βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 26 Αυγούστου 2012

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 26 Αυγούστου 2012

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 24 Αυγούστου, η εκκλησία της Ελλάδος τιμά την μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779) υπήρξε μεγάλη μορφή της Εκκλησίας και του Γένους των Ελλήνων, σε πολύ δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς για την πατρίδα μας, όπου στην Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα όλα «τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», όπου ο Ελληνισμός έμενε ανυπεράσπιστος, δυστυχισμένος, αγράμματος και ρακένδυτος. Οι Τούρκοι δυνάστες, αυτόν τον Ελληνισμό τον απομυζούσαν, τον εξόντωναν και τον ανάγκαζαν να ξενιτευτεί, για να ξεφτίσουν στη μνήμη του τα ήθη, τα έθιμα, την Εθνική ταυτότητα, την Ορθόδοξη πίστη. Σ΄ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, λοιπόν, χρειαζόταν η ηγετική φυσιογνωμία του Κοσμά. Ο Κοσμάς είχε ισχνό και μικροκαμωμένο κορμί, που μέσα του, όμως, φώλιαζε ψυχή η οποία ξεχείλιζε από πίστη προς το Θεό και αγάπη προς τη σκλαβωμένη πατρίδα. Έτσι, με αυτά τα «όπλα», άρχισε το δύσκολο αγώνα του περιοδεύοντας όλη την Ελλάδα σε μια προσπάθεια αναγέννησης της ελπίδας της λευτεριάς από τον Τούρκικο ζυγό και της αναθέρμανσης της πίστεως των Ελλήνων στον Ένα και Μοναδικό Τριαδικό Θεό. Αυτός ο Μέγας διδάσκαλος του Γένους των Ελλήνων κράτησε άσβεστη τη σπίθα της ελευθερίας στις ψυχές των Ελλήνων και τους φούντωσε τη μεγάλη πυρκαγιά του ξεσηκωμού του Γένους με τους πύρινους λόγους του.

Ο πατροκοσμάς, ακρογωνιαίο λίθο της αποτίναξης του Τούρκικου ζυγού, θεωρούσε την αμορφωσιά του λαού μας. Γι΄ αυτό, από το 1760 άρχισε ο τιτάνιος αγώνας του για τη σωτηρία του Έθνους, περιδιαβαίνοντας όλη την Ελλάδα και δίνοντας στους Έλληνες το φάρμακο της ίασής τους, δηλαδή την παιδεία. Από όπου περνούσε, ίδρυε σχολεία και όριζε διδασκάλους που θα δίδασκαν τα Ελληνόπουλα. Μεγάλο χρόνο από τον αγώνα του, αφιέρωσε στη βορειοδυτική Ελλάδα και προπάντων στη Βόρειο Ήπειρο. Είναι ένας από τους πολλούς λόγους που κυριολεκτικά σήμερα, λατρεύεται στην Ήπειρό μας.

Όμως, ο αγώνας του και η τεράστια αποδοχή των λόγων του από τους σκλαβωμένους Έλληνες δημιούργησε πολλούς εχθρούς που τον μισούσαν και ήθελαν το θάνατό του, με μεγαλύτερους εχθρούς του τους Εβραίους. Χαρακτηριστική η επιστολή που έστειλε προς τον αδελφό του Χρύσανθο, στις 2 Μαρτίου 1779 όπου αναφέρει: «Δέκα χιλιάδες χριστιανοί με αγαπώσι και ένας με μισεί. Χίλιοι Τούρκοι με αγαπώσι και ένας όχι τόσον. Χιλιάδες Εβραίοι θέλουν τον θάνατόν μου και ένας όχι». Έτσι στις 24 Αυγούστου 1779 ημέρα Σάββατο συλλαμβάνεται και εκτελείται δια απαγχονισμού.

Ο σπόρος όμως των λόγων του όλα αυτά τα χρόνια φώλιασε στις καρδιές των Ελλήνων και μετά από λίγα χρόνια η φλόγα του απελευθερωτικού αγώνα λαμπάδιασε και άστραψε το φως της ελευθερίας.

Η Εκκλησία έχει προσφέρει πολλά μέχρι σήμερα στους Εθνικούς αγώνες της πατρίδος μας και συνδέθηκε πολύ με τους αγώνες του λαού μας δίνοντας πολλές φορές την ίδια τη ζωή κληρικών της για την ελευθερία της Ελλάδος. Κληρικοί που θυσίασαν τη ζωή τους για την πίστη τους στο Θεό και το χρέος τους στην πατρίδα. Απτά παραδείγματα, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε΄, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαίας, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), ο Αθανάσιος Διάκος, ο καλόγηρος Σαμουήλ, οι Μητροπολίτες Σμύρνης Άγιος Χρυσόστομος, Κυδωνίων Γρηγόριος, Μοσχονησίων Αμβρόσιος και πολλοί άλλοι.

Σήμερα η πατρίδα μας βρίσκεται εκ νέου υπό νέας μορφής κατοχή. Της κατοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και των διεθνών κερδοσκοπικών αγορών. Σε αυτή την κατοχή, συνέπραξαν, δυστυχώς, οι κυβερνήσεις των Γιώργου Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμου και Αντώνη Σαμαρά. Αυτές, οι ανίκανες και επικίνδυνες Κυβερνήσεις,  συνειδητά παρέδωσαν τη χώρα στις δαγκάνες των διεθνών κερδοσκόπων και τοκογλύφων και εξαθλίωσαν με τις αποφάσεις τους το λαό μας, ο οποίος πένεται και δυστυχεί. Ένα λαό, ο οποίος βλέπει τα παιδιά του να μεταναστεύουν, τους νέους ανθρώπους να μην έχουν τη δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας, λόγω των δυσβάσταχτων φορομπηχτικών μέτρων και της δραστικής περικοπής των μισθών και των συντάξεων. Βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις να είναι διώκτες της παιδείας με τις συνεχείς και αλλοπρόσαλλες αποφάσεις τους, οι οποίες βιάζουν και καταρρακώνουν τη γλώσσα μας, τις παραδόσεις μας, τα ήθη μας, τα έθιμά μας, τη θρησκεία μας. Βλέπει αυτές τις Κυβερνήσεις, εν ονόματι της δουλικότητας που τους διακρίνει, να απεμπολούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και παραιτούνται οποιασδήποτε ασυλίας πηγάζει από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.

Σ΄αυτές τις δύσκολες στιγμές για το Έθνος και την πατρίδα μας, ο λαός μας θα περίμενε από την Ιερά Σύνοδο της εκκλησίας της Ελλάδος να ορθώσει το ανάστημά της και να ξεσηκώσει τους Έλληνες από του βήματος των εκκλησιών κατά αυτής της καθεστηκυίας τάξεως των μικρόψυχων και μικρόμυαλων πολιτικών ταγών που καθημερινά ξεπουλούν την πατρίδα και τον λαό της. Να εκμεταλλευτεί την άνευ προσκλήσεως αθρόα προσέλευση του κόσμου στις εκκλησίες και να τους ξεσηκώσει γιατί η πατρίδα κινδυνεύει. Και αυτό γιατί δεν πρέπει η αγανάκτηση του λαού από την εξαθλίωση να μετατραπεί σε οργή και να ακολουθήσει η απελπισία. Διότι την απελπισία ακολουθούν ακραίες καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε αλληλοσπαραγμό του λαού μας.    

Οι Ιεράρχες μας, όμως, δυστυχώς, κηρύττουν τις διδαχές του Πατροκοσμά του Αιτωλού αλλά επί της ουσίας προφανώς δεν πιστεύουν απολύτως τίποτε και εφησυχάζουν μέσα στην ευδαιμονία της κοσμικότητάς τους και των προνομίων τους.

Παρόλα αυτά, όλοι αυτοί πρέπει να γνωρίζουν πως ο Πατροκοσμάς περιόδευε όλη την Ελλάδα, ρακένδυτος, με μόνο περιουσιακό στοιχείο το ράσο του, το σκαμνάκι του όπου ανέβαινε για να τον βλέπουν και τον Σταυρό του Κυρίου που έστηνε όπου  δίδασκε τον λόγο του Θεού και αναζωπύρωνε την ελπίδα της Ελευθερίας της πατρίδος.

Ας αναλογισθούν οι Ιεράρχες μας λοιπόν, τις δύσκολες ώρες που περνά ο λαός μας και ας λάβουν λίγη από τη φλόγα του Πατροκοσμά και ας ξεσηκώσουν τον λαό μας κατά των σχεδίων της επερχόμενης παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξεως πραγμάτων με την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας κυβέρνησης-δικτατορίας που θα οδηγήσει τον πλανήτη στο απόλυτο σκοτάδι. Ας αφουγκρασθούν και ας συνταχθούν με το πατριωτικό φρόνημα των φωτεινών εξαιρέσεων της εκκλησίας μας όπως είναι οι Ιεράρχες,  Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας, Πειραιώς κ. Σεραφείμ και κάποιοι λίγοι ακόμη. Ας ηχήσει μέσα στην ψυχή τους το πατριωτικό εγερτήριο: «Ω παιδιά μου, ορφανά μου, σκορπισμένα εδώ και εκεί διωγμένα υβρισμένα απ΄τα Έθνη πανοκεί! Ξυπνήστε τέκνα κι ήλθεν η ώρα. Ξυπνήστε όλα τρέξατε τώρα κι ήλθεν ο Δείπνος ο Μυστικός!».

Όλος δε, ο Ελληνικός λαός θα πρέπει στις 24 Αυγούστου να τιμήσει δεόντως τον Μεγάλο Διδάσκαλο, Ισαπόστολο, Εθναπόστολο και Ιερομάρτυρα Κοσμά τον Αιτωλό. Όπως, ακριβώς τον τιμούν στην ακριτική Κόνιτσα από τις ημέρες που ζούσε ένας άλλος μεγάλος Ιεράρχης της εκκλησίας της Ελλάδος, αγωνιστής του βορειοηπειρωτικού απελευθερωτικού αγώνα και προκάτοχος του σημερινού Μητροπολίτου Ανδρέα, ο μακαριστός Σεβαστιανός.

Στην Κόνιτσα, στις 23 και 24 Αυγούστου, κάθε χρόνο, τιμάται δεόντως η μνήμη του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, πολιούχου της ακριτικής και ηρωικής πόλεως της Ηπείρου. Το βράδυ της 23ης Αυγούστου, παραμονή της εορτής,  στον ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά, τελείται Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, όπου  χοροστατεί ένας Μητροπολίτης από τους προσκεκλημένους Μητροπολίτες. Οι υπόλοιποι συλλειτουργούν μαζί με τον Σεβασμιότατο Δεσπότη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέα. Μετά την τέλεση της θείας λειτουργίας πραγματοποιείται λιτάνευση της Εικόνας και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην πόλη της Κόνιτσας, την οποία ακολουθεί ευλαβικά πλήθος πιστών. Με το πέρας, ο οικοδεσπότης Μητροπολίτης κ. Ανδρέας, πάντα εκφωνεί πύρινο λόγο προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα και αναφέρεται κυρίως στα Εθνικά θέματα. Επί παραδείγματι, πέρυσι είπε χαρακτηριστικά: «…πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να μου κλείσουν το στόμα, αλλά μόνον ο θάνατος θα μου κλείσει το στόμα και δεν θα μιλώ για τα Εθνικά θέματα…».    

Την επομένη το πρωί, 24η Αυγούστου, τελείται Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην μνήμη του Αγίου. Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας άπαντες μεταβαίνουν στην Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, δεκαεπτά χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη της Κόνιτσας και εγγύς της συνοριακής γραμμής με την Βόρειο Ήπειρο, όπου τελείται τρισάγιο στον τάφο του Μακαριστού Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού.

Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος
egerssi@otenet.gr
www.apostoloupanos.gr

Posted in Ελλάδα, Ιστορία | Leave a Comment »

Ιδού το σχέδιο ΗΠΑ για Ελλάδα: Ενέργεια, ευρώ, «γέφυρα» πολέμου προς Μ.Ανατολή

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 26 Αυγούστου 2012

XRIMANEWS.GR

Ένα εντυπωσιακά … «ειλικρινές» άρθρο με τίτλο «The U.S. Looks To Exploit The Greek Re-Default», από τον έγκυρο αναλυτή Russ Winter δημοσιεύθηκε σε διαφορά ΜΜΕ των ΗΠΑ που συνεργάζονται με τον αναλυτή πριν μερικές ημέρες.

Και λέμε «εντυπωσιακά ειλικρινές» γιατί ότι ακριβώς αναφέρει τα έχει αποκαλύψει ή επισημάνει με διαδοχικά σημειώματα το defencenet.gr, αλλά εκφράζοντας την ανησυχία του … θύματος, δηλαδή της Ελλάδας για το ενεργειακό και νομισματικό παιχνίδι ελέγχο της χώρας.

Ακριβώς τα ίδια (ρόλος Κλίντον, ρόλος Μόρνιγκσταρ, σχέσεις Κλίντον-Μόρνιγκσταρ, προσπάθεια από την πλευρά ορισμένων κύκλων των ΗΠΑ να ελέγξουν την ελληνική οικονομία μέσω αποχώρησης από το ευρώ, ο ρόλος της γέφυρας που επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ για την Ελλάδα σε περίπτωση παρατεταμένων επιχειρήσεων στη Μ.Ανατολή κλπ κλπ) περιγράφονται στο άρθρο του Russ Winter, στο οποίο μάλιστα αναφέρονται και κάποια νούμερα για την ύπαρξη των πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Ιόνιο, όχι απλώς ενθαρρυντικά, αλλά μάλλον … υπεραισιόδοξα: Συγκεκριμένα αναφέρεται σε 22.000.000.000 βαρέλια πετρελαίου.

Ας δούμε το άρθρο και εν συνεχεία θα προχωρήσουμε σε κάποιες παρατηρήσεις:

«Ένα γεωπολιτικό δράμα οδηγείται από τα πετρέλαια που «ανακαλύφθηκαν πρόσφατα» και το κακό χρέος που εκτυλίσσεται γύρω από την ανατολική Μεσόγειο, και μπορεί να είναι ένα παιχνίδι «αλλαγής» για την Ελλάδα.Προκαταρκτικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν 22 δισ. βαρέλια πετρελαίου στη Δυτική Ελλάδα κάτω από το Ιόνιο Πέλαγος και περίπου 4 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάτω από το Βόρειο Αιγαίο, σύμφωνα με Παγκόσμια Έρευνα.

Ο οικονομολόγος πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ Charles Collyns, ήταν στην Αθήνα και στη Ρώμη την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, μαζί με τον υπουργό Οικονομικών Timmy Geithner, καθώς οι παγκόσμιοι δανειστές στην Ελλάδα – το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – έκαναν ελέγχους στην Ελλάδα για να δουν την πρόοδο των ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης επι των δεσμεύσεων του δανείου και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις.

Τα ευρήματα της τρόικας μέσω της έκθεσης που θα υποβληθεί αργότερα, θα καθορίσουν κατά πόσον η Ελλάδα θα λάβει νέα την νέα δόση του δανείου ύψους € 31,5 δις μέχρι το Σεπτέμβριο.

Η παραδοχή είναι ότι, αυτό το status quo, του μοντέλου αμοιβαίως εξασφαλισμένης καταστροφής θα συνεχίσει επ ‘αόριστον.

Αλλά Geithner και ο βοηθός του Collyns είχαν ενεργό διάλογο με τους Έλληνες. Το κοινό μήνυμα φαίνεται να είναι μία από τις υποσχέσεις να κάνουν τα πάντα, για να βοηθήσουν την Ελλάδα «εάν χρειασθεί» να επιστρέψει η χώρα στη δραχμή και κατ ‘επέκταση, να βγεί από την ΕΕ (Grexit).

Μια Grexit θα προσφέρει στις ΗΠΑ την ευκαιρία να μπει στο γεωπολιτικό παιγνίδι, και να είναι ένας παίκτης στο πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα από τις ανακαλύψεις στις Ελληνικές και Ισραηλινές ακτές. Η Τουρκία έχει ήδη δηλώσει ότι θα εξετάσει την πράξη του πολέμου αν η Ελλάδα συνεχίσει περαιτέρω εξορύξεις στο Αιγαίο. 

Σαφώς, η Ελλάδα χρειάζεται στήριξη και υποστήριξη, αυτό το είδος ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράσχουν. Αμέσως μετά την επίσκεψη της υπουργού Κλίντον στην Ελλάδα για να ασκήσει πιέσεις για την ενέργεια το 2011, η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησε μια νέα κυβερνητική υπηρεσία, για την διαχείριση των προσφορών για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τις έρευνες και τις προσφορές γεωτρήσεων.

Για την επίλυση των ζητημάτων με την Τουρκία, υπάρχει μια πρόταση από τον άνθρωπο του Κλίντον Richard Morningstar, να αποτελούν έσοδα από το πετρέλαιο ένα ντιλ….προσφέροντας στην Ελλάδα 20%, στην Τουρκία 20% και στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ Noble Energy (NBL) του Χιούστον, το μερίδιο του λέοντος το 60%.

Αυτό ανέβασε την προοπτική για ένα γεωπολιτικό τέχνασμα των ΗΠΑ που έχει πολλούς στόχους:

1. Για να αποκτήσουν επιρροή στο Αιγαίο καθώς και στα περιουσιακά στοιχεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της περιοχής, και να δημιουργήσουν ένα ελληνικό διάδρομο επιρροής μεταξύ Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας. Η περιοχή έξω από το Ισραήλ και η Κύπρος υπήρξαν τα σημεία ανακαλύψεων νέων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Με την πρόσφατη επιβεβαίωση ύπαρξης πετρελαίου στο Αιγαίο και το Ισραήλ, οι ΗΠΑ έχουν εντείνει το παιχνίδι τους. Η στρατηγική είναι να προσφέρουν στην Ελλάδα και Κύπρο καρότα. Στην πραγματικότητα, προσφέροντας Ελλάδα «σχεδόν απόλυτη στήριξη σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή,« οι ΗΠΑ στοιχηματίζουν στην ισχυρή πιθανότητα, η Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως, πριν περισσότερα χρήματα-δάνεια είναι διαθέσιμα από το Βερολίνο–Βρυξέλλες. 

2. Ο ελληνικός διάδρομος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά βοήθειας στο θέατρο των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Αυτός ο ζωτικής σημασίας διάδρομος, δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέπεται να ελέγχεται από την Τουρκία, καθώς τότε θα είναι ευάλωτη σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Η εταιρεία PPC Quantum Energy SA ανακοίνωσε επίσημα, την έναρξη της 2.000-μεγαβάτ υποθαλάσσιου καλώδιου ηλεκτρικής σύνδεσης των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας του Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας. 

Επίσης, το Ισραήλ έχει μια συμφωνία με την Κύπρο και Ελλάδα για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου, μέσω της κυπριακών υδάτων στην Ελλάδα, αφήνοντας έξω την Τουρκία. Οι ΗΠΑ εισέρχεται στην εξίσωση λόγω των υπεράκτιων Λεβαντίνων ανακαλύψεων στην περιοχή από την Noble Energy, για την οποία ο Μπιλ Κλίντον αποτελεί βασικό μεσάζοντα. Η ασφάλεια για τους νέους πόρους του Ισραήλ θα είναι επίσης υψίστης σημασίας.

Το ΔΝΤ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της ΕΕ, μερικοί απ ‘αυτούς Γερμανοί, πιέζουν την Ελλάδα να πωλήσει πολύτιμα λιμάνια και τις δημόσιες επιχειρήσεις ενέργειας, όπως οι εταιρείες πετρελαίου της χώρας, προκειμένου να μειώσει το χρέος της χώρας.

Τα περιουσιακά αυτά στοιχεία θα φέρουν στη χώρα ίσως € 50 δισεκατομμύρια €, στην καλύτερη περίπτωση. Σύμφωνα με τα σχέδια για την ελληνική κρατική εταιρεία φυσικού αερίου, η ΔΕΠΑ, θα ιδιωτικοποιήσει το 65% των μετοχών της να μειώσει το χρέος. Η ρωσική εταιρεία Gazprom έχει επιδείξει ενδιαφέρον, κάτι στο οποίο οι ΗΠΑ αντιτίθεται σθεναρά. Οι αγοραστές είναι πιθανόν να προέρχονται από χώρες εκτός της Ελλάδας, καθώς λίγες ελληνικές εταιρείες είναι σε θέση, στη σημερινή κρίση, να αγοράσουν.

Οι ΗΠΑ έχουν άλλα σχέδια για την ενέργεια και την ασφάλεια για Ελλάδα και Κύπρο και βλέποντας αυτές τις χώρες να πλήττονται σοβαρά από το συντριπτικό χρέος, να παρακαλάνε για δάνειο την ΕΕ, και να κάνουν πωλήσεις φωτιά …ταριάζουν με το σχέδιο και βάζουν την Αμερική στο κόλπο …

Γι ‘αυτό, εικάζω ότι η χρεοκοπία / ή αναδιάρθρωση θα συμβεί σύντομα, ίσως ακόμα και στις 20 Αυγούστου, με το τελικό χτύπημα που για τους κατόχους ομολόγων της ΕΕ. Μια Grexit είναι επίσης στα χαρτιά».

Το παραπάνω άρθρο σίγουρα είναι καλά ενημερωμένο και δεν έχει να κάνει με τις διάφορες ανούσιες βλακείες που γράφονται δεξιά κι αριστερά σε δύση και ανατολή. Και το βέβαιο είναι ότι ξέρει τι γράφει ο αρθρογράφος. Για την ακρίβεια το άρθρο μοιάζει να φτιάχτηκε κατά παραγγελία για να περιγράψει το στρατηγικό πλάνο των ΗΠΑ στην περιοχή. Το ζητούμενο είναι αν οι ΗΠΑ τα παραπάνω σχέδια μπορούν να τα κάνουν και πράξη και κατά όσο αυτά συνάδουν ή έρχονται σε αντίθεση με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα…

 defencenet.gr & filologos10.wordpress.com

Posted in Γεωπολιτική -Γεωοικονομία, Ελλάδα, Μέση Ανατολή - Ανατολική Μεσόγειος - Βαλκάνια | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 26 Αυγούστου 2012

Κατά τη γνώμη μου και όχι μόνο, ο Δημόκριτος ήταν ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της αρχαιότητας (και μπορεί να συγκριθεί, νομίζω μάλλον άδικα, μόνο με τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα ή τον Αριστοτέλη).
Ο Δημόκριτος (460-350 π.Χ.) γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης και από πολύ νεαρή ηλικία αφοσιώθηκε τελείως στη φιλοσοφία, παραμελώντας κάθε άλλη υπόθεση της πεζής και μετρίας καθημερινής πραγματικότητας. Ο πατέρας του Δημόκριτου ήταν μεγαλέμπορος, και, όταν πέθανε, άφησε στον Δημόκριτο μια περιουσία εκατό ταλάντων, ποσό, τεράστιο για την εποχή. Ο Δημόκριτος αμέσως χρησιμοποίησε αυτή την κληρονομιά για να κάνει ένα μεγάλο και πολύχρονο ταξίδι σε όλο τον γνωστό κόσμο, αναζητώντας τη γνώση, τη σοφία και τα αξιοθέατα (αυτά που είναι άξια να θεαθούν), όπου κι αν βρίσκονται, με σκοπό τη θεωρία και τη σύνθεση Κοσμοθεωρίας. Για πολλά χρόνια, ταξίδεψε από την Αίγυπτο ως την Αιθιοπία, στη Μικρά Ασία, στη Βαβυλώνα, στην Περσία και στην Ινδία. Ο Δημόκριτος ήταν ένας ενθουσιώδης διανοούμενος, εξαιρετικά φιλομαθής και πολυμαθής, αφοσιωμένος, τίμιος και ευσυνείδητος περιπετειώδης, που ήθελε να γνωρίσει τα πάντα κατ’ ιδία, να τα ατενίσει με τα ίδια του τα μάτια, δεν είχε καμία προκατάληψη, δογματισμό, σωβινισμό, παρωπιδισμό. Ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος. 
Είχε αφιερώσει τη ζωή του στην αναζήτηση της αλήθειας, δεν ήθελε να περιορίζεται από κανένα όριο ή σύνορο, γεωγραφικό ή άλλο.
«Η πατρίδα του σώφρονος ανθρώπου είναι ο κόσμος», έλεγε, και ήταν Κοσμοπολίτης, πολίτης του κόσμου, ταξιδευτής, οικουμενικός σοφός.
«Πιο σημαντική είναι η κατάκτηση μίας αλήθειας, από την κατάκτηση ενός θρόνου», έλεγε, δείχνοντας την περιφρόνησή του για τα αξιώματα και την εξουσία.

Από ταπεινότητα ή υπερηφάνεια, αρνήθηκε να ιδρύσει μια σχολή, να προκαλέσει συζητήσεις, να προωθήσει τις θεωρίες του, όπως έκαναν σχεδόν όλοι οι φιλόσοφοι. Ξόδεψε όλη την περιουσία του στο κυνήγι της γνώσης και στα ταξίδια, και ακόμη και όταν έφτασε στο σημείο να μην έχει καθόλου χρήματα, αντί να επωφεληθεί από την τεράστια παιδεία του και να ιδρύσει σχολή όταν εγκαταστάθηκε τελικά στην Αθήνα για κάποια χρόνια, περιόρισε στο ελάχιστο όλες τις ανάγκες του, έζησε σχεδόν τελείως απομονωμένος, χωρίς να συμμετέχει στους φιλοσοφικούς κύκλους και στην αγορά, και αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στη συγγραφική, στον στοχασμό και στην έρευνα. Ίσως ήταν ο πρώτος πανεπιστήμονας σοφός.
Από τον Διογένη Λαέρτιο μαθαίνουμε ότι ο Δημόκριτος έγραψε πάρα πολλά συγγράμματα φιλοσοφίας, αστρονομίας, ιατρικής, μαθηματικών, φυσικής, ψυχοθεραπείας, ανατομίας, λογοτεχνίας, αισθητικής τεχνολογίας, ηθικής, ανθρωπολογίας, κ.ά. φυσικά, δεν διασώζεται κανένα. Ήταν αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος στοχαστής της αρχαίας Ελλάδας, ανώτερος ακόμη και του Αριστοτέλη ή του Πλάτωνα, με μια σοφία ξεχωριστή και σπάνια, με μεγάλο ταλέντο στον λόγο, που όμως ήταν πάντα γλαφυρός και μετρημένος, και με ιδιαίτερα ψυχικά χαρίσματα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν διασωθεί για τον Δημόκριτο, μονάχα μια φορά αποφάσισε να εμφανιστεί στο κοινό, όταν επέστρεψε γέροντας πια στα Άβδηρα, για να διαβάσει στους συμπολίτες του ένα εξαιρετικό έργο του, το Μέγας Διάκοσμος (και δεν ξέρουμε αν πρόκειται για το έργο του Λεύκιππου που αποδίδεται μεταξύ άλλων και στον Δημόκριτο, ή αν πρόκειται για έργο με τον ίδιο τίτλο ή μία σύμπτυξη των γνώσεων των δύο σοφών). Υποτίθεται ότι το έργο αυτό ήταν το απάνθισμα όλης της σοφίας του και όποιος τον άκουσε να το διαβάζει, έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Λέγεται ότι οι πολίτες των Αβδήρων αποφάσισαν να τον ανταμείψουν και έκαναν έρανο και του έδωσαν πίσω το ποσό των εκατό ταλάντων, της περιουσίας του που την είχε ξοδέψει για να αποκτήσει αυτές τις θαυμαστές γνώσεις. (Κι αυτό είναι ένα παράδειγμα που θα έπρεπε να μιμηθούν οι σύγχρονοι άνθρωποι, ανταμείβοντας τους κόπους των σοφών διανοούμενων). Οι κάτοικοι των Αβδήρων, σε όλη την αρχαία Ελλάδα θεωρούνταν «μωροί και γελοίοι».
Δημόκριτος (Πηγή: Περιοδικό Strange, τεύχος 64, άρθρο «Η αλήθεια για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους», Παντελής Γιαννουλάκης, σελίδα 31)
Ο Δημόκριτος ακολούθησε τις διδαχές του δασκάλου του, Λεύκιππου, και, όπως εκείνος, έφτασε στις υλιστικές θεωρίες του ξεκινώντας από τις ιδεαλιστικές αντιλήψεις του Παρμενίδη. Όπως κι ο Παρμενίδης, αρνήθηκε κι ο Δημόκριτος τις αισθήσεις ως ικανά όργανα γνώσης, και κατέληξε ότι οι αισθήσεις «μας επιτρέπουν να αναγνωρίζουμε μόνο τις δευτερεύουσες ιδιότητες» των πραγμάτων: το σχήμα, το χρώμα, τη γεύση, τη θερμοκρασία, κλπ. Μας δίνουν μια μικρή άποψη της πραγματικότητας, αλλά η αλήθεια μας διαφεύγει τελείως. Τα άτομα και οι σχέσεις τους και οι συνδυασμοί των σχέσεων τους, αποτελούν τη μοναδική πραγματικότητα του σύμπαντος. Η αλήθεια συνίσταται στην «Αναγκαιότητα», που είναι ακατανόητη για εμάς. Τα πάντα αποτελούνται από τα άτομα. Τα άτομα είναι αιώνια: ούτε πεθαίνουν ούτε γεννιούνται ποτέ καινούρια άτομα. Εκείνο που αλλάζει είναι μόνο οι ενώσεις των ατόμων και οι σχέσεις τους. Δεν αναγνωρίζουμε την «αναγκαιότητα» των πάντων, και γι’ αυτό εφευρίσκουμε την έννοια του «τυχαίου», από την άγνοια μας για την αναγκαιότητα που υπαγορεύει όλες τις αλλαγές .Όλα γίνονται για κάποιον αναγκαίο λόγο. Ο άνθρωπος αποτελείτο επίσης από άτομα. Ο άνθρωπος έχει όντως μία ψυχή, η οποία είναι φτιαγμένη από διαφορετική ύλη, «ευγενέστερη».
Κατά τη γνώμη μου, οι θεωρίες του Δημόκριτου για τα άτομα, είναι αρκετά συσκοτισμένες, και δεν είναι απολύτως σίγουρο ότι εννοούσε τα σωματίδια που ονομάστηκαν από τους επιστήμονες «άτομα» προς τιμήν του. Σαφώς, πρέπει να σχετίζονται άμεσα με αυτά, αλλά διαφαίνεται ότι με την Ατομική θεωρία, ο Δημόκριτος εννοούσε πολύ περισσότερα πράγματα, τα οποία, δυστυχώς, δεν θα τα μάθουμε ποτέ, όπως το θέλησαν οι εχθροί της γνώσης.
Ο σοφός Δημόκριτος έλεγε πως ο άνθρωπος πρέπει να αρκεστεί στη μέτρια ευτυχία που του επιτρέπει η τόσο στενή εξάρτηση του από την ύλη. Οι αισθήσεις δεν τον βοηθούν καθόλου, διότι δεν του είναι χρήσιμες παρά μόνο για να παρατηρεί ένα μικρό μέρος του κόσμου και όχι για να κατανοήσει τον κόσμο. Είμαστε περιορισμένοι από τις αισθήσεις μας. Το καλό και τα κακό υπάρχουν μόνο μέσα στον άνθρωπο και όχι έξω του. Ο σοφός άνθρωπος πρέπει να ξεχωρίζει το κακό μέσα στους ανθρώπους και να το αποφεύγει. Το καλό πρέπει να το βρει μέσα του και όχι να το περιμένει από τον έξω κόσμο. Αν ο άνθρωπος θέλει τη γαλήνη, πρέπει να ζήσει μια ζωή τακτική, με ολιγάρκεια, χωρίς πολλές προσδοκίες, με στοχασμό, και με αγάπη προς τους άλλους. Αν αναζητεί τη γνώση και την αλήθεια, θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να περάσει από πολύ μεγάλες ταλαιπωρίες και βάσανα και μοναξιά και μεγάλες θυσίες, με αμφίβολα αποτελέσματα.
Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς παραθέτει το εξής απόσπασμα ως προερχόμενο από τον Δημόκριτο:
«Εγώ όμως εξ όλων των ανθρώπων της εποχής μου περιηγήθην πλείστην έκτασιν γης, και έκανα μακροτάτας ερεύνας, και πλείστας κλιματολογικάς και γεωγραφικάς ποικιλίας είχον την ευκαιρίαν να παρατηρήσω, και εγενόμην ακροατής μεγίστου αριθμού πεπαιδευμένων ανθρώπων, και ως προς την σύνθεσιν γραμμών επί τη βάσει αποδείξεως κανείς εκ των ανθρώπων δεν εδείχθη ανώτερός μου, ούτε οι εν Αιγύπτω ονομαζόμενοι Αρπεδονάπται. Με αυτά δε όλα επί ογδοήκοντα έτη έζησα εις τα ξένα…» (Πιστεύεται ότι ο αριθμός των ογδόντα ετών που δίδεται εδώ, αποτελεί λανθασμένη ερμηνεία του αριθμού Π΄, που στην αρχαιότητα σήμαινε τον αριθμό πέντε και στους μεταγενέστερους χρόνους σήμαινε το ογδόντα, όταν αποδόθηκε το απόσπασμα αυτό). Όταν επέστρεψε από τις περιηγήσεις του, έμεινε για ένα χρονικό διάστημα στην Αθήνα, όπου αντιλήφθηκε ότι ήταν εντελώς άγνωστος για τους Αθηναίους, κανείς δεν είχε ακούσει ποτέ για τον Δημόκριτο. «Ήλθον γαρ είς Αθήνας και ου τις με έγνωκεν» («Ήλθα στην Αθήνα και κανείς δεν με γνώρισε»). Και ο Κικέρωνας και ο Διογένης Λαέρτιος μας λένε ότι επειδή ο Δημόκριτος καταφρονούσε τη δόξα, δεν έπραξε τίποτε απολύτως για να γίνει γνωστός στην Αθήνα, προσθέτουν επίσης ότι αυτός ήξερε μεν τον Σωκράτη, αλλά «ο Σωκράτης ουδεμία γνώσιν είχε περί αυτού». Ο Απολλόδωρος ο Κυζικηνός μαρτυρεί ότι ο Δημόκριτος είχε γνωριστεί με τον Πυθαγόρειο φιλόσοφο Φιλόλαο. Ο Θράσυλλος μας δίνει την πληροφορία ότι ο Δημόκριτος είχε μελετήσει με μεγάλη αφοσίωση τα μαθηματικά συγγράμματα των Πυθαγορείων. Υπάρχει, επίσης, η πληροφορία ότι ένα από τα πολλά συγγράμματα του είχε τον τίτλο Πυθαγόρης, αλλά κανείς δεν ξέρει τι έγραφε ο Δημόκριτος σε αυτό.
Όταν ολοκλήρωσε ο Δημόκριτος τις περιηγήσεις του, επέστρεψε στην πατρίδα του, στα Άβδηρα, κι εκεί οι συμπολίτες του (πολύ πριν ακούσουν την ανάγνωση του Μέγας Διάκοσμος) τον έβλεπαν ως αξιοπερίεργο πλάσμα, τον θεωρούσαν άρρωστο και πειραγμένο στο μυαλό ή μανιακό. Στις Ιπποκρατικές Επιστολές, διαφαίνεται ότι οι Αβδηρίτες έστειλαν μία επιστολή στον φημισμένο γιατρό Ιπποκράτη, πατέρα, της ιατρικής επιστήμης, παρακαλώντας τον να έρθει στα Άβδηρα για να θεραπεύσει τον Δημόκριτο που «έπασχε από μανία». Οι πληροφορίες που έχουμε για τη ζωή του Δημόκριτου είναι εξαιρετικά λιγοστές και αμφιλεγόμενες, κι έτσι το κείμενο αυτής της παράξενης επιστολής προς τον Ιπποκράτη είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό. Το παραθέτω:
«Η βουλή και ο δήμος των Αβδηριτών στέλνει τους χαιρετισμούς της εις τον Ιπποκράτην……Αυτός ο Δημόκριτος έχει περίπεσει; εις νόσον ένεκαν της κατεχούσης αυτόν υπερβολικής σοφίας. Δηλαδή, αφού εξέχασε τα πάντα και πρώτα από όλα τον ίδιον τον εαυτόν του, μένει άγρυπνος και την ημέραν και την νύκτα. Περνά δε διαρκώς τον βίον του γελών εξ αφορμής ασήμαντων αλλά και σημαντικών πραγμάτων, και φαντάζεται ότι όλη η ζωή δεν αξίζει τίποτε. Κάμνει δε αυτός ο άνθρωπος και αναζητήσεις δια τα εις τον Άδην συμβαίνοντα και τα περιγράφει. Λέγει ακόμην ότι ολοκλήρωσε ο -περιβάλλων την γην- αήρ, είναι γεμάτος από είδωλα [σημ.: δηλαδή από ολογραφικά ομοιώματα εκπεμπόμενα από τα αντικείμενα και τα όντα], και με μεγάλην προσοχήν ακροάται τας φωνάς των πτηνών, και πολύ συχνά σηκώνεται την νύκτα μόνος εις την ησυχίαν και συμπεριφέρεται ωσάν να ψάλλει άσματα και λέγει ότι ο νους του περιτρέχει εις το χωρίς πέρας διάστημα…»
Η παράδοση λέει ότι ο Ιπποκράτης περνώντας από τα Άβδηρα επισκέφτηκε τον μεγάλο φιλόσοφο, τον βρήκε απόλυτα υγιή και διαβεβαίωσε τους συμπολίτες του ότι δεν έπρεπε να ανησυχούν για την υγεία του και ότι κανέναν κίνδυνο δεν διέτρεχαν από αυτόν.
Δημόκριτος (Πηγή: Περιοδικό Strange, τεύχος 64, άρθρο «Η αλήθεια για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους», Παντελής Γιαννουλάκης, σελίδα 32)
Σε μια επιστολή του Ιπποκράτη προς τον φίλο του τον Δαμάγητο στη Ρόδο, ο Ιπποκράτης περιγράφει το μέρος στο οποίο έμενε και εργαζόταν ο Δημόκριτος καθώς και το τι έκανε εκεί, (μάλλον περίγραφα αυτό που είδε από μακριά, καθώς πήγαινε για να τον συναντήσει): «Έξω από την πόλη υπήρχε σε μεγάλο ύψος ένας λόφος, σκιασμένος από ψηλές λεύκες με πυκνό φύλλωμα. Από εκεί υπήρχε η θέα των εγκαταστάσεων στις οποίες έμενε ο Δημόκριτος Και ο ίδιος ο Δημόκριτος καθόταν κάτω από έναν χαμηλό και πυκνόφυλλο πλάτανο, φορούσε ένδυμα χονδρό που άφηνε ελεύθερα τα χέρια του από τους ώμους ήταν μόνος του με απεριποίητο το πρόσωπο του, καθισμένος σε έναν λίθινο θρόνο, πολύ ωχρός, στην όψη και πολύ αδυνατισμένος, με ακούρευτο γένι: Παράπλευρα, από τα δεξιά του, έτρεχε διάμεσο» της κατωφέρειας του λόφου ένα ρυάκι με νερό με ήρεμο κελάρισμα. Πέρα από τον λόφο, σε κάποιο ψηλότερο μέρος, υπήρχε κάποιο τέμενος, αφιερωμένο μάλλον στις νύμφες, το οποίο ήταν στεγασμένο από αμπέλους που είχαν φυτρώσει μόνοι τους.
«Αυτός δε είχε πάνω στα γόνατα του, με μεγάλη ευκοσμία, ένα βιβλίο. Και ήταν τοποθετημένα, και από τα δύο μέρη γύρω του, και άλλα πολλά βιβλία. Είχε δε σωρευτεί εκεί δίπλα και μεγάλος αριθμός ζώων τα οποία είχαν υποστεί ανατομία εξ ολοκλήρου. Αυτός δε άλλοτε με βιαστικό ρυθμό παραδιδόταν εις το να γράφει, άλλοτε έπεφτε σε κατάσταση ηρεμίας, συγκρατών τον εαυτό του εις ακινησίαν και βυθιζόμενος εις εσωτερικές σκέψεις. Έπειτα δε από ολίγον χρόνο αφού έκανε αυτά, σηκωνόταν και περπατούσε και εξέταζε τα σπλάχνα των ζώων. Έπειτα, αφού τα τοποθετούσε στη θέση τους, ερχόταν στον λίθινο θρόνο, καθόταν και συνέχιζε να γράφει…»
Είναι αλήθεια ότι ο Δημόκριτος αντίκριζε τα πάντα με γέλιο, σε αντίθεση με τον πιο θλιμμένο Ηράκλειτο. Ο Στοβαίος μας αναφέρει ότι «αντί να οργίζονται οι σοφοί κατελαμβάνοντο ο μεν Ηράκλειτος από δάκρυα, ο δε Δημόκριτος από γέλωτα».
Ο Σουίδας αναφέρει ότι ο μεγάλος λυρικός ποιητής Διαγόρας ο Μήλειος, υπήρξε δούλος, και ο Δημόκριτος διέγνωσε την ευφυία του και τον αγόρασε με το ποσό των δέκα χιλιάδων δραχμών, κι έπειτα του έδωσε την ελευθερία του και τον έκανε μαθητή του. Αργότερα, ο Διαγόρας έγινε ποιητής και πήγε στην Αθήνα, αλλά εκεί, συζητώντας τα πράγματα που έμαθε από τον Δημόκριτο, συνελήφθη για αθεϊσμό και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να διαφύγει και δεν ξαναγύρισε ποτέ στην Αθήνα.
Από την ύστερη αρχαιότητα ακόμη, συζητείται και ερμηνεύεται με πολλούς τρόπους το ότι ο Πλάτωνας, ο οποίος έχει συζητήσει επανειλημμένα τις διδασκαλίες του Αβδηρίτη Πρωταγόρα και όλων των προγενέστερων φιλοσόφων, δεν αναφέρει πουθενά ούτε μία λέξη για τον Δημόκριτο. Ο Διογένης Λαέρτιος όμως, μας δίνει τις ακόλουθες πληροφορίες: «Ο Αριστόξενος, στα ιστορικά του υπομνήματα, λέει ότι ο Πλάτωνας θέλησε να κάψει όσα συγγράμματα του Δημόκριτου είχε μπορέσει να συγκεντρώσει. Όμως, οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Αμίλκας και Κλεινίας τον εμπόδισαν, λέγοντάς του ότι από αυτό δεν θα προκύψει κανένα αποτέλεσμα, διότι τα βιβλία ήδη πλέον βρισκόντουσαν στα χέρια πολλών.
Άλλη απόδειξη γι΄ αυτό αποτελεί το ότι ο Πλάτων, αν και έχει αναφέρει όλους τους αρχαίους φιλοσόφους, δεν αναφέρει σε κανένα σύγγραμμα του τον Δημόκριτο, ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες θα έπρεπε να φέρει κάποια αντίρρηση στις διδασκαλίες του.
Είναι προφανές ότι ο Πλάτων γνώριζε ότι θα έπρεπε να κάνει πολεμική εναντίον του αρίστου εκ των φιλοσόφων…» (Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, ο μαθητής του ο Αριστοτέλης συζητά πολύ συχνά στα συγγράμματα του τις διδασκαλίες του Δημόκριτου και εκφράζεται με μεγάλο σεβασμό γι’ αυτές…) . Ακόμη και ο μισάνθρωπος Τίμωνας μνημόνευει τον Δημόκριτο σε ένα δίστιχο: «Μεταξύ των πρώτων ανέγνωσε και τον Δημόκριτο με την υπερβολική του σοφία, τον βασιλέα των λόγων, συζητητή εξαίσιο με διφορούμενα επιχειρήματα…» (Λέγοντας «διφορούμενα επιχειρήματα» και ονομάζοντας τον Δημόκριτο «αμφίνοον λεσχήνα», αναφέρεται στην κωδική γλώσσα, την οποία, όπως και όλοι οι φιλόσοφοι, έτσι και ο Δημόκριτος τη χρησιμοποιούσε σε πολλά γραπτά του, όταν ήθελε να μιλήσει για τα μεγάλα μυστικά του κόσμου… Είναι η κατά την αρχαιότητα λεγόμενη «αλληγορία», από τα άλλο και αγορεύω, δηλαδή όταν άλλα λέω και άλλα εννοώ).
Είναι μάλλον βέβαιο ότι τελικά ο Πλάτωνας έκαψε τα συγγράμματα του Δημόκριτου που είχε συγκεντρώσει (οι Πυθαγόρειοι δεν θα μπορούσαν να τον εμποδίζουν κάθε μέρα), και το ίδιο έκαναν και όλοι όσοι δεν ήθελαν να διαδοθούν αυτές οι παράξενες νέες θεωρίες που αναιρούσαν τόσο πολλά πράγματα που πολλοί άνθρωποι τα θεωρούσαν πολύτιμες και μεγάλες αλήθειες. Ανάμεσα σε αυτές τις θεωρίες, όμως, στα συγγράμματα του Δημόκριτου, υπήρχαν και πολλά μυστικά και αποκαλύψεις που οι μυστικιστές της εποχής δεν ήθελαν καθόλου να φανερώνονται στο φως της ημέρας με τη μορφή βιβλίου που μπορούσε να πέσει στα χέρια του καθενός ενώ οι ίδιοι τα έκρυβαν ζηλότυπα στο σκοτάδι των κελιών τους. (Επίσης, πολλά από τα συγγράμματα περιείχαν φριχτά ανοσιουργήματα, όπως π.χ. το ότι οι Δελφοί δεν ήταν ο ομφαλός της Γης και η Ελλάδα δεν βρισκόταν στο μέσον της Γης…)
Πολλές φορές αποδίδουμε· στην τύχη ή στο πέρασμα των αιώνων το γεγονός ότι ένα αρχαίο σύγγραμμα «δεν διασώθηκε» (άραγε, να «διασωθεί» από τι;), αλλά τι θα λέγατε για περίπου εκατό (απ’ όσα γνωρίζουμε, ίσως και περισσότερα) σημαντικά συγγράμματα, δηλαδή όλο το έργο του μεγαλύτερου των φιλοσόφων;
Ο Δημόκριτος σε περισυλλογή (Statens Museum fov Kunst, Κοπενχάγη) (Πηγή: Περιοδικό Strange, τεύχος 64, άρθρο «Η αλήθεια για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους», Παντελής Γιαννουλάκης, σελίδα 33)
Όταν ένα αρχαίο σύγγραμμα «διασώζεται», όσο περνά ο χρόνος τόσο περισσότεροι μελετητές και συγγραφείς το παίρνουν στα χέρια τους και αναφέρονται σε αυτό στα δικά τους συγγράμματα ή το επανεκδίδουν. Όσο περισσότερες αναφορές αποσπασμάτων βρίσκουμε σε άλλους συγγραφείς μέσα στα χρόνια και στους αιώνες που ακολουθούν, τόσο περισσότερο χρόνο «διασώθηκε» το σύγγραμμα ή ένα κομμάτι του. Έτσι, είναι φανερό ότι τα συγγράμματα του Δημόκριτου «δεν διασώθηκαν» από την αρχαιότητα ακόμη, αφού αποσπάσματα τους παραθέτει σχεδόν αποκλειστικά ο Αριστοτέλης (του οποίου η τεράστια και θαυμαστή βιβλιοθήκη επίσης αγνοείται) και πέντε-έξι μεταγενέστεροι φιλόσοφοι οι οποίοι και είχαν μόνο αποσπάσματα (που προέρχονταν συνήθως από αναφορές των μαθητών του Αριστοτέλη), και ξέρουμε ότι με το ζόρι κάποια συγγράμματα έφτασαν μέχρι την εποχή του Σουίδα, του Καλλίμαχου και του Θρασύλλου. Οι θιασώτες της θρησκευτικής και μυστικιστικής επικράτειας των εποχών, είχαν κάθε λόγο να εξαφανίσουν από το πρόσωπο της γης όλη αυτήν την πρωτόγνωρη επιστημονική θεώρηση των πάντων που διέδιδε το «υλιστικό» έργο του Δημόκριτου, όπως είχαν κάθε λόγο να εξαφανίσουν ακόμη και τη μνήμη για τον μεγάλο φιλόσοφο, αποθαρρύνοντάς τους πάντες να γράψουν για τον βίο και τα έργα του. Ακόμη και απλά τους τίτλους των έργων του Δημόκριτου, τους γνωρίζουμε μόνο και μόνο επειδή τους αναφέρει ο Διογένης Λαέρτιος και ο Καλλίμαχος. Οι τίτλοι είναι πάρα πολλοί, και παραθέτω εδώ μονάχα μερικούς δειγματοληπτικά, για να φανεί πόσο σημαντικά, πρωτόγνωρα και παράξενα βιβλία ήταν:
Μέγας Διάκοσμος, Μικρός Διάκοσμος, Κοσμογραφίη, Περί των Πλανητών, Περί Σαρκός Περί Νου, Περί Αισθησίων, Περί Ειδώλων, Περί των εν Αίδου (Άδη), Περί Χυμών, Περί Χροών, Περί των Διαφερόντων Ρυσμών, Περί Αμειψιρυσμιών, Περί Απορημάτων, Αιτίαι Ουράνιαι, Αιτίαι Αέριοι, Αιτίαι Επίπεδοι, Αιτίαι Περί Πυρός και Περί των Εν Πυρί, Αιτίαι Περί φωνών, Αιτίαι Περί Σπερμάτων, Περί της Λίθου, Περί Διαφορής Γνώμης, Περί Σφαίρηε, Περί Αλόγων, Μέγας Ενιαυτός, Ουρανογραφίη, Εκπετάσματα, Ακτινογραφίη, Άμιλλα Κλεψύδραι, Πολογραφίη, Περί Ζώων, Περί Καλλοσύνης Επέων, Περί Ευφώνων και Δυσφώνων, Περί Αοιδής, Περί Ρυθμών και Αρμονίης, Περί των εν Βαβυλώνι ιερών Γραμμάτων, Περί των εν Μερόηι Μυστών, Ωκεανού Περίπλους, Χαλδαϊκός Λόγοε, Χερνικά, Περί Ευθυμίης, Τριτογένεια, Κρατυντήρια, κλπ, κλπ, κλπ…
Απ’ όλα αυτά τα έργα που τους τίτλους τους μόνο γνωρίζουμε, αλλά και από όλα εκείνα που δεν γνωρίζουμε ούτε τους τίτλους τους, διασώζονται αποσπάσματα από συφορές που γεμίζουν (μαζί με κάποιες δεκάδες γνωμικά) όλο κι όλο καμιά δεκαριά σελίδες ενός βιβλίου!
Και για να καταλάβει ο αναγνώστης για τι είδους πράγματα μιλάμε εδώ, ιδού το μόνο διασωθέν κομματάκι από το ογκώδες έργο του Δημόκριτου με τίτλο Περί των εν Αίδου (Άδη), το οποίο παραθέτει ο Πρόκλος: «Ο Δημόκριτος εξηγεί κατά τον ακόλουθο τρόπο πως ο αποθανών δύναται να επανέλθει στη ζωή: Ο θάνατος δεν ήταν νέκρωσης, όπως φαίνεται, ολοκλήρου της ζωής του σώματος, αλλά μια χαλάρωσης της ζωής, ίσως ένεκα κάποιου κτυπήματος ή τραύματος.
Οι δεσμοί όμως της ζωής οι υπάρχοντες γύρω από τον μυελόν, έμεναν στερεώς ριζωμένοι, και η καρδία είχε ενυπάρχοντα εις το βάθος της του σπινθήρα της ζωής.
Και εφόσον είχαν παραμείνει αυτά τα ζωτικά στοιχεία, ανέκτησε ο αποθανών την εσβησμένη ζωή του, αφού έγινε κατάλληλος για να καταστεί εμψυχωμένη ύπαρξης…»
Να και το μικρό απόσπασμα που έχουμε από το έργο Περί Ιδεών, όπως το αναφέρει ο Σέξτος ο Εμπειρικός, που κι αυτός κατέχει μόνο το απόσπασμα: «Ο άνθρωπος πρέπει να κατανοήσει ότι βρίσκεται σε πολύ μακρινή απόσταση από την πραγματικότητα… Οι σκέψεις τις οποίες αναπτύξαμε αποδεικνύουν καθαρά, ότι καμία πραγματικά αληθινή γνώση δεν έχουμε για κανένα πράγμα, αλλά στον καθένα από τους ανθρώπους οι δοξασίες της οποίες σχηματίζει προέρχονται από το ρεύμα των ατόμων και των ειδώλων τα οποία εκπέμπουν τα πράγματα, το οποίον προσπίπτει σε αυτούς… Είναι απρόσιτη η γνώση που φανερώνει τι είναι κατά την αληθινή πραγματικότητα το κάθε πράγμα…»
Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει: «Ο Δημόκριτος εκπαίδευε τον εαυτό του, λέει ο Αντισθένης με πολλούς τρόπους και με μέσα τέτοια ώστε να εξετάζει τις εντυπώσει των αισθήσεων, γι’ αυτό και πολλές φορές έμενε σε απόλυτη απομόνωση και σύχναζε σε σκοτεινούς τύμβους…» Ο Aullus Gellius αναφέρει: «Έχει καταγραφεί ότι ο Έλληνας φιλόσοφος Δημόκριτος, ένας άνδρας άξιος σεβασμού πιο πολύ από κάθε άλλον άνθρωπο που περπάτησε στη γη, άνθρωπος πολύ μεγάλης μάθησης και σοφίας, με τη θέληση του στέρησε από τον εαυτό του την όραση και αυτοτυφλώθηκε, διότι πίστευε ότι οι σκέψεις και οι συλλογισμοί του νου του, όταν εξέταζε τους νόμους της φύσης, θα ήταν πιο ζωηροί και ακριβείς αν μπορούσε να τους ελευθερώσει από τα δεσμευτικά θέλγητρα της όρασης και από τις περισπάσεις που επέφεραν τα μάτια.
Την πράξη του αυτή, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εύκολα και ανώδυνα τύφλωσε τον εαυτό του με μία ευφυή επινόηση, την περιγράφει ο ποιητής Λαβέριος: Ο Δημόκριτος, ο σοφός των Αβδήρων, μια ασπίδα έστησε για να αντικρίσει του ήλιου την ανατολή, να καταστρέψει την όραση του από του μπρούντζου τη λάμψη, κι έτσι με τις ακτίνες του ηλίου κατέστρεψε τα μάτια του…» φυσικά, ο Δημόκριτος, συχνάζοντας σε σκοτεινούς τύμβους και κοιτώντας κάτοπτρα που καθρέφτιζαν τον ήλιο, δεν τυφλωνόταν μόνιμα αλλά προσωρινά, για να πετύχει την αποδέσμευση από την αίσθηση της όρασης για λίγο καιρό, ώστε να πειραματιστεί με την πραγματικότητα και να αποδεσμεύσει τον νου από τη συνεχή παρατήρηση του ορατού κόσμου. Τόσο αφοσιωμένος ήταν στην αναζήτηση της αλήθειας.
Ο Δημόκριτος έβλεπε φάσματα, «είδωλα», μέσα στο σκοτάδι των τύμβων, και συχνά υπέφερε από οπτικές παραισθήσεις, ενώ ανάμεσα σε αυτές έβλεπε μελλοντικά γεγονότα τα οποία πλέον μπορούσε να προβλέψει με ακρίβεια. Επίσης πίστευε ότι τα οράματα που βλέπει ο άνθρωπος στον ύπνο του, έχουν εξωτερική προέλευση (και έλεγε ότι τα όνειρα είναι λιγότερο αξιόπιστα το φθινόπωρο, εξαιτίας των διαταραχών στον αέρα εκείνη την εποχή). Έλεγε, επίσης, ότι αυτά που οι άνθρωποι ονομάζουν θεούς, δεν είναι παρά είδωλα, περιπλανώμενα φαντάσματα, διοράματα που εκπέμποντας από τη φύση. Ο Δημόκριτος μιλούσε για φασματικά κατοπτρικά simulacra..
Όταν τον κατηγορούσαν με όλων των ειδών τις συκοφαντίες οι ζηλόφθονοι και μισαλλόδοξοι άνθρωποι της εποχής του, έλεγε: «Ο αγαθός άνθρωπος δεν δίνει καμία σημασία στις κατηγορίες εναντίον του που προέρχονται από φαύλους… Με μεγάλη δυσκολία έρχονται προς εμάς τα αγαθά κατόπιν επιμόνου αναζητήσεώς τους, ενώ τα κακά μας έρχονται εύκολα και χωρίς να τα επιζητήσουμε… Αλλά είναι χαρακτηριστικό ενός θεϊκού νου, να απασχολεί κανείς τη σκέψη του πάντοτε με κάτι το ευγενικό…»
 Ο Δημόκριτος εφαρμόζοντας ο ίδιος ότι θεωρίες του για υγιεινή ζωή, έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα, στην ηλικία των 110 ετών.
Μια μέρα κατάλαβε ότι θα πεθάνει και το είπε στην αδελφή του. Αλλά εκείνη του είπε ότι, αν πέθαινε, αυτό θα την εμπόδιζε να συμμετάσχει στον εορτασμό των θεσμοφορίων, γιατί θα έπρεπε να πενθήσει. Ο Δημόκριτος της είπε ότι θα αναβάλει τον θάνατο του για να μπορέσει εκείνη να συμμετάσχει στους πολυήμερους εορτασμούς, αλλά την παρακάλεσε να του φέρνει λίγο μέλι κάθε πρωί. Έτσι, βάζοντας λίγο μέλι κάθε πρωί στα ρουθούνια του και εισπνέοντας το άρωμα του, κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή μέχρι το τέλος των εορτών, ώσπου επέστρεψε η αδελφή του που δεν ήθελε να πενθήσει και να χάσει το πανηγύρι. Και τότε ο Δημόκριτος είπε γελώντας: «Λοιπόν, τώρα μπορώ να φύγω. Σας χαιρετώ…»

apologitis.com

http://filologos10.wordpress.com/2012/08/26/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%83-%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86/#more-141635

Posted in Γλώσσα & Πολιτισμός | Leave a Comment »

Ποιος βάζει τις φωτιές;Μια ερώτηση που με καίει-Κώστας Βαξεβάνης

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 26 Αυγούστου 2012

Ποιός βάζει αλήθεια τις φωτιές;Τα 25 χρόνια που κάνω ρεπορτάζ,εχω καλύψει εκατοντάδες φωτιές και μοιραία έχω διατυπώσει το ερώτημα αυτό χιλιάδες φορές.Ποιός τις βάζει λοιπόν;Το πορτραίτο του εμπρηστή όπως σκιαγραφείται από τις έρευνες της Πυροσβεστικής,είναι ένας συνηθισμένος υπερήλικας που κάνει το μοιραίο λάθος.Το σκοτεινό προφιλ ωστόσο που σκιαγραφείται από τα κανάλια,περιλαμβάνει από οικοπεδοφάγους έως τούρκους πράκτορες.

Έχω δει βεβαίως,όπως και οι περισσότεροι,κάποιον να πετάει το τσιγάρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου (όπως και στάχτη στο πρόσωπο του οδηγού μηχανής που ακολουθεί) αλλά όχι κάποιον οικοπεδοφάγο ή πράκτορα.
Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν.Αλλά μου κάνει εντύπωση, που αυτά τα κανάλια,τα έτοιμα για όλα και κυρίως για σενάρια,έχουν αφήσει να τους διαφύγει ένα πραγματικό σενάριο για τις φωτιές.

Για πρώτη φορά, τρείς εισαγγελικές έρευνες (εισαγγελείς Παπανδρέου, Ελευθεριάνος),έχουν γίνει για το θέμα της δασοπυρόσβεσης.Με αφορμή αυτές τις έρευνες το HOT DOC κυκλοφορεί με ένα αφιέρωμα για το ίδιο θέμα.Πάνω από 10 χρόνια, έλληνες υπουργοί,υπογράφουν συμβάσεις για δασοπυρόσβεση με ελικόπτερα,σε τιμές πενταπλάσιες των πραγματικών.Οι ΗΠΑ πλήρωναν την ώρα δασοπυρόσβεσης με ελικόπτερο 4.500 ευρώ και η Ελλάδα 20.000 ευρώ.Οι διαγωνισμοί για την επιλογή των πυροσβεστικών ελικοπτέρων ήταν φωτογραφικοί.Ανάμεσα σε δεκάδες τύπους πυροσβεστικών ελικοπτέρων, μόνο ένας, με χωρητικότητα δεξαμενής 9.000 λίτρων (ούτε 7.000 αλλά ούτε 13.000),προδιαγραφόταν ως αναγκαίος για δασοπυρόσβεση στην Ελλάδα.

 

Επιλέον πληρώναμε πολλαπλάσια ποσά για κάθε «υπερωριακή» πτήση πυρόσβεσης.Όπως μπορείτε να διαβάσετε στο HOT DOC,οι ίδιοι οι πιλότοι υποστηρίζουν πως τους δίνονταν εντολές να ρίχνουν νερό ακόμη και όταν δεν χρειαζόταν, στα βράχια για να γράφονται ώρες πτήσης

Το χειρότερο;Πέντε ιδιόκτητα ελικόπτερα της πυροσβεστικής αφέθηκαν να ρημάζουν για να νοικιάζουμε ιδιωτικά.Το 2007 που κάηκε η Ελλάδα,αυτά τα ελικόπτερα,παρότι έτοιμα για απογείωση,δεν πήραν ποτέ εντολή να πετάξουν για τη φωτιά
Ένα διακομματικό επιτελείο της Πυροσβεστικής (ανάμεσά τους 3 αρχηγοί) και βέβαια οι πολιτικοί τους προιστάμενοι,υπέγραφαν συμβάσεις που ζήμιωναν το ελληνικό κράτος.Για την ακρίβεια έκαναν κάποιους πλούσιους την ώρα που καιγόταν η Ελλάδα

Ας βάλουμε τώρα δύο εύλογα ερωτήματα.Το πρώτο είναι γιατί αυτό το σκάνδαλο θάφτηκε από τα ΜΜΕ,την ώρα που υπάρχουν δικογραφίες και στη Βουλή έχουν διαβιβαστεί ερωτήματα από την εισαγγελία για διερεύνηση ευθυνών 3 υπουργών (διώκεται και ένας γενικός γραμματέας Υπουργείου)

Το δεύτερο ερώτημα είναι το εξής:αφού όλοι αυτοί κερδοσκοπούσαν με την καταστροφή της Ελλάδας,χωρίς ντροπή,πλούτιζαν ανήθικα πάνω στα αποκαίδια της,έχει δικαίωμα κάποιος να αναρωτηθεί μήπως δημιουργούσαν ακριβώς αυτή την καταστροφή οι ίδιοι;

Υπάρχει ένα σοβαρό παράδειγμα που ενισχύει το ερώτημα.Μια από τις εταιρείες πυρόσβεσης,έπρεπε να πληρώσει ρήτρες στο ελληνικό κράτος,γιατί παρουςσίαζε αδυναμία πτήσης.Οι ρήτρες ήταν περίπου 900.000 ευρώ.Η εταιρεία δεν πλήρωσε.Αντιθέτως,εγκρίθηκε η επέκταση της σύμβασης της εταιρείας για δασοπυρόσβεση Νοέμβρη μήνα, (χειμώνα δηλαδή) για την Κρήτη.Ετσι η σύμβαση ισοφάρισε τις ρήτρες.Όταν έγινε γνωστή η επέκταση της σύμβασης δημιουργήθηκε μεγάλος θόρυβος στην πυροσβεστική.»Πού ακούστηκε σύμβαση Πυρόσβεσης το χειμώνα» έλεγαν.Και ήταν τότε ακριβώς που μια φωτιά ξέσπασε στην Κρήτη και «δικαιολόγησε» την σύμβαση

Στις εγκληματολογικές έρευνες λένε πως αν θες να δεις ποιός κάνει το έγκλημα,δες ποιός έχει κίνητρο.Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ,είναι κίνητρο για πολλούς και για πολλά εγκλήματα.Πόσο μάλλον για μερικές φωτιές.Ίσως πρέπει να το ψάξει η εισαγγελία.

http://www.koutipandoras.gr/?p=24333

http://contramee.wordpress.com/2012/08/25/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B2%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%AD%CF%82%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85/

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: