βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 31 Οκτωβρίου 2011

Αγωγή της Β.Σχοιναράκη κατά δημοσιογράφου για σχόλια στο … Facebook!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 31 Οκτωβρίου 2011

ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ: Η σύμβουλος του πρωθυπουργού,πρώην νομάρχης και βουλευτής ζητά αποζημίωση και…φυλάκιση δημοσιογράφου για σχόλια σε ιδιωτικές συζητήσεις και…like που έκανε στο Facebook! – Διαβάστε το περιεχόμενο της αγωγής

Αγωγή της Β.Σχοιναράκη κατά δημοσιογράφου για σχόλια στο ... Facebook!

Πρωτάκουστο! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα δημόσιο πρόσωπο, η σύμβουλος του πρωθυπουργού Βαγγελιώ Σχοιναράκη, καταθέτει αγωγή σε δημοσιογράφο (τον Αλέκο Ανδρικάκη) όχι για κάποια δημοσιεύματα και σχόλια στα Μέσα που εργάζεται, αλλά τον κατηγορεί για λόγια…στις ιδιωτικές συζητήσεις του, στα στέκια όπου συναντά τους γνωστούς του,αλλά και αναρτήσεις που έκανε ο  δημοσιογράφος στο FACEBOOK και … LIKE που έκαναν ο ίδιος και οι φίλοι του, πάνω στον «τοίχο» της κοινωνικής δικτύωσης! 

Η κ.Σχοιναράκη σύμβουλος του πρωθυπουργού, πρώην βουλευτής και νομάρχης Ηρακλείου υποβάλλει αγωγή, ζητώντας μάλιστα  100.000 ευρώ αλλά και τη φυλάκιση του γνωστού κρητικού δημοσιογράφου(σήμερα εργάζεται στην ΠΑΤΡΙΣ και το Ράδιο Κρήτη) για κάτι που γράφτηκε και ειπώθηκε όχι σε δημοσιογραφικό μέσο αλλά στο πλαίσιο του FB!

Διαβάστε εδώ ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της αγωγής.

Η κ. Σχοιναράκη επέλεξε αυτόν το καινοφανή τρόπο για να σταματήσει την κριτική που πολλοί ασκούν στο πρόσωπο της, από τη στιγμή που επέλεξε να γίνει σύμβουλος του πρωθυπουργού, τον περασμένο χειμώνα κι ενώ λίγες μέρες νωρίτερα υπό το φως των τηλεοπτικών συνεργείων, ανακοίνωνε την πρόθεση της να επιστρέψει στα διδακτικά της καθήκοντα

Μια αγωγή που έρχεται στην χειρότερη στιγμή για το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση και αναμένεται να προκαλέσει πολλές συζητήσεις αφού κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, ούτε καν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν έχουν προβεί σε τέτοιες ενέργειες για την σκληρή κριτική- έως και εκτός ορίων επίθεση- που έχουν υποστεί.

Το ερώτημα τώρα είναι τι ακριβώς θα πράξει το ΠΑΣΟΚ για αυτή την ενέργεια της κ Σχοιναράκη, στο οποίο επίλεκτο μέλος είναι η πρώην Νομάρχης, όπως επίσης και το γραφείο του πρωθυπουργού στο δυναμικό του οποίου ανήκει.

Όμως επειδή δεν είναι μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε μία πολιτικό και ένα δημοσιογράφο, αλλά είναι εμφανής η προσπάθεια να σταματήσει η κριτική που κάποιοι ασκούν στα Δημόσια πρόσωπα, όχι μόνο στο Δημόσιο λόγο αλλά και στις ιδιωτικές τους συζητήσεις(κλασσικές και ηλεκτρονικές) θέτοντας ένα μεγάλο ζήτημα Δημοκρατίας και Έκφρασης, αναμένεται με ενδιαφέρον και το πώς θα  τοποθετηθούν όλοι όσοι με κάποιο τρόπο εκφράζονται μέσα από τα νέα Μέσα είτε από τα BLOGS είτε από το FACEBOOK.

Πριν λίγη ώρα λάβαμε την απαντητική ανακοίνωση της Συμβούλου του Πρωθυπουργού, Ευ.Σχοιναράκη, η οποία επιβεβαιώνει την κατάθεση της αγωγής σε βάρος του δημοσιογράφου Αλ.Ανδρικάκη και υποστηρίζει ότι προέβη σε αυτή την ενέργεια προκειμένου να προστατευθεί.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο δημοσιογράφος Αλέκος Ανδρικάκης τα δυο τελευταία χρόνια, επιδίδεται σε μία εκστρατεία κατασυκοφάντησής μου, χρησιμοποιώντας τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Υπήρξε ανοχή από την πλευρά μου στα πλαίσια της ελεύθερης έκφρασης.

Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι χρησιμοποιεί και το γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης http://www.facebook.com, υπερβαίνοντας τα όρια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και κριτικής, για να διατυπώνει ονειδιστικούς σε βάρος μου υπαινιγμούς σε προσωπικό επίπεδο και ενθαρρύνει, τεχνηέντως, εξυβριστικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος μου από τους χρήστες του παραπάνω μέσου, πολλαπλασιάζοντας έτσι τη βλάβη της προσωπικότητάς μου.

Επειδή όλες αυτές οι ενέργειες είναι απαράδεκτες και όσα διατυπώνει είναι εντελώς ανυπόστατα -και το γνωρίζει-, διότι υπάρχουν τα αντίστοιχα έγγραφα που αποδεικνύουν τις αποδοχές μου κλπ,

Και επειδή, σε μια ευνομούμενη πολιτεία, δεν έχω άλλο τρόπο να προστατεύσω τον εαυτόν μου και την οικογένειά μου από τέτοιες συμπεριφορές, προσφεύγω όπως όλοι οι πολίτες, ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων, προκειμένου να έχει και ο ίδιος τη δυνατότητα να υποστηρίξει επίσημα όλα όσα αναφέρει.

Είμαι υποχρεωμένη να προβώ σ’αυτή την δήλωση, γιατί και σήμερα, χρησιμοποιώντας τα μέσα ενημέρωσης, προσπαθεί να συνεχίσει τις συκοφαντίες, διαστρεβλώνοντας μάλιστα, το ουσιαστικό περιεχόμενο της προσφυγής μου.

Με εκτίμηση

Ευαγγελία Σχοιναράκη – Ηλιάκη

http://www.cretalive.gr/new/58330/crete/Agogi_tis_B.Schoinaraki_kata_dimosiografou_gia_scholia_sto…Facebook

Posted in Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | 2 Σχόλια »

Το Nasional Geografic (sic!) καταργεί την ελληνική γραφή;

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 31 Οκτωβρίου 2011

«Πρόταση προς τους απανταχού Έλληνες: Άμεση προώθηση του παρόντος για ενημέρωση . Αντίδραση με μποϊκοτάρισμα των εκδόσεων και άμεση διαμαρτυρία μας προς National Geographic! Yπόδειγμα επιστολής και στοιχεία e-mail στο τέλος. Ποιοί είναι αυτοί οι απαίδευτοι και απάτριδες, που θα μας επιβάλλουν να πτωχεύσουμε ακόμη και στη γλώσσα και τον πολιτισμό μας …; Να πούμε και εδώ ένα ηχηρό ΟΧΙ στα μυστικά τους σχέδια . Οι Έλληνες είναι γεννημένοι να πολεμούν για την πατρίδα και την ελευθερία τους. Δεν θα την παραδώσουν σε κανένα άθλιο νεοταξίτη προδότη πολιτικό ή παραδόπιστο κακομοίρη «επιχειρηματία» «!

 

Η ανορθογραφία του τίτλου είναι εσκεμμένη. Διαβάστε γιατί. 

Κρατάω στα χέρια μου το πρώτο μέρος της Ιλιάδας του Ομήρου, της σειράς «Βιβλιοθήκη Αρχαίας Ελλάδας» του National Geographic από τις εκδόσεις 4Π (Τέσσερα Πι Α.Ε.). Η μετάφραση (sic!) του ομηρικού κειμένου είναι του Αλέξανδρου Πάλλη (1851-1935).

Κατάργηση του «οι»

Ανοίγω τυχαία το βιβλίο. Πέφτω στις σελίδες 282-283. Πάρτε μία γεύση τι διάβασα. Στίχος 101, «Κι όπιου (sic) μας είναι εδώ απ’ τους διο (sic) γραφτό του να πεθάνει, ας πέσει». Από ότι ξέρω το όπιο ανακαλύφθηκε στην Δύση πολύ αργότερα από την εποχή του Τρωικού Πολέμου, εκτός βέβαια κι αν οι Αχαιοί είχαν γνώσεις τις οποίες εμείς δεν γνωρίζουμε! Εκτός κι αν…εννοεί «όποιου». Γιατί όμως να το γράψει έτσι; Που πήγε το «οι»; Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα χωρία, όπως στον στίχο 92 που λέει, «κι όπιος (sic) νικήσει…», ενώ στον στίχο 153, καταργεί το «οι» και σε άλλη λέξη, όπου γράφει «τέτιοι (sic) στον πύργο κάθουνταν…».

Κατάργηση του «υ»

Επίσης στον στίχο 101, σελίδα 282, αντί για ‘δυο’ διαβάζουμε ‘διο’. O δαίμων του τυπογραφέιου χτύπησε. Η μήπως όχι; Λίγο παρακάτω στον στίχο 110 διαβάζουμε, «πως πιο καλύτερα η δουλιά (sic) να βγει και από τους διο (sic) τους» και παρακάτω στίχος 116, «Κι ο Έχτορας τότε έστειλε διο κράχτες μες στη χώρα». Σε άλλο σημείο στον στίχο 142 λέει «…στα δάκρια (sic) βουτημένη» ενώ και στον στίχο 165, στην σελίδα 284 γράφει «που μούστειλαν (sic) τον πόλεμο και τα πολλά του δάκρια (sic)». Τι απέγινε το «υ»; Το καταργήσαμε και δεν το πήραμε είδηση; Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι συμπτωση. Το «υ» όμως καταργείται και ως ήχος «φ» όπως συμβαίνει στις λέξεις «αυτός», «αυτοί» κτλ. Ας δούμε μερικά παραδείγματα. Στον στίχο 132, σελ. 283, γράφει «που πρώτα αφτοί (sic)…». Πιο πίσω στην σελίδα 280, στίχο 41, γράφει «Κάλια κι’ αφτό (sic)…». Αρκετά παρακάτω, στην σελίδα 327, στίχο 405-406 γράφει «…κι εσένα σουστειλε (sic) αφτόν (sic)…» και λίγο πιο κάτω στίχος 422, «…γιατί αφτοί (sic) την έχουν μαγεμένα…». Και σε άλλες λέξεις όμως η γραφή του «υ» που ακούγεται «φ» καταργείται, όπως στην σελίδα 414, στον στίχο 580 γράφει, «τ’ άλλο μισό έτσι αφύτεφτο (sic) χωράφι να διαλέξει» και λίγο πιο κάτω στον στίχο 590 λέει «Τότες με θρήνους μ’ οδυρμούς το λατρεφτό (sic) του τέρι (sic)». Άλλο τρανταχτό παράδειγμα στην σελίδα 286, στον στίχο 258 όπου γράφει «…ομορφονιές και ζηλεφτά (sic) πουλάρια».

Όσο συνεχίζουμε να διαβάζουμε ανακλύπτουμε ότι το «υ» καταργείται και ως ήχος «β». Για παράδειγμα στην σελίδα 280, στον στίχο 47 διαβάζουμε «και το γιαλό ταξίδεβε (sic)…». Στην σελίδα 294, στον στίχο 454 γράφει, «τι σαν το μάβρο (sic) θάνατο τονέ μισούσαν όλοι», ενώ την ίδια λέξη συναντάμε στο θηλυκό γένος στην σελίδα 282, στον στίχο 103, όπου γράφει «Πρόβατο φέρτε ολόασπρο και προβατίνα μάβρη (sic)».  

Κατάργηση το «ει»

Να΄ταν μόνο το «υ», όμως καλά θα ήταν. Από που κι ως που το ‘δουλιά’; Κι αυτό ‘σύμπτωση’; Μάλλον όχι, αφού πιο κάτω διαβάζουμε στον στίχο 131, σελίδα 283, «δουλιές (sic), που δε σ’ τις βάνει ο νους, των Αχαιών και Τρώων». Και αρκετές σελίδες παρακάτω διαβάζουμε πάλι στον στίχο 427, «Δεν είναι, κόρη μου, οι δουλιές (sic) για σένα του πολέμου». Τι απέγινε το «ει»; Και δεν είναι μόνο το «δουλειά» που κακοποιείται κατά αυτόν τον τρόπο αλλά και η «αλήθεια», αφού διαβάζουμε στον στίχο 157, σελίδα 284, «Αλήθια (sic) αθάνατη θεά λες είναι σαν τη βλέπεις». 

 

Κάπου εδώ οι αντοχές μου σε αυτήν την κακοποίηση καταρρέουν. Τελειώνοντας την αναφορά σε αυτήν την έκδοση, πάμε να δούμε τώρα μερικές φράσεις ως επιστέγασμα της αλλοίωσης που έχει υποστεί η ελληνική γλώσσα σεαυτήν. Ο στίχος 138, σελίδα 283, αποδίδεται ως εξής: «κι όπιος (sic) νικήσει, τέρι (sic) του αφτός (sic) θα σε κερδίσει». Ο στίχος 423, σελίδα 327 «κάπια (sic) απο’ φτές (sic) χαϊδέβοντας (sic) τις όμορφες νυφούλες». Στην σελίδα 360, στον στίχο 497, γράφει «κι’ έχυνες πικρά και μάβρα (sic) δάκρια (sic)».

Μετά από αυτά τα παραδείγματα θεωρώ σκόπιμο να υπενθυμίσω ότι το 2008 είδε το φως της δημοσιότητας μία επιστολή του Κύπριου ευρωβουλευτή Μάριου Ματσάκη, ο οποίος με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου και την οποία κοινοποίησε στους Έλληνες Ευρωβουλευτές, ζητά την απλοποίηση της ελληνικής γραφής

Στην επιστολή του ο Κύπριος πρώην ευρωβουλευτής παραθέτει ως ‘τροφή για σκέψη’ τις εξής προτάσεις:

1. Να καταργηθούν τα γράμματα ‘η’ και ‘υ’ και να αντικατασταθούν από το γράμμα ‘ι’.

2. Να καταργηθεί το γράμμα ‘ω’ και να αντικατασταθεί από το γράμμα ‘ο’.

3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής: ‘αι’–; ‘ε’, ‘ει’–;’ι’, ‘οι–;ι’, ‘υι’–;ι’, ‘αυ’–;’αβ’, ‘ευ’–;’εβ’.

4. Να καταργηθεί η χρήση του ‘γγ’ και να αντικατασταθεί από το ‘γκ’.

5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα ‘ς’ και να αντικατασταθεί από το γράμμα ‘σ’ (Πηγή:Εφημερίδα Το ΒΗΜΑ, «Κυριακή με την Πανδώρα»).

 Η εφαρμογή αυτών των καταστροφικών «προτάσεων», θα αποτελέσει την ταφόπλακα της ελληνικής γραφής, αφού θα καταστήσουν την κατάργησή της και την αντικατάστασή της από την λατινική, παιχνιδάκι. Έτσι θα έχουμε την πλήρη μετατροπή από ελληνικά σε λατινικά, π.χ. αυτός-αφτος-aftos, ταίρι-τέρι-teri,  μαύρο-μάβρο-mavro, ταξίδευε-ταξίδεβε-taxideve κτλ. Η Ακαδημία Αθηνών είχε προειδοποιήσει 10 χρόνια πριν για αυτήν την εξέλιξη όταν έλεγε ότι «Τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να εκδηλώνεται μία τάση να αντικατασταθεί το ελληνικό αλφάβητο από το λατινικό. Η τάση αυτή γίνεται φανερή κυρίως σε κείμενα παραγόμενα από ηλεκτρονικούς υπολογιστές – με χρήστες κρατικές υπηρεσίες ακόμη και Α.Ε.Ι. – σε κείμενα προβαλλόμενα από την τηλεόραση…»

Ας δούμε τώρα ποιές από αυτές τις προτάσεις του Κύπριου, υιοθετούνται από την έκδοση του Nasional Geografic (sic!). Είδαμε το «υ» να καταργείται στις λέξεις δυο και δάκρυα σε πλήρη συμφωνία με την πρόταση νούμερο 1 παραπάνω. Επίσης είδαμε το «-οι» να καταργείται από λέξεις όπως όποιος, κάποια και τέτοιοι και το «-ει» να καταργείται στις λέξεις αλήθεια και δουλειά συμφωνώντας με την πρόταση νούμερο 3 παραπάνω. Όσον αφορά την πρόταση ν.3, την είδαμε επίσης να εφαρμόζεται στην κατάργηση του «αι» στο ταίρι, του «αυ-» στις λέξεις αυτόν, αυτοί, αφύτευτο, λατρευτό και ζηλευτά και του «αυ-» στις λέξεις ταξίδευε, μαύρος, μαύρη και χαϊδεύοντας. Κι αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα που εντόπισα σε 6 μόνο διαφορετικές σελίδες κειμένου 240 σελίδων.

Είναι τυχαία άραγε αυτή η έκδοση της Ιδιάδας και η ορθογραφία που χρησιμοποιείται, την στιγμή που υπάρχουν επίσημες προτάσεις για την κατάργηση της ελληνικής γραφής και η Ακαδημία Αθηνών έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την αυξανόμενη αντικατάσταση της ελληνικής από την λατινική γραφή, ήδη πριν μια δεκαετία; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τάσος Συριανός για το

anti-ntp.blogspot.com

http://mykonensis.blogspot.com/2011/10/nasional-geografic-sic.html

Αφού αρκούντως εκνευρίστηκα με τα ανωτέρω αποφάσισα και τους έστειλα την ακόλουθη επιστολή διαμαρτυρίας στο e-mail ngm@4pi.gr , την οποία με θέρμη συνιστώ να αποστείλετε και εσείς, όπως νομίζετε διατυπωμένη καλλίτερα:


«Προς NASIONAL GEOGRAFIEK EΛΛΑΔΟΣ
Είμαι ένας αναγνώστης σας, ο οποίος προσφάτως έλαβα γνώση ότι στη σειρά βιβλίων αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, που εκδίδετε και κυκλοφορείτε στην Ελλάδα, αποφασίσατε αυθαιρέτως να διδάξετε στους Έλληνες μία νέα γραμματική της γλώσσας μας, με κύριο χαρακτηριστικό της κατάργηση των διαφορετικών ι-η-υ-οι-ει και ο-ω , αλλά και των διφθόγγων. Συγκεκριμένα σε e-mail, που έλαβα, αναφαίρεται ότι στις σελίδες 282-283 στο πρώτο μέρος της Ιλιάδας του Ομήρου, Στίχος 101 γράφετε: «Κι όπιου (sic) μας είναι εδώ απ’ τους διο (sic) γραφτό του να πεθάνει, ας πέσει». Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλα χωρία, όπως στον στίχο 92 , που γράφετε, «κι όπιος νικήσει…», ενώ στον στίχο 153, καταργείτε το «οι» και σε άλλη λέξη, όπου γράφει «τέτιοι (sic) στον πύργο κάθουνταν…». Επίσης στον στίχο 101, σελίδα 282, αντί για ‘δυο’ διαβάζουμε ‘διο’. Λίγο παρακάτω στον στίχο 110 διαβάζουμε, «πως πιο καλύτερα η δουλιά (sic) να βγει και από τους διο (sic) τους» και παρακάτω στίχος 116, «Κι ο Έχτορας τότε έστειλε διο κράχτες μες στη χώρα». Σε άλλο σημείο στον στίχο 142 λέει «…στα δάκρια (sic) βουτημένη», ενώ και στον στίχο 165, στην σελίδα 284 γράφει «που μούστειλαν (sic) τον πόλεμο και τα πολλά του δάκρια (sic)». Τι απέγινε το «υ»; Στον στίχο 132, σελ. 283, γράφετε «που πρώτα αφτοί (sic)…». Πιο πίσω στην σελίδα 280, στίχο 41, γράφετε»Κάλια κι’ αφτό (sic)…». Αρκετά παρακάτω, στην σελίδα 327, στίχο 405-406 γράφετε «…κι εσένα σουστειλε (sic) αφτόν (sic)…» και λίγο πιο κάτω στίχος 422, «…γιατί αφτοί (sic) την έχουν μαγεμένα…». Και σε άλλες λέξεις όμως η γραφή του «υ» που ακούγεται «φ» καταργείται, όπως στην σελίδα 414, στον στίχο 580 γράφετε, «τ’ άλλο μισό έτσι αφύτεφτο (sic) χωράφι να διαλέξει» και λίγο πιο κάτω στον στίχο 590 λέτε «Τότες με θρήνους μ’ οδυρμούς το λατρεφτό (sic) του τέρι (sic)». Άλλο τρανταχτό παράδειγμα στην σελίδα 286, στον στίχο 258 όπου γράφετε «…ομορφονιές και ζηλεφτά (sic) πουλάρια». Όσο συνεχίζουμε να διαβάζουμε ανακλύπτουμε ότι το «υ» καταργείται και ως ήχος «β». Για παράδειγμα στην σελίδα 280, στον στίχο 47 διαβάζουμε «και το γιαλό ταξίδεβε (sic)…». Στην σελίδα 294, στον στίχο 454 γράφει, «τι σαν το μάβρο (sic) θάνατο τονέ μισούσαν όλοι», ενώ την ίδια λέξη συναντάμε στο θηλυκό γένος στην σελίδα 282, στον στίχο 103, όπου γράφει «Πρόβατο φέρτε ολόασπρο και προβατίνα μάβρη (sic)».  Πιο κάτω διαβάζουμε στον στίχο 131, σελίδα 283, «δουλιές (sic), που δε σ’ τις βάνει ο νους, των Αχαιών και Τρώων». Και αρκετές σελίδες παρακάτω διαβάζουμε πάλι στον στίχο 427, «Δεν είναι, κόρη μου, οι δουλιές (sic) για σένα του πολέμου». Τι απέγινε το «ει»; Διαβάζουμε στον στίχο 157, σελίδα 284, «Αλήθια (sic) αθάνατη θεά λες είναι σαν τη βλέπεις».  Ο στίχος 138, σελίδα 283, αποδίδεται ως εξής: «κι όπιος (sic) νικήσει, τέρι (sic) του αφτός (sic) θα σε κερδίσει». Ο στίχος 423, σελίδα 327 «κάπια (sic) απο’ φτές (sic) χαϊδέβοντας (sic) τις όμορφες νυφούλες». Στην σελίδα 360, στον στίχο 497, γράφει «κι’ έχυνες πικρά και μάβρα (sic) δάκρια (sic)».

Επειδή το περιοδικό σας προέρχεται από ένα διεθνή όμιλο και περιοδικό, που εκδίδεται σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο, υποθέτω ότι θα έπρεπε να έχετε εμπεδώσει τον απαιτούμενο σεβασμό στις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας, μία από τις σπουδαιότερες των οποίων είναι η γλώσσα της. Η γλώσσα, που συνδέεται με άρρηκτα πολιτιστικά στοιχεία και νοητικές κατακτήσεις, μία από τις σημαντικότερες των οποίων αν όχι η πλέον εξελιγμένη, σε διεθνές επίπεδο, με βάση επιστημονικά στοιχεία γλωσσολόγων, είναι η Ελληνική.
Για να έχετε μία εικόνα της αυθαιρεσίας σας δοκίμασα να μετατρέψω και εγώ μόνος μου την ορθογραφία της επωνυμίας της εταιρίας σας !!! Πώς σας φαίνεται και έτσι δεν καταλαβαίνετε σε ποιόν απευθύνομαι …;
Εφ’ όσον τα όσα διάβασα σε e-mail αληθεύουν και αποτελούν μία συνειδητή επιλογή της εταιρίας σας, ως προς το οποίο θα ήθελα μία απάντησή σας, σας ενημερώνω ότι με βρίσκετε κάθετα αντίθετο της επιλογής σας αυτής, την οποία θεωρώ ότι οφείλετε στον Ελληνικό λαό, να τη διορθώσετε αμέσως, ζητώντας και μία δημόσια συγνώμη.
Η Ελληνική γλώσσα δεν αποτελεί ούτε εταιρία, ούτε κράτος, για να παιχτεί στο διεθνές χρηματιστήριο πολιτιστικών αξιών και να πτωχεύσει , ούτε μέσο επί του οποίου λίγοι κερδοσκόποι θα παίξουν τα σύγχρονα διεθνιστικά παιχνίδια τους, αν όμως έτσι έχουν τα πράγματα και εσείς αποτελείτε μέρος αυτών των ενεργειών, πρέπει να γνωρίζετε ότι θα μας έχετε απέναντι και όχι μαζί σας.
Ευελπιστώντας ότι πρόκειται περί ΛΑΘΟΥΣ σας και των αυτονόητων ενεργειών σας.
Με την εναπομείνασα εκτίμηση και με την αυτονόητη αναστολή αγοράς κάθε έκδοσής σας μέχρις αποκαταστάσεως της γλώσσας των εκδόσεών σας.

 

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

Δικηγορικό Γραφείο Κυριάκου Κόκκινου & Συνεργατών

ΑΘήνα: Κάνιγγος 33-τηλ. 2103300990-1-2

Παλλήνη: Ελ. Βενιζέλου 18-τηλ. 2106666658

Kιν. τηλ. 6973022722

E-mail: kokkinosinterlaw@hotmail.com

Posted in Γλώσσα & Πολιτισμός | 1 Comment »

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 31 Οκτωβρίου 2011

της Νίνας Γεωργιάδου

 

Τ’ αληθινά δάκρυα απεχθάνονται το φως της δημοσιότητας.  ΜΠ. ΜΠΡΕΧΤ

 28 Οκτώβρη 2011

Είδα το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να ορθώνεται.

Είδα το φάσκελο του έφηβου στους κομισάριους.

Είδα τους νέους ν’ αποστρέφουν το βλέμμα απ’ την εξέδρα του καίσαρα.

Είδα το  πένθος στα άσπρα πουκάμισα.

Είδα τη σημαία να ατενίζει το λαό.

Είδα στις μπάντες με μαύρες κορδέλες

Είδα την απόγνωση να γίνεται οργή,

την οργή να παίρνει στόμα,

το στόμα να καταριέται και ν’ απαιτεί.

ΕΠΕΛΑΣΗ, ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΠΡΟΕΛΑΣΗ.

Στην τελετή παράδοσης  της προεδρίας το 2005, η αποχωρούσα πρόεδρος, κ. Ψαρούδα Μπενάκη, τονίζει: «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν», «Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται, από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων»,  «Η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης». 

Έκτοτε η κ. Μπενάκη εξαφανίστηκε από το πολιτικό προσκήνιο, ενώ τη δήλωσή της δεν καταδέχτηκε να σχολιάσει κανένας εμβριθής αναλυτής, κανένας ειδικός παραθυρολάγνος. Σ’ αυτή την απίστευτη δήλωση, θα μπορούσατε τουλάχιστον να πείτε πως, όσον αφορά την προεδρία της δημοκρατίας, θα αποκρούσετε τέτοια μαύρα ενδεχόμενα και θα προστατέψετε την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα των ανθρώπων… Εσείς τότε, κύριε πρόεδρε,  απαντήσατε μ’ ένα ασυνάρτητο «ευχαριστώ».

Η «λαϊκή κυριαρχία», που αναφέρεται στον πρόλογο του συντάγματος και που με τόσο ωραία λογάκια διατυμπανίστηκε από το μεγάλο παραμυθά στο «συμβόλαιο με το λαό», συρρικνώθηκε στην υπογραφή του νεογιάπη υπουργού οικονομικών και παραοικονομίας.

Από τις 6 Μάη 2010 και στο εξής, ο εκάστοτε αυτός αποφασίζει την ανανέωση των συνθηκών παράδοσης της χώρας, καταδεχόμενος ενίοτε να σας ενημερώνει. Οι πολλοί των ‘έγκριτων’ συνταγματολόγων και  οι συνυπεύθυνοι συνυπουργοί  κατάπιανε αμάσητη την πιο κατάφωρη παραβίαση  του. Η χώρα παραδόθηκε στο στόμα του λύκου. Άρχισε η μεγάλη νύχτα για το λαό. Εσείς τότε εκκωφαντικά, και οπωσδήποτε χωρίς να δακρύσετε, σιωπήσατε, κύριε πρόεδρε.

Και όσο έβλεπαν  με πόση άνεση συνυπογράφετε, αποφάσισαν να μην μπαίνουν καν στον κόπο. Ούτε εκείνοι, ούτε εσείς. Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση, οι δυο μαύρες νεκρολογίες.  δεν φέρνουν καν τη δική σας υπογραφή. Όχι γιατί την αρνηθήκατε, όπως θα ‘πρεπε ως εγγυητής του Συντάγματος, αλλά γιατί σας θεώρησαν –  τόσο απαξιωτικά για σας, τόσο καταστροφικά για τη χώρα – δεδομένο. Κι όμως δε δακρύσατε.

Όταν ο υπογραμμένος από εσάς νόμος περί συλλογικών διαπραγματεύσεων και το άρθρο 22 του Συντάγματος περί προστασίας της εργασίας, «ηθικής και υλικής  εξύψωσης του εργαζόμενου» και άλλα τέτοια μπλα-μπλα, έγιναν κουρέλι από ένα μνημόνιο ενταφιασμού της στοιχειώδους εργασιακής αξιοπρέπειας, αποδεχτήκατε το κουρέλιασμα. Μόνο που δεν κουρελιαζόντουσαν λέξεις και κατ’ επίφαση διακηρύξεις , αλλά οι ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Εσείς τότε, επιλέξατε  το ρόλο του μητροπολίτη των ευχελαίων και, χωρίς να δακρύσετε, παραμείνατε στη θαλπωρή της σιωπής.

Και όσο έβλεπαν  με πόση άνεση συνυπογράφετε, σας έφερναν για επικύρωση τον ένα θάνατο, μετά τον άλλο.   Και να και ο Καλλικράτης, που έρχεται κομίζοντας την αποδόμηση της χώρας. Ένας νόμος που η ψυχή του συνοψίζεται στο τρίπτυχο: ομοσπονδιοποίηση, συγκεντρωτισμός, ιδιωτικοποίηση.

–         Υπογράψτε, κύριε πρόεδρε.

–         Τι είναι αυτό;

–         Ο νόμος νούμερο 3852/10.

–         Και σε τι αφορά;

–         Στο «νοικοκύρεμα, τη μεταρρύθμιση, τον εκσυγχρονισμό».

Τόσο  ανυποψίαστος πια στο βιασμό των εννοιών; Στο νούμερο 3852/10, υπογράψατε τη συγχώνευση σχολείων, το κλείσιμο νοσοκομείων, την εγκατάλειψη του ορεινού χωριού, την προαναγγελία των «ελεύθερων ζωνών». Εσείς τότε ζητήσατε καινούρια πένα για να βάλετε αδάκρυτα την ευδιάκριτη επικύρωση.

Όταν ο ευτραφής εγγονός του Πάγκαλου προανήγγειλε την αντισυνταγματική κατάργηση της μονιμότητας,  ο καθηγητής του συνταγματικού Δικαίου, κ. Αντώνης Μανιτάκης, δήλωσε: «Δεν τολμώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα το επιχειρήσει. Το θεωρώ ούτως ή άλλως απάνθρωπο: και μόνη η σκέψη του με ξεπερνά ως νομικό, ως συνταγματολόγο, ως δημοκρατικό πολίτη».

Αυτή θα έπρεπε να είναι δική σας δήλωση. Δεν έγινε ποτέ. Αντίθετα, όταν προχθές σας έφεραν το νόμο «περί νέου ενιαίου μισθολογίου», ρωτήσατε τι πάει να πει «έφεδρος». Οι επιμελητές των λογοτεχνικών αυτών κειμένων σας εξήγησαν: «τους απονέμουμε αξιώματα, κύριε πρόεδρε». Εσείς τότε αμολήσατε, χωρίς να δακρύσετε,  άλλη μια φαρδιά-πλατιά υπογραφή.

Και να μια καταιγίδα νόμων και υπονόμων για κατώτατους μισθούς, ημερήσιες συμβάσεις, χαράτσια και δεκάτες, επιβολή τέλους ακινήτου σε ανθρώπους με αναπηρία 75% και σε άνεργους,  προκαταβολικές απαλλαγές των υπουργών από κακουργήματα ενάντια στη χώρα. Κοντέψατε να πάθετε τενοντίτιδα απ’ τις πολλές υπογραφές κι όμως δε διστάσατε να επικυρώνετε, χωρίς να δακρύζετε,  κύριε πρόεδρε.

Κι όταν ξεμπέρδεψαν με τα βραχυπρόθεσμα,  σας έφεραν προς υπογραφή τα ‘μεσοπρόθεσμα’. Το κατοχικό φιρμάνι που επισείει την εσχάτη προδοσία, με μπιτ παρά ξεπούλημα όλου του πλούτου αυτού του κατασπατηλημένου λαού, με υποχρέωσή του, λέει, να συντηρεί τα πουλημένα και να εγγυάται και δάνεια για τους αγοραστές. Ούτε και τότε δακρύσατε και επιπλέον συνυπογράψατε.

Από την ώρα που διαβάσαμε για τον πρώτο απελπισμένο που αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε την απόλυση, την ανεργία, την εξαθλίωση, το άδειο βλέμμα του παιδιού του μέχρι σήμερα, μεσολάβησαν δεκάδες αυτόχειρες. Τι θλιβερή πρωτιά η χώρα του ήλιου, του απέραντου γαλάζιου, του τουριστικού μύθου να είναι σήμερα πρώτη σε αυτοκτονίες σε όλη την Ευρώπη. Ούτε όμως και γι’ αυτό δε δακρύσατε ποτέ, κύριε πρόεδρε.

Και όταν τα χημικά και τα δακρυγόνα πνίγουν  την Αθήνα και τρέχουν  ποτάμια τα  δάκρυα αυτών που  επιμένουν να μην αυτοκτονούν και να διεκδικούν το δικαίωμα τους στη ζωή, και το χαμένο γέλιο των παιδιών τους, τι σόι μόνωση έχει το προεδρικό μέγαρο, ώστε να μην τρέχει ένα δικό σας δάκρυ, κύριε πρόεδρε;

Είχατε τρεις επιλογές: τη συνενοχή, την άρνηση να επικυρώσετε  όλη αυτή την αντισυνταγματική, δηλητηριώδη νομοκαταιγίδα και – αν σας ήταν δύσκολο να προκαλέσετε πολιτειακό ζήτημα –  την ηρωική έξοδο, με μια αξιοπρεπή παραίτηση.

Ας αφήνατε κάποιον, που δεν πολέμησε τους Ναζί, να υπογράφει τον ένα θάνατο μετά τον άλλο. Κάνατε τις επιλογές σας.

Δεν θέλω να λαϊκίζω, κύριε πρόεδρε, όμως όταν χτες αναφερθήκατε στη συμμετοχή σας στο αντιναζιστικό αγώνα, σκεφθήκατε  πόσες χιλιάδες, από τους τότε συναγωνιστές σας, έφαγε η εξορία, ο ταγματασφαλίτης, τα βασανιστήρια; Πόσοι έμειναν ανώνυμοι, θαμμένοι για πάντα στον ομαδικό τάφο του  Άγνωστου στρατιώτη; Πόσοι από αυτά τα «τιμημένα γηρατειά» πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα στο φαΐ και το φάρμακο γιατί η σύνταξή τους δε φτάνει; Ότι για τους ανθρώπους αυτούς που δούλεψαν σκληρά,  η δική σας ετήσια αμοιβή των 447.000 ευρώ αγγίζει τα νούμερα των συμπαντικών μετρήσεων;

Σκεφθείτε   μόνο ότι για το συνταξιούχο των 500 ευρώ –  που με τη δική σας πάλι υπογραφή ξεπερνά το αφορολόγητο των 5000 – η ετήσια αμοιβή σας αντιστοιχεί σε 75 χρόνια πεντακοσάρικου.

Αν δακρύζατε για όλα αυτά ή γιατί ανθρώπινα αισθανθήκατε  πολύ τυχερός, κατανοητό, κύριε πρόεδρε. Θυμηθείτε μόνο από την αστείρευτη λαϊκή θυμοσοφία πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». 
Αν κλαίγατε γιατί είδατε κι εσείς το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να αποστρέφει το κεφάλι και τον έφηβο να φασκελώνει τους κομισάριους της εξέδρας που τους χαντακώνουν τη ζωή, θα ήταν τιμή σας.

Και τέλος –  γιατί η πολλή κλαυσιλογία καταντάει αηδία –  μην ντρέπεστε για μας, κύριε πρόεδρε. Κρατείστε τη ντροπή και μοιραστείτε  την μ’  αυτούς που  επισκέπτονται το προεδρικό μέγαρο για μια καινούργια υπογραφή που αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ερήμωση του λαού.

Δε ζητήσαμε από τους πατεράδες και παππούδες μας να πολεμήσουν το Δ’ Ράιχ και τους σημερινούς δωσίλογους γιατί αυτό αντιστοιχεί σε μας. Δεν τους ζητάμε όμως να παίξουν και το ρόλο του Αβραάμ.
Δεν είμαστε πρόβατα και δεν θα πάμε ποτέ εκούσια στο σφαγείο.
Και, κύριε πρόεδρε, θυμηθείτε πως όποιος μετράει πρόβατα, στη γλώσσα του Αισχύλου, θα ‘χει τον ύπνο του Αγαμέμνονα.

 Κάλυμνος, 29-10-11

http://www.alfavita.gr/artrog.php?id=49205

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: