βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 10 Ιουλίου 2012

8η Πανελλαδική συνάντηση της Κ.Π. Άρδην από 16 έως 22 Ιουλίου στο Στόμιο Κισσάβου (Λάρισα)

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 10 Ιουλίου 2012


Την εβδομάδα 16-22 Ιουλίου 2012, η Κίνηση Πολιτών Άρδην διοργανώνει πανελλαδική συνάντηση στο Στόμιο του Κισσάβου, στη Θεσσαλία.

Αυτή η συνάντηση δεν θα είναι όπως οι προηγούμενες. Εγκαινιάζει τον νέο χαρακτήρα της παρέμβασης που φιλοδοξούμε να κάνουμε στα πολιτικά πράγματα, στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Πρόθεσή μας είναι να συναντηθούμε με φίλους και συνομιλητές, ώστε να ξεκινήσουμε μια πορεία ώσμωσης των μέχρι σήμερα κατακερματισμένων και ατελών μορφών αντίστασης μέσα από τις οποίες εκφράστηκε ο ελληνικός λαός. Σκοπός μας είναι να συμβάλουμε στη σύνθεση και στην διευκρίνιση του νέου πολιτικού ρεύματος που αχνοφάνηκε στις πλατείες της αγανάκτησης, να προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα την κληρονομιά αυτού του κινήματος για την συγκρότηση ενός ριζοσπαστικού, δημοκρατικού πατριωτικού πόλου.

Στη συνάντηση αυτή, φιλοδοξούμε να κάνουμε την αρχή. Γι’ αυτό και θα είναι μια συνάντηση ανοιχτή, ενώ θα κληθούν ρεύματα και τάσεις απ’ όλους τους μείζονες αντιμνημονιακούς χώρους που συμμετείχαν ενεργά αυτά τα δύο χρόνια στην αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στην υποδούλωση της χώρας μας.

Όλοι μαζί, θα αναδείξουμε τις πλευρές εκείνες που πιστεύουμε ότι έμειναν πιο πίσω, εκείνες που δεν έχουν ωριμάσει ακόμα:

• Την ιδεολογική σύνθεση και την επεξεργασία ενός νέου οράματος που υπερβαίνει τους παλιούς διαχωρισμούς και δίνει νέο περιεχόμενο στις έννοιες εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική χειραφέτηση, οικολογία και άμεση δημοκρατία.

• Τη μεθοδική ανάλυση της διεθνούς κατάστασης, αλλά και της ελληνικής ιδιαιτερότητας ώστε να ελαχιστοποιήσουμε τις παγίδες της ιδεοληψίας και του εμπορίου της ελπίδας, που τόσο πολύ βασάνισαν τον ελληνικό λαό κατά την προηγούμενη περίοδο.

• Την πνευματική και πολιτιστική αναγέννηση της ελληνικής ταυτότητας, που τόσο ανάγκη έχει η κενή από αξίες, ιστορική μνήμη και πολιτιστικό βάθος κοινωνία μας

• Την ενίσχυση μιας εναλλακτικής πρότασης του τρόπου με τον οποίο ζούσαμε μέχρι τώρα, στην ύστερη μεταπολίτευση. Μιας πρότασης που ξεκινάει από την εδώ και τώρα αντιμετώπιση της ραγδαίας επιδείνωσης των όρων της ζωής μας, μέσα από δίκτυα αλληλοβοήθειας, κοινοτισμού και συνεργατισμού, και καταλήγει στην απόρριψη του καταναλωτισμού και της τηλοψίας, στις εναλλακτικές μορφές διασκέδασης και αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου.

Βάσει όλων αυτών, θα συναντηθούμε στο δημοτικό κάμπινγκ του Στομίου, σε μια βδομάδα που θα περιλαμβάνει πλήθος δραστηριοτήτων, συζητήσεων και δρώμενων:

• Πεζοπορίες και περιηγήσεις, συναυλίες, παραστάσεις Καραγκιόζη και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

• Μια μεγάλη ημερίδα για την παραγωγική, κοινωνική και οικολογική ανασυγκρότηση της Θεσσαλίας.

• Συζητήσεις για τη διεθνή κατάσταση, την κατάσταση στην Ελλάδα, τις προοπτικές μιας αντιστασιακής εθνικής και κοινωνικής στρατηγικής για τη χώρα, καθώς και την επεξεργασία μιας πολύπλευρης εξωτερικής πολιτικής στην ευρύτερή μας περιοχή, που θα συσπειρώνει όλες τις αντιστασιακές δυνάμεις ενάντια στα σχέδια των παγκόσμιων και των περιφερειακών δυνάμεων να καθυποτάξουν τους λαούς της περιοχής (με συγκεκριμένες αναφορές στην Βαλκανική συνεργασία, την ελληνοκουρδική φιλία, τη διαχρονική μας σχέση με τους λαούς της Μέσης Ανατολής).

• Ανοιχτές ζυμώσεις για την ανασύνταξη και την αναζωπύρωση των αντιστάσεων του ελληνικού λαού, την ανασύνθεση του αντιμνημονιακού ρεύματος, την υπέρβαση των παλιών διαχωρισμών και τη συγκρότηση μιας νέας αντιστασιακής ταυτότητας.

Και όλα αυτά στα πλαίσια μιας αυτοδιαχειριστικής οργανωτικής λογικής με καθημερινές συντροφικές κουζίνες, αυτοσχέδια μαγειρεία κ.ο.κ.

Η διαμονή με σκηνή στους χώρους που μας παραχωρεί ευγενικά ο Δήμος Αγιάς είναι δωρεάν, ενώ βέβαια η ευρύτερη περιοχή (Στόμιο, Καρδίτσα, Κόκκινο Νερό κ.ο.κ.) διαθέτει ξενώνες για όποιον επιθυμεί να μείνει σε δωμάτιο.

Πληροφορίες στα κατά τόπους γραφεία, στέκια και φίλους της Κ.Π. Άρδην

Αθήνα: 2103826319, perardin@gmail.com

Θεσσαλονίκη: 2310543751, ardinthess@gmail.com

Πάτρα: 6977394754, koinotikon@gmail.com

Βόλος: 6974196293, greker02@gmail.com

Λάρισα: 6936 066108

Καρδίτσα: 6932283428

Τρίκαλα: 6946498751

Γιάννενα: 6945615774

Άρτα: 6958055661

Αιτωλοακαρνανία: 6947633072

Ζάκυνθος: 6973993199

Ναύπλιο: 6946292618

Posted in Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

Η Αθήνα της… Γιάννας και η Ελλάδα του… Ζαγοράκη

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 10 Ιουλίου 2012

 
Πριν από οχτώ χρόνια η τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων  αποτελούσε την νέα (κίβδηλη όπως αποδείχτηκε) “Μέγάλη Ιδέα”, οι εκσυγχρονιστές πίστευαν ότι με απαρχή την Ολυμπιάδα νέες προοπτικές ανοίγοταν για τη χώρα, στην πραγματικότητα οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η αρχή του τέλος. Ένα αφιέρωμα του Άρδην (τ. 48) που κυκλοφόρησε τις παραμονές της Ολυμπιάδας προειδοποιούσε για τα δεινά που θα έφερναν.
 
 
Το εισαγωγικό κέιμενο του αφιερώματος από τη Σύνταξη του Άρδην (τ. 48, Αύγουστος 2004)

Το ότι στο Άρδην θεωρούμε την Ολυμπιάδα καταστροφική επιλογή για τον νεώτερο ελληνισμό είναι γνωστό ήδη από την εποχή της ανάληψης αυτών των αγώνων. [Βλέπε και σχετικό εκτεταμένο αφιέρωμα στο τεύχος Νο. 10, Oκτωβρίου-Νοεμβρίου 1997 όπου ήδη εκθέταμε τους λόγους αυτής της αντίθεσης.] Σήμερα, τη στιγμή της διεξαγωγής τους, θεωρούμε καθήκον μας να επανέλθουμε, όχι για να μεμψιμοιρήσουμε, αλλά για να θυμίσουμε ορισμένες βασικές και πολύ αυτονόητες αλήθειες.

Κατ’ αρχάς να ξεκινήσουμε από όσα θεωρούνται θετικά –και ίσως ορισμένα ακόμα και να είναι όντως τέτοια: Η Ελλάδα θα ακουστεί σε όλο τον κόσμο στη διάρκεια των αγώνων και αυτό το γεγονός θα ενισχύσει τη διεθνή της θέση. Πράγματι αυτό είναι το μοναδικό επιχείρημα που φαίνεται να έχει κάποια βαρύτητα [αν τίποτε δεν στραβώσει μέχρι το τέλος] και που θα πρέπει να τεθεί στη ζυγαριά μαζί με τα αρνητικά.
 
Το δεύτερο επιχείρημα είναι πως η Ολυμπιάδα αποτέλεσε τη μεγάλη ευκαιρία για την κατασκευή ορισμένων υποδομών στην Αθήνα που διαφορετικά δεν θα κατασκευάζονταν. Η Αθήνα θα μεταβληθεί σε έναν σημαντικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στους τομείς των υπηρεσιών. Αυτό ακούμε να επαναλαμβάνεται καθημερινά και κατά κόρον ως τη σημαντικότερη θετική επίπτωση των Ολυμπιακών και μοιάζει να ηχεί θετικά, κυρίως στ’ αυτιά των Αθηναίων. Η Αθήνα, σύγχρονη πόλη, “πύλη” της Ν.Α Ευρώπης, πυρήνας έλξης τουριστών και προσέγγισης επενδύσεων, κ.ο.κ. Και το μετρό, ο προαστιακός, η Αττική Οδός, κ.λπ., είναι εδώ για να επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Η “σοβαρή” Καθημερινή αφιέρωσε το κυριακάτικο ένθετό της, στις 11 Ιουλίου, στις θετικές επιπτώσεις που θα έχουν οι Ολυμπιακοί για την Αθήνα στο πεδίο των πεζοδρομήσεων, των μουσείων, των πολιτιστικών υποδομών, κ.λπ.
 
Και όμως πρόκειται για την επίπτωση που θεωρούμε ως την πλέον αρνητική! Και της οποίας οι συνέπειες προεκτείνονται σε βάθος χρόνου και σε πεδία που συχνά δεν υποψιαζόμαστε καν.
 
Κατ’ αρχάς το πρώτο και προφανές: Η συσσώρευση επενδύσεων στην Αττική ενίσχυσε την ήδη τεράστια ανισότητακέντρου και περιφέρειας. Η Αθήνα απομακρύνθηκε κι άλλο από την υπόλοιπη Ελλάδα στο πεδίο των υποδομών, του επιπέδου των υπηρεσιών, και βέβαια του πληθυσμού, μια και οι αυξημένες επενδύσεις έχουν πολλαπλασιαστικές συνέπειες στην συγκέντρωση του πληθυσμού στην Αττική. Η γνωστή μας “Αθηνοκεντρική Ελλάδα” κινδυνεύει να παραχωρήσει τη θέση της σε μια ακόμα αρνητικότερη και απόλυτα διχοτομημένη εθνική χωροταξική δομή: μια Αθήνα τμήμα του παγκοσμιοποιημένου “κέντρου” της Δύσης και μια περιφερειακή Ελλάδα βυθισμένη ακόμα περισσότερο στην “βαλκανική υπανάπτυξη” και, στην καλύτερη περίπτωση, τουριστικό θέρετρο των Αθηναίων. Η Αθήνα με την Ολυμπιάδα προσεγγίζει τα δυτικοευρωπαϊκά στάνταρντς και η υπόλοιπη Ελλάδα απομακρύνεται ακόμα περισσότερο. Η ανάλυση του Νίκου Ψυρούκη για τη διαίρεση ανάμεσα σε μια άρχουσα τάξη που εκμεταλλεύεται με αποικιακό τρόπο την ίδια της τη χώρα, ως τμήμα της παγκόσμιας μητροπολιτικής αστικής τάξης, καθώς και εκείνη του Άρδην, για την εγγενή διαίρεση ανάμεσα σε δυτικοστραφή ελίτ και λαϊκές δυνάμεις, καταγράφεται και στο χωροταξικό πεδίο, μέσα από την αντίθεση κέντρου-περιφέρειας, και αποκτά κυριολεκτικά αβυσσαλέες διαστάσεις: Η “Αθήνα” εναντίον της Ελλάδας.
 

Επί πλέον, ενισχύεται η παρασιτική δομή, κύρια έκφανση της οποίας αποτελεί και ο αθηναϊκός υδροκεφαλισμός. Η Αττική παρουσιάζει ήδη ένα τεράστιο έλλειμμα του ισοζυγίου ανταλλαγών (οι εξαγωγές του Λεκανοπεδίου αντιπροσωπεύουν μόλις το 15% των εισαγωγών του), σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα και ιδιαίτερα τη Βόρεια, όπου το ισοζύγιο είναι περισσότερο ισορροπημένο. Κατά συνέπεια, η Αθήνα αποτελεί τον κατ’ εξοχήν φορέα της παρασιτικής δομής, που επιφέρει την εξάρτηση της χώρας και την υποταγή της στη Νέα Υόρκη και τα υπόλοιπα δυτικά κέντρα. Και η επίταση των χαρακτηριστικών ενός αποκλειστικού κέντρου υπηρεσιών, με ελάχιστη διασύνδεση με την εγχώρια οικονομία, μας αλυσοδένει όλο και περισσότερο στα συμφέροντα και τις βουλήσεις των αφεντικών του πλανήτη, έστω και εάν αυτά αντιστρατεύονται τα συμφέροντα της Ελλάδας, όπως συμβαίνει στην Κύπρο ή το Αιγαίο…

Χαρακτηριστική για την επιδείνωση των παρασιτικών χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας υπήρξε και η μετακίνηση της συσσώρευσης κεφαλαίου από τη βιομηχανική παραγωγή, η οποία συνεχίζει να συρρικνώνεται, προς το κατασκευαστικό κεφάλαιο που γιγαντώνεται, ιδιαίτερα με την Ολυμπιάδα. [Η μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία της χώρας το 2003, η “Άκτωρ” του γνωστού και μη εξαιρετέου κ. Μπόμπολα, είχε κύκλο εργασιών 69 εκ. ευρώ το 1998 και 860 εκ. το 2003 ενώ τα κέρδη πέρασαν από 9 εκ. ευρώ στα 113 το 2003, και το ίδιο συμβαίνει και με τις υπόλοιπες μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες].
 
Και στον βαθμό που οι υποδομές βελτιώνονται πρόσκαιρα (πρόσκαιρα, διότι η συσσώρευση πληθυσμού και μεταφορικών μέσων θα δημιουργήσει νέο αδιέξοδο σύντομα), διαμορφώνεται μια κατάσταση στην Αθήνα, όπου συγκροτούνται ευρέα παρασιτικά στρώματα, που αναπαράγονται μέσω της εξάρτησης και τα οποία γίνονται και οι πλέον διαπρύσιοι κήρυκές της. Αυτά τα στρώματα βρίσκονται πίσω από την “εκσυγχρονιστική” μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ, κυριαρχούν στα ΜΜΕ και τον αθηναϊκό Τύπο, διαμορφώνουν την πολιτιστική “ατζέντα” και παράγουν τα “events” μιας παρασιτικής πρωτεύουσας.
 

Και βέβαια η μόνη “ανάπτυξη” που μπορεί να περιμένει η υπόλοιπη Ελλάδα, κυρίως από τη Θεσσαλία και κάτω, είναι η μεταβολή της σε τουριστικό θέρετρο και χώρο δεύτερης κατοικίας των Αθηναίων και των Δυτικοευρωπαίων. Έτσι ηΠάτρα π.χ., η σημαντικότερη πόλη της Νότιας Ελλάδας, από αυτόνομο βιομηχανικό κέντρο, μεταβάλλεται σε ένα διαμετακομιστικό κέντρο που μεταφέρει ανθρώπους και εμπορεύματα, κατ’ εξοχήν για την εξυπηρέτηση της Αθήνας, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ τους χειμερινούς μήνες ζει στους ρυθμούς ενός “event” για την διασκέδαση των Αθηναίων, και τον παραπέρα παρασιτικό εκμαυλισμό των Πατρινών, του περιβόητου Καρναβαλιού. Κατά τα άλλα παραμένει η πρωτεύουσα της ανεργίας στη Νοτιοδυτική Ελλάδα που ζει με τις μνήμες παλαιών “μεγαλείων”. Και η επιρροή του ίδιου μοντέλου φθάνει μέχρι τον Βόλο και το Πήλιο, προς Βορράν, όπου μια βιομηχανική και παραγωγική περιοχή, από τις σημαντικότερες και αρχαιότερες της Ελλάδας, αποβιομηχανοποιείται και μεταβάλλεται σε θέρετρο των Αθηναίων.

Ενισχύεται συνεπώς και μια ακόμα διαίρεση, εκείνη ανάμεσα στη Νότια Ελλάδα, με το αδηφάγο κέντρο της Αθήνας, και τη Βόρεια με κέντρο τη Θεσσαλονίκη –από τα Γιάννενα έως την Αλεξανδρούπολη και από τα Τρίκαλα έως τη Φλώρινα – η οποία δεν απολαμβάνει καμία από τις παράπλευρες εισοδηματικές ενισχύσεις της παρασιτικής γιγάντωσης της Αθήνας, όπως συμβαίνει με τον Νότο, αλλά εισπράττει μόνον τις αρνητικές επιπτώσεις της. Η Ολυμπιάδα, ενισχύοντας για μια ακόμα φορά τις υποδομές στην Αθήνα και τον Νότο, διεύρυνε το χάσμα και την αντίθεση Βορρά-Νότου και εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το μέλλον. Η Βόρεια Ελλάδα κινδυνεύει, στο βαθμό που δεν ενισχυθεί η εσωτερική οικονομική και κοινωνική συνοχή, να εισέλθει σε ένα φαύλο κύκλο απομάκρυνσης από την υπόλοιπη χώρα. Κατ’ αρχήν να μεγεθυνθεί η εισροή ξένων πληθυσμών από τις γειτονικές χώρες, και να συνδεθεί με τα Βαλκάνια, με “αυτόνομο” τρόπο, χωρίς μια ενιαία εθνική στρατηγική. [Και η απόπειρα της εκκλησιαστικής αυτονόμησης των “Νέων Χωρών” αποτελεί ένα ισχυρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση]. Ως αντίδραση δε σε μια τέτοια εξέλιξη θα ενισχυθούν οι ξενόφοβες, λαϊκιστικές δυνάμεις: Το φαινόμενο Τσενάϊ στη Μηχανιώνα, τα ποσοστά των ψήφων του Παναγιώτη Ψωμιάδη στη Θεσσαλονίκη και του ΛΑΟΣ στις πρόσφατες Ευρωεκλογές στη Βόρεια Ελλάδα, είναι ορισμένες από τις ενδείξεις των διεργασιών που επιτελούνται στο συλλογικό υποσυνείδητο των ανθρώπων. Αντί λοιπόν να μεταφερθεί το κέντρο βάρους των επενδύσεων και να ενισχυθεί πληθυσμιακά η Βόρεια Ελλάδα, αντί να μεταφερθεί ένα μέρος των ελίτ, των ΜΜΕ και του δημόσιου τομέα προς βορράν, η Ολυμπιάδα –με όλες τις παράπλευρες και πολλαπλασιαστικές συνέπειές της– έκανε το ακριβώς αντίθετο, απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τον Βορρά από τον Νότο. Εν κατακλείδι, η Ολυμπιάδα κατέφερε ήδη ένα ισχυρότατο πλήγμα στην εθνική συνοχή της χώρας και αυτή παραμένει η κυριότερη αρνητική συνέπειά της.
 
Αλλά ο πλήρης κατάλογος των αρνητικών επιπτώσεων είναι χωρίς τέλος:
 
Είναι σε όλους πλέον γνωστές οι μυθικές διαστάσεις των υπερβάσεων του κόστους που θα πλησιάσει τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ –οι ακριβότεροι Ολυμπιακοί της ιστορίας– τα οποία θα κληθούν να πληρώσουν βέβαια οι φτωχότερες κοινωνικές τάξεις, μέσα από περικοπές, φορολογία, μέτρα λιτότητας κ.λπ. Το γεγονός πως υπουργοί της παρούσας κυβέρνησης, και μάλιστα των οικονομικών υπουργείων, αναρωτιούνται δημοσίως για το εάν θα έπρεπε η Ελλάδα να αναλάβει τους Ολυμπιακούς, μας προϊδεάζει για το πόσο αλμυρός θα είναι ο λογαριασμός που θα ακολουθήσει.
 
Η ανάληψη και η περαίωση των Ολυμπιακών αποτέλεσε μία από τις βασικές συνιστώσες της στροφής της ελληνικής πολιτικής προς τον Ατλαντισμό, ιδιαίτερα μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Οι εκβιασμοί προς την Ελλάδα, για να μπορέσει “να κρατήσει” την Ολυμπιάδα, ενίσχυσαν την “ελληνοτουρκική φιλία”, τη λογική της εκποίησης της Κύπρου, την υποταγή στην παγκόσμια “αντι”- τρομοκρατική εκστρατεία των Αμερικανών, την ευθυγράμμιση με το δυτικό στρατόπεδο σε αποφασιστικούς τομείς της διεθνούς πολιτικής. Καιπροφανώς εσωτερικοποίησε και στην Ελλάδα την αντιτρομοκρατία, με τους δύο τρομονόμους, τις συλλήψεις και την πραγματοποίηση αντιτρομοκρατικών δικών με κραυγαλέες παραβιάσεις των δημοκρατικών δικαιωμάτων κ.ο.κ., φθάνοντας, τέλος, στο υπερμέγεθες πρόγραμμα ασφάλειας με τις κάμερες σε όλες τις γωνιές της Αθήνας, την γενικευμένη αστυνόμευση, τον αποκλεισμό τεράστιων περιοχών. Όλα αυτά δεν παραπέμπουν σε αγώνες και παιγνίδι αλλά σε μία τεράστια πολεμική κινητοποίηση της Δύσης, στο συμβολικό πεδίο, κατεξοχήν εναντίον του Ισλάμ, την οποία αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει, ως μη όφειλε, η Ελλάδα, που είναι παραδοσιακά φίλη των Αράβων και βρίσκεται γεωστρατηγικά μέσα στο μάτι του κυκλώνα.
 
Η οικολογική διάσταση των συνεπειών αποτελεί από μόνη της ένα κολοσσιαίο αρνητικό κεφάλαιο. Η μεταβολή των παραθαλάσσιων περιοχών, στον Πειραιά, τη Γλυφάδα, την Καλλιθέα, σε επίκεντρο τεράστιων κατασκευαστικών έργων, αντί της ανάπτυξης μητροπολιτικών πάρκων στο Ελληνικό και το Γουδί, η σκανδαλώδης καταστροφή τουΣχοινιά με το κωπηλατοδρόμιο στη θέση της μάχης του Μαραθώνα, το μπάζωμα και η οικοπεδοποίηση τεράστιων εκτάσεων στα Μεσόγεια, αποτελούν κάποιες μόνο από τις παράπλευρες οικολογικές επιπτώσεις της Ολυμπιάδας, οι οποίες θα διαμορφώσουν το αστικό τοπίο ολόκληρης της Ελλάδας για δεκαετίες και θα επιδεινώσουν την ήδη διαταραγμένη ισορροπία της περιοχής. Αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον της χώρας αποτελεί το “άνοιγμα” των Μεσογείων και η διασύνδεση τους με τα παράλια, έως το Σούνιο και το Λαύριο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Αθήνα, η οποία εμποδιζόταν στην πάρα πέρα επέκτασή της από τους ορεινούς όγκους του Υμηττού και της Πάρνηθας, αποκτά πλέον τη δυνατότητα “να καταλάβει” και την υπόλοιπη Αττική, να τσιμεντοποιήσει τους τελευταίους πνεύμονες της, και να αποκτήσει τα μεγέθη που θα της επιτρέψουν να απορροφήσει ολόκληρη την… υπόλοιπη Ελλάδα. Οι δε ευτυχείς Αθηναίοι γιωταχήδες που φουλάρουν στην “Αττική Οδό”, πρέπει να γνωρίζουν πως σε ελάχιστα χρόνια θα ζουν ένα μόνιμο και εφιαλτικό μποτιλιάρισμα και πως το μπάζωμα των Μεσογείων θα επιφέρει πάρα πέρα υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους.
Σε ότι αφορά στην καθ’ αυτό αθλητική πλευρά των αγώνων η Ολυμπιάδα της Αθήνας δεν πραγματοποίησε καμία τομή και λειτουργεί όπως οι προηγούμενες, στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του εμπορευματικοποιημένουαθλητισμού και του ντόπινγκ – που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ειδυλλιακή εικόνα των αρχαίων Ολυμπιακών και του αθλητισμού ως άθλησης και άμιλλας. Σε μία εποχή που καταγγέλλονται παγκοσμίως οι επιπτώσεις και οι συνέπειες του φαρμακευτικού αθλητισμού, αντί η Ελλάδα να αναλάβει μια εκστρατεία για την επιστροφή του αθλητισμού στην άμιλλα και το ερασιτεχνικό πνεύμα, και τουλάχιστον να έδινε ένα τέτοιο μήνυμα παγκοσμίως, καλύπτει με το κύρος της Ολυμπίας μια τεράστια φαρμακευτική και εμπορική επιχείρηση.
 
Όσο, τέλος, για την περιβόητη πολιτιστική Ολυμπιάδα, στην οποία αναφέρεται και το άρθρο του Δημήτρη Ρόκου,δεν έμεινε τίποτε άλλο εκτός από το ανοσιούργημα του Outlook και τις καλλιτεχνικές φρουτοβασίες, το αποτρόπαιο κιτς της Μόσχας, τις αρπαχτές των ημετέρων και τις δημόσιες σχέσεις του Βενιζέλου, σε αντίθεση με όλη την μικρομέγαλη προπαγάνδα για τον “Πολιτισμό των Πολιτισμών” και άλλα ηχηρά παρόμοια.
 
Επειδή κατανοούμε πως υπάρχουν και ορισμένες θετικές πλευρές, δηλαδή η επιφανειακή και πρόσκαιρη ενίσχυση της διεθνούς εικόνας της Ελλάδας μέσα στο υπαρκτό διεθνές πλαίσιο, όπως τονίσαμε στην αρχή, θέλουμε όλα να τα βάλουμε στη ζυγαριά. Και θα είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε ακόμα και παραχωρήσεις στις αρχές μας, γύρω από τον αθλητισμό, εάν ενισχυόταν τουλάχιστον οι υποδομές της χώρας, εάν έστω δεν επρόκειτο για την Ολυμπιάδα της Αθήνας, αλλά για την Ολυμπιάδα της Ελλάδας και προπαντός της Θεσσαλονίκης ή της Ολυμπίας. Δυστυχώς όμως τα αρνητικά υπερτερούν συντριπτικά. Δεν υπάρχει καμία σύγκριση με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, με το οποίο συχνά επιχειρούνται συγκρίσεις και όπου οι θετικές πλευρές πλεονεκτούσαν συντριπτικά των αρνητικών. Η Ολυμπιάδα ανεδείχθη σε “Μεγάλη Ιδέα” της Ελλάδας και υπήρξε μια ιδέα στη λάθος κατεύθυνση,αντί να επιλεγεί μια “Μεγάλη Ιδέα” προς την ενίσχυση της συνοχής της χώρας, όπως θα ήταν η αποκέντρωση και ο αναπροσανατολισμός του κέντρου βάρους της χώρας προς τα βόρεια και τα Βαλκάνια.
 

Στο αφιέρωμα του περιοδικού γράφουν ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, ο Δημήτρης Ρόκκος, ο Γιώργος Ρακκάς, ο Πάνος Τότσικας, ενώ δημοσιεύουμε κείμενο της “Καμπάνιας Αντί -2004” καθώς και εκτεταμένο απόσπασμα για το ντόπινγκ από σχετικό βιβλίο που μας έστειλε ο Παναγιώτης Σίμιτσεκ.

http://ardin-rixi.gr/archives/6591

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

Υπογράψτε για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 10 Ιουλίου 2012

http://www.avaaz.org/en/petition/SAVE_GREEK_WATER_FROM_PRIVATIZATION_SOSTE_TO_NERO_APO_TEN_IDIOTIKOPOIESE/?tta

SAVE GREEK WATER FROM PRIVATIZATION – ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Experience from other countries has shown that water privatization has led to skyrocketing of prices and in some cases to dangers in the public health and well being of societies. Access to water is a human right as UN voted in 2010.
Εμπειρία από άλλες χώρες έχει καταδείξει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των τιμών και σε ορισμένες περιπτώσεις σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας και ευημερίας. 
Η πρόσβαση στο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα (ΟΗΕ 2010)

Προς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ελληνική Δικαιοσύνη

Εμείς οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε την παρούσα επιστολή, είμαστε αντίθετοι στην πώληση σε ιδιώτες των εταιριών Ύδρευσης σε όλη την ελληνική Επικράτεια.

Θεωρούμε ότι μια τέτοια εξέλιξη είναι εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος και επιφυλασσόμαστε για το δικαίωμα μιας ιδιωτικής εταιρίας αλλά και οποιασδήποτε νομικής μορφής να έχει στην ιδιοκτησία της αποκλειστικά ή μερικά δικαιώματα χρήσης των υδάτινων πόρων που αποτελούν φυσικό αγαθό και μάλιστα απολύτως απαραίτητο για την επιβίωση ανθρώπων, φυτών και ζώων, αγαθό που προστατεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία (οδηγία πλαίσιο 2000/60) (1) αλλά και τον ΟΗΕ που στις 28 Ιουλίου 2010 ενέκρινε ψήφισμα, για να προσθέσει την πρόσβαση σε καθαρό νερό στη διακήρυξη του για τα ανθρώπινα δικαιώματα (AG/10967) (2).

Σχετικά με την ΕΥΔΑΠ, που επί ιδρύσεως της (Ν.1068-1980) ανήκε αποκλειστικά στο κράτος, παρακολουθήσαμε ήδη την σταδιακή αλλαγή του θεσμικού της πλαισίου κατά την μετοχοποίηση της επί πρωθυπουργίας Κ.Σημίτη (Ν.2794-1999) και αμφισβητούμε καταφανώς την ορθότητα της πιο πρόσφατης εξέλιξης εκείνης του να συμπεριληφθεί η ΕΥΔΑΠ καθώς και η κερδοφόρα ΕΥΑΘ (4) στην ανώνυμη εταιρία «ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε.» (Ν3986-2011) (3) που όπως αναφέρεται στο άρθρο 1.2 «Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας».(5) Εκτός της ΕΥΔΑΠ, άμεση σχέση με τους υδάτινους πόρους έχει και η ΔΕΗ. Οι τεχνητές λίμνες, οι ταμιευτήρες και τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι βασικά στην ύδρευση και άρδευση μέσω των δημοτικών σχετικών επιχειρήσεων. Η πώληση τέτοιων περιουσιακών στοιχείων της ΔΕΗ είναι το ίδιο κατακριτέα. (6)(7)

Η νομοθεσία στις Η.Π.Α, που απαγορεύει ή περιορίζει τη συλλογή βρόχινου νερού υπό τη μονότονη ρητορική της «προστασίας» των πόρων, δείχνει την τάση που επικρατεί. Αν οι ιδιωτικοποιήσεις σήμερα αφορούν υπηρεσίες και υποδομές αύριο έχουν ως στόχο τους ίδιους τους φυσικούς πόρους που αποτελούν συλλογικό αγαθό. Ενώ κρύβουν επιμελώς το μόνο πραγματικό ενδιαφέρον των ιδιωτών επενδυτών στον τομέα της ύδρευσης, δηλαδή το κέρδος.

Ίσως η Ελληνική κυβέρνηση αγνοεί περιστατικά όπως τα ακόλουθα:

Χιλή: η Παγκόσμια Τράπεζα επέβαλλε σαν δανειοδοτικό όρο στη χώρα εγγύηση κέρδους 33% στη γαλλική εταιρία ύδρευσης Suez Lyonnaise des Eaux

Αυστραλία: Το 1998 λίγο καιρό αφότου ανέλαβε την ύδρευση η γαλλική Suez Lyonnaise des Eaux το νερό στο Σύδνεϋ βρέθηκε μολυσμένο από παράσιτα και κρυπτοσπορίδια.

Καναδας: Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού μολύνθηκαν από το βακτηριο E coli στο Walkerton, Ontario ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού που πέρασε στον έλεγχο της A&L Labs. Η εταιρία χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των ελέγχων «απόρρητη πνευματική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.

Μαρόκο: Οι καταναλωτές είδαν την τιμή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω αφότου ιδιωτικοποιήθηκε η εταιρία ύδρευσης στην Casablanca.

Αργεντινή: Όταν θυγατρική της Suez Lyonnaise des Eaux αγόρασε την κρατική επιχείρηση νερού Obras Sanitarias de la Nacion, οι τιμές διπλασιάστηκαν και η ποιότητα του νερού χειροτέρευσε. Η εταιρίας αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν οι κάτοικοι μαζικά αρνήθηκαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.

Μ.Βρετανία Οι λογαριασμοί ύδρευσης και αποχέτευσης αυξήθηκαν κατά 67% μεταξύ 1989 και 1995. Το ποσοστό διακοπών των παροχών ανέβηκε κατά 177%

Ν.Ζηλανδία: Οι πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για την εμπορευματοποίηση του νερού.

Ν.Αφρική: Το νερό έγινε απροσπέλαστο, πανάκριβο και μη ασφαλές όταν η εταιρία Suez Lyonnaise des Eaux ανέλαβε την ύδρευση στο Johannesburg. Υπήρξαν εκτεταμένες μολύνσεις και χιλιάδες άνθρωποι είδαν την παροχή τους να διακόπτεται.

Βολιβία: Το 1999 η Παγκόσμια Τράπεζα συστήνει ιδιωτικοποίηση της δημοτικής εταιρίας ύδρευσης της Cochabamba, Servicio Municipal del Agua Potable y Alcantarillado (SENIAPA). Αξιωματούχοι της τράπεζας απείλησαν ανοιχτά να παρακρατήσουν 600 εκατομμύρια $ από την δανειακή σύμβαση αν η Βολιβία δεν αποδεχόταν.

Εκπρόσωποι της εταιρίας Suez Lyonnaise des Eaux, κατόχου του 5,46% του μετοχικού κεφαλαίου της εισηγμένης ΕΥΑΘ (8) σύμφωνα με τον κ. Παπαδάκη αφού εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για την ιδιωτικοποίηση, γνωστοποίησαν ότι θα έχουν συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), Κώστα Μητρόπουλο, προκειμένου να κοινοποιήσουν και επισήμως την πρόθεση συμμετοχής στον σχετικό διαγωνισμό Στην πρώτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης, η Suez είχε συγκροτήσει κοινοπραξία με την ΑΚΤΩΡ. .(6-6-2012 Καθημερινή) http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_06/06/2012_484426

Γι αυτούς τους λόγους αλλά και για τον λόγο ότι δεν αναγνωρίζουμε σε κανέναν αιρετό ή μη προσωρινό διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας, σε εθνικό, περιφερειακό ή δημοτικό επίπεδο, το ηθικό δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις σε θέματα που υπερβαίνουν το πεδίο δράσης ακόμη και της αρχής του κράτους, που δεν είναι αέναο, ζητούμε να αποσυρθούν οι εταιρίες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ αλλά και όποιες άλλες δημοτικές εταιρίες ύδρευσης από το μενού των αποκρατικοποιήσεων και να προστατευθούν οι πηγές σε όλη την επικράτεια. Δηλώνουμε ως πολίτες επαρκώς ευχαριστημένοι από την λειτουργία των συγκεκριμένων επιχειρήσεων. και εκφράζουμε δημόσια τη βούλησή μας να αντισταθούμε με κάθε νόμιμο μέσο και με συλλογικές δράσεις διαμαρτυρίας σε περίπτωση που δεν εισακουστούμε.

Σε μια εποχή που η δημόσια παιδεία και υγεία, συρρικνώνονται ως πολυτέλειες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Αν το βασικό κοινωνικό συμβόλαιο, εκείνο της ανταποδοτικότητας καταρρεύσει, κανείς πολίτης δεν θα υποχρεούται να πληρώνει έμμεσους και άμεσους φόρους. Ακόμη κι αν προχωρήσετε ερήμην μας, εμείς οι Έλληνες πολίτες θα αγωνιστούμε να ακυρώσουμε αυτήν σας την ενέργεια όπως συνέβη στο Παρίσι την 1/1//2010. (9)

Όπως έχει δείξει η ιστορία των ιδιωτικοποιήσεων, το νερό πάντα γυρνάει στην πηγή του.

Ειλικρινώς

Οι υπογράφοντες

(1) οδηγία πλαίσιο 2000/60: η διαχείριση των υδάτων θα πρέπει να διέπεται από την αρχή της αειφορίας*, δηλαδή της προώθησης της βιώσιμης χρήσης του νερού και της δημιουργίας μιας πολιτικής, η οποία σέβεται τα ύδατα και τα προστατεύει από τις οικονομικές δραστηριότητες του ανθρώπου)

(2) Υπογράφτηκε από 122 χώρες, ενώ 41 χώρες δεν συμμετείχαν στη ψηφοφορία, ανάμεσα τους οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και η Αυστραλία. Η Κίνα, η Ρωσία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία και η Βραζιλία χαιρέτισαν την εν λόγω απόφαση, ενώ ο Καναδάς προσπάθησε να την αποτρέψει. UN AG/10967

http://www.un.org/News/fr-press/docs/2010/AG10967.doc.htm

(3) Συγκεκριμένα Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. ανακοινώνει, σύμφωνα με το Ν. 3556/2007 και την από 27.1.2012 σχετική γνωστοποίηση, τη μεταβίβαση από το Ελληνικό Δημόσιο 29.074.500 μετοχών της ΕΥΔΑΠ Α.Ε., και ισάριθμων δικαιωμάτων ψήφου, ήτοι ποσοστό 27,30% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ». Η μεταβίβαση έγινε κατόπιν εκτέλεσης εξωχρηματιστηριακής συναλλαγής, σε εφαρμογή των παραγράφων 4 & 5 του άρθρου 2 του Ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152/Α’) και της υπ’ αριθμ. 195/2011 (ΦΕΚ 2501/Β’) Απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ)).

(4) Η ΕΥΑΘ Α.Ε. ανακοινώνει, σύμφωνα με το Ν. 3556/2007 και την από 11.5.2012 σχετική γνωστοποίηση, τη μεταβίβαση από το Ελληνικό Δημόσιο 12.348.000 μετοχών της ΕΥΑΘ Α.Ε., και ισάριθμων δικαιωμάτων ψήφου, ήτοι ποσοστό 34,017% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ». Αποτέλεσμα της ως άνω πράξης ήταν η μεταβολή του ποσοστού συμμετοχής του ΤΑΙΠΕΔ στο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας από 40% σε 74,017%. Η μεταβίβαση έγινε κατόπιν εκτέλεσης εξωχρηματιστηριακής συναλλαγής, σε εφαρμογή των παραγράφων 4 & 5 του άρθρου 2 του Ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152/Α’) και της υπ’ αριθμ. 206/2012 (ΦΕΚ 1363) Απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ).

Αύξηση 92,3% παρουσίασαν τα καθαρά κέρδη της εισηγμένης ΕΥΑΘ Α.Ε. το πρώτο 6μηνο του 2011, ανερχόμενα σε 12 εκατ. ευρώ έναντι 6,2 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Ο τζίρος ανήλθε στο ποσό των 38,89 εκατ. ευρώ έναντι 37,73 εκατ. την αντίστοιχη περσινή περίοδο σημειώνοντας αύξηση 3%, ενώ τα προ φόρων κέρδη έφτασαν το ποσό των 15 εκατ. ευρώ έναντι 12,94 εκατ. πέρυσι παρουσιάζοντας αύξηση 16%. Η εντυπωσιακή αύξηση των κερδών οφείλεται κυρίως στη μείωση και τον εξορθολογισμό των δαπανών κάθε είδους (διοίκησης και διάθεσης), στην αύξηση των εσόδων και στη μείωση των φορολογικών βαρών. Σημειωτέον ότι την προηγούμενη περίοδο η εταιρεία είχε επιβαρυνθεί επιπλέον με την έκτακτη εισφορά του νόμου 3845/2010 και τον πρόσθετο φόρο από διαφορές φορολογικού ελέγχου προηγούμενης πενταετίας (2004-2008).

(5) σύμφωνα με το άρθρο 2.8 «Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, για λόγους μείζονος σημασίας δημοσίου συμφέροντος, αν κρίνονται αναγκαία για την αξιοποίηση περιουσιακού στοιχείου του Ταμείου ή εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο ή αν κρίνονται αναγκαία για την πραγματοποίηση επενδυτικού σχεδίου ειδικού διαδόχου του Ταμείου ή εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο.», άρθρο εξίσου αμφισβητήσιμου με το α.14 περί παραχώρησης χρήσης αιγιαλού και παραλίας

(6) Το γεγονός ότι η ΔΕΗ έχει άμεση σχέση με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων αποδεικνύεται από το παρακάτω απόσπασμα από τον ιστιότοπο της εταιρίας: « Η ΔΕΗ Α.Ε. αναγνωρίζοντας το ζήτημα του νερού, όχι απλώς ως ένα τεχνικό θέμα αλλά σε συνδυασμό με άλλες ευρύτερες επιλογές, υλοποιεί μια σειρά μέτρων και δράσεων που χαρακτηρίζονται για τον προληπτικό τους χαρακτήρα ως προς την προστασία και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτων, με υπευθυνότητα και με γνώμονα τη μεγιστοποίηση του συνολικού κοινωνικού, περιφερειακού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού οφέλους από τις συνδυασμένες αυτές χρήσεις των έργων της.

Η Επιχείρηση, εκμεταλλευόμενη το έντονο φυσικό ανάγλυφο της χώρας μας, κατασκευάζει φράγματα κατά τη ροή των ποταμών και δημιουργεί τεχνητές λίμνες ή αλλιώς ταμιευτήρες, αξιοποιώντας το υδροδυναμικό της χώρας, σύμφωνα πάντα με τις αρχές της αειφορίας, δηλαδή το σεβασμό στο ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης σε επίπεδο λεκάνης απορροής του κάθε υδατικού διαμερίσματος. Η ΔΕΗ Α.Ε. με τα φράγματα που κατασκεύασε στα κυριότερα ποτάμια της Ελλάδας, συμβάλλει σημαντικά στη διαχείριση των υδατικών πόρων της χώρας και στην εξυπηρέτηση των αναγκών των τοπικών κοινωνιών. Με τα μεγάλα ΥΗΕ που λειτουργούν σήμερα, αξιοποιείται το 30-35% περίπου του τεχνικά εκμεταλλεύσιμου υδροδυναμικού της χώρας, καλύπτοντας το 10% της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και διαθέτοντας το 30% περίπου της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος του διασυνδεδεμένου συστήματος. Συγχρόνως, αξιοποιώντας τους εγχώριους πόρους της χώρας, τα έργα αυτά, μειώνουν την ενεργειακή εξάρτηση από το εξωτερικό και παράλληλα υποκαθιστούν ορυκτά καύσιμα, συμβάλλοντας στον περιορισμό του φαινομένου του θερμοκηπίου. Δεδομένου δε, ότι οι απαιτήσεις σε νερό (δυνάμει ανανεούμενο αγαθό) συνεχώς αυξάνονται, η αποθήκευση αυτού του αγαθού γίνεται πλέον επιτακτική ανάγκη» πιο αναλυτικές πληροφορίες : http://www.dei.gr/Documents/imera.nerou.pdf

(7) «Λίστα με τους προς πώληση υδροηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ δεν υπάρχει, αλλά σταθμοί θα πουληθούν», ήταν η απάντηση του υφυπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη στην Ηρώ Διώτη στις 9/3/2012

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=674670

(8) 1. Το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει δικαιώματα ψήφου 26.868.000 ήτοι ποσοστό 74,02%

2. Η «SUEZ ENVIRONEMENT» κατέχει δικαιώματα ψήφου 1.982.870 ήτοι ποσοστό 5,462%

3. Η HMG GLOBETROTTER κατείχε δικαιώματα ψήφου 384.062 ποσοστό 1,06%

9. Από την 1/1/201ο οι υπηρεσίες νερού στο Παρίσι επέστρεψαν σε δημόσιο έλεγχο

περισσότερα εδώ.

http://www.tni.org/article/paris-local-authorities-regain-control-water-management

* Στη Συνθήκη του Άμστερνταμ θεσμοθετήθηκε η έννοια της «αειφόρου ανάπτυξης» που ενεγράφη στο προοίμιο της ΣΕΕ και στους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα άρθρα Β ΣΕΕ και 2 ΣΕΚ.1794 Ο όρος αειφόρος ανάπτυξη καθιερώθηκε από την Διεθνή Επιτροπή για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη1795 το 1987 στην Έκθεση της το «Κοινό μας Μέλλον» γνωστή και ως Έκθεση Brundtland. Στην έκθεση αυτή έθεσε την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης ως βασική για την προστασία του περιβάλλοντος και έδωσε το εξής ορισμό: «η ανάπτυξη η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να διακυβεύει την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες». Ο ορισμός αυτός περιέχει δύο βασικές επιταγές, την ικανοποίηση κατά προτεραιότητα των αναγκών των φτωχών κατοίκων και την ιδέα της ορθολογικής χρήσης και της επιβολής περιορισμών, ώστε να ικανοποιηθούν και οι ανάγκες των μελλοντικών γενεών. Η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης, επαναπροσδιορίστηκε με την απόφαση 55/199 της 5ης Φεβρουαρίου 2001 της Επιτροπής Αειφόρου Ανάπτυξης, η οποία προέβλεψε ότι συστατικά μέρη της είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η κοινωνική ανάπτυξη και η οικονομική ανάπτυξη.

http://www.avaaz.org/en/petition/SAVE_GREEK_WATER_FROM_PRIVATIZATION_SOSTE_TO_NERO_APO_TEN_IDIOTIKOPOIESE/?tta

Sent by Avaaz on behalf of Πρωτοβουλία για την μη ιδιωτικοποίηση του νερου’s petition

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: