βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Αντιφάσεις στην πολιτική συμπεριφορά

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 18 Ιανουαρίου 2013

   

Τις προάλλες, δημοσιοποιήθηκε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για τη δεξαμενή σκέψης «Θουκυδίδης» και αφορούσε τις θέσεις της κοινής γνώμης πάνω σε διάφορα καίρια ζητήματα αλλά όχι για τις προεδρικές εκλογές. Οι απαντήσεις κινήθηκαν στο αναμενόμενο χωρίς κάτι απροσδόκητο. Η «έκπληξη» μάλλον αφορούσε την ώριμη συμπεριφορά που επιδεικνύουν οι πολίτες με κοινές θέσεις στην αντιμετώπιση διάφορων ζητημάτων, πράγμα που παραγνωρίζει τις αντίστοιχες κομματικές θέσεις και συμπεριφορές.   

Πολλές φορές, οι θέσεις ήταν συντριπτικά συμπαγείς σε ποσοστά 75% με 85%, απέναντι στο υπόλοιπο ποσοστό με διαφορετική θέση ή που δήλωνε «Δεν Ξέρω/Δεν Απαντώ». Και σε αρκετές περιπτώσεις, η πλειοψηφούσα θέση ήταν σχεδόν καθολική  απέναντι σε μια ελάχιστη μειοψηφία. Για παράδειγμα, συντριπτικά πλειοψηφούσα θέση καταγράφηκε υπέρ της καθιέρωσης της οριζόντιας ψηφοφορίας για εκλογή αξιωματούχων, στον περιορισμό της θητείας  όλων στα 10 χρόνια, στο θεσμό του ανακλητού (στην υποχρέωση κάποιου αξιωματούχου σε παραίτηση εφόσον χάσει τη λαϊκή στήριξη), στην υιοθέτηση των δημοψηφισμάτων για λήψη απόφασης σε σοβαρά θέματα και στην απαίτηση για διαφάνεια των κομμάτων. Ακόμη πιο συντριπτική θέση καταγράφηκε στο περιεχόμενο μιας λύσης στο εθνικό πρόβλημα που να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την  αποχώρηση όλων των εποίκων. Παρομοίως συντριπτική θέση και για τη διαχείριση του φυσικού αερίου μακριά από τους πολιτικούς, την ευθυγράμμιση των όρων απασχόλησης του δημόσιου τομέα με εκείνους του ιδιωτικού και στη φορολόγηση του πλούτου και των πολύ ψηλών εισοδημάτων. Συντριπτική επίσης απαίτηση και για το εκπαιδευτικό μας σύστημα που πρέπει να δίνει έμφαση στην ελληνική γλώσσα και στο ορθόδοξο πνεύμα.

Ειδικά σε σχέση με το βαθμό εμπιστοσύνης προς τα πολιτικά πρόσωπα, η απαξίωση υπήρξε  εξίσου συντριπτική. Αλλά και διεισδυτική, με τους πολίτες να δηλώνουν ότι αντιλαμβάνονται τις ψεύτικες ελπίδες σε ό,τι αφορά τα οικονομικά μέτρα που οι πολιτικοί μηχανεύονται και προβάλλουν για επικοινωνιακούς λόγους. Εξίσου μεγάλο ποσοστό θεωρεί πως γίνεται χρήση από μίζες και φακελάκια στις οικονομικές δοσοληψίες. Ειδικά για το θέμα της ενέργειας, η άποψη της κοινωνίας είναι καταπέλτης εναντίον του πολιτικού συστήματος με την απαίτηση να κρατηθεί μακριά από τη διαχείριση του και τάσσεται καθολικά εναντίον των πολιτικών και της κομματοκρατίας επειδή θεωρεί ότι οι φιλοδοξίες τους μπορούν να βλάψουν τα οφέλη των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου από τον ενεργειακό πλούτο.    

Τα πιο πάνω καταγράφουν ένα κατηγορητήριο ενάντια στην συμπεριφορά των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος το οποίο κρίνουν έκδηλα ένοχο. Πάντως, ο συμπαγής τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η κοινωνία είναι συνεκτικός στις διάφορες απαντήσεις και προφανώς πηγάζει από τη γενικότερη απαξίωση. Όμως, προκύπτει ένα βασικό ερώτημα: Αφού είναι τόσο συντριπτικά συμπαγής η θέση της κοινωνίας, γιατί αυτά δεν μετατρέπονται σε πράξη;

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια αντιφατική συμπεριφορά που άλλα δηλώνει (συντριπτικά) πως θέλει και άλλα επιλέγει στην πράξη ενώπιον εκλογών και ψηφοφορίας. Μια εξήγηση είναι πως επικρατεί η κομματική αφοσίωση (κομματικός πατριωτισμός (!) όπως χαρακτηρίστηκε), μαζί με το στοιχείο της αντί-θεσης (δηλαδή ψηφίζω Χ κόμμα για να μην κερδίσει το Ψ κόμμα). Η αξιολόγηση καθαυτό θέσεων και προτάσεων για επιλογή του προσώπου-φορέα είναι ελάχιστη. Μπροστά σε αυτό τον αυτό-εγκλωβισμό, η πλειοψηφία ενδόμυχα αναγνωρίζει τη δική της αθεράπευτη συμπεριφορά να υποτάσσεται στο σύστημα. Προς τούτο, αναζητώντας διεξόδους απεγκλωβισμού θεωρεί ότι η οριζόντια ψηφοφορία (με τις σοβαρές της αδυναμίες) θα την «ελευθερώσει» στην επιλογή προσώπων. Καθώς λοιπόν η κοινωνία απαξιώνει τους πολιτικούς έντονα, η ίδια αυτή κοινωνία αδυνατεί να επιλέξει το σωστό και να το διαχωρίσει από το σάπιο, αλλά αναζητά πρώτα ανατροπές στους θεσμούς. Έτσι, χωρίς … οριζόντια ψηφοφορία, οι πολίτες έμμεσα αποδέχονται πως θα επικρατούν πολιτικοί ανάξιοι και ανέντιμοι τους οποίους οι ίδιοι θα ψηφίζουν. Αυτά σε ένα πολίτευμα όπου ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ πολίτης είναι ΕΝΑΣ ψήφος.

Κώστας Μαυρίδης     – Διδάκτωρ Χρηματοοικονομικής                mavrides@ucy.ac.cy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: