικού λαού μέσα  από την αποθέωση του οικονομικού και υλικού τρόπου ζωής.

Διά του λόγου το αληθές. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 ο πληθυσμός της Ελλάδας αυξάνεται, ο Ελληνισμός συρρικνώνεται και είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία οι ώριμοι παραγωγικά μικρασιάτες σε μία ωραία σύνθεση με τους ντόπιους Ελλαδίτες να οδηγήσουν την Χώρα σε ένα οικονομικό θαύμα. Πώς όμως; Η Ελλάδα είναι στενά δεμένη στους διεθνείς τοκογλύφους. Η φορολογική επιβάρυνση παραμένει δυσβάστακτη και σε σχέση με την αντίστοιχη πριν τον πόλεμο έχει αυξηθεί 37 φορές!!!Από το 1924 έως το 1930 εισέρρευσαν στην Ελλάδα –σύμφωνα με το νέο δυτικού τύπου κράτος-1.160.000 χρυσά φράγκα εκ των οποίων το 78%ήταν δάνεια!!!.Τα δάνεια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων,την αποπληρωμή δανείων την αποκατάσταση της δραχμής και παραγωγικά. Αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει. Οι περιουσίες των μικρασιατών προσφύγων που θα λύτρωναν την Ελλάδα παραγωγικά ουδέποτε εδόθησαν. Ουδέποτε η Ελλάδα αναπτύχθηκε με ρίζες που άρχιζαν από τη λαϊκή εθνική ψυχή σε κάθε μεριά και πιθαμή της Ελληνικής γής. Η εκδυτικοποίηση του Ελληνικού κράτους γοργά προχωρούσε. Ούτε η γή δινόταν σε ακτήμονες και όταν ο Βενιζέλος έκανε την αγροτική μεταρρύθμιση το 1917 η όλη ιστορική κατάσταση τα διέλυσε όλα. Ο Ελληνικός λαός τεχνηέντως προχωρούσε σε μία μαρξική κοινωνική πόλωση ενώ σύμφωνα με το αρχαιοελληνικό πρότυπο ο Ελληνικός ουρανός και γή θα μπορούσαν να διαφυλάξουν ένα ισόρροπο τρόπο εθνικής ανάπτυξης. Το 1930 η εξυπηρέτηση των δανείων απορροφούσε το 30%των εσόδων. Μέχρι το 1932 είχαμε αποσβέσει 2.380.000.000 χρυσά γαλλικά φράγκα και πάλι χρωστούσαμε 2.000.000.000 χρυσά φράγκα επίσης. Το 1932 η Ελλάδα εισήλθε στον Δ.Ο.Ε (Διεθνή Οικονομικό έλεγχο)με αποτέλεσμα την τέταρτη πτώχευση. Η πολιτική ειδικά του Ι. Μεταξά ήταν απόλυτα προς τον σωστό εθνικό και κοινωνικό προσανατολισμό αλλά και ο Εθνικός Κυβερνήτης και ο Ελ. Βενιζέλος νωρίτερα καθοδηγούνταν στις τελικές τους επιλογές από τα τεκτονικά δόγματα-η αφανής ιστορία κάποτε πρέπει να αποκαλυφθεί.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο Σπύρος Μαρκεζίνης ως υπουργός συντονισμού αποφάσισε την υποτίμηση της δραχμής κατά 100% και τα οικονομικά μέτρα που πήρε οδήγησαν στην οικονομική ανάπτυξη. Και πάλι όμως η χώρα δεν αυτοαναπτυσσόταν αλλά έπαιρνε συνεχώς ξένα δάνεια. Μέχρι το 1945 είχε συνάψει η Ελλάδα τρία δάνεια αξίας 145 εκ.δολ. Το δημόσιο χρέος αποτελείται και από το προπολεμικό αλλά και από το μεταπολεμικό. Το προπολεμικό έως το 1962 ήταν το τριπλάσιο του μεταπολεμικού.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θα κυβερνήσει από το 1955-1963.Είναι το περίφημο θαύμα της εποχής Καραμανλή .Το 1955-63 η Ελλάδα ήταν η δεύτερη αναπτυσσόμενη χώρα πίσω από τη Γερμανία. Έγιναν έργα στη γεωργία και στη βιομηχανία και στον τουρισμό. Γιατί όμως η χώρα δανειζόταν; Διότι είχε και τα παλαιά δάνεια –τα οποία τα είχαν κατά μεγάλο ποσοστό διακανονίσει μετέπειτα οι πολιτικοί έως το 1967-αλλά κυρίως γιατί δεν εκμεταλλευόταν η Ελλάδα τον ορυκτό της πλούτο απόλυτα ώστε να καταστεί πλήρως οικονομικά και εθνικά ανεξάρτητη. Το Ελληνικό κράτος υπηρετούσε την έννοια του καλού συμμάχου της Ευρώπης και της Αμερικής. Ήταν η Ελλάδα πέρασμα στην Ανατολή και το κράτος ήταν τόσο καλό ώστε οι Έλληνες να ξεγελιούνται και να υπακούουν στις  επιλογές των ηγετών. Σε εποχές που άρχισε να χάνεται η Κύπρος και η Ελλάδα να οδηγείται στα τελικά της σύνορα. Μετά το 1955 η Ελλάδα συνήψε 28 δάνεια συνολικού ύψους 406,4 εκ. δολ. Τα βασικά όπλα της Ελλάδας ήταν το ναυτιλιακό συνάλλαγμα, ο τουρισμός, το μεταναστευτικό συνάλλαγμα και οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων. Η αντιπαροχή δούλεψε εξωπραγματικά αλλά όπως είπαμε η Ελλάδα αναπτυσσόταν  ετερόφωτα –με εντολές των προστατριών δυνάμεων-και όχι αυτόφωτα ώστε να ομιλούμε για πραγματικό οικονομικό θαύμα.

Επί επταετίες –αν και το κοινωνικό και οικονομικό πρόγραμμα των συνταγματαρχών ήταν προς την κατεύθυνση της κοινωνικής εξομάλυνσης και ανακούφισης-η χώρα εστράφη προς τη Βιομηχανία, αλλά με Αμερικανικά κεφάλαια και επενδύσεις. Ο γιγαντισμός των μεγαλουπόλεων συνετελέσθη επί επταετίας Συνταγματαρχών και είναι η βάση επάνω στην οποία ο Καραμανλής και το ΠΑΣΟΚ έκτισαν το άρρωστο μεταπολιτευτικό κράτος που σήμερα πνέει τα λοίσθια. Η Ελλάδα υποδουλώθηκε στα δάνεια και στις επενδύσεις των προστατριών δήθεν δυνάμεων. Μαζεμένοι οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις έχασαν την παραγωγική ελευθερία τους, η ύπαιθρος αποδυναμώθηκε, η Ελληνική φύση δεν μπόρεσε να βοηθήσει τη δημιουργία ενός ανεξαρτήτου οικονομικά κράτους. Είναι χαρακτηριστικό ότι επί επταετίας συνταγματαρχών διογκώθηκε κατά 50%η μετανάστευση των ανθρώπων της υπαίθρου προς την Αθήνα και τα υπόλοιπα μεγάλα αστικά κέντρα. Η οικοδόμηση αυτού του δυτικού υδροκεφαλικού κράτους όπου οι άνθρωποι αντιπαραγωγικά μαζεύονται στις μεγαλουπόλεις προκειμένου ως χαμηλόμισθοι εργάτες να λιμοκτονούν αλλά και  ελεγχόμενα να είναι η εφεδρεία των εξουσιαστών αυτού του κόσμου οι οποίοι μέσα από την ψευτοαντιπαράθεση με τους πλουσίους κρατούν ελεγχόμενες τις μάζες του λαού-οι οποίες στο φυσικό τους μέρος (ύπαιθρο)με δική τους παραγωγή θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνες –διέλυσε την Ελλάδα. Η Ελλάδα μόνο εξωτερικά έγινε δυτικό κράτος. Εσωτερικά δεν ανέπτυξε καμμία αστική βιομηχανία. Άρα φθάσαμε να έχουμε δημοσίους υπαλλήλους, φθάσαμε να ελέγχουμε τους Έλληνες μέσα από τις μεγαλουπόλεις και τις ψευτοανάγκες που αυτές γεννούν, ο Έλληνας μακριά από την ύπαιθρο σαν τον Ανταίο αργοπεθαίνει. Σήμερα μαζί με αυτό το κράτος πεθαίνει και η Ελλάδα σαν ανεξάρτητη οντότητα.

To grosso mondo είναι η κατασκευή του αστικού κράτους το οποίο τώρα θα αναλύσουμε. Η Ελλάδα από την πλήρη αυτοανάπτυξη που θα την έκανε μία νέα κλεινή χώρα προχώρησε στη δορυφοροιοποίησή της, στην υπακοή σε σκωτικά και γαλλικά δόγματα και πάει λέγοντας. Η μαρτυρία του Νίκου Μάρτη(υπουργού  των κυβερνήσεων Καραμανλή είναι σοκαριστική. Ως υπουργός Βιομηχανίας από το 1958-1961 εισηγήθηκε-θα δηλώσει χρόνια αργότερα-να ψηφισθεί ο πρώτος νόμος για υδρογονάθρακες. Κήρυξε έκπτωτο τον Ελληνοαμερικανό Χέλη ο οποίος -άκουσον άκουσον –το 1932 σύναψε σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο και δέσμευσε τη χώρα για 100 χρόνια. Ο κ. Μάρτης προσπάθησε με τον κ. Ματέϊ (πρόεδρο της Ιταλικής Κρατικής Εταιρείας Πετρελαίων)να αρχίσουν εξορύξεις από το Ιόνιο. Ο περίεργος θάνατος του τελευταίου  διέκοψε τις προσπάθειες και σε συνδυασμό με όσα είπαμε για τον Ιωαννίδη παραπάνω η Ελλάδα δεν προχώρησε σε αυτό το θέμα. Η Ελλάδα έχει ουράνιο (7 τόνους), νικέλιο, χρυσό άργυρο και χρώμιο  και βωξίτες. Ο κ. Μάρτης πιστεύει δύο εκπληκτικά πράγματα.1ο εάν αξιοποιηθεί ο πλούτος αυτός η Ελλάδα θα εξελιχθεί διαφορετικά και 2ο η Ευρώπη θα είναι πλήρης σε πολλά και διαφορετικά σημαντικά ορυκτά.

Το Ελληνικό κράτος δεν μπόρεσε δυστυχώς να ξεφύγει από την έννοια του κράτους όπως αυτή αρχίζει να αναπτύσσεται στην Καρτεσιανή Ευρώπη του εγωϊστή  ανθρώπου από την εποχή της απόκτησης του εγωκεντρικού cogito. Ο Χόμπς βλέπει το κράτος σαν τη δυνατότητα του Λεβιάθαν να εξουσιάσει τα πάντα για χάρη ή της καλοπέρασης και ησυχίας της εξουσίας ή της τελικής ευόδωσης της κοινωνικής ειρήνης. Ο Χάμπερμας έχει κάνει καλή δουλειά και διαβλέπει ότι στον αντίποδα του εσωτεριστή Χόμπς ίσταται ο εξωτερικός Μακιαβέλι ο οποίος στο βωμό της δυναμικής ελεγξιμότητας ανθρώπων και επιδιώξεων  το κράτος και ο ηγέτης θα πρέπει να είναι αμείλικτοι. Ας προσέξουμε κάτι πράγματι το πολύ σημαντικό. Το κράτος χάνει την Πλατωνική χροιά τελείως αλλά και την Αριστοτελική ηθικότητα. Δεν είναι πλέον ο οργανισμός εκείνος όπου οι φιλόσοφοι φωτίζουν τις μάζες προκειμένου όλοι μαζί να εξέλθουν του σπηλαίου. Τώρα το κράτος είναι ο πρόσκαιρος μεσάζων ανάμεσα στον εξουσιαστή και στις μάζες και επιζεί μόνο όσο χρειάζεται ο πρώτος να επικρατήσει στον δεύτερο.Το αστικό προλεταριακό κράτος –το οποίο για μένα ποιοτικά είναι ακριβώς το ίδιο-δεν ξεφεύγει από αυτό τον νόμο. Υπάρχει για όσο καιρό χρειάζεται οι μάζες να πεισθούν ότι οι παλαιοί φεουδάρχες είναι κακοί. Υπάρχει για όσο καιρό χρειάζεται να πεισθούν  τα ανθρώπινα θύματα ότι ο καπιταλισμός ομορφαίνει με τα αγαθά και τις παρεχόμενες υπηρεσίες τη ζωή και την καθημερινότητα. Υπάρχει για το χρόνο που χρειάζεται το προλεταριάτο να μη ζητεί την υπέρβαση αυτού του κόσμου αλλά να κυνηγά να κλέψει την μπουκιά της ύλης από το στόμα του καπιταλιστή. Σήμερα δεμένοι όλοι στον υλικό  τρόπο ζωής περιμένουν την πλήρη ρομποτοποίησή τους.

Αυτό είναι και το κράτος της αστικής δεξιάς το οποίο είναι συγκοινωνούν δοχείο, αδελφάκι θα λέγαμε με το προλεταριακό κράτος που τόσοι και τόσοι ονειρεύθηκαν για  την Ελλάδα. Αυτό ισχύει πολύ απλά διότι και ο καπιταλισμός προέρχεται από την ίδια πηγή με τον κομμουνισμό. Προέρχεται από τους συγχρόνους εξουσιαστές αυτού του κόσμου οι οποίοι με κριτήριο το χρήμα-και όχι το κριτήριο του αίματος ή της πόλης(Επιτάφιος Περικλέους)- έστησαν το σημερινό κόσμο. Οι λίγοι που το έχουν(καπιταλιστές)προωθούν τα αγαθά στους πολλούς. Οι πολλοί (προλετάριοι)θέλουν αυτά που έχουν οι λίγοι. Ο κόσμος κινείται μόνο γύρω από τα ψευτοκαπιταλιστικά αγαθά και χάνεται η οντική συνέχεια αλλά και ο ανώτερος χαρακτήρας των πολιτισμών και των κρατών, η ανώτερη διάπλαση περί τα πνευματικά των πολιτών.

Η αστική δεξιά ειδικά μετά το 1950 αυτό το κράτος –σκυτάλη έχτισε. Σκυτάλη που παραδόθηκε  προς το κράτος που ήλθε το 1981 από το ΠΑΣΟΚ το τέλος του οποίου σήμερα διαβλέπουμε.; Όλη η πορεία της Ελλάδας θα πρέπει να εξετασθεί κάτω από τη διαλεκτική σχέση –επίπλαστη τελείως-καπιταλιστικού κράτους και κομμουνιστικού κράτους. Αυτό εγκλώβισε τον Έλληνα ,τον απομάκρυνε από τη Μητέρα Ελληνική Φύση-αιώνια παραγωγική πηγή-και τον έφθασε στο σήμερα όπου το Κράτος του λέει βρές τρόπο να επιβιώσεις. Η Ελλάδα από το 1950 πέρα  από τα δανεικά στηρίγματα αναπτύχθηκε τόσο όσο χρειαζόταν για να στηρίξει το παραπάνω μοντέλο ανάμεσα στο αστικό και στο προλεταριακό κράτος. Το Ελληνικό θαύμα της οικονομίας από το 1950-1974 επετράπη σε τέτοιο βαθμό ώστε οι Έλληνες να δελεασθούν και να πιστεύσουν να εισχωρήσουν στο παιχνίδι κομμουνισμού και καπιταλισμού αποποιούμενοι της παράδοσης και του Ελληνικού τρόπου οικονομικής ανάπτυξης  ο οποίος πιστεύει ότι πάνω από όλα είναι η Φύση και η εκμετάλλευσή της.Ο δυτικός καπιταλισμός και το αντίπαλο δέος γρήγορα σκέπασαν όλους τους Έλληνες εργαζομένους .Οι πόλεις γέμισαν, οι επίπλαστες ανάγκες άρχισαν να  ικανοποιούνται από τα τεράστια σούπερ μάρκετ, ο κοινωνικός πόλεμος διχαστικός άρχισε έντονος –οι πολλοί να φάνε τους λίγους. Δύο συνέπειες. Οι εξουσιαστές αυτού του κόσμου ήλεγξαν την Ελλάδα και τους Έλληνες και η πραγματική Ελλάδα της γής και της υπαίθρου πεθαίνει μέσα από το ανώμαλο αντιπαραγωγικό μοντέλο που τόσα χρόνια τώρα  έχει υιοθετήσει η αστική δεξιά αλλά και το «αριστερό» ΠΑΣΟΚ.

Η αστική δεξιά αναπτύχθηκε επάνω σε τρείς πυλώνες. Ο  πρώτος είναι ο έλεγχος των ανθρώπων όταν αυτοί θα  έλθουν στην ώρα της σύνταξης. Ο δεύτερος είναι η σταδιακή έλλειψη εργοδοτικών εισφορών όταν ο συνταξιούχος θα είναι άνω των 65 ετών και ανταποδοτικά και όχι αναδιανεμητικά θα τα πληρώνει όλα. Σταδιακά όλα  θα προχωρήσουν προς την ιδιωτική ασφάλιση εκεί όπου ό κοινωνικός ιστός θα έχει πλέον τελείως διαλυθεί. Η Ελλάδα θα σταματήσει να υπάρχει και όλα θα γίνουν μια Καλλικρατική περιφέρεια που θα αφήσει για πρώτη φορά στα ιστορικά χρονικά ανοιχτές τις πύλες της Μεσογείου στις Μεγάλες Δυνάμεις  προς την Ανατολή. Το σημαντικό το οποίο θα πρέπει να τονίσουμε  είναι ότι  οι πολιτικοί της αστικής δεξιάς ήταν –και είναι –αδελφάκια με τους πολιτικούς του αριστερού φάσματος, όπως ήδη αναλύσαμε. Μαζί εγκλωβίζουν τον κόσμο σε οικονομικά διλήμματα που προέρχονται είτε από τους καπιταλιστές είτε από τους φτωχούς. Ο κόσμος πιστεύει είτε τον ένα είτε τον άλλο και χάνει την αλήθεια που βρίσκεται πέρα από αυτούς. Η πρόσφατη αναρρίχηση του πλουσιοτέρου Κινέζου στην Κεντρική επιτροπή του κόμματος φανερώνει τον γάμο που επιτυγχάνεται ανάμεσα στα παραπάνω αδελφάκια.

Η αστική δεξιά αντί να αναδείξει το εθνικό υπόβαθρο των Ελλήνων και την τεράστια φυσική ανάπτυξη που μπορεί η εθνική λαϊκή Ελληνική ψυχή απόλυτα να επιτύχει –ειδικά μετά τους παγκοσμίους πολέμους –ύπουλα ακολούθησε την χρηματιστηριακή πολιτική που το 1929 συσσώρευσε τον πλούτο σε λίγους, στηριγμένη επάνω στη συμφωνία του Μπρέττον Γούντς και στο σχέδιο Μάρσαλ που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά  η ελεγχόμενη υπό δανεισμό ανάπτυξη της Ελλάδος. Ο εθνικός πλούτος δεν πήγαινε στην ανάπτυξη ή στους Έλληνες, αλλά με ειδικούς νόμους τη δεκαετία του 50 τα αποθεματικά των ταμείων δεσμεύθηκαν σε λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδας. Με εξευτελιστικά επιτόκια ,κάτω του πληθωρισμού ουσιαστικά προς όφελος λίγων επιχειρηματιών, πολιτικών και τραπεζών. Επενδύθηκαν στο χρηματιστήριο εισφορές εργαζομένων οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν κτίσει και οικοδομήσει μία καινούργια μεταπολεμική Ελλάδα. Με άπειρα νοσοκομεία, σχολεία, εκμετάλλευση φυσικού πλούτου, πρωτογενές κέρδος και μακροπρόθεσμο πλούτο.Σύμφωνα με υπολογισμούς της ΓΣΕΕ τα ασφαλιστικά ταμεία από όλη αυτή την ιστορία έχουν χάσει περί τα 70δις Ευρώ.

Όταν η αστική δεξιά δεν μπορούσε  άλλο να κοροϊδεύσει τον κόσμο, η επταετία έπαιξε το ρόλο γέφυρας προς το πέρασμα της Ελλάδος στην αριστερά. Ο Μάρξ είχε ήδη δείξει τα βήματα υποδούλωσης των μαζών. Ο Παπαδόπουλος και οι λοιποί της επταετίας είχαν όλη την αυτό-δύναμη να καταργήσουν δάνεια, να εκμεταλλευθούν τα δανεισμένα και μη κεφάλαια αναπτύσσοντας μια εκπληκτική οικονομική δραστηριότητα, χημική βιομηχανία και τουρισμό που όλα αυτά συσσώρευσαν νέα κεφάλαια αλλά όχι σε μία χώρα με στέρεες

οικονομικές βάσεις και στέρεους τρόπους οικονομικής ανάπτυξης. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα είχε σταθεροποιήσει ένα ισχυρό κράτος που ποτέ πάλι δεν θα αμφισβητούσε κανείς. Αυτό το βήμα ήταν τεράστιο διότι σκλάβωσε το μυαλό του Έλληνα και τον έκανε να πιστεύσει ότι η ευτυχία του  ήταν στενά συνυφασμένη με την κρατική ανάπτυξη. Το κράτος νοείται ξέχωρα από το έθνος και τις άπειρες δυνάμεις του, νοείται ως συσσώρευση των ανθρώπων στις πόλεις, δημόσιος υδροκεφαλισμός, ψεύτικες δουλειές μέχρι να τελειώσει ο κρατικός πλούτος. Όταν ο κρατικός πλούτος τελειώσει οι μάζες των πόλεων έχοντας χάσει τον εθνικό προσανατολισμό τους άνετα θα πέσουν στο χωνευτήρι των διεθνών εξουσιαστών εξαφανίζοντας την Ελλάδα ως κράτος.

Ας δούμε την καταστρεπτική  πορεία του ΠΑΣΟΚ για να καταλάβουμε για τι συζητούμε. Η ανεργία το 1981 ήταν στο 4,1%όπως και τον ίδιο αριθμό σαν ρυθμό ανάπτυξης. Το δημόσιο χρέος ήταν 2δις ευρώ ή 26,4%του ΑΕΠ. Για τοκοχρεωλύσια η χώρα πλήρωνε 170 εκ ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ μέσα σε μία δεκαετία διπλασίασε την ανεργία λόγω κυρίως της αστικής υδροκεφαλίασης και της ψεύτικης καπιταλιστικής ζωής που χτιζόταν ενάντια στη φύση του Έλληνα. Ο ρυθμός ανάπτυξης κατέβηκε στο 1,7% λόγω της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, και το ελληνικό χρέος 14τετραπλασιάστηκε το 1990 σε 27 δις ευρώ. Το ίδιο συνέβη και  με τα τοκοχρεωλύσια και την μετέπειτα αναμενόμενη αποβιομηχάνιση του τόπου. Παίρναμε πάμπολλα δάνεια κάθε χρόνο κάτι που φαλκίδευσε ανεπιστρεπτί την ανάπτυξη της χώρας. Το έλλειμμα των ταμείων το 1990 40πλασιάστηκε και η δραχμή δύο φορές υποτιμήθηκε κατά 30%.

Το κράτος έκανε καλά τη δουλειά του. Αποξένωνε τον Έλληνα από τη φύση και την ιστορία του,τον γέμιζε με ένα ψεύτικο καπιταλιστικό παρόν ,τον αποκοίμιζε και συγχρόνως χρέωνε την Ελλάδα στην Ευρώπη, στους διεθνείς τοκογλύφους. Τα όσα συνέβησαν στη δεκαετία του 1990-2000 φανερώνει του λόγου το αληθές. Εγκλωβισμένοι οι Έλληνες σε ένα αντιπαραγωγικό κράτος όπου όλοι περίμεναν από το υδροκεφαλικό καπιταλιστικό κράτος την ανάπτυξη(ποια ανάπτυξη;)έπεσαν θύματα των προγραμμάτων σύγκλισης, των νόμων (2597/97) περί φοροαπαλλαγών, της υποτίμησης του 97 12,3 %της δραχμής και γενικά άρχισε η αφαίμαξη των Ελλήνων και του πλούτου της .Με αυτό τον τρόπο φάνηκε ο απώτερος σκοπός του κράτους. Διά του Ελληνικού κράτους, το οποίο ήταν χρεωμένο στους διεθνείς τοκογλύφους και άρα έπρεπε να εισέλθει στην ΟΝΕ για την τελική αφαίμαξη που σήμερα συμβαίνει, οι διεθνείς δανειστές αλλά και οι ντόπιοι και μέσα από τους φόρους άρχισαν να αρπάζουν την περιουσία των Ελλήνων με τρόπο παρόμοιο των οθωμανών ή των μεγάλων αυτοκρατοριών όταν οι εισπράκτορες άρπαζαν τα πάντα από τους υπηκόους τους.

Από το 1990 –σήμερα οι εγκλωβισμένοι Έλληνες δίνουν τα πάντα στο κράτος το οποίο σε λίγο δεν θα υπάρχει διότι μία μεγάλη περιφέρεια χωρίς όνομα(τουλάχιστον η ανάλογη περιφέρεια του Ρήγα είχε όνομα Παμβαλκανική ομοσπονδία)θα αντικαταστήσει σημαντικά μέρη του Ελληνικού κράτους. Από το 1993 και μετά μόνο  το δημοσιονομικό κομμάτι και όχι το αναπτυξιακό έγινε πηγή εσόδων για το κράτος που αφαίμαζε συστηματικά τους πολίτες με αποκορύφωση το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου το οποίο έδωσε όλα τα λεφτά των Ελλήνων στο κράτος ώστε αυτό να τους τα γυρίσει υπό τη μορφή δανείων.

Η είσοδος της Ελλάδος στην ευρωζώνη έγινε προκειμένου να διεξαχθεί το  τελικό πείραμα. Πώς μία χώρα μπορεί να μετατραπεί σε χώρα δούλων χάνοντας το κάθε τι απουσία κάθε ανάπτυξης. Πώς η Ευρώπη θα γίνει σύνολο απροσώπων περιφερειών προκειμένου η Ανατολή να γνωρίσει τη μεγάλη της επιστροφή σε ένα κόσμο που θα ομοιάζει με το Βυζάντιο τότε που η Ευρώπη ήταν χώρα βαρβάρων(6ος αι. μ.Χ).Πώς η μεγαλύτερη επιχείρηση της σύγχρονης Ευρώπης ,το Ελληνικό κράτος, αφού πρώτα πλούτισε τους Έλληνες μετά τους έκλεψε τα πάντα. Η μεγαλύτερη επιχείρηση του Ελληνικού κράτους μετά τους Παγκοσμίους πολέμους ήταν το δημόσιο εκεί όπου οι Έλληνες δούλεψαν συστηματικά και στο τέλος τον πλούτο τους τον έκλεψε η ενωμένη Ευρώπη.Διότι η Ελλάδα είναι μόνο ένα πέρασμα προς την Ανατολή και πέφτει μακριά από την ήσυχη και πολύ ανεπτυγμένη Σκανδιναβία.

Εισερχόμενοι στη μεγάλη σκλαβιά του νέου κόσμου θα ελπίσουμε σε νέο Κοραή και Φεραίο οι οποίοι με βάση τα ιδανικά του Ελληνικού Έθνους του δόντος το πνεύμα στην οικουμένη θα οικοδομήσουν ένα νέο μετά Ελληνικό κράτος.

Β.Δ.Μακρυπούλιας.

http://www.antibaro.gr/node/3398

Posted in Γεωπολιτική -Γεωοικονομία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Βούλιαξε η Αθήνα από διαδηλωτές!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 20 Οκτωβρίου 2011

 

Ασφυκτικά γεμάτη η Πατησίων από το ύψος του Μουσείου ως τα Χαυτεία, στην Ομόνοια, με χιλιάδες κόσμο και στα πεζοδρόμια. Φίσκα η Πανεπιστημίου από την Ομόνοια ως το Σύνταγμα. Τίγκα, την ίδια στιγμή, η Σταδίου από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα και στη συνέχεια εντελώς γεμάτη όχι μόνο πάνω και κάτω η πλατεία, αλλά και ολόκληρη η Φιλελλήνων ως το τέρμα της, στη Ρωσική Εκκλησία, με τον κόσμο να βγαίνει στην Αμαλίας, να τη γεμίζει εντελώς ως τη Βουλή από τη μια πλευρά και ως τους Στύλους του Ολυμπίου Διός από την άλλη. Παράλληλα, χιλιάδες διαδηλωτές στην Ακαδημίας, αλλά και στην 3ης Σεπτεμβρίου.

Ξεπέρασε κάθε προσδοκία η συμμετοχή του λαού της Αθήνας στη χθεσινή διαδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής του Γιώργου Παπανδρέου, η οποία σε αυτή τη φάση συμπυκνώνεται στο πολυνομοσχέδιο που θα ψηφίσει σήμερα η Βουλή. Οι ξένοι ανταποκριτές μετέδωσαν από την Αθήνα ότι το πλήθος που συμμετείχε ανερχόταν σε 500.000 άτομα!

Αναμφισβήτητα επρόκειτο για τη μεγαλύτερη διαδήλωση που έχει γίνει ποτέ στην πρωτεύουσα για εργασιακά θέματα – πολύ μεγαλύτερη από εκείνη κατά του «ασφαλιστικού Γιαννίτση» που σηματοδότησε την αρχή του τέλους της κυβέρνησης Σημίτη, παρά την απομάκρυνση του «ενόχου» από το υπουργείο Εργασίας – Κοινωνικής Ασφάλισης.

Ενα απόκοσμο αίσθημα ανατριχίλας προκαλούσαν τα χιλιάδες κλειστά καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και των συνοικιών της πρωτεύουσας, ενώ για πρώτη φορά στη ζωή του ο γράφων είδε κλειστά όλα ανεξαιρέτως τα καταστήματα ακόμη και στο… Μοναστηράκι (!), όπου οποιαδήποτε ημέρα του χρόνου όλο και κάποια είναι ανοιχτά. Είναι γνωστό ότι οι έμποροι και οι πάσης φύσεως καταστηματάρχες με εξαιρετική δυσκολία κλείνουν τα μαγαζιά τους και η καθολική πειθαρχία τους αυτή τη φορά υποδηλώνει την πλήρη ρήξη των σχέσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου με το πολυπληθέστερο και σημαντικότατο τμήμα των μικρομεσαίων, που παραδοσιακά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της επιρροής του ΠΑΣΟΚ.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η κολοσσιαία διαδήλωση δεν πρόκειται να επηρεάσει ούτε κατ’ ελάχιστον τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι σήμερα σίγουρα θα υπερψηφίσουν το πολυνομοσχέδιο Βενιζέλου, εναντίον του οποίου έχει ξεσηκωθεί ολόκληρη η Ελλάδα. Ουδείς ποτέ αμφέβαλλε περί αυτού – άλλωστε υπάρχουν άφθονα «εξαπτέρυγα», κατά την ευρηματική έκφραση του Αντώνη Σαμαρά, τα οποία θα ήταν πρόθυμα με την ψήφο τους στη Βουλή να συνδράμουν την κυβέρνηση, αν κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παρουσίαζαν καθυστερημένη εκδήλωση τάσεων αποσκίρτησης.

Η εκ των προτέρων βέβαιη υπερψήφιση του επίδικου νομοσχεδίου δεν αναιρεί όμως το γεγονός ότι το πρωτοφανές χθεσινό συλλαλητήριο συνιστά συντριπτική πολιτική ήττα για τον Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του. Η συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων λαού κατέδειξε με τρόπο αδιαφιλονίκητο ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει πλέον κοινωνικά ερείσματα στους εργαζομένους και στα μεσαία κοινωνικά στρώματα. Δεν είναι σε θέση πλέον να ασκήσει πολιτική κοινωνικών συμμαχιών ώστε να μπορέσει να κρατηθεί στην εξουσία.

Πόσω μάλλον που το χθεσινό τεράστιο συλλαλητήριο, που άφησε άφωνους τους ξένους ανταποκριτές και απεσταλμένους ξένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα, διεύρυνε το ρήγμα μεταξύ του κρατικού μηχανισμού και της κυβέρνησης Παπανδρέου. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα διαδήλωσαν κατά της κυβερνητικής πολιτικής, την οποία προφανώς αρνούνται να υπηρετήσουν όχι μόνο δημιουργικά και ευσυνείδητα, αλλά ακόμη και τυπικά και εικονικά. Γνωρίζουμε ότι γινόμαστε κουραστικοί επαναλαμβάνοντάς το, αλλά καμιά κυβέρνηση στον κόσμο πουθενά και ποτέ δεν διανοήθηκε καν να κυβερνήσει έχοντας τον κρατικό μηχανισμό εχθρικό απέναντί της.

Προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του τι σημαίνει π.χ. για τους Γερμανούς ή τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βλέπουν όλα τα υπουργεία της χώρας υπό κατάληψη, τι σημαίνει για τους ξένους επικυρίαρχους να περνούν στην Πλατεία Συντάγματος και από το κτίριο του υπουργείου Οικονομικών να ακούγεται το τραγούδι των Ιταλών… ανταρτών «Μπέλα τσάο»!

ΒΑΡΥ ΚΛΙΜΑ
Προεόρτια εξελίξεων

Αναπότρεπτες δεν μπορεί ακόμη να χαρακτηρίσει κανείς τις πολιτικές εξελίξεις. Θα ήταν υπερβολή. Περιμένοντας να δούμε τι θα συμβεί και σήμερα -εννοούμε έξω από τη Βουλή, όχι μέσα σε αυτήν- θα σχηματίσουμε μια πληρέστερη εικόνα περί του αν είναι σε θέση αυτή η κυβέρνηση να συνεχίσει να ασκεί την εξουσία υπό το βάρος τόσο ισχυρών λαϊκών αντιδράσεων. Ευνόητο είναι πως μια τέτοια διαρκής σύγκρουση κυβέρνησης – λαού συντηρεί ένα μόνιμο κλίμα πολιτικοκοινωνικής αστάθειας, η οποία εύκολα μπορεί να εκφυλιστεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις χάους. Η προχθεσινή πάντως ομιλία του πρωθυπουργού προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τον εμφάνισε ως ηγέτη ευρισκόμενο στο τέλος της ηγεμονίας του.

 

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

ΠΕΡΙ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΨΙΑΣ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 20 Οκτωβρίου 2011

Βαξεβάνης vs Βενιζέλος

http://www.youtube.com/watch?v=kzrkzWQN3L8&feature=player_embedded

Μερικές παρατηρήσεις για τους λόγους και το αυτοκρατορικό ύφος Βενιζέλου:

1. Ο Αντιπρόεδρος, αισθανόμενος ότι θίχθηκε δήθεν από ένα δημοσιογραφικό σχόλιο του Κώστα Βαξεβάνη για τις τεράστιες περιουσίες βουλευτών – οι οποίες κατά κοινή πεποίθηση αποκτώνται σε μεγάλο ποσοστό ως προϊόν διαφθοράς και διαπλοκής , χωρίς να ελέγχονται – έκανε παρέμβαση ξεκινώντας από την εμφατική από καθέδρας αναφορά – απειλή και υπενθύμιση στο δημοσιογράφο, ότι αποτελεί δημοσιογράφο της κρατικής τηλεόρασης! Με λίγα λόγια «κάτσε καλά» , γιατί η καρέκλα σου τρίζει. Αυτή είναι η αντίληψη των κυβερνώντων, δήθεν σοσιαλιστών και υπέρμαχων της δημοκρατίας και ελευθερίας για το ρόλο του δημοσιογράφου, ως λιβανιστηριού της εξουσίας! Άβε καίσαρ Βενιζέλε .

2. Περαιτέρω αφού αναφέρθηκε στην περιουσία της επιχειρηματίου συζύγου του, όταν ο δημοσιογράφος άρχισε να εξηγεί ότι δεν αναφέρθηκε στον ίδιο προσωπικά , αλλά στα εκατομμύρια των βουλευτών, ξαφνικά ο Βενιζέλος είχε μία επιφοίτηση, ότι και δημοσιογράφοι έχουν μεγάλες περιουσίες και συμπλήρωσε με την πρόταση – απειλή ότι θα προσθέσει στο φορολογικό πολυνομοσχέδιο διάταξη να αναρτώνται στο διαδίκτυο τα πόθεν έσχες δημοσιογράφων και δικαστών. Με λίγα λόγια και πάλι έμμεση απειλή όχι προς το δημοσιογράφο, αλλά προς τους προϊσταμένους του «καθείστε καλά, γιατί θα σας ελέγξουμε»!!! Δηλαδή τα αυτονόητα μέτρα ελέγχου του πόθεν έσχες των τεράστιων περιουσιών , που αποκτούν τα πάσης φύσεως λαμόγια, χρειαζόταν να τα θυμηθεί και σκεφθεί στον αέρα ο Υπουργός, όταν τέθηκε το ζήτημα για τον ουσιαστικό έλεγχο των περιουσιών των πολιτικών, χωρίς όμως η πρότασή του να αφορά αυτούς, αλλά αυτούς που θα καλούνταν να τους ελέγξουν !!! Περί βουλευτών και υπουργών τίποτε, σιωπή. Οποία υπεροψία εξουσίας και υπερβολή οίησης!!!

3. Όταν ο δημοσιογράφος επιτελώντας το καθήκον του για έλεγχο της εξουσίας, αναφέρθηκε στο τεράστιο σκάνδαλο της στήριξης της ιδιωτικής τράπεζας PROTON από τα αποθεματικά του δημοσίου – σημείωση κατά παράβαση του νόμου και των  υποδείξεων του ΓΛΚ – η απάντηση ήταν και πάλι έμμεση, ότι δήθεν δεν γνωρίζει καλά τα πράγματα ο δημοσιογράφος, ότι έγιναν καταθέσεις στην τράπεζα για τη συστημική στήριξη του τραπεζικού συστήματος – ωραίες φράσεις , που κρύβουν εγκλήματα κατά του δημόσιου χρήματος , ακόμη και σήμερα , που η Ελλάδα αιμορραγεί- και τέλος ότι οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου καταδεικνύουν μεθοδευμένη επιθετικότητα !!! Έτσι συμβαίνει όταν δεν έχεις τι να απαντήσεις, το γυρνάς στην αντεπίθεση με ό,τι έχεις πρόχειρο, για να αποφύγεις τον ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς όμως να μπορείς να κρύψεις τη νοοτροπία με την οποία κυβερνάς! Υποκρισία, αδιαφάνεια, υπεροψία, πεποίθηση εκπροσώπου μίας ανέλεγκτης εξουσίας, χωρίς αναφορές και υποχρεώσεις έναντι των πολιτών και των δημοσιογράφων.

4. Δυστυχώς για τον Βενιζέλο ο δημοσιογράφος συνέχισε τον έλεγχο αναφορικά με τη νομοθέτηση εκ των υστέρων διατάξεων για την κάλυψη της παράνομης ενίσχυσης της ταμειακής ρευστότητας της PROTON BANK με κεφάλαια του δημοσίου, ώστε να μην ελεγχθεί ο ίδιος ο Βενιζέλος και ο προ αυτού Υπουργός για τις κατά παράβαση νόμου , αυθαίρετες επιλογές στήριξης των δικών τους τραπεζών!!! Για το τι ζημία υπέστη το Δημόσιο από την υπεξαίρεση 51.000.000 ? από το αγαπημένο παιδί του ΠΑΣΟΚ Λαυρεντιάδη , έστω και αν αυτός αναγκάστηκε να τα επιστρέψει, όταν ήδη ελεγχόταν η υπόθεση από την αρχή για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αφού το δημόσιο στήριξε παράνομα την τράπεζα για να μην καταρρεύσει και τελικώς την κρατικοποίησε εν μέσω τεράστιων αναγκών, με χρήματα δικά μας, έχοντας τέτοια νοοτροπία , πρωθυπουργό και υπουργούς, δεν υπάρχει περίπτωση να μάθουμε .!

Μόνο αν τους γκρεμίσουμε από τους θρόνους, που κατέχουν, ως νομίζουν ελέω Θεού!

Και αυτή η προσπάθεια πρέπει να είναι αδέλφια το μόνο μας μέλημα !

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ ΣΤΟΝ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ ΓΑΛΑΤΗ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 20 Οκτωβρίου 2011

 Ι.Γ. Κύριε Πρόεδρε καλωσήρθατε για άλλη μια φορά στη Ξάνθη, καλώς σας βρήκαμε κι εμείς στην πατρίδα σας, τουλάχιστον έτσι έχετε πει, βέβαια αυτή τη φορά δεν ξέρω τι θα μας πείτε και αν μας δώσετε μια «νότα» αισιοδοξίας ή θα γίνετε ακόμη πιο απαισιόδοξος!!!

Π.Ε. Ο Πλάτων είπε ότι: « Φίλη οικογένεια, φιλτέρα πατρίδα, φιλτάτη αλήθεια»! Λοιπόν εγώ θα λέω την αλήθεια! Πάντα αυτό έλεγα και πάντα αυτό θα λέω! Και θα λέω τις σκέψεις μου για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τα πράγματα. Όχι απλώς να καταγράφουμε τα πράγματα και να μεμψιμοιρούμε, αλλά να δούμε, αφού ξέρουμε την πραγματικότητα, τι μπορούμε να κάνουμε για να τη βελτιώσουμε. 

Ι.Γ. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Π.Ε. Τι πρέπει να κάνουμε!!!

Ι.Γ. Μάλιστα. Να ξεκινήσω λοιπόν κύριε Πρόεδρε, ρωτώντας σας την αιτία αυτής της κατάστασης, γιατί στο παρελθόν πολλές φορές «χτυπήσατε το καμπανάκι» . Είπατε ότι «εκεί δεν πάμε καλά. Εκεί δεν  τα αντιμετωπίζουμε σωστά τα πράγματα». Σήμερα που είμαστε σε αυτήν εδώ την κατάσταση είναι απόρροια όλων αυτών που λέγατε; Δηλαδή ποιων;

Π.Ε Να τα πάρουμε με απλά νούμερα. Το 80΄ είχαμε ένα ασήμαντο χρέος. Ένα χρέος σε ευρώ περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα 4.000.000.000 ευρώ έγιναν 350.000.000.000 ευρώ στα 30 χρόνια. Πως αυξήθηκε το χρέος τόσο πολύ; Ερωτάται ο κόσμος: «Στα τριάντα χρόνια πως τα καταφέραμε;». Στα τριάντα χρόνια περάσαμε πολέμους, Μικρασιατικές καταστροφές, εμφυλίους, καταστροφές από τους Γερμανούς. Δύσκολες συνθήκες! Πως όλο αυτό το χρονικό διάστημα καταφέραμε και «επουλώσαμε» όλες τις «πληγές» κι είχαμε μόνο 4 δισεκατομμύρια χρέος; Φτιάξαμε χώρα, κάναμε ένα σωρό έργα, αποκαταστήσαμε όλους τους Πρόσφυγες, τους περισσότερους από την Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, και τώρα σε μια περίοδο τριάντα ετών όπου είχαμε και τις ενισχύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καταφέραμε να κάνουμε τα τέσσερα δισεκατομμύρια 350.000.000.000. Τι σημαίνει 350.000.000; Με ετήσιο τόκο 17,5 όταν ανεβαίνουν τα spread με 10%; 35.000.000 πρέπει να πληρώνουμε κάθε χρόνο! Γιατί έγινε αυτό; Διότι δεν λογάριασε κανείς την πατρίδα. Όλα τα κόμματα έβαλαν το κομματικό κέρδος πάνω από το χρέος προς την πατρίδα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αθρόα πρόσληψη υπαλλήλων. Κάθε κόμμα προσελάμβανε υπαλλήλους σαν ένα «κομματικό στρατό» για να το ψηφίζει!!! Αυτό όμως επέφερε μια διόγκωση των υπαλλήλων σε βαθμό υπερβολικό. Σε καμιά χώρα του κόσμου δεν υπάρχουν τόσοι υπάλληλοι. Σημαίνει δηλαδή ότι εμείς έχουμε τριπλάσιους υπαλλήλους ανά κάτοικο ή ανά εκατομμύριο κατοίκους από όσους έχει η Γερμανία!!!

ΙΓ. Πάντα μιλάμε για το Δημόσιο! 

Π.Ε  Για το Δημόσιο. Που σημαίνει με λίγα λόγια ότι για το Δημόσιο που έχουμε, ξοδεύουμε 40 δισεκατομμύρια το χρόνο! Για τις αμοιβές, τα έξοδα, τις δαπάνες, την ασφάλιση των Δημοσιών Υπαλλήλων… Μονάχα από τη διόγκωση του αριθμού των υπαλλήλων χάσαμε 600 δισεκατομμύρια. Αφήνω βέβαια τις άλλες σπατάλες. Αφήνω δε την ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ των προμηθειών, αφήνω τις κλοπές. Αφήνω την αγορά άχρηστου Στρατιωτικού υλικού. Μας καθυβρίζουν και μας λοιδορούν οι ξένοι, τελευταία δε και ο Σλοβάκος Πρωθυπουργός επειδή έχουμε πρόβλημα τώρα οικονομικό. Από αυτούς όμως αγοράζαμε άχρηστα «Suzana» για να πάρουν ορισμένοι προμήθεια και να μπορέσει η Σλοβακία να σταθεί στα πόδια της. Και να πω κάτι το οποίο με πληγώνει. Κάθε φορά που περνάω πάνω από τον Ναύσταθμο βλέπω μια ολόκληρη προβλήτα και πάνω είναι τοποθετημένα  3 zubr. Τα zubr είναι αυτά τα hovercraft τα ελαστικά τα οποία τα αγοράσαμε από την Ρωσία και την Ουκρανία. Μα αυτά είναι για λίμνες. Στο Αιγαίο είναι άχρηστα. Το Αιγαίο έχει μποφόρ. Τα αγοράσαμε, πληρώσαμε ένα σωρό λεφτά, κάναμε ιδιαίτερη προβλήτα για να τα ακουμπήσουμε, να τα συντηρήσουμε για να παρθούν ορισμένες προμήθειες. Και το «δράμα» που πονά τον κάθε Έλληνα, είναι ότι δεν υπήρξε ούτε μια τιμωρία των ανθρώπων αυτών που κλέψανε την πατρίδα. Δώσαμε δύο δισεκατομμύρια να πάρουμε τέσσερα υποβρύχια, κι ύστερα από 10 χρόνια πήραμε ένα που … γέρνει!!! Και κανένας δεν τιμωρήθηκε. Αυτό σημαίνει μια διαφθορά όλου του πολιτικού συστήματος. Αυτοί μας κατάντησαν αγαπητέ μου σ’ αυτήν την κατάσταση. Αυτοί κατέστρεψαν την χώρα, αυτοί είναι υπόλογοι τώρα που κάθε Έλληνας «φτύνει αίμα», που κάθε Έλληνας δεν έχει χαμόγελο στα χείλη του, που κάθε Έλληνας αντιμετωπίζει προβλήματα με τα παιδιά του, και το χειρότερο απ’ όλα είναι τα νέα παιδιά που βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο, χωρίς ελπίδα. Σκέφτονται οι καλύτεροι να φύγουν από την πατρίδα και να μείνουν οι άχρηστοι. Δεν υπάρχει αισιοδοξία. Δεν υπάρχει δύναμη δημιουργίας. Που σημαίνει ότι διακινδυνεύεται το μέλλον όχι μόνο της χώρας, του λαού και του Έθνους.

 

Ι.Γ Κύριε Πρόεδρε έτσι είναι όπως τα λέτε τα πράγματα. Ο κόσμος το χει κατανοήσει. Όμως τι γίνεται τώρα; Γιατί βλέπουμε ακόμα και σήμερα που έχουμε τις διαπιστώσεις, το πρόβλημα προσπαθούμε να το λύσουμε όχι με σωστά μέτρα. Δηλαδή αυτή τη στιγμή βλέπουμε να πλήττεται, να χτυπιέται ο Ιδιωτικός Τομέας, το μεροκάματο του ιδιώτη λες και δεν ξέρω, αυτό είναι η αιτία του κακού στη χώρα αυτή. Βλέπουμε να χτυπιέται γενικά ο επιχειρηματίας είτε μικρός είναι είτε μεγάλος. Φαντάζομαι βέβαια ότι τα προβλήματα είναι προβλήματα και για τον μικρό που έχει ένα μαγαζάκι και για σας που έχετε έναν Όμιλο Επιχειρήσεων. Ο καθένας έχει διαφορετικό σημείο αντιμετώπισης. Όμως τα προβλήματα υπάρχουν!

 

Π.Ε Βεβαίως.

 

Ι.Γ. Και δεν έχουμε ακουμπήσει ακόμη τις Δημόσιες Δαπάνες, κάτι που έκανε η Πορτογαλία, κάτι που έκανε η Ιρλανδία κάτι που πάει να κάνει η Ισπανία, κάτι που πάει να κάνει η Ιταλία.

 

Π.Ε Έθιξες ακριβώς τον πυρήνα του προβλήματος. Το κομματικό κράτος αυτό, τόσα χρόνια δεν τολμάει να πειράξει τους «Κομματικούς Στρατούς» και συνεχίζει ακόμα σε αυτήν την κατάσταση «εκτάκτου ανάγκης» να αυξάνει τις δαπάνες του Δημοσίου. Το πρώτο το οποίο πρέπει να κάνει κανείς είναι να κόψει κάθετα τις δαπάνες του Δημοσίου. Εκείνο που έπρεπε να γίνει από την πρώτη στιγμή: Να περιοριστούν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι στο μισό. Να φύγουν εκείνοι οι Σύμβουλοι από τα Υπουργεία, όλοι αυτοί που χρυσοπληρώνονται και δίνουν μόνο το κακό παράδειγμα. Το αρχικό λανθασμένο στρεβλό μοντέλο της Κεντρικής Διοίκησης απλώνεται και διαχέεται σε όλες τις επιμέρους μικρές Διοικήσεις. Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι αυτό που κάνει ένας μικρός επιχειρηματίας ή οικογενειάρχης που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα. Το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να «συμμαζεύει τα του οίκου του»! Εμείς ΔΕΝ το κάναμε αυτό το πράγμα.  Και αυτό δημιουργεί και ένα πρόβλημα αξιοπιστίας και στους ξένους δανειστές μας, διότι πάει και λέει η Κυβέρνηση: «θα πάρω μέτρα». Επιβάλλει φορολογία εξοντωτική η οποία οδηγεί σε ύφεση, με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν τα τρέχοντα έσοδα. Διαλύει τις επιχειρήσεις και τον Ιδιωτικό Τομέα που είναι εκείνος ο οποίος «αιμοδοτεί» τον αρνητικό Δημόσιο Τομέα. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 300.000 απολύσεις στον Ιδιωτικό Τομέα, παραγωγικών ανθρώπων για να μείνουν στο δημόσιο  300.000 ΑΧΡΗΣΤΟΙ!!! Είναι τόσο απλό. Και επιμένουν δυστυχώς. Και γίνονται και αναξιόπιστοι στους ξένους δανειστές μας. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση σου λέει ο Ευρωπαϊος ο οποίος βρίσκεται σε μια επιτροπή, σε μια Κυβέρνηση: «Μας υποσχεθήκατε 1 φορά δεν τα τηρήσατε, μας υποσχεθήκατε 2η φορά πάλι δεν τα τηρήσατε! Και βλέπουμε ότι το έλλειμμα σας αυξάνεται. Ε! Δεν σας πιστεύουμε.  Άρα δεν σας δίδουμε και τη δόση»! Άρα κινδυνεύουμε να κατεβάσουμε ρολά!

 

Ι.Γ Τι πρέπει να γίνει; Το μεγάλο ερώτημα!

 

Π.Ε Καταρχήν εκείνο που πρέπει να γίνει είναι να «συμμαζέψουμε τα του οίκου μας» ! Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι θα πρέπει να υπάρξει Εθνική αντιμετώπιση των προβλημάτων και ΟΧΙ κομματική. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πριν από πολλά χρόνια που είχα μια συζήτηση με τον Κώστα Καραμανλή του είπα: «Δύο πράγματα θα ήθελε ο Έλληνας από σένα. Πρώτον να χτυπήσεις τη διαφθορά και δεύτερον να συμμαζέψεις αυτό το ΑΘΛΙΟ Δημόσιο Κράτος»!!! Μου είπε: «Μηδενική ανοχή στην διαφθορά και επανίδρυση του Κράτους», του είπα: «Μακάρι να το πετύχεις. Αν το πετύχεις θα πάει μπροστά η πατρίδα». Δυστυχώς δεν έγινε τίποτα και δυστυχώς αυτή η ιστορία συνεχίζεται.

 

 

Ι.Γ Δεν πήγε να κάνει κάτι;

 

Π.Ε Πήγε αλλά δεν προχώρησε. Αδιαφόρησε; Είχε πολλές αντιδράσεις; Δεν μπορώ να ξέρω. Εν πάση περιπτώσει αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να φέρει την τομή. Αυτή η Κυβέρνηση έχει χάσει την αξιοπιστία της, έχει χάσει η δυναμική της έχει χάσει την εσωτερική της συνοχή, βρίσκεται σε πανικό και όποιος είναι σε πανικό είναι κα επικίνδυνος! Αυτή τη στιγμή είναι απόλυτη ανάγκη να στραφούμε στον λαό να γίνουν εκλογές τάχιστα, και η νέα Κυβέρνηση όποια και αν είναι αυτή να εφαρμόσει το σωστό πρόγραμμα Εθνικής Σωτηρίας. Το οποίο θα πρέπει να είναι περιορισμός του κράτους, απόλυτη αξιοκρατία ξεκινώντας από την κορυφή και τιμωρία των ενοχών που έκλεψαν την πατρίδα. Αυτά τα τρία. Και στο εξωτερικό να πάνε να πούνε αυτή είναι η πραγματικότητα και εμείς από δω και πέρα θα είμαστε αξιόπιστοι. Σας ζητούμε άλλη μια περίοδο χάριτος την οποία πρέπει να μας δώσετε»! Και θα πρέπει να εφαρμόσουν αυτή την πρώτη περίοδο χάριτος. Εδώ αποκτάται η αξιοπιστία. Δηλαδή να υποσχεθούν αυτά που θα υποσχεθούνε και να τα φτιάξουνε! Και να βγει  ο Πρωθυπουργός μετά από 3 μήνες και να πει και στον Ελληνικό Λαό και στις Βρυξέλες και στην Ουάσιγκτον και παντού στον   κόσμο: «Εγώ υποσχέθηκα 1,2,3 πέρασαν τρεις μήνες και εγώ έκανα : 1 2 3». Τότε αποκτάς την αξιοπιστία σου. Και τότε αγαπητέ μου μπορείς να πας να πεις το εξής: «Δεν είναι φτωχή χώρα η πατρίδα μου η Ελλάδα. Έχει πολλές δυνατότητες. Έχει τεράστιο πλούτο σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην Ελληνική αποκλειστική Ζώνη. Άρα, θα σας ξεπληρώσουμε. Έχετε εμπιστοσύνη». Και μετά αφού αποκτήσει την αξιοπιστία να πάει στην κυρία Μέρκελ ή στον επόμενο Γερμανό Καγκελάριο και να πει: « Έχουμε και ένα πρόβλημα οι δυο μας. Υπάρχει το πρόβλημα των πολεμικών αποζημιώσεων. Αυτά τα υπολογίζουν διάφοροι -έχω διαβάσει διάφορες μελέτες- από 150 – 220.000.000.000. Πρέπει να βρούμε μια λύση σ’ αυτό το πρόβλημα. Πρέπει να το λύσουμε.  Δεν πιέζουμε, ούτε εκβιάζουμε αλλά πρέπει να το λύσουμε με μια διαδικασία: Ή θα μας δώσετε κάποιες εγγυήσεις σιγά- σιγά ή θα βρούμε ένα τρόπο». Εν πάση περιπτώσει δεν μπορώ εγώ να πω τι θα γίνει, αλλά να τεθεί χωρίς φοβικό σύνδρομο. Αλλά για να θέσεις ένα- δύο θέματα, πρέπει να έχεις αξιοπιστία. Πρέπει να έχεις κύρος. Και αυτό αποκτάται με την αξιοπιστία. Είναι το δεύτερο στάδιο.  Και τότε όλος ο Ελληνικός Λαός θα καταλάβει ότι έχει σοβαρή Διοίκηση, ότι έχει μια Κυβέρνηση επάνω η οποία  τηρεί αυτά που λέει. Σταμάτησε να τον κοροϊδεύει. Αυτό που είπε ο Τσόρτσιλ στους Βρετανούς στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο: «Δεν σας υπόσχομαι λόγια, δεν σας υπόσχομαι ελπίδες. Σας υπόσχομαι δάκρυα στην αρχή. Αλλά ελευθερία και ελπίδες μετά»! Και το τήρησε.

 

Ι.Γ. Κύριε Πρόεδρε παρακολούθησα όλο αυτό το διάστημα όλες τις δηλώσεις, συνεντεύξεις ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων αρχής γενομένης από τον Πρωθυπουργό και κλείνοντας με τον επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσευσεως τον Αντώνη Σαμαρά στη ΔΕΘ. Λίγο πολύ η μεν αντιπολίτευση ήταν σχεδόν στα ίδια, η δε Κυβέρνηση απέναντι. Θεωρείτε πως αν αύριο ή στο εγγύς μέλλον προκηρυχθούν εκλογές θα υπάρξει Αυτοδύναμη Κυβέρνηση;

 

Π. Ε Αυτό δεν μπορώ να το κρίνω και η εποχή των προφητών έχει παρέλθει. Εκείνο όμως που έχει σημασία είναι ότι όποια κι αν είναι η κατάσταση μετά τις εκλογές θα είναι μια απόφαση υπεύθυνη, πρόσφατη του Ελληνικού Λαού ο οποίος θα δώσει την εντολή. Θα δώσει την εντολή ή αυτοδύναμης Κυβέρνησης ή Κυβέρνησης Συνασπισμού-συνεργασίας- ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ!!!

 

Ι.Γ. Η επόμενη Κυβέρνηση θεωρείτε ότι  μπορεί να παράσχει έργο ή θα είναι θνησιγενής και θα περάσει έτσι;

 

Π.Ε Δεν έχουμε περαιτέρω όρια. Λίγο πολύ όλοι τώρα αρχίζουν και συναισθάνονται και αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν ψευδαισθήσεις πλέον. Πρέπει να σταματήσει πλέον αυτό  το «καλαμπούρι» να ορίζουμε Υπουργό τον κάθε έναν. Πρέπει να αναλάβουν σοβαροί άνθρωποι, και ήταν θετική η άποψη Σαμαρά ότι θα διαχωρίσει τον ρόλο των Βουλευτών από τους Υπουργούς. Μακάρι να το κάνει.

 

 

Ι.Γ. Τεχνοκράτες δηλαδή Υπουργούς;

 

Π.Ε Προσωπικότητες σωστές, ικανές με γνώσεις με κύρος, με όνομα στην κοινωνία οι οποίοι θα κληθούν να υπηρετήσουν την πατρίδα για ένα χρονικό διάστημα για να βγούμε από αυτήν την κατάσταση. Αυτή είναι η λύση. Δεν μπορούμε να πάμε τώρα με τον δικό μου τον κολλητό, τον γραμματέα μου, αυτόν τον Βουλευτή επειδή παίρνει περισσότερες ψήφους, αυτός επειδή είναι φίλος της φίλης μου. Πάνε τελειώσανε αυτά, τελειώσανε. Αν δεν τελειώσουνε, δεν έχουμε ελπίδα!

 

Ι.Γ. Πάντως εγώ κρατάω αυτό που είπατε κε Πρόεδρε να πάμε σε εκλογές τάχιστα, να βγει μια νέα Κυβέρνηση όποια κι αν είναι αυτή. Τι θα κερδίσουμε αν βγει μια νέα Κυβέρνηση;

 

Π.Ε Η νέα Κυβέρνηση όποια κι αν είναι αυτή θα ξεκινήσει από μια ΝΕΑ ΑΡΧΗ! Θα έχει ένα γερό «χαρτί» στα χέρια της, την πρόσφατη εξουσιοδότηση του Ελληνικού Λαού. Δεν θα πρέπει να έχει «δεσμούς»  παρελθόν και θα πρέπει να πράξει το σωστό και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό να πάει να διαπραγματευτεί ως η εντολοδόχος του Ελληνικού Λαού.

 

Ι.Γ Με αυτή την εντολή πήγε και ο κος Παπανδρέου θα μου πείτε έλεγε λεφτά υπάρχουν και πήγε έξω και είπε λεφτά δεν υπάρχουν».

 

Π.Ε Όλοι θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια  τον μύθο του Αισώπού! Όταν μια φορά κοροϊδεύεις, δεύτερη φορά κοροϊδεύεις , τρίτη φορά κοροϊδεύεις, τέταρτη φορά που κινδυνεύεις κι έρθει ο λύκος δεν θα έρθουν να σε βοηθήσουν γιατί θα πουν «μας δουλεύεις και πάλι».

 

Ι.Γ. Θα μου επιτρέψετε να έρθω και λίγο στα Εθνικά μας θέματα, ρωτώ εσάς γιατί ξέρω ότι η επαγγελματική σας ενασχόληση έχει να κάνει με μεγάλες χώρες και του εξωτερικού που παίζουν σημαντικό ρόλο στην περιοχή μας. Τι γίνεται λοιπόν με τα Εθνικά θέματα τα οποία σήμερα κιόλας, αυτό το διάστημα βρίσκονται σε μια έξαρση λόγω και της έναρξης των εργασιών στο 12ο Διαμέρισμα του ΑΟΖ της Κύπρου;

 

ΠΕ. Δυστυχώς η ενασχόληση μας με το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα, μας έχει κάνει να ξεχάσουμε το επίσης τεράστιο πρόβλημα των Εθνικών συμφερόντων της χώρας. Και ξέρετε όταν κάποιος έχει ένα οικονομικό πρόβλημα μπορεί να το ξεπεράσει, αλλά αν έχεις κάνει μια Εθνική υποχώρηση αυτή δεν επιστρέφει,  «ουκ απογίγνεται»! Δυστυχώς τα Εθνικά μας θέματα είναι σε πολύ κρίσιμη καμπή και πέραν τούτου, όλη η περιοχή στην οποία βρισκόμαστε, βρίσκεται σε έναν αναβρασμό. Βλέπουμε στην περιοχή μας κοσμοϊστορικά γεγονότα. Βλέπουμε να σαρώνονται τα καθεστώτα της Αιγύπτου, της Λιβύης, της Τυνησίας, της Συρίας, βλέπουμε μια Τουρκία η οποία έχει το σύνδρομο της μεγαλομανίας και της υπεροψίας να εκβιάσει τη Κύπρο να εκβιάζει εμμέσως την Ελλάδα αλλά ακόμα να εκβιάζει  και το Ισραήλ το οποίο έχει γνωστή και Στρατιωτική και Οικονομική Δύναμη διεθνώς. Βρισκόμαστε σε αναβρασμό και ενώ θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να είμαστε εσωτερικά δυνατοί οικονομικά και κοινωνικά, βρισκόμαστε σε αδύναμο σημείο και σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Να μη πω ότι οι οικονομίες αυτές που γίνανε επηρέασαν και τις Ένοπλες μας Δυνάμεις, είναι γνωστό αυτό . Και η ασφάλεια δεν είναι όπως είπε ο Πάγκαλος «περιττή δαπάνη». Η ασφάλεια είναι το απαραίτητο στοιχειό για την ανάπτυξη. Χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει ανάπτυξη. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα πιο

συγκεκριμένα. Αυτή την στιγμή έχουμε μεγάλα προβλήματα στην περιοχή μας. Δυστυχώς εμείς ακολουθήσαμε επί χρόνια λανθασμένη πολιτική. Όλες οι Κυβερνήσεις  μετά τον Ανδρέα ακολούθησαν την πολιτική «εξημέρωσης του θηρίου» με την Τουρκία. Κι αρχίσαμε να παραχωρούμε. Να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους δώσουμε εκείνο, το άλλο, να μην αντιδρούμε για το ένα, να ανεχόμεθα…

 

Ι.Γ. Η υφαλοκρηπίδα της Ελλάδος έγινε η υφαλοκρηπίδα του κάθε νησιού χωριστά που σημαίνει ότι αυτό ήταν η μεγαλύτερη μας παροχή.

 

Π.Ε Ξεκινήσαμε από τα Ίμια δημιουργήσαμε γκρίζες ζώνες, υπογράψαμε ζωτικά συμφέροντα στη Μαδρίτη και κοροϊδεύαμε τον κόσμο ότι μιλούσαμε μόνο για υφαλοκρηπίδες. Και παραλείψαμε να κάνουμε το στοιχειώδες Εθνικό μας καθήκον σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας κάθε χώρα δικαιούται να κηρύξει ΑΟΖ, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη η οποία εκτείνεται200 μίλιααπό τις ακτές της και η οποία περιλαμβάνει και κάθε νησί. Κάθε νησί που έχει οικονομική ζωή, δηλαδή έχει έναν κάτοικο ο οποίος έχει δύο πρόβατα και ο οποίος μένει εκεί και συντηρείται, μπορεί να έχει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη200 μίλιαγύρω του. Κι όταν υπάρχει μικρότερη απόσταση μεταξύ δύο χωρών υπάρχει μέση γραμμή. Εμείς έπρεπε να έχουμε κηρύξει άμεσα Αποκλειστική Εθνική Ζώνη σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας και να την καταθέσουμε στον ΟΗΕ. Από κει και πέρα αν μια χώρα έχει διαφορετική γνώμη, τότε το Διεθνές Δίκαιο ορίζει ότι μπορεί να πάει στην Χάγη ή κάπου αλλού να το θέσει.

Εμείς με τους εκβιασμούς της Τουρκίας δεν το κάναμε αυτό. Με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να μην έχουμε κηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Όλο το Αιγαίο είναι Αποκλειστική Ελληνική Ζώνη. Η μισή Ανατολική Μεσόγειος μέχρι την Κύπρο λόγω του Καστελόριζου είναι Ελληνική Οικονομική Ζώνη.

Αυτή η περιοχή Νότια της Κρήτης στα μέσα της Λιβύης και της Αιγύπτου μέχρι την Κύπρο έχει κολοσσιαίες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου. Πέραν τούτου, βρέθηκαν ποσότητες οι οποίες δεν είχαν εκτιμηθεί νωρίτερα. Άρα όταν θα γίνει λεπτομερής έρευνα στην περιοχή, οι ποσότητες που θα βρεθούν θα είναι τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και δισεκατομμύρια τόνοι πετρελαίου.

  Να πούμε λίγο για  Ισραήλ- Τουρκία

Οι σχέσεις μεταξύ αυτών των κρατών ήταν σχέσεις στενής συνεργασίας υπό την αγαστή σύμπνοια και των Εβραϊκών Οργανώσεων της Αμερικής και της Αμερικανικής Κυβέρνησης.

Τώρα το ποτήρι έσπασε!!! Βλέπουμε έναν Ερντογάν που δρα σαν «σατράπης», σαν «χαλιφάτο» ο οποίος θέλει να γίνει υπερδύναμη της περιοχής, να δημιουργήσει την Νεοοθωμανική Αυτοκρατορία μαζί με τον Νταβούτογλου. Η πολιτική του ξέφτισε πάρα πολύ γρήγορα. Το δόλωμα του Νταβούτογλου για το στρατηγικό βάθος και τα μηδενικά προβλήματα σε ελάχιστο χρόνο έγινε στρατηγικό λάθος και άπειρα προβλήματα. Και έδειξε αναξιοπιστία. Ήτανε φίλος με τον Μουμπάρακ μετά τον έριξε τον Μουμπάρακ, ήτανε φίλος με τον Καντάφι και στην αρχή τον υποστήριξε αλλά μετά τον έριξε, έπαιξε φιλία με το Ιράν αλλά όμως δέχτηκε τις πυραυλικές εγκαταστάσεις στη Μαλάτια. Βλέπουμε λοιπόν ότι σε λίγο καιρό αποδείχτηκαν αναξιόπιστοι. Κι όπως γράφει ο «Μ» που μου στέλνετε στην Αθήνα και διαβάζω αν θυμάμαι καλά «ουδείς πιο ανήθικος εχθρός από τον υποκριτή»!!! Βλέπουμε ότι αυτή η πολιτική ξέφτισε και τώρα τι κάνει. Εκβιάζει τους αδύναμους. Εκβιάζει την Κύπρο, εκβιάζει την Ελλάδα. Όταν ήρθε εδώ με τους Υπουργούς του και μας πουλούσε φιλίες κι όταν ορισμένοι θεώρησαν σαν καλή χειρονομία  αυτά που είπε για τα Βακούφια, άμεσα άρχισε ο εκβιασμός, έρευνες στην Ελληνική ΑΟΖ στο Καστελόριζο και εκβιασμό στην Κύπρο να σταματήσει τις έρευνες παράνομα, ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν δε η ίδια δεν έχει υπογράψει το Διεθνές Δίκαιο και δεν αναγνωρίζει την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Χάγης. Άρα βλέπουμε μια Τουρκία να εξελίσσεται σε μια  «Γερμανία του Χίτλερ» η οποία δεν λαμβάνει υπόψη το Διεθνές Δίκαιο, αλλά δρα με την έννοια της δύναμης και του «ζωτικού» χώρου». Και όπως λέγαν οι αρχαίοι «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», εγώ από την Ξάνθη θα έλεγα στον Ερντογάν και στον Νταβούτογλου να το θυμούνται

αυτό, γιατί η πολλή υπεροψία οδηγεί σε πολύ άσχημα αποτελέσματα. 

 

Ι.Γ. Κε Πρόεδρε η Ευρωπαϊκή πλευρά της Μεσογείου έχουμε έρθει όλα τα κράτη Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Γαλλία μπαίνει τώρα στο παιχνίδι σε οικονομική δυσκαμψία. Τι συμβαίνει τελικά; Πως μπορούμε εμείς. Μ’ αυτήν την κατάσταση που επικρατεί στην γειτονιά μας να είμαστε ισχυροί στα Εθνικά μας θέματα;

 

  Π.Ε Αυτή τη στιγμή είμαστε σε αδύναμη θέση. Έχουμε όμως κάποια θετικά στοιχεία. Είμαστε απαραίτητοι στο σύστημα. Γεωπολιτικά η θέση δεν χάνεται . Η θέση όχι μόνο δεν χάθηκε, αλλά η αξία, η σημασία της θέσης έχει αναβαθμιστεί. Το οικονομικό δυναμικό λόγω των κοιτασμάτων που υπάρχουν στην ΑΟΖ τη δική μας, μας ανεβάζει και το οικονομικό δυναμικό της χώρας. Έχουμε αυτά τα στοιχεία τα οποία είναι σημαντικά δηλαδή η Κύπρος σε 2-3 χρόνια θα έχει δικό της φυσικό αέριο. Η Κύπρος εκτιμά ότι μονάχα από το δικό της φυσικό αέριο θα έχει μισό δις, μιλάμε -για Κυπριακή Οικονομία- κέρδος μόνο από τις εισαγωγές! Από κει και πέρα θα έχει ένα σωρό κέρδη από τις εξαγωγές που θα κάνει όταν βρεθούνε, που με σιγουριά θα βρεθούνε, στο οικόπεδο 12 ή «Αφροδίτη», το έχουν ονομάσει «Αφροδίτη», και καλά έκαναν, τεράστιες ποσότητες. Σκέψου λίγο πιο πέρα μια άλλη πτυχή, σκέψου αργότερα έναν αγωγό φυσικού αερίου που ξεκινάει από το Ισραήλ περνάει μέσα από την Κύπρο και φτάνει μέχρι την Κρήτη και από την Κρήτη να τροφοδοτεί με Ευρωπαϊκό φυσικό αέριο την Ευρώπη, τι αξία αποκτούν η Κύπρος και η Ελλάδα στην Ευρώπη! Πλέον θα μπορούν ισότιμα με την Ρωσία να δίδουν ΕΝΕΡΓΕΙΑ! Κολοσσιαία σημασία! Ενέργεια η οποία δεν εξαρτάται από τον Αραβικό ή Περσικό Κόλπο, δεν εξαρτάται από μια βολή πυραύλου των Ιρανών στο Ντουμπάι ή από τον δίαυλο του Σουέζ. Βλέπουμε ότι δεν είμαστε μια χώρα καταδικασμένη. Έχουμε ελπίδα. Έχουμε δυναμικό. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΗΓΕΣΙΑ η οποία θα κάνει απλά πράγματα με αυστηρότητα και πατριωτισμό, χωρίς τα ανόητα κομματικά παιχνίδια που μας κατέστρεψαν. Ηγεσία η οποία θα πάει αξιόπιστα και θα μιλήσει αξιόπιστα με την Ευρώπη και θα της πει: «Εγώ αύριο θα σας τροφοδοτώ με φυσικό αέριο τώρα θα με βοηθήσετε. Αύριο εγώ θα είμαι Προμηθευτής σας με δικό μας Ευρωπαϊκό φυσικό αέριο». Να σας πω και κάτι άλλο. Το Ισραήλ αυτή τη στιγμή είναι περικυκλωμένο. Είχε την Τουρκία από πάνω για «κάλυμμα». Πάει η Τουρκία! Τουρκία- Συρία- Παλαιστίνη Αίγυπτος…

Η μόνη διέξοδος του Ισραήλ είναι η θαλάσσια και ο αέρας Κύπρος- Ελλάδα. Το συμφέρον του Ισραήλ είναι να μην επιτρέψει τη διάσπαση της Ελληνικής Αποκλειστικής Ζώνης λόγω Καστελόριζου, και να πάρει αυτό το κομμάτι η Τουρκία, διότι αν γίνει αυτό το πράγμα, το σχέδιο Ερντογάν είναι να πάρει την δική μας ΑΟΖ και να την ενώσει, όταν γίνει Παλαιστινιακό Κράτος, με τη Λωρίδα της Γάζας και να κάνει «βρόγχο» το Ισραήλ και να το περικυκλώσει, να το λιώσει. Αυτήν την περικύκλωση δεν θα τη δεχθεί το Ισραήλ γιατί είναι θέμα «ζωής ή θανάτου» για το Ισραήλ!!! Λοιπόν αυτή είναι μια άλλη συγκυρία η οποία μας βοηθάει. Κι όταν μιλάμε για το Ισραήλ δεν θα πρέπει να νομίζουμε ότι μιλάμε μόνο για το κράτος του, αλλά για όλον τον Εβραϊκό κόσμο. Και στην Αμερική αλλά και στην Ρωσία που εγώ δραστηριοποιούμαι βλέπω ότι κάτω από μια μεγάλη επιχείρηση βρίσκονται Ρώσοι Εβραϊκής καταγωγής. Όλη αυτή η Εβραϊκή «διασπορά» δεν θα επιτρέψει με κανέναν τρόπο τον αφανισμό του Ισραήλ! Η δύναμη του χρήματος της Εβραϊκής διασποράς είναι πολύ μεγάλη. Αυτό θα πρέπει να το σκεφθεί καλά ο Ερντογάν. Αυτό είναι και ένα πλεονέκτημα για μας. Μας έχουν ανάγκη και τους έχουμε ανάγκη.

 

Ι.Γ Τι γίνεται όμως με τη Θράκη, η οποία στην ουσία είναι η «προμετωπίδα», στην όλη συζήτηση που είχαμε αυτή τη στιγμή, δεν θα πω κίνδυνο,  στον από προς Ανατολάς «γείτονα» ;

 

Π.Ε Ξέρεις αγαπητέ μου ότι 20 χρόνια το μυαλό μου και η καρδιά μου είναι στη Θράκη. Ξέρεις πόσο παρακολουθώ και ξέρεις ότι με τα τόσα προβλήματα που έχω, χθες ήμουν στην Κομοτηνή και σήμερα είμαι στην Ξάνθη, και παρακολουθώ όσο μπορώ και συμβάλλω κατά το δυνατόν στα θέματα της Θράκης. Με λύπη μου βλέπω ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια οργιώδης προσπάθεια εκτουρκισμού, μια μεθοδευμένη και καλά μελετημένη και με πλούσια οικονομικά μέσα επιδοτούμενη προσπάθεια εκτουρκισμού. Φτάσαμε στο σημείο να γίνονται πανηγύρια στα Πομακοχώρια και να γίνεται ένα «όργιο» τουρκισμού. Να έρχονται κάθε λίγο και λιγάκι Υπουργοί για επισκέψεις στην περιοχή και να πηγαίνουν πάνω στα Πομακοχώρια ανεξέλεγκτα, με πλήρη απουσία της Ελληνικής Διοίκησης. Βλέπουμε να έρχεται η γυναίκα του Τούρκου Πρωθυπουργού και να πηγαίνει στα σουνέτια, τα οποία γίνονται ανεξάρτητα των Υπηρεσιών Υγείας του Κράτους, δηλαδή μια ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!!! Βλέπουμε τον Έλληνα  Πρωθυπουργό να ανεβαίνει σε Πομακοχώρι και να τους λέει ότι θα τους στείλει Τούρκους να μιλούν Τουρκικά για να κάνουν τη δουλειά τους στα ΚΕΠ. Απόλυτη αθλιότητα, ΠΟΥΛΗΜΑ ΘΛΙΒΕΡΟ των κομματικών και πολιτικών παραγόντων, και οποιαδήποτε εξαίρεση επαληθεύει τον κανόνα και το λέω για  να μην έχουν κάποιοι ελάχιστοι παράπονο, για λίγες ψήφους που εκμεταλλεύεται η άλλη πλευρά κατά τρόπο πλέον ασύστολο! Βλέπουμε μια Υπηρεσία εδώ στην Ξάνθη που υποτίθεται ότι πρέπει να εξετάζει τα πολιτιστικά,  Εθνικά και μειονοτικά θέματα  να ΑΔΡΑΝΕΙ, η οποία ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν γίνεται τίποτα, το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει εδώ ένας επικεφαλής ο οποίος δεν πήγε, γιατί δεν πήγε ο κος Αλεξανδρής ο οποίος εκπροσωπεί αυτήν την υπηρεσία, γιατί δεν πήγε στον Κένταυρο, γιατί δεν πήγε πάνω στα «όργια» τα οποία κάνανε με τον Μετέ τον Νταβούτογλου και τον Μπαγίς; Γιατί δεν πήγε εκεί να δει; Που ήταν η Ελληνική παρουσία; Με ποιο δικαίωμα πάνε αυτοί κύριοι εκεί πάνω και κάνουν «Φεστιβάλ» Τουρκισμού; Και με πλήρη την ΑΠΟΥΣΙΑ του Ελληνικού Κράτους. Με ποιο δικαίωμα κάνουν σουνέτια στο Δροσερό και να έρχεται ο θλιβερός Υπουργός Λοβέρδος και να λέει ότι «δεν είχα ενημερωθεί ότι έγινε αυτό το πράγμα»!!! Μα είναι δυνατόν; Να τον ενημερώσουν. Τι κάνουν οι Υπηρεσίες; Είσαι Υπουργός έχεις Υπουργείο Υπηρεσίες και έρχονται εδώ μέσα στα χώματα και κάνουν σουνέτια στα παιδιά; Ανεξέλεγκτα χωρίς εγκρίσεις, χωρίς στοιχειώδεις Υγειονομικές προφυλάξεις και έρχονται και κάνουν τα «όργια» τους για προπαγάνδα» τουρκισμού δίνοντας ένα γλυκό στα παιδάκια και δίνοντας τους ένα φαγητό στην Ανδριανουπόλεως; Δεν ντρέπονται λίγο; Τσίπα δεν έχουνε; Είναι υπόλογοι γι’ αυτά που κάνουν στην πατρίδα οι κύριοι αυτοί!!! Και λένε ότι δεν έχουν λεφτά. Και ο Αλεξανδρής θα σου πει «ότι δεν έχω λεφτά»! Ε βέβαια πώς να έχουμε λεφτά; Τα λεφτά τα δίνουμε σε ΜΚΟ. Αυτή είναι η αθλιότητα. Και καλά θα κάνει ο κος Λαμπρινίδης ο νέος Υπουργός Εξωτερικών, τον οποίο γνωρίζω και είναι σοβαρός άνθρωπος, αν θέλει να κάνει κάτι, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει είναι να τις κλείσει ΟΛΕΣ για να δώσει ένα μήνυμα. Αλλά αντί να δώσουμε ένα μήνυμα, μπαίνουν αυτές οι οργανώσεις για να κάνουν επιλογή προσλήψεων και μετά μου λες «πως ανεβαίνει το έλλειμμα της χώρας;». ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ!!!

 

Ι.Γ. Θα μου επιτρέψετε να πω κάτι άλλο! Ένα πρόσωπο το οποίο το γνωρίζετε πολύ καλά, είναι φίλη σας, και θέλω πραγματικά μέσα από αυτήν την εκπομπή να της μεταφέρετε την ερώτηση,  και αναφέρομαι στην Λιάνα Κανέλλη η οποία ήταν η πρώτη που μίλησε κατά των ΜΚΟ και έλεγε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, τελευταία δεν την ακούμε. Κι όταν δεν μιλάει η Λιάνα, κάτι συμβαίνει.

 

Π.Ε Δεν μπορώ να πω γι’ αυτό το θέμα ιδιαίτερα. Είναι θέμα προσωπικό, αλλά εκείνο για το οποίο μπορώ να πω είναι ότι ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ Η ΚΡΙΣΙΜΗ!!!

 

Ι.Γ. Πρέπει ο κάθε κατεργάρης να πάει στον πάγκο του;

 

Π.Ε Πρέπει να πάει και όλοι πλέον αντιλαμβανόμαστε ότι κινδυνεύει η πατρίδα, κινδυνεύει η αξιοπρέπεια , το ψωμί των παιδιών. Φτάσαμε στο αμήν από «κολοσσιαία» λάθη μας. Είναι  η ώρα της κρίσης. Εδώ πρέπει να υπάρξει συναγερμός. Πρέπει να βάλουμε όλοι τις δυνάμεις μας, η ηγεσία να κάνει το καθήκον της και να νικήσουμε.

 

Ι.Γ. Κε Πρόεδρε τέλος, μια προσωπική αν μου επιτρέπετε ερώτηση. Ηγείστε τόσα χρόνια ενός Ομίλου ο οποίος απασχολεί κάποιες χιλιάδες εργαζομένων. Κάποιες χιλιάδες οικογένειες  ζουν από την δουλειά τη δική σας και των συνεργατών σας. Κε Πρόεδρε έχετε δεχθεί και εσείς την κρίση έντονα όπως ο κάθε μικρός Επιχειρηματίας, μοκρομαγαζάτορας, Ιδιωτικός Υπάλληλος ή γενικά υπάλληλος ή συνταξιούχος; Το ρωτώ αυτό γιατί βλέποντας μας αύριο κάποιος μπορεί να πει «καλά τα λέει ο κος Εμφιετζόγλου αλλά μιλάει εκ του ασφαλούς»!

 

Π.Ε Όχι μόνο δεν μιλά εκ του ασφαλούς αλλά η κρίση έχει επηρεάσει πιο πολύ εμάς, γιατί επηρεάστηκαν τα Δημόσια έργα. Το κράτος μας χρωστάει εκατομμύρια. Το Κράτος δεν χρωστάει μόνο τα δισεκατομμύρια που είπαμε, χρωστάει και αυτά που δεν έχει δώσει σε εμάς. Σε όλες οι Εταιρείες όχι μόνο στη Μηχανική, σε απλούς εργολάβους. Και προφανώς αυτή η οικονομική στενότητα διαχέεται και στους εργαζομένους που αργούμε να τους πληρώσουμε και στους Προμηθευτές μας που καθυστερούμε να τους πληρώσουμε και δημιουργεί μια κατάσταση αφόρητη. Ζούμε και εγώ προσωπικά μια ΑΦΟΡΗΤΗ κατάσταση. Αυτή είναι η απλή αλήθεια και εμείς είχαμε φροντίσει να έχουμε και επενδύσεις και στο εξωτερικό και στην Ουκρανία και στην Ρωσία κι ελπίζουμε ότι αυτές οι επενδύσεις θα βοηθήσουν τον Όμιλο για να κρατήσει αυτή την πολύ ζημιογόνα Ελληνική πλευρά. Όλοι πρέπει να σφίξουμε τα δόντια μας όλοι πρέπει να σκεφτούμε θετικά γιατί όλη αυτή η κατίφια, όλη αυτή η στεναχώρια, όλη αυτή η απογοήτευση σου δημιουργεί πρόσθετο βάρος, «ασήκωτο βάρος»γιατί και η οικονομία τελικά είναι ψυχολογία. Πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί μια ΥΠΕΡΒΑΣΗ γι’ αυτό πρέπει να αλλάξουμε όλα τα στραβά μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Είμαστε στην κρίσιμη απόφαση, όλοι μας. Ο καθένας πρέπει να πάρει την απόφαση του πια. Δεν έχουμε άλλα περιθώρια. Είμαστε στο «και είκοσι» όχι στο «και πέντε» που λένε. Και νομίζω ότι στα κρίσιμα σημεία όλοι οι Έλληνες θα συναισθανθούμε ποιο είναι το Εθνικό μας καθήκον, θα αφήσουμε κατά μέρους τα μικροκομματικά, τα μικροσπροσωπικά μας γιατί η πατρίδα είναι το σπίτι. Αν πέσει πλακώνει όλους μας που είμαστε από κάτω.

 

Ι.Γ Κύριε Πρόεδρε ειλικρινά θέλω να σας ευχαριστήσω γι’ αυτά που μας είπατε. Άλλα ήταν παρήγορα, άλλα όχι και τόσο. Δεν ήταν ευχάριστα, δεν ήχησαν ευχάριστα στα αφτιά μας γιατί είναι αυτό που λέμε ότι όταν αρχίζετε να μιλάτε λέτε τα πράγματα με το όνομα τους και ίσως αυτό να μην μας είναι τόσο αρεστό. Εγώ θα ευχηθώ η επόμενη συνάντηση μας να είναι σύντομη, με πιο ευχάριστα νέα, και βέβαια θέλω να πιστεύω ότι κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο!

 

Π.Ε Εγώ θα σου πω κάτι απλό. Αν αύριο υπήρχε το θάρρος και η υπέρβαση να κηρυχθεί η ΑΟΖ, τα spreads θα πέφτανε αύριο χίλιες μονάδες. Να ένα αισιόδοξο μήνυμα. Χρειάζεται θάρρος στις δύσκολες στιγμές, πίστη στο δεν νικιέμαι, δεν υποχωρώ, δεν συμβιβάζομαι. Νικώ!!!

 

ΙΓ. Κε Πρόεδρε σας ευχαριστώ!

 

Π.Ε. Και γω σας ευχαριστώ και εύχομαι το κάθε καλό για την Ξάνθη και για τους φίλους μου τους Πομάκους και για τους Ρομά. Να ‘στε καλα! 

 

Posted in Ελλάδα | Leave a Comment »

«Μαγνήτης» για το καταναλωτικό κοινό τα συνεταιριστικά corners της αλυσίδας ΕΠΙΛΟγή

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 20 Οκτωβρίου 2011

Ισχυρά brand names για τα ποιοτικά, συνεταιριστικά προϊόντα από όλη την Ελλάδα, δημιουργεί η αλυσίδα σούπερ μάρκετς με το χαρακτηριστικό όνομα «ΕΠΙΛΟγή», που επεκτείνεται διαρκώς στο απαιτητικό… λεκανοπέδιο της Αττικής. Οι καταναλωτές επιδεικνύουν έντονο ενδιαφέρον, ειδικά τις τελευταίες μέρες, και απευθύνονται με κάθε τρόπο στην ΠΑΣΕΓΕΣ, για να μάθουν τις ακριβείς διευθύνσεις των καταστημάτων, αλλά κι αν προτίθεται το επενδυτικό σχήμα, να επεκταθεί περαιτέρω, με νέα μαγαζιά.

Μεγαλώνει το δίκτυο των καταστημάτων της, παρά τη γενικότερη οικονομική δυσπραγία η αλυσίδα σούπερ μάρκετ «ΕΠΙΛΟγη», που λειτουργεί υπό την ΠΑΣΕΓΕΣ, εδώ και μερικούς μήνες, ενώ το επενδυτικό σχήμα αναζητεί χώρους και σε άλλες περιοχές της Αθήνας, για να στεγάσει νέα μαγαζιά και ν’ ανταποκριθεί στο πολυπληθές κοινό.

Ένα κοινό που υποδέχθηκε με τις καλύτερες των διαθέσεων τα ποιοτικά συνεταιριστικά προϊόντα, με αποτέλεσμα να καθίσταται επιτακτική ανάγκη λειτουργίας πιο πολλών καταστημάτων, για να καλυφθούν οι ανάγκες των καταναλωτών.

Παρά την οικονομική κρίση, τα soft discounts σούπερ μάρκετς διατηρούν τη σταθερά ανοδική τους πορεία στο λεκανοπέδιο της Αττικής, αποτελώντας… βήμα για τα αγροτικά προϊόντα των παραγωγών από συνεταιριστικές επιχειρήσεις της χώρας.

Τα προϊόντα και τα καταστήματα
Μέχρι σήμερα βρίσκονται στο κωδικολόγιο των καταστημάτων «ΕΠΙΛΟγή» 273 κωδικοί προϊόντων που προέρχονται από 28 Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών καθώς και από 7 μεμονωμένους παραγωγούς, ενώ στο κωδικολόγιο αυτό προστίθενται καθημερινά νέα προϊόντα.

Σημειώνεται ότι ως ώρας λειτουργούν τέσσερα καταστήματα, σε Αργυρούπολη, Κολωνό, Κορυδαλλό και Ίλιον, οι ακριβείς διευθύνσεις των οποίων αναφέρονται πιο κάτω:

1o Κ Α ΤΑ Σ Τ Η Μ Α – Λ. ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ 17, ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ – ΤΗΛ.: 210 9969920

 2 o Κ Α ΤΑ Σ Τ Η Μ Α – ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 55 & ΑΡΓΟΥΣ, ΚΟΛΩΝΟΣ – ΤΗΛ.: 210 5124207

 3o Κ Α ΤΑ Σ Τ Η Μ Α ΠΟΝΤΟΥ 14 & ΑΒΕΡΩΦ – ΠΛ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ – 210 4972227

 4 o Κ Α ΤΑ Σ Τ Η Μ Α – Aιαντος 59, ΙΛΙΟΝ – ΤΗΛ.: 210 2622411

http://www.paseges.gr/portal/cl/co/a7cdf037-4f14-4cb8-bafd-42a5182f5a60

Posted in Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Με ετικέτα: | 1 Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: