βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 2 Νοεμβρίου 2011

Ο «λεχρίτης» και η μούτζα του λεβέντη Έλληνα μαθητή

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 2 Νοεμβρίου 2011

 

Ο «λεχρίτης» είναι μια μύγα που γεννά τα αυγά της εκεί που βράζει ο μούστος , εκεί  που ζυμώνεται ο χυμός του σταφυλιού  και  σιγά – σιγά μετατρέπεται σε κρασί.Είναι  δηλαδή το έντομο  που ζεί και υπάρχει  απο το και για το …μαγάρισμα.

Ως «λεχρίτης» λοιπόν ο Πρετεντέρης, είδε, «μύρισε», ανακάλυψε, που βράζει ο «μούστος» , που ζυμώνεται η πατριωτική συνείδηση, που δηλαδή υπάρχει κίνδυνος να βγεί «καλό κρασί» και έτρεξε αμέσως να μαγαρίσει τον τόπο,τους ανθρώπους. 

Ο στόχος του αυτή τη φορά ήταν ένας μαθητής.
Ένας μαθητής που τόλμησε να εκφράσει στιγμιαία με ευθύ και ειρηνικό τρόπο, αλλά και με λεβεντιά,τα αισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.

Η «μούτζα» του μαθητή ήταν το νέο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, ούτε απο το καθεστώς, ούτε ασφαλώς απο όσα παράσιτα ζούν και τρέφονται απο την κοπριά του.

Ο Πρετεντέρης όπως και όλη αυτή η γενιά των μεταλλαγμένων αυλοκολάκων και συμπλεγματικών εργολάβων της παρακμής,δούλεψαν σαν πιστά σκυλιά τόσα χρόνια έχοντας μια και μόνο αποστολή: να μαγαρίσουν τα πάντα και να αλλοιώσουν την σκέψη και την συνείδηση του Έλληνα,πράγμα που φυσικά ήταν και είναι απαραίτητο για την επιβίωση ενός συστήματος  εξ αντικειμένου μολυσματικού  και λαοκτόνου. 

Ένας Έλληνας με κολοβωμένη και αλλοιωμένη συνείδηση, είναι για το σύστημα κάτι πολύ παραπάνω απο «χρήσιμος ηλίθιος», είναι το απαραίτητο λίπασμα ,η πηγή ενέργειας, η αναγκαία «πρωτεϊνη» που τρέφει και συντηρεί το νευρικό σύστημα μιας εκ γεννετής άρρωστης εξουσίας.

Η εργολαβία του Πρετεντέρη αλλά και κάθε άλλου νάνου της μισθωμένης «δημοσιογραφίας» που παριστάνει τον ψηλό πατώντας πάνω στην κοπριά του,βασίζεται  στην ανατροπή της αλήθειας,των αξιών, της ελεύθερης σκέψης.Κατεδαφίζει κάθε τι που είναι ή δυνητικά μπορεί να γίνει εμπόδιο στην εξάπλωση της πνευματικής λέπρας, δηλαδή της κοσμοαντίληψης της «Νέας Εποχής»  στη βάση της οποίας κτίζεται σήμερα η παγκόσμια αυτοκρατορία της «νεώτερης Νέας Τάξης Πραγμάτων». 

Δείτε τί είδους  Έλληνας πολίτης είναι ο μαθητής  που  εξόργισε  το καθεστώς και φυσικά τον Πρετεντέρη:

 

Λάρισα:Εργαζόμενος με 15 αδέρφια 
ο μαθητής που μούντζωσε τους επισήμους!
Τα πρωινά δουλεύει σε συνεργείο ελαιοχρωματισμού… Το όνομά του είναι Αχιλλέας. Ο παραστάτης του 3ου ΕΠΑΛ Λάρισας, που επέλεξε να «χαιρετίσει» με τον δικό του τρόπο, τους επισημους στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου είναι παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Σύμφωνα με το thessalianews.gr, η οικογένειά του είναι από τις πλέον πολυπληθείς στη Βερδικούσα της Ελασσόνας, μιας και έχει 16 παιδιά. Ο μαθητής της Α» Λυκείου πηγαίνει σε νυχτερινό σχολείο, καθώς τα πρωινά εργάζεται με άλλα τρία αδέρφια του στο συνεργείο ελαιοχρωματισμού που διατηρούν. (πηγή )
Διαβάσαμε στο «Ας μιλήσουμε επιτέλους» το αξιόλογο άρθρο του οικονομολόγου  κ. Π. Αποστόλου ο οποίος σχολιάζει εύστοχα την τελευταία «δημοσιογραφική αποστολή» του προαναφερθέντος  «δημοσιογράφου»:
 Η δημοσιογραφία… της ακριβής γραβάτας
Στην καθημερινή εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», την Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011, ο κ. Πρετεντέρης σε άρθρο του «Τα παιδιά που μουντζώνουν» αναφέρει ακριβώς τα παρακάτω:
«Ένα παιδί που μουντζώνει τους επισήμους στις παρελάσεις λέει ελάχιστα πράγματα για το ίδιο το παιδί. Ακόμη λιγότερα λέει για τους επισήμους ή για την Πολιτεία που εκπροσωπούν. Αντιθέτως, λέει πολλά για το σπίτι του παιδιού, τους γονείς του, το σχολείο του, τους δασκάλους του. Διότι σίγουρα μουντζώνουν κι αυτοί. Και ακόμη πιο σίγουρα έχουν πείσει το παιδί ότι μεγαλώνει σε μια κοινωνία που αξίζει μόνο τη μούντζα του. Δεν θα πω αν έχουν δίκιο ή άδικο –ο καθένας μπορεί να το δει όπως θέλει… Θα πω, όμως, ότι ανέλαβαν μια τεράστια ευθύνη: έβαλαν ένα παιδί να μισεί την Πολιτεία στην οποία ζει πριν ακόμη τη ζήσει. Για δικούς τους λόγους, πήραν όμηρο το παιδί απέναντι στην Πολιτεία. Δεν μπορώ να γνωρίζω από πού άντλησαν αυτή την τόλμη ή αυτό το θράσος. Ποιος, δηλαδή, τους εκχώρησε το δικαίωμα να δηλητηριάσουν ένα παιδικό μυαλό επειδή συνέβη το δικό τους μυαλό να οργίζεται. Ούτε γνωρίζω πού πήγε η ευθύνη του γονιού ή του εκπαιδευτικού απέναντι σε έναν έφηβο που παρελαύνει μοιράζοντας μούντζες. Ίσως οι άνθρωποι αυτοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη ζωή τους. Ενδεχομένως κουβαλούν βάσανα, πικρίες, παράπονα, ακόμη και εμμονές. Καμία αντίρρηση. Το ερώτημα είναι ποιος τους επέτρεψε να τα εκφράσουν ή να τα εμπορευτούν μέσω της ομηρείας τρίτων. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία των επεισοδίων της 28ης Οκτωβρίου. Όχι ότι εκατό ή διακόσιοι, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, εξέφρασαν τον θυμό τους ή τη διαμαρτυρία τους. Αλλά ότι και ο θυμός και η διαμαρτυρία διατυπώθηκαν μέσα από την καπηλεία μιας επετείου, μιας σχολικής εκδήλωσης, όσων νεαρών μαθητών μετείχαν σε αυτή. Μετέτρεψαν τη γιορτή σε πογκρόμ. Και μεταχειρίστηκαν τα παιδιά περίπου όπως η Χεζμπολάχ τους ομήρους της. Δεν περίμενα φυσικά ότι άνθρωποι ικανοί να στήσουν ένα τέτοιο αποκρουστικό σκηνικό μπορούν να νοιαστούν για τα παιδιά – παρεμπιπτόντως, ουδόλως πιστεύω στον «αυθόρμητο χαρακτήρα της αγανάκτησης». Τους λέω απλώς ότι – είτε το θέλουν είτε όχι – σπέρνουν ανέμους. Και όταν σπέρνεις ανέμους δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μη θερίσεις θύελλες. Διότι αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν. Θα αποδειχτούν ξένοι σε μια κοινωνία που μισούν πριν καν την περπατήσουν. Που τη μουντζώνουν πριν τη γνωρίσουν. Θα έχουν μοναδικό εφόδιο την πικρία και την κοινωνική μοχθηρότητα εκείνων που τα επέλεξαν για ομήρους. Και τότε, αν τους έχει μείνει λίγο μυαλό και αν καταλάβουν πως πήραν τη ζωή τους λάθος, θα γυρίσουν να μουντζώσουν πρώτα εκείνους που τους έβαλαν προχθές να μουντζώνουν».
Παλαιότερα, ο ίδιος, είχε πει, στο βραδινό δελτίο του τηλεοπτικού σταθμού «Mega», λίγες ημέρες μετά το επεισόδιο με το πέταγμα του παπουτσιού στον Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου από τον ακτινολόγο κ. Στέργιο Πραπαβέζη στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης την 11η Σεπτεμβρίου:
«…Είναι φαινόμενα αυτά τα οποία κυρίως αδικούν αυτούς που μετέχουν σ’ αυτά. Δηλαδή όσο κι αν έχουν δίκιο, όσο κι αν είναι αγανακτισμένοι, όσο κι αν θεωρούν ότι κάποιος τους πλήττει τα συμφέροντά τους, ή το ένα ή το άλλο, οι πρώτοι που χαραμίζονται απ’ αυτές τις εκδηλώσεις είναι οι ίδιοι που τις κάνουν. Δεν υπάρχει κανείς άνθρωπος στο κόσμο σωστός και σοβαρός και σώφρων αλλά και μη σοβαρός και σωστός και σώφρων, που να θεωρεί ότι μπορείς να βρεις το δίκιο σου πετώντας παπούτσια στο πρωθυπουργό ή με πράξεις αλητείας να μαζευτούνε πενήντα να δείρουν έναν. Αυτά νομίζω κάνουν κακό στους ίδιους, κάνουν κακό βεβαίως στη χώρα, αλλά κυρίως νομίζω ότι είναι έξω από τη δημοκρατική κουλτούρα που έχουμε σ’ αυτό τον τόπο και πρέπει να παραμείνουν έξω από αυτή».
Συνεχίζοντας ο ίδιος, τον Ιανουάριο του 1997, ήταν εξ εκείνων που παρακολούθησαν τον καλαθοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των ομάδων του Παναθηναϊκού και του Άρη ο οποίος κατέληξε σε νίκη των φιλοξενούμενων. Ένας εκ των διαιτητών ήταν ο Στέλιος Συμεωνίδης που θεωρήθηκε από μερίδα φιλάθλων ως υπεύθυνος της ήττας του ΠΑΟ και για τον λόγο αυτό με τη λήξη του αγώνα γρονθοκοπήθηκε στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να χρειασθεί ακολούθως να κάνει ράμματα. Ο διαιτητής μετά την κακοποίησή του στον αγωνιστικό χώρο και τρέχοντας προς την φυσούνα που οδηγούσε στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ, για να αποφύγει τα χειρότερα, δέχθηκε μεγαλοπρεπώς ένα μπουκάλι με νερό από τον «φίλαθλο» κ. Πρετεντέρη, που θεώρησε πως έτσι έπρεπε να αντιδράσει στην αδικία που κατά τη γνώμη του, υπέστη η ομάδα του. Δήλωσε δε για το γεγονός:
«Προτιμώ τους χουλιγκανισμούς στο γήπεδο, παρά στη δημοσιογραφία… Όταν νιώθεις ότι αδικείσαι, αντιδράς με όποιον τρόπο βρίσκεις πρόσφορο εκείνη τη στιγμή».
Εύκολα αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τη διγλωσσία του «δημοκράτη» δημοσιογράφου κ. Πρετεντέρη ανάμεσα στις περιπτώσεις που αισθάνεται πως ο ίδιος αδικείται και στις περιπτώσεις που θεωρείται πως αδικούνται άλλοι. Όταν κάποιος αγανακτισμένος επιστήμονας πετά παπούτσι, ως μέτρο αντίδρασης, στον Πρωθυπουργό της χώρας για τις αποφάσεις του, που εξαθλίωσαν το λαό και υποθήκευσαν το μέλλον των επόμενων γενεών, με την ταυτόχρονη απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας, η πράξη αυτή είναι πράξη αλητείας. Όταν, όμως, ένας επώνυμος δημοσιογράφος φθάνει σε τέτοιες ενέργειες, η πράξη του είναι δείγμα πολιτισμού και σοβαρότητας;
Κε Πρετεντέρη, ο λαός σας παρακολουθεί και σας κρίνει. Γνωρίζει τις επικίνδυνες θέσεις που είχατε διατυπώσει πολλές φορές για το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο οπότε χαρακτηρίζατε κάφρους, κουτσαβάκια, αερολόγους και λουλουδούδες του πατριωτισμού όσους από τον Κυπριακό λαό τάσσονταν εναντίον της ψηφίσεώς του. Ωστόσο, ο Κυπριακός λαός το καταψήφισε και αποτέλεσμα αυτής της καταψηφίσεως ήταν η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. αλλά και η τεράστια επιτυχία της χάραξης ΑΟΖ από πλευράς της σημερινής Κυβέρνησης. Αυτό που τόλμησε η Κύπρος, δυστυχώς δεν τολμά να πράξει ο δειλός Έλληνας Πρωθυπουργός και δυστυχώς, η χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ παραμένει ανεκπλήρωτο όνειρο των Ελλήνων. Η μη χάραξη της Ελληνικής ΑΟΖ, είναι μια πράξη αντεθνική, είναι μια πράξη προδοτική.
Κε Πρετεντέρη, η Κυβέρνηση της οποίας τις επιλογές παραδοσιακά στηρίζετε, ασκεί από την ημέρα εκλογής της, το 2009, μια φαύλη πολιτική και είναι η κύρια υπεύθυνη για το σημερινό κατάντημα της χώρας, όπου κατακρεουργούνται οι μισθοί εργαζομένων και οι συντάξεις των απόμαχων της εργασίας με οριζόντιες περικοπές, όπου μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς, οι έμμεσοι φόροι είναι χαράτσι απάνθρωπης αδικίας, η ανεργία, ειδικά στους νέους καλπάζει και δεν δίνει στην νεολαία μας καμία ελπίδα και προοπτική. Με λίγα λόγια, αυτή η κυβέρνηση έχει οδηγήσει μια κοινωνία σε πλήρη απόγνωση. Θεωρείτε, λοιπόν, πως η μαθητιώσα νεολαία μας δεν γνωρίζει πως έχει η κατάσταση και χρειάζεται ο γονιός ή ο δάσκαλος να τους γαλουχήσει προκειμένου να αντιδράσουν; 
Δεν βιώνουν οι μαθητές καθημερινώς την δημιουργηθείσα κατάσταση στα ολοήμερα σχολεία, όπου πολλοί πλέον εξ αυτών, επί τόσες ώρες δεν έχουν την δυνατότητα της αγοράς ενός κουλουριού και λιποθυμούν;
Δεν βιώνουν την έλλειψη των σχολικών βιβλίων που τους στερεί ετούτη η Κυβέρνηση; Δεν γνωρίζουν για τα αυξανόμενα συσσίτια των ανέργων από την Ελλαδική εκκλησία ή τις δημοτικές αρχές; 
Δεν γνωρίζουν πως η ανεργία μαστίζει την Ελληνική κοινωνία και θύματά της είναι ή θα γίνουν σύντομα οι γονείς τους με αποτέλεσμα να στερηθούν ακόμη και τα αυτονόητα; 
Δεν γνωρίζουν πως το Πανεπιστημιακό πτυχίο, που αποκτάται με κόπους και θυσίες των ίδιων και των γονιών τους είναι πλέον για να στολίζουν κάποιο τοίχο του σπιτιού τους; Χρειάζονται, λοιπόν κατά την άποψή σας καθοδήγηση για να αντιληφθούν τα αυτονόητα;
Κε Πρετεντέρη, δυστυχώς, δεν καταλάβατε πως οι αντιδράσεις του λαού μας και της νεολαίας μας, στρέφεται κατά του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος της χώρας μας, που εσείς πιστά υπηρετείτε. Δεν είναι μεμονωμένες αντιδράσεις, όπως θέλετε να πιστεύετε ή θέλετε να δείχνετε πως πιστεύετε. Δεν είναι εκατό ή διακόσιοι όπως άστοχα αναφέρετε. Είναι όλος ο Ελληνικός λαός που ξεσηκώθηκε στην προχθεσινή επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και εξέφρασε την αντίδρασή του με πολλούς και διαφόρους τρόπους τους οποίους εσείς μάλλον δεν αντιληφθήκατε. Ο Ελληνικός λαός σε όλες τις Ελληνικές πόλεις δεν καπηλεύτηκε την επέτειο του «ΟΧΙ» για να εκφράσει την αντίθεσή του στις εγκληματικές αποφάσεις της Κυβέρνησης, αλλά απέπεμψε με τις κλωτσιές του τους εκφραστές του πολιτικού συστήματος και ακολούθως χειροκρότησε και ζητωκραύγασε όλους τους παρελαύνοντες.
Κε Πρετεντέρη, βεβαίως μπορείτε με όσα λέτε και γράφετε να υπερασπίζεσθε τους παχυλούς μισθούς σας σε αντίθεση με το μεγάλο μέρος των Ελλήνων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας, δεν έχετε όμως δικαίωμα να δίνετε μαθήματα πατριωτισμού, ούτε βεβαίως μαθήματα νουθεσίας στα παιδιά μας. Και δυστυχώς το παρελθόν σας δεν σας δικαιώνει!
Γιατί κε Πρετεντέρη, κάποιος προσπαθεί πρώτα να κάνει καλύτερο τον εαυτό του και ακολούθως προσπαθεί να νουθετήσει τους άλλους. 
Και βεβαίως δεν είστε άξιος να δίνετε μαθήματα σε ένα γονιό που μεγαλώνει δεκαπέντε παιδιά, ούτε βεβαίως έχετε το δικαίωμα να συμβουλεύετε ένα μαθητή που είναι παραστάτης λόγω των μαθητικών του επιδόσεων στην παρέλαση και ταυτόχρονα εργάζεται για να βοηθήσει τις τρέχουσες ανάγκες της οικογένειάς του.
Κε Πρετεντέρη, μήπως είχε δίκιο τελικά, με όσα έγραψε για σας σε άρθρο του στον «Ριζοσπάστη» την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2002 ο κ. Νίκος Μπογιόπουλος:
«Τις τελευταίες μέρες, δε, και με αφορμή το Κυπριακό, έχει ξεσαλώσει. Όσους δε συντάσσονται με το σχέδιο Ανάν, τι «κάφρους» και «κουτσαβάκια» τους ανεβάζει, τι «αερολόγους» και «λουλουδούδες του πατριωτισμού» τους κατεβάζει…
«Λουλουδούδες του πατριωτισμού», λοιπόν. Πρόκειται για «εκσυγχρονιστική» πολιτική ορολογία, από έναν αυθεντικό «χουλιγκάνο», εντός και εκτός γηπέδων: Τον Ρούλη (εκ του «Πρετεντερούλη») τον μπουκαλόμαγκα…»
 

Posted in Ελλάδα | Leave a Comment »

Ο «πατριώτης»… αυξάνει το χρέος κατά 30 δισ.!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 2 Νοεμβρίου 2011

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο στόχος της απόφασης της ευρωσυνόδου, σύμφωνα με το τελικό κείμενο, είναι να μειωθεί το δημόσιο χρέος της Ελλάδας κατά 100 δισ. ευρώ. Αυτό προκύπτει από τη συμφωνία των τραπεζών να… παραιτηθούν από το 50% (περίπου) της αξίας των ομολόγων που κατέχουν. Συνιστά αυτό μείωση του ελληνικού χρέους εις χείρας ιδιωτών κατά 50%; Όχι! Αύξηση σημαίνει! Γιατί;

1. Διότι, πρώτον, δεν είναι μόνο οι τράπεζες κάτοχοι ελληνικού χρέους. Υπάρχουν και τα hedge funds, δηλαδή τα κερδοσκοπικά κεφάλαια. Πόσο χρέος κατέχουν, πόσο θα αποκτήσουν όσο θα διαρκεί η διαπραγμάτευση για το «κούρεμα» και τι θα κάνουν; Άγνωστο κι αυτό… Να θυμίσουμε τι επισημαίναμε μόλις χθες με αφορμή ρεπορτάζ του BBC, στο κείμενο με τίτλο Επένδυσαν στην πτώχευση και τώρα θα πλουτίσουν.

2. Δεύτερον, το τελικό «όφελος», ως προς τα 100 δισ. παραμένει άγνωστο επειδή από την απόφαση λείπουν οι εξής ουσιώδεις… «λεπτομέρειες»: Τι θα χάσουν οι τράπεζες, ποιο επιτόκιο και ποια διάρκεια θα έχουν τα νέα ομόλογα που θα πάρουν στο πλαίσιο της ανταλλαγής, πόσοι από τους ιδιώτες θα συμμετάσχουν στην ανταλλαγή ή πόσοι άλλοι θα προτιμήσουν την ανοιχτή κερδοσκοπία.

Άρα η συμφωνία διατυπώθηκε μεν, αλλά η αριθμητική αποτύπωση (100 δισ. ευρώ) βρίσκεται απλώς… στον αέρα. Στην πραγματικότητα λοιπόν έχουμε στο χέρι τη δήλωση προθέσεων, αλλά όχι το αποτέλεσμα. Αυτό, από λίγο έως πολύ, θυμίζει λιγάκι την… 21η Ιουλίου, η οποία σύντομα αποδείχθηκε ότι έγινε για να μείνει στα χαρτιά.

Αύξηση χρέους κατά 30 δισ.

Από εκεί και πέρα στην Ελλάδα θα υπάρξουν, όπως ήδη ξέρουμε, επιπτώσεις κυρίως στις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Για τις τράπεζες η Ελλάδα θα καλύψει τις απώλειες, που υπολογίζονται προχείρως σε 30 δισ. ευρώ, με νέο δάνειο.

Τίποτε πρωτότυπο. Οι Έλληνες φορολογούμενοι – οι συνεπείς μόνο, διότι οι ασυνεπείς έτσι κι αλλιώς παραμένουν ανενόχλητοι – θα φορτωθούν με νέα δάνεια για να στηρίξουν οι ίδιοι τις τράπεζες. Άρα η… «Ελλάδα» ελαφρύνεται κατά 30 δισ. αλλά οι Έλληνες όχι.

Οι ίδιοι θα πρέπει να καλύψουν τις απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά χωρίς δάνειο: απευθείας, από τις συνεχείς αυξήσεις της φορολογίας και τις μειώσεις των συντάξεων.

Ελαφρύνεται όμως συνολικά η… «Ελλάδα»; Παπάρια μάντολες (και συγγνώμη για την έκφραση): Συνολικά η Ελλάδα, ενώ (αν όλα πάνε έτσι όπως έχει ανακοινωθεί) θα «ελαφρυνθεί», υποτίθεται, από 100 δισ. χρέος, θα προσθέσει στην καμπούρα της νέο δανεισμό ύψους 130 δισ., εκ των οποίων τα 30 για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Με άλλα λόγια η χώρα προσθέτει στο δημόσιο χρέος της 30 δισ. ευρώ επιπλέον.

Όπως ήδη έχουμε γράψει (ο ρόλος του… μετά Χριστόν προφήτη είναι γενικώς απεχθής εδώ πέρα…), στην πραγματικότητα δεν έχουμε μείωση του χρέους, αλλά μια μεγάλη ανταλλαγή χρέους (και με αύξηση, όπως προκύπτει τώρα), ένα μεγάλο swap, και μάλιστα με όρους που οι οποίοι το αυξάνουν από χέρι 30 δισ. και μένει να δούμε πόσο ακόμη θα το αυξήσουν όταν διευκρινιστούν ακόμη περισσότερο οι όροι.

Ακόμη χειρότερα, η Ελλάδα «ξεφορτώνεται» ομόλογα υποκείμενα στον ελληνικό νόμο, λήξεως έως το 2035, υποτιμημένα στην αγορά σε ποσοστό περί το 60%, για να δώσει ομόλογα στο 50%, με άγνωστους όρους, ενώ για το υπόλοιπο 50% θα λάβει νέο δάνειο, βραχυπρόθεσμο, με δανειακή σύμβαση στον αγγλικό νόμο (ποιος πιστεύει τις «διαρροές» της κυβέρνησης περί του αντιθέτου), με επιτόκιο που επίσης μένει να διευκρινιστεί, αλλά δεν μπορεί να είναι κάτω του πρώτου δανείου της τρόικας.

Εσωτερική κατοχή

Εκτός από την αύξηση του δημόσιου χρέους, το νέο δάνειο, ανεξάρτητα από τους άλλους όρους που θα επιβληθούν με τη νέα δανειακή σύμβαση και κάποια στιγμή θα τους μάθουμε, σε κάθε περίπτωση, βάσει της συμφωνίας της ευρωσυνόδου κορυφής, θα συνοδεύεται από ενίσχυση των μηχανισμών επιτήρησης για την παρακολούθηση της εφαρμογής των «μεταρρυθμίσεων», οι οποίες πρέπει να ενταθούν και να επιταχυνθούν.

[Παρένθεση: Η ευρωζώνη καλεί το ΔΝΤ να συμβάλει στη χρηματοδότηση του νέου δανείου. Το Ταμείο ωστόσο έχει επισημάνει ότι δεν μπορεί να δανείζει μια χώρα της οποίας το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Επειδή, όπως έχει δείξει η μέχρι τώρα πείρα μας από τους χειρισμούς του Ταμείου, το ΔΝΤ θα αποφασίσει πολιτικά και εφόσον οι δικοί του όροι προς την Ευρωζώνη, στο νέο πλαίσιο του EFSF, θα έχουν ικανοποιηθεί. Ποιοι όροι; Θα τους μάθουμε όταν τεθούν…].

Επιστροφή στην επιτήρηση: Τι θα σημαίνει η «ενίσχυση» του σχετικού μηχανισμού; Κατ’ αρχάς το ανακοινωθέν γράφει ότι την ενίσχυση των μηχανισμών επιτήρησης ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση. Η οποία, κατά τα άλλα, μας διαβεβαιώνει ότι η επιτήρηση δεν θα είναι πιο σκληρή. Διότι, αφού τη ζητάμε εμείς και δεν μας την επιβάλλουν οι άλλοι, δεν παραχωρούμε εθνική κυριαρχία.

Έτσι η «επικοινωνία» ανάγεται σε μπαλαμούτι και το μπαλαμούτι σε πολιτική. Η κυβέρνηση Παπανδρέου σε νέα ξεκαρδιστικά επεισόδια.

Επί της απόφασης, για να μην ξεφεύγουμε: Προβλέπεται ότι, στο πλαίσιο του νέου προγράμματος (διάβαζε: δανειακής σύμβασης) η Κομισιόν (δηλαδή ο μηχανισμός επιτήρησης υπό τον Ράιχενμπαχ), σε συνεργασία με τα άλλα μέρη της τρόικας θα δημιουργήσει, για όλη τη διάρκεια του προγράμματος, εποπτικό μηχανισμό εγκατεστημένο στην Ελλάδα, μαζί με Έλληνες εμπειρογνώμονες.

Τι θα κάνουν αυτά τα παλικάρια; Θα αξιολογούν τη «συμβατότητα» των μέτρων που θα αποφασίζει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο της εκτέλεσης της νέας δανειακής σύμβασης.

Με ποιον τρόπο; Μην ακούτε ούτε μια λέξη, ούτε μια συλλαβή από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης: Ο νέος ρόλος των επιτόπιων επιτηρητών του Ράιχενμπαχ θα περιγράφεται στη νέα σύμβαση αποκτώντας και συμβατικό και νομικό χαρακτήρα.

Τα παλικάρια θα ελέγχουν όλα τα μέτρα και, όταν τα κρίνουν ανεπαρκή, θα επιβάλλουν δικά τους. Αυτό σημαίνει η προαναγγελία περί παραχώρησης «μέρους της εκτελεστικής (δηλαδή κυβερνητικής) εξουσίας» στον Ράιχενμπαχ. Όλα τα υπόλοιπα είναι για τα πανηγύρια.

Κατά τα λοιπά, «η ιδιοκτησία του προγράμματος είναι ελληνική και η εφαρμογή του είναι ευθύνη των ελληνικών αρχών». Ευθύνη ελληνική, αλλά υπό την αίρεση και την τελική εξουσία των Ράιχενμπαχ.

Εξ άλλου όχι μόνο για την τήρηση των όρων του δανείου των 100 δισ. ευρώ, αλλά και για την «ορθή χρήση» των 30 δισ. που θα πάνε στις τράπεζες, η… «διακυβέρνηση» του ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα ενισχυθεί (ως προς την επιτήρηση βεβαίως) από τον μηχανισμό της τρόικας. Αυτή θα ελέγχει πόσα λεφτά θα πάνε σε ποιον και… για ποιον λόγο. Αναλαμβάνουν δηλαδή και τη διαχείριση του τραπεζικού συστήματος…

Στο Σύνταγμα…

Όμως η επιτήρηση δεν τελειώνει εδώ. Οι ευρωζωνούχοι δηλώνουν την… αισιοδοξία τους – δηλαδή απαιτούν, αλλά κάπως ευγενικά για να μην μας κακοπέσει – ότι μέχρι το τέλος του 2012, σε έναν χρόνο από σήμερα, οι χώρες τους, δηλαδή οι ίδιοι (δηλαδή και η ελληνική κυβέρνηση) θα έχουν υιοθετήσει τον «χρυσό δημοσιονομικό κανόνα» περί ισοσκελισμένων κρατικών προϋπολογισμών.

Με απλά λόγια, το σημερινό Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο έχει βυθίσει τις χώρες του Νότου στην ύφεση – και απειλεί με ύφεση το σύνολο της Ευρωζώνης –, θα συμπεριληφθεί στις εθνικές νομοθεσίες τους και «κατά προτίμηση σε συνταγματικό επίπεδο ή κάτι ανάλογο».

Το επιστέγασμα και την τελική διευκρίνιση για όλα τα παραπάνω έδωσε ήδη από χθες, πριν από την απόφαση, η Άνγκελα Μέρκελ μιλώντας στη γερμανική Μπούντεσταγκ στο πλαίσιο της συζήτησης για την ενίσχυση του προσωρινού ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης (EFSF).

Με απλά λόγια, εκτός του ότι ζήτησε ακόμη μια φορά συνταγματοποίηση της λιτότητας για το σύνολο των χωρών της ευρωζώνης, ανήγγειλε (πάλι) την αλλαγή των ευρωσυνθηκών, αλλά και τη μελλοντική παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όσων χωρών κρίνονται «απείθαρχες» ως προς την τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων.

Προσοχή! Το έχουμε ξαναπεί, αλλά η υπενθύμιση ποτέ δεν βλάπτει: Στο ευρωδικαστήριο θα παραπέμπονται οι χώρες που δεν επιτυγχάνουν τους δημοσιονομικούς στόχους. Από ποιον θα κρίνονται; Ποιος θα κρίνει αν η μη επίτευξη οφείλεται σε «απειθαρχία» ή σε αδυναμία;

Καμιά σημασία δεν έχει. Η μη επίτευξη αυτομάτως σημαίνει ενοχή της κάθε χώρας. Όχι της επιτήρησης, όχι του Συμφώνου Σταθερότητας, όχι των ηλίθιων και καταστροφικών «συνταγών» της θεσμοποιημένης λιτότητας, όχι της προκαλούμενης από το χρέος και τις εξωτερικές παρεμβάσεις ύφεσης.

Μόνο οι χώρες, μόνο οι λαοί. Αυτοί θα είναι εις το διηνεκές οι ένοχοι. Όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και επισήμως. Είτε μπορούν είτε δεν μπορούν να εκπληρώνουν τους ληστρικούς όρους των τοκογλύφων. Γι’ αυτό θα παραπέμπονται σε δίκη…

Όταν βγει ο… «Ήλιος»!

Όμως οι όροι που μας βάζουν για να μας… χαρίσουν αυτή την αύξηση του χρέους δεν τελειώνουν εδώ. Η Ελλάδα δεσμεύεται να… δεσμεύσει τα μελλοντικά έσοδα του μελλοντικού προγράμματος «Ήλιος», αλλά και τα μελλοντικά έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, σε ύψος 15 δισ. ευρώ, όχι μόνο για τη… μείωση του χρέους, αλλά και για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Δηλαδή θα κληθούμε να ενισχύσουμε το ταμείο που θα μας δώσει το δάνειο των 130 δισ. ευρώ.

Δηλαδή θα του καταβάλουμε χρηματικές εγγυήσεις.

Δηλαδή, αν ακούστε κανέναν κερατά να σας λέει ότι η Ελλάδα δανείζεται χωρίς εγγυήσεις, ρίξτε του μια πατσαβούρα. Τουλάχιστον για να εκτονωθείτε…

Αυτά είναι τα μέχρι τώρα συμπεράσματα. Κι όποιος διαφωνεί με την απόφαση της ευρωσυνόδου, όποιος αμφισβητεί τα κατά συρροήν ψέματα της κυβέρνησης, είναι, κατά τον πρωθυπουργό, «υπερπατριώτης». Ενώ αυτός, ο… πραγματικός πατριώτης, κατάφερε, ακόμη μια φορά, να αυξήσει το χρέος που πήγε να… περικόψει. Θαυμάστε τον και εκφράστε του την ευγνωμοσύνη σας. Την αξίζει. Ειδικά επί της κάλπης. Είναι κι αυτός ένας ακόμη εθνικός ευεργέτης…

 

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

«Αλλαγή και πάσης Ελλάδος»

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 2 Νοεμβρίου 2011

 «Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά – σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι – τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης»

 

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ

(Από την παράστασή του «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος», στην μπουάτ «Διαγώνιος» στην Πλάκα, το 1983!)

http://anemogastri.blogspot.com

 

Posted in Ελλάδα | Leave a Comment »

Το νέο μεγάλο «Όχι» και η αρχή του τέλους των Κουίσλινγκ του ΠΑΣΟΚ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 2 Νοεμβρίου 2011

 

Από την Κίνηση Πολιτών «Άρδην»

Εντέλει το νέο μεγάλο «Όχι» του ελληνικού λαού στις 28 Οκτωβρίου 2011 ήταν αρκετό για να πανικοβάλει την τοπική διοίκηση των ανδρεικέλων. Μέσα σε λίγα 24ώρα κατελήφθησαν από απόλυτο πανικό και διά στόματος του τελευταίου απογόνου της δυναστείας που εξέρχεται οριστικά από την ιστορία της χώρας, γκρέμισαν όλο το εποικοδόμημα της υποδούλωσης που είχαν στήσει Γερμανοί και λοιποί ηγεμόνες της Ε.Ε. με τη συμφωνία της προηγούμενης εβδομάδας.

Προφανώς θα αργήσουμε πολύ να μάθουμε το τι πραγματικά συνέβη αυτά τα 24ώρα και τι νομίζει ότι μπορεί να καταφέρει ο Γιώργος Παπανδρέου με την αιφνιδιαστική εξαγγελία δημοψηφίσματος. Γιατί είναι ταυτόχρονα δόλιος και βλαξ, μνησίκακος, εξουσιομανής και εντολοδόχος των ξένων.

Συνεπώς δεν είναι και τόσο εύκολο να ξεκαθαρίσουμε το τι συμβαίνει στο μυαλό αυτού του ανθρώπου ούτε το τι συζητούν στο σκοτάδι οι εδώ και δεκαετίες χρηματιζόμενοι από τη Ζήμενς και δεμένοι με υπερατλαντικά και γερμανικά συμφέροντα ιθύνοντες της κυβέρνησης.

Ωστόσο ένα είναι σαφές. Ότι το αίσθημα του πανικού που τους κατέλαβε από τις λαϊκές αντιδράσεις επικράτησε και ότι τείνει να καταλάβει ολόκληρη την Ευρώπη.

Ωστόσο ο πανικός είναι ο χειρότερος σύμβουλος για τη μοίρα αυτής της χώρας. Γιατί σήμερα απειλούν να μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη οι Γερμανοί, για να μας αγοράσουν έπειτα σε τιμή ευκαιρίας – μια εξέλιξη που ισοδυναμεί με τον τρόπο τον οποίον θα γίνει με μια οικονομική σφαγή για την Ελλάδα, ανάλογη με εκείνη που διέπρατταν την περίοδο του 1941-44.

Υπό το βάρος των εξελίξεων, του πανικού και της βλακείας του Γεωργίου Παπανδρέου του ΙΙΙ, το πιθανότερο – σχεδόν βέβαιο – είναι ότι δεν θα φτάσουμε ποτέ στο δημοψήφισμα. Ήδη οι τριγμοί έχουν αρχίσει και η κατάρρευση είναι πολύ κοντά. Ο Βενιζέλος κρύβεται μέσα στο κοιλιακό του άλγος, ενώ η Αποστολάκη και η Καϊλή έκαναν ήδη τη μεγάλη έξοδο από την πράσινη παράγκα.

Θα ακολουθήσουν και άλλες εξελίξεις μέσα στη μέρα, ενώ κανείς δεν ξέρει αν ο άτολμος Σαμαράς θα προχωρήσει σε αυτό που απείλησε να κάνει σήμερα, δηλαδή να ρίξει την κυβέρνηση, εάν δεν την έχουν ρίξει οι ίδιοι οι ΠΑΣΟΚοι και οι νταβατζήδες των ΜΜΕ.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, και υπό οποιαδήποτε εξέλιξη, όμως, ένα είναι σαφές. Ότι αυτήν την κυβέρνηση των προδοτών την έριξε η μεγαλειώδης κινητοποίηση του ελληνικού λαού, το νέο «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου 2011 και όχι όλοι οι ελάχιστοι της επίσημης πολιτικής, που κατήγγειλαν το γεγονός και έσπευσαν να κρυφτούν μέσα στις λιμουζίνες τους.

Αυτή η λαϊκή κινητοποίηση, έμελλε να γκρεμίσει τη δυναστεία των Παπανδρέου, η οποία κυβέρνησε τη χώρα μετά την δυναστεία των Γλίξμπουργκ.

Μένει τώρα να συνεχίσουμε μέχρι τέλος, ό,τι ξεκινήσαμε πριν από μερικές μέρες. Οι υπεύθυνοι της κατοχής πρέπει να πληρώσουν, και η πολιτική της εθελοδουλίας πρέπει να ανατραπεί. Ο αγώνας συνεχίζεται και έχει πρώτιστα δύο στόχους:

● Πρώτον, να ακυρώσει μια πολιτική που οδηγεί στην οικονομική και γεωπολιτική καταστροφή τη χώρα και το λαό, στέλνοντας στο ειδικό δικαστήριο τους υπευθύνους.

● Δεύτερον, να αγωνιστεί ενάντια στην υποδούλωση του 4ου Ράιχ.

Και σ’ αυτόν τον αγώνα το ζήτημα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων, είναι το αίτημα που μπορεί να συσπειρώσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

● Ο λαός μπορεί

● Όχι στο νέο μνημόνιο της υποταγής

● Έξω το 4ο Ράιχ από τη χώρα 

Posted in Ελλάδα | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: