βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for 28 Φεβρουαρίου 2013

ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤHΚΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ !!!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 28 Φεβρουαρίου 2013

1. Γνωρίζετε με ποιες εφημερίδες ενημέρωναν οι Γερμανοί τους κατακτημένους Έλληνες;Με το »ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ» και τα »ΑΘΗΝΑΙΚΑ ΝΕΑ»Ποιο συγκρότημα τις εξέδιδε; Μα φυσικά το συγκρότημα του »δημοκράτη» Λαμπράκη πατέρα του Χρήστου που όταν έφυγαν οι Γερμανοί άλλαξε το όνομα σε »ΝΕΑ» και »ΒΗΜΑ» για να είναι δυνατόν να συνεχίσει η κυκλοφορία τους μέχρι σήμερα.

2. Θυμάστε τον Πικραμένο που μας έγινε και πρωθυπουργός; Ξέρετε τι έκανε ο πατέρας του Όθωνας Πικραμένος στην κατοχή; Είχε αναλάβει την έντυπη Γερμανικά προπαγάνδα στην Ελλάδα. Συνέστησε με τους Γερμανούς την εταιρία »Mundus» και είχε αναλάβει τα προπαγανδιστικά έντυπα των Ναζί στην Γερμανική την Ιταλική και Ελληνική γλώσσα. Το κτίριο που ήταν το κέντρο διανομής τύπου υπάρχει ακόμα στην οδό Σωκράτους 43.

3. Πώς φτιάχτηκε η οικογένεια Παπακωνσταντίνου του πρώην υπουργού οικονομικών μας; Το 1941 ο κατοχικός πρωθυπουργός των Γερμανών Τσολάκογλου παραχώρησε στον παππού του το εργοστάσιό ηλεκτρισμού στην Κοζάνη που έμεινε στην ιδιοκτησία της οικογένειας μέχρι το 1958 όπου εξαγοράσθηκε από την ΔΕΗ και μιλάμε για λεφτά με ουρά.

4. Ποιος ίδρυσε το μοναδικό Ναζιστικό κόμμα στην Ελλάδα; Ο Γεώργιος Μερκούρης ο θείος της Μελίνας, η οποία έφαγε γλυκό ψωμί επί κατοχής.Το 1941 το κόμμα αυτό γνώρισε μεγάλες δόξες.Ο Μερκούρης παραιτήθηκε το 1942 διότι οι Γερμανοί τον διόρισαν της Εθνικής τράπεζας και το 1943 πρόεδρο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

5. Ξέρετε ποιον είχε συνεργάτη ο Μερκούρης; Τον Γεώργιο Σημίτη πατέρα του πρώην πρωθυπουργού, τον οποίο διόρισαν οι Γερμανοί Γενικό Γραμματέα της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

6. Να θυμηθούμε και τον »Γερο της Δημοκρατίας», που διετέλεσε σύμβουλος του πρωθυπουργού της κατοχής Τσολάκογλου.

7. Δεν είναι μόνο αυτοί αλλά γύρω από αυτούς ο διαπλεκόμενος επιχειρηματικός κόσμος της εποχής: Λάτσηδες, Αγγελόπουλοι, Κωστόπουλοι, Χριστοφοράκοι κλπ.8. Παρουσιάζουμε εδώ τους 163 οικονομικούς μεγαλοδοσιλόγους, οι οποίοι κερδοσκόπησαν και πλούτισαν επί Κατοχής. Δεν είναι απαραιτήτως όλοι αυτοί μαυραγορίτες. Είναι όμως όλοι τους εκείνοι που δεν δίστασαν να συναλλαγούν με τις Αρχές Κατοχής, αναλαμβάνοντας προμήθειες ή κατασκευές για λογαριασμό τους.Παρά το γεγονός ότι δεν έχει αφαιρεθεί ούτε ένα όνομα, ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης. Τον δημοσιεύουμε λοιπόν μάλλον ενδεικτικά, ώστε να ανιχνεύσουμε κάποια γνωστά ονόματα που απέκτησαν την τεράστια περιουσία τους, ελισσόμενοι επί Κατοχής και εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις. Την ώρα που άλλοι συνάδελφοί τους πεινούσαν και δυστυχούσαν, που κυριολεκτικά δεν είχαν να θρέψουν την οικογένειά τους, που δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους ή για λόγους αρχής δεν δέχονταν να ασκήσουν το επάγγελμά τους υπό τις συνθήκες αυτές, οι άνθρωποι αυτοί έσπευσαν με περισσή προθυμία να υπηρετήσουν τον κατακτητή ως νεροκουβαλητές.Με όλη αυτή τη διαδικασία, πολλοί από τους κατασκευαστές, που παραπέμφθηκαν μεταπολεμικά να δικαστούν για δοσιλογισμό στην Ελληνική Δικαιοσύνη, έφεραν ως μάρτυρες υπεράσπισης Βρετανούς αξιωματικούς ή αξιόπιστους αντιστασιακούς, οι οποίοι φυσικά κατέθεσαν ότι οι κατηγορούμενοι συνέβαλαν στη …συμμαχική νίκη. Ευνόητο είναι ότι σχεδόν όλοι αθωώθηκαν και οι θησαυροί θησαυροί. Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση ήταν των μετόχων μιας τεχνικής εταιρίας, γνωστών ονομάτων της αθηναϊκής κοινωνίας (ο αδελφός του ενός υπήρξε μάλιστα επί πολλά χρόνια βουλευτής και υπουργός), οι οποίοι όχι μόνο δεν καταδικάστηκαν, αλλά και …παρασημοφορήθηκαν! Φυσικά στα μεταπολεμικά χρόνια διατήρησαν όλη τους την αίγλη και συνέχισαν οι ίδιοι, και σήμερα οι κληρονόμοι τους, να παίρνουν μεγάλα δημόσια έργα με προϋπολογισμούς που καλύπτονταν από τις αμερικανικές βοήθειες.Κάπως έτσι έχει γραφεί η ιστορία των οικονομικών δοσιλόγων. Και αν τελικά δεν τα κατάφεραν να γλυτώσουν τις καταδίκες και τις τιμωρίες, επανήλθαν λαύροι και στελέχωσαν τη νεώτερη μεγαλοαστική τάξη.Μέσα στα ονόματα του καταλόγου που δημοσιεύεται, θα παρατηρήσει κανείς ανθρώπους που μεταπολεμικά συνέχισαν την πληθωρική παρουσία τους στην ελληνική οικονομία, ορισμένοι μάλιστα έγιναν οι στυλοβάτες της μεταπολεμικής ελληνικής οικονομίας. Έως και σήμερα διατήρησαν τον πλούτο αυτόν, τον επαύξησαν και κάποιοι μάλιστα έγιναν τιμητές και με το χρήμα τους απέκτησαν φωτοστέφανα. Κάποιων άλλων τα παιδιά και τα εγγόνια συνεχίζουν να δρέπουν δάφνες στην οικονομική ζωή του τόπου ως μεγαλομεγιστάνες, στηριζόμενοι στον πλούτο που με τέτοιο τρόπο συνελέγη.Θα εκπλαγεί κανείς διαπιστώνοντας ότι μέσα στον κατάλογο αυτόν δεν λείπουν εβραϊκά ονόματα. Το θέμα όμως δεν μας είναι άγνωστο. Πράγματι Έλληνες Εβραίοι υπήρξαν αρκετοί που συνεργάστηκαν οικονομικά με τον κατακτητή, αλλά και πολιτικά!Μεταπολεμικά η Ελληνική Πολιτεία, αν και τιμώρησε τους οικονομικούς δοσιλόγους, δεν εξάντλησε την αυστηρότητά της ώστε να τους απομονώσει. Ούτε και η κοινωνία τους απολάκτισε. Αντίθετα, οι αρχές τους αντιμετώπισαν συχνά ευνοϊκά, σεβόμενες προφανώς την ογκώδη οικονομική επιφάνεια που είχαν στο σκότος και σε βάρος του λιμώττοντος λαού αποκτήσει.Στη λίστα θα βρει μεγαλοεπιχειρηματίες που προχώρησαν σε ποικίλες άλλες δραστηριότητες και κατέστησαν ταγοί της κοινωνίας μας, καθώς ανυποψίαστη η κοινή γνώμη είχε λησμονήσει την προέλευση των χρημάτων τους. Άλλους που χρηματοδότησαν μεγάλα ονόματα της πολιτικής ή άλλους που αναμίχθηκαν οι ίδιοι στην πολιτική για να γίνουν οι ίδιοι ή οι γόνοι τους υπουργοί και διαπρεπείς προσωπικότητες, χωρίς κανείς να φαντάζεται ότι με την εύνοια του κατακτητή απέκτησαν το παντοδύναμο χρήμα. Ορισμένους μάλιστα που δεν δίστασαν να διαθέσουν ψιχία (αναλογικά) από την περιουσία τους, τέτοιας πραγματικής αξίας όμως ώστε να τους απονεμηθεί μέχρι και ο τίτλος του εθνικού ευεργέτη! Και άλλοι, και άλλοι.Εκτός από τους αναφερόμενους οικονομικούς δοσιλόγους, υπάρχουν και άλλες παρεμφερείς κατηγορίες, όπως οι κατοχικοί μεγαλομαυραγορίτες. Διαθέτοντας και καλλιεργώντας πάσης φύσεως διασυνδέσεις με τις Αρχές Κατοχής συγκέντρωσαν στα χέρια τους ποσότητες δυσεύρετων ειδών, κυρίως τροφίμων ευρείας κατανάλωσης, που τις έσπρωχναν στην κατανάλωση με χιλιοπλάσιες τιμές. Το αποτέλεσμα ήταν οι μεν μαυραγορίτες να θησαυρίζουν ανενόχλητοι και φυσικά ανεξέλεγκτοι, ο δε λαός να στερείται τα στοιχειώδη αγαθά που θα μπορούσε να προμηθευθεί, εκτός αν ήταν έτοιμος να διαθέσει ένα ολόκληρο σπίτι για να εξασφαλίσει λίγα μόλις γεύματα. Οι θάνατοι από πείνα οφείλονται σ’ αυτό το κλίμα μαυραγοριτισμού που απλώθηκε επί Κατοχής, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο, τον φοβερό χειμώνα 1941-42.Οι μαυραγορίτες ήταν στο στόχαστρο των κατοχικών κυβερνήσεων, ακόμη και των ίδιων των κατακτητών, αφού τους εξέθεταν στην κοινή γνώμη ως αδιαφορούντες για την επιβίωση του λαού. Ο κατοχικός πρωθυπουργός Τσολάκογλου σε πολλές περιπτώσεις παρενέβη θεαματικά για να ελέγξει την κατάσταση αυτή και είναι χαρακτηριστική η παρέμβασή του αυτή με τη χειροδικία του (τουτέστιν με τα χαστούκια του) προς κάποιους συλληφθέντες επ’ αυτοφώρω μεγαλομαυραγορίτες τροφίμων. Ανάλογη θεαματική αντιμετώπιση είχαν και άλλοι συνάδελφοί τους, αυτή τη φορά από τους Γερμανούς, οι οποίοι μάλιστα για παραδειγματισμό τους απαγχόνισαν από τους στύλους σε μεγάλους αθηναϊκούς δρόμους.Το παράδοξο όμως είναι που μεταπολεμικά αυτοί οι μεγαλομαυραγορίτες επέζησαν οικονομικά, αλλά και κοινωνικά, παρά το γεγονός ότι η κατοχική συμπεριφορά τους ήταν πάνω απ’ όλα αντικοινωνική και ανθελληνική. Και βεβαίως όσοι δεν επέζησαν βιολογικά, είχαν τους φυσικούς διαδόχους τους για να πάρουν τη σκυτάλη και να συνεχίσουν το μεσουράνημα των επιχειρήσεών τους. Και πάλι το κατοχικό παρελθόν ξεχάστηκε. Και έχουμε χαρακτηριστική περίπτωση τον γόνο ενός τέτοιου μεγαλομαυραγορίτη τροφίμων, διαθέτοντα πάντα το ισχυρότατο ταμείο που με τέτοια διαγωγή είχε σχηματίσει ο πατέρας ή ο παππούς του, να φθάσει – πενήντα χρόνια αργότερα – στη δημοσιότητα, ως αγοραστής της κληρονομητέας έπαυλης Μινέικο του Ψυχικού, την οποία αγόρασε από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι εκείνος που και μόλις πρόσφατα εμφανίσθηκε πάλι στη δημοσιότητα, επειδή ζητεί να του επιστραφούν τα χρήματα που είχε διαθέσει για την αγορά, η οποία ύστερα από ένα περίπλοκο πλέγμα διαδικασιών, ακυρώθηκε. Και, να προσθέσουμε, είναι ο ίδιος που στα τελευταία χρόνια τιμήθηκε με ηγετική θέση στη διοίκηση του Κολλεγίου Αθηνών.Όλους αυτούς τους οικονομικούς μεγαλοδοσιλόγους, που απέκτησαν τέτοιες αμύθητες περιουσίες, ο πανδαμάτωρ χρόνος – όπως ήταν αναμενόμενο – δεν τους λησμόνησε και ελάχιστοι σήμερα ίσως επιζούν. Αλλά και εκείνοι που πέθαναν και εκείνοι που τυχόν ζουν ανάμεσά μας, έχουν επιμελώς αποκρύψει το πραγματικό παρελθόν τους. Θα ήταν έλλειψη στοιχειωδών φυσικών ανακλαστικών, αν γινόταν διαφορετικά.Αλλά η ιστορία δεν καταγίνεται στην παροχή συγχωροχαρτίων. Έχει διαφορετική αντίληψη και η κρίση της δεν επηρεάζεται από συναισθηματισμούς και υποκειμενισμούς. Η πολιτεία μπορεί με άνεση να αμνηστεύει, όπως και η κοινωνία. Η ιστορία όμως δεν έχει τέτοιο δικαίωμα – και βεβαίως σε κάθε ευκαιρία το αποδεικνύει.

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΔΟΣΙΛΟΓΩΝ

Αβραμίδης Ι., επιχειρηματίαςΑγγελόπουλος Θ. & Υιοί, επιχειρηματίεςΑγιουτάντης Α., εργολάβοςΑλβανόπουλοι Κ. και Ι., εργολάβοιΑντωνόπουλος Α., εργολάβοςΒαρχανέα Σ., επιχειρηματίαςΒασιλάκος Α., εργολάβοςΒασιλειάδης Α., επιχειρηματίαςΒέλλιος Ε., εργολάβοςΒερνίκος Α., επιχειρηματίαςΒερνίκος Ν., επιχειρηματίαςΒερνίκος Ν., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΒόμβα Αφοί, προμηθευτές Αρχών ΚατοχήςΒόμβας Τ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΒορρεάδης Ι., επιχειρηματίαςΓεωργιάδης Γ., επιχειρηματίαςΓεωργιάδης Σ., επιχειρηματίαςΓιαδικιάρογλου Ρ., επιχειρηματίαςΓιαδικιάρογλου Φ., επιχειρηματίαςΓιαννουλάτος Ε., επιχειρηματίαςΓιατζόγλου Ε., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΓκέρτσος Δ., επιχειρηματίαςΓκέρτσος Θ., επιχειρηματίαςΓκέρτσος Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΓκορίτσας Ε., εργολάβοςΓκουντελιάν Α., εργολάβοςΓκουτρούμ Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΔαμιανός Μ., εργολάβοςΔευκόπουλος Κ., εργολάβοςΔήμας Σ., επιχειρηματίαςΔιάκος Ε., εργολάβοςΔοανίδης Π., εργολάβοςΔολτσέτης Ι., εργολάβοςΈμκε Ρ., επιχειρηματίαςΕυστρατίου Δ., επιχειρηματίαςΖαλώνης Μ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΖαννέτος Κ., επιχειρηματίαςΖανουδάκης Α., επιχειρηματίαςΖανουδάκης Σ., επιχειρηματίαςΖαντεμίσκωφ χήρα, επιχειρηματίαςΖαχάρωφ Γ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΖήζηλας Ι., εργολάβοςΘεοδωρόπουλος Ε., εργολάβοςΙγγλέσης Γ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΙωαννίδης Β., εργολάβοςΙωαννίδης Γ., εργολάβοςΚαβαντζάς Δ., εργολάβοςΚαββαδίας Κ., επιχειρηματίαςΚαϊβάνοι Αφοί, εργολάβοιΚαλημέρης Β., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚαλιάζης Κ., εργολάβοςΚαλιαμπέτσος Α. και Σ., εργολάβοιΚάμφωνας Α., επιχειρηματίαςΚαραγιάννης Κ., επιχειρηματίαςΚαράσσος Σ., επιχειρηματίαςΚαρδασιλάρη Υιοί, προμηθευτές Αρχών ΚατοχήςΚατηφόρης Π., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚατσίγερας Σ., επιχειρηματίαςΚεφάλας Κ., επιχειρηματίαςΚεχαγιάς Χ., εργολάβοςΚηρύκοι-Αλεξάτος, επιχειρηματίεςΚόβερης Ι., επιχειρηματίαςΚόκκινος Κ., επιχειρηματίαςΚολοβός Γ., επιχειρηματίαςΚολοζώφ Α., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚοραής Σ., επιχειρηματίαςΚορωναίος Α., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚούρηξ Δ., επιχειρηματίαςΚουρμούλης Μ., εργολάβοςΚουρτ Μ., επιχειρηματίαςΚούρτογλου Ι., εργολάβοςΚουτσουρόπουλος Λ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚρανιώτη Αφοί, εργολάβοιΚριεζής Ι., εργολάβοςΚρίκος Μ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΚυπαρισσόπουλος Ε., επιχειρηματίαςΚυφιώτης Α., εργολάβοςΚωστάλας Σ., επιχειρηματίαςΛαζαράκης Ανδρ., επιχειρηματίαςΛαζαράκης Κ., επιχειρηματίαςΛαζαρίδης Π., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΛασκαρίδης Χ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΛιοπυράκης Θ., επιχειρηματίαςΛυμπεράκης Μ., εργολάβοςΜαθιουδάκης Ι., εργολάβοςΜανιάκης Α., εργολάβοςΜάνος Α., εργολάβοςΜαντζάκας Σ., εργολάβοςΜαταραντζής Ι., επιχειρηματίαςΜάτσας Α., επιχειρηματίαςΜαυράγγελος Μ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜαύρου Φ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜεγαλοοικονόμου Λ., επιχειρηματίαςΜεϊμαρίδης-Πιρπίρογλου, προμηθευτές Αρχών ΚατοχήςΜήκας Δ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜικέλης Ν., εργολάβοςΜόσχος Π., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜπαντζάς Ν., επιχειρηματίαςΜπαρμπαγιαννάκης Ι., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜπαρμπαρής Σ., εργολάβοςΜπρούνος Λ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΜωυσόγλου Α., επιχειρηματίαςΝαούμ Α., επιχειρηματίαςΝαχνικιάν Ζ., εργολάβοςΝισίμ Κ., επιχειρηματίαςΝταής Α., εργολάβοςΝτεκιπέλο Κατάλιτο, εργολάβοςΝτιλέρνια Γ., εργολάβοςΞανθόπουλος Α., εργολάβοςΞανθόπουλος Ι., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΞανθόπουλος Π., εργολάβοςΠαβεζόπουλος Α., επιχειρηματίαςΠαπαδάκης Ε., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠαπαδόπουλος Γ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠαπαδόπουλος Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠαπαδόπουλος Ο.Ε., επιχειρηματίαςΠαπανικολάου Π., επιχειρηματίαςΠαπασταύρου Χ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠαραβάντος Ι., επιχειρηματίαςΠασσάς Ι., εργολάβοςΠερικάρης Εμμ., εργολάβοςΠετρίδης Ι., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠετρίδης Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠετρόπουλος Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠετυχάκης Φ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠλέσσας Α., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠλέσσας Κ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠλέσσας Σπ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠλέσσας Στ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΠουλάκος Β., επιχειρηματίαςΠροφέτας Α., επιχειρηματίαςΡεμέντζης Γ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΡόζενσταϊν-Ροζάκης Λ., επιχειρηματίαςΡουρούλης Σ., επιχειρηματίαςΡούσσος Δ., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΣαλαπάτας Α., επιχειρηματίαςΣαλαπάτας Β., επιχειρηματίαςΣαλαπάτας Σ., επιχειρηματίαςΣαλούστρος Π., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΣαραντάκης Ο., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΣαράντης Ι., επιχειρηματίαςΣαράντης Ρ., επιχειρηματίαςΣαρφάτης Ρ., επιχειρηματίαςΣεραφειμίδης-Γεωργακάς, προμηθευτές Αρχών ΚατοχήςΣκλαβούνος Λ., επιχειρηματίαςΣουπίλας Σ., επιχειρηματίαςΣοφιανόπουλος Π., εργολάβοςΣταματόπουλοι Α., Λ., Θ., Ρ. & Ο., επιχειρηματίεςΣτασινόπουλοι Ι., Η & Μ., επιχειρηματίεςΣτίκας Α., επιχειρηματίαςΣτίπας Π., επιχειρηματίαςΣυριανάκης Θ., επιχειρηματίαςΤερζόγλου Ν., επιχειρηματίαςΤολιάς Β., εργολάβοςΦερλάτσο Ο., προμηθευτής Αρχών ΚατοχήςΦουρναράκης-Ιωαννίδης, εργολάβοιΦώκερ Σ., εργολάβοςΧάινε Ε., επιχειρηματίαςΧαραλάμπους Μ., εργολάβοςΧασαπάκος Χρ., επιχειρηματίαςΧατζηνάκος Γ., εργολάβοςΧατζηπαναγιώτης Ι., εργολάβοςΧόχνετς Φ., προμηθευτής Αρχών Κατοχής

http://giannenapolielliniki.blogspot.gr/2012/12/1.html

Posted in Ελλάδα, Ιστορία | Leave a Comment »

Επτά καινοτόμες αγροτικές επιχειρήσεις εξηγούν πώς φτάνεις από το «δεν γίνεται» στο …βραβείο

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 28 Φεβρουαρίου 2013

“Όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε την ιδέα μας πράξη, βαρεθήκαμε να ακούμε ‘αυτό δεν γίνεται’. Τελικά επιμείναμε και καταλάβαμε ότι όλα γίνονται, αρκεί να το πιστέψεις”: ο Σταύρος Αργυρόπουλος, πρόεδρος της εταιρείας BIOGRECO ΑΕ, η οποία το 2002 ξεκίνησε να παράγει το πρώτο νωπό πιστοποιημένο βιολογικό κοτόπουλο στην Ελλάδα, κόντρα στα …”δεν γίνεται”, εξήγησε σήμερα τον ρόλο της επιμονής στην επιτυχία μιας καινοτόμου επιχειρηματικής ιδέας, παραλαμβάνοντας το ένα από τα επτά βραβεία, που απένειμε σε ισάριθμες καινοτόμες επιχειρήσεις το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.


Η απονομή των βραβείων, τα οποία αφορούσαν επιχειρήσεις του κλάδου της ζωικής παραγωγής, έγινε στο πλαίσιο της 8ης διεθνούς έκθεσης Zootechnia, στη Θεσσαλονίκη, παρουσία του αρμόδιου υπουργού Αθανάσιου Τσαυτάρη. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ορισμένες από τις βραβευθείσες επιχειρήσεις.

Η ιδέα έκανε τη (βιολογική) κότα Το 2001, τρεις νέοι που επέλεξαν να ζήσουν με τις οικογένειές τους στη Λακωνία, οι γεωπόνοι- ζωοτέχνες Σταύρος Αργυρόπουλος και Μπάμπης Λύρας κι ο αγρότης Μελέτης Γιαννάκος ένωσαν τις δυνάμεις τους, συνδυάζοντας την επιστημονική γνώση με την αγροτική εμπειρία, προκειμένου να κάνουν την ιδέα τους πράξη. Σε τι στόχευαν; να τοποθετήσουν στα ράφια των σούπερ μάρκετ το κοτόπουλο «όπως ήταν παλιά», δηλαδή αγνό και αυθεντικό, αλλά ταυτόχρονα πιστοποιημένο, όπως επιτάσσουν οι σημερινές ανάγκες της αγοράς.

Κάπως έτσι, το 2002, παρουσιάζουν στην ελληνική αγορά το πρώτο νωπό πιστοποιημένο βιολογικό κοτόπουλο. Σήμερα, η BIOGRECO διαθέτει πλέον τέσσερις οικογενειακές πτηνοτροφικές μονάδες, από τη συνεργασία των οποίων προκύπτει μια παραγωγή περίπου 200.000 βιολογικών κοτόπουλων ανά έτος, ήτοι το 70% της εγχώριας παραγωγής του είδους.

Σύμφωνα με την εταιρεία, τα βιολογικά προϊόντα δεν είναι απλώς μια ‘’τάση της αγοράς’’, αλλά η μοναδική ίσως πρόταση για βιώσιμη γεωργία σε εκμεταλλεύσεις μικρής κλίμακας με σεβασμό στο περιβάλλον και την αειφορία.

Ποτίζοντας χωράφια με νερό από …τυρόγαλα Μπορεί το νερό που προέρχεται από το τυρόγαλα να … ποτίσει χωράφια στη διάρκεια του καλοκαιριού; Γιατί όχι… Όπως εξήγησε ο πρόεδρος και διευθυντής της εταιρείας ΝΕΟΓΑΛ ΑΕ Χριστόφορος Σεβαστίδης, με την εγκατάσταση υπερφιλτραρίσματος («UF») που δημιουργεί η εταιρεία, συνολικής δαπάνης περίπου 3 εκατ. ευρώ, θα έχει τη δυνατότητα συμπύκνωσης του τυρογάλακτος, μειώνοντας στο 20% το τυρόγαλο και απορρίπτοντας νερό, που την περίοδο του καλοκαιριού θα χρησιμοποιείται για πότισμα.

Η συγκεκριμένη επένδυση, δεν είναι όμως ο μόνος λόγος για τον οποίο η ΝΕΟΓΑΛ βραβεύτηκε. Την τελευταία διετία, η επιχείρηση υλοποίησε συνολικές επενδύσεις ύψους 2 εκατ. ευρώ για την κατασκευή φωτοβολταϊκού πάρκου ισχύος 500 KW(τέθηκε σε λειτουργία τον Οκτώβριο), τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων αυτοματισμού ελέγχου και καταγραφής δεδομένων στην παραγωγική διαδικασία και την απόκτηση πρόσθετου μηχανολογικού εξοπλισμού.

«Ο πρωτογενής τομέας πρέπει να επιβιώσει μέσω της μεταφοράς προστιθέμενης αξίας απ΄ τον δευτερογενή -μεταποίηση- και τον τριτογενή -υπηρεσίες- αλλιώς δεν θα τα καταφέρει. Πρέπει ν΄ αποκτήσει δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων του» σημείωσε ο κ. Σεβαστίδης.

Μετατρέποντας τα λύματα από πρόβλημα σε λύση Τα λύματα μιας χοιροτροφικής μονάδας συνήθως αποτελούν πρόβλημα. Μέχρι κάποιος να τα μετατρέψει σε λύση. Αυτό έκανε η εταιρεία Φάρμα Χήτας ΑΕ. Η εταιρεία δραστηριοποιείται στην παράγωγη χοιρινού κρέατος από το 1969 και διαθέτει σήμερα μια καθετοποιημένη μονάδα, σε έκταση 400 στρεμμάτων, βιομηχανικό σφαγείο δυναμικότητας 120 χοιρινών ανά ώρα και εγκαταστάσεις παστερίωσης- αδρανοποίησης για την επεξεργασία των υποπροϊόντων του σφαγείου.

Επίσης, διαθέτει κάτι που -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν το βλέπουμε συχνά σε μια κτηνοτροφική εκμετάλλευση: μια μονάδα βιοαερίου, δυναμικότητας 980 κιλοβάτ. Η μονάδα βιοαερίου λειτουργεί με τα λύματα της χοιροτροφικής μονάδας και τα υποπροϊόντα του σφαγείου, τα οποία, αφού περάσουν από αδρανοποίηση, υφίστανται αναερόβια επεξεργασία και τροφοδοτούν τρεις βιοαντιδραστήρες.

“Άρωμα” καινοτομίας Ορισμένες δεκαετίες πριν, αν κάποιος άκουγε για παραγωγή, στην Ελλάδα, μοσχαρίσιου κρέατος εμπλουτισμένου με ωφέλιμα πολευακόρεστα λιπαρά οξέα ωμέγα-3, σίγουρα θα έδειχνε δυσπιστία. Η εταιρεία Φάρμα Κουφτισώτη όμως, στο πλαίσιο συνεργασίας με το επιστημονικό προσωπικό του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, απέδειξε ότι η παραγωγή αυτού του προϊόντος είναι καθόλα εφικτή.

Για να φτάσει η ιδέα στην πράξη υλοποιήθηκε καινοτόμο ερευνητικό πρόγραμμα με τίτλο “Δοκιμαστική εφαρμογή τεχνογνωσίας για την παραγωγή Ωμέγα-3 βόειου κρέατος μόσχου, με υψηλή περιεκτικότητα σε Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνη Ε και φυσικές αντι-οξειδωτικές ουσίες μετά από προσθήκη ειδικών προσμειγμάτων στην τροφή των ζώων”. Η έρευνα όντως απέδωσε ένα καινοτόμο προϊόν, κατοχυρωμένο πλέον με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Έτσι, αυτό που κάποια χρόνια πριν φαινόταν ανέφικτο, σήμερα υπάρχει στα ράφια, με την επωνυμία “Άρωμα”.

“Πρέπει να απλοποιηθούν οι διαδικασίες επενδύσεων. Κι άλλοι θέλουν να κάνουν αντίστοιχες επενδύσεις, αλλά αποθαρρύνονται λόγω των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων” σημείωσε ο πρόεδρος της εταιρείας Στέργιος Κουτσιώτης, παραλαμβάνοντας το βραβείο.

Κατά την τελετή βραβεύτηκαν ακόμη: -Ο Δημήτρης Δήμος, ο οποίος στο αγρόκτημά του, ανατολικά της Καλαμπάκας, εκτρέφει αγελάδες της Ελληνικής Στεππικής φυλής-Τύπος «Κατερίνης» από τις 200 που απέμειναν στη χώρα (μέχρι τη δεκαετία του 1960 υπήρχαν 200.000 αγελάδες της φυλής αυτής). Επίσης, εκτρέφονται χοιρομητέρες της φυλής του ελληνικού μαύρου χοίρου, καθώς και αιγοπρόβατα αυτοχθόνων φυλών. Το αγρόκτημα βραβεύτηκε με δύο βραβεία από την Διεθνή Οργάνωση slow food για τη συμβολή του στη διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας του πλανήτη.

-Η εταιρεία Κουρέλλας από τα Γρεβενά, που το 1996 ξεκίνησε πρώτη την παραγωγή βιολογικών προϊόντων στην Ελλάδα, παρά την έλλειψη σχετικής νομοθεσίας. «Από τότε είμαστε πρωτοπόροι στην αγορά των βιολογικών, παράγοντας προϊόντα υψηλής ποιότητας που εξάγονται σε όλο τον κόσμο με τα brands Familia (συμβατικά) και Biopan(βιολογικά)» σημείωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας, Σωκράτης Κουρέλλας.

Μάλιστα, η λειτουργία του εργοστασίου ζωοτροφών της εταιρείας δεν περιορίζεται μόνο στο εμπορικό κομμάτι αλλά λειτουργεί και ως συμβουλευτικό κέντρο διατροφής για τους κτηνοτρόφους. Η υπερσύγχρονη μονάδα ζωοτροφών, με τα μοναδικά πιστοποιημένα μη γενετικά τροποποιημένα προϊόντα (GMO free) αποτελεί βασικό κρίκο της αυτοτροφοδοτούμενης αλυσίδας.

-Ο όμιλος «Νηρεύς Ιχθυοκαλλιέργειες ΑΕ», η μεγαλύτερη εταιρεία στο χώρο της μεσογειακής ιχθυοκαλλιέργειας παγκοσμίως, που από το 1990 πρωτοπορεί εφαρμόζοντας πρόγραμμα γενετικής βελτίωσης για λαβράκι και τσιπούρα.

Η εταιρεία εφαρμόζει ακόμη σύστημα πλήρους ιχνηλασιμότητας και επενδύει συστηματικά στην έρευνα για νέα πρωτόκολλα εκτροφής και βιώσιμη ανάπτυξη.

 

News Room «Κέρδος» με πληροφόρηση από το ΑΠΕ – ΑΜΠ

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=1874130&nt=103

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

BLOOD DIAMONDS – The True Story

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 28 Φεβρουαρίου 2013

Posted in Ασία - Αφρική - Αμερική, Ταινιοθήκη | Leave a Comment »

Όταν η Ελλάδα διέγραψε το γερμανικό χρέος

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 28 Φεβρουαρίου 2013

 
 Χώρες που σήμερα υποφέρουν όπως η Ελλάδα και η Ισπανία έτειναν χέρι βοήθειας διαγράφοντας σημαντικό μέρος του γερμανικού χρέους μετά τους δύο παγκόσμιους πολέμους βοηθώντας στο «οικονομικό θαύμα» της Γερμανίας, αναφέρει σε άρθρο του ο Guardian.
Πριν από 60 χρόνια το μισό από το χρέος της Γερμανίας διαγράφηκε με τη Συμφωνία του Λονδίνου ώστε η χώρα να μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτό θεωρείται ζωτικός για την ανοικοδόμηση της χώρας αλλά και για την ευρωστία της ίδιας της ΕΕ κατά τη μεταπολεμική περίοδο.

Η Γερμανία βγήκε από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχοντας στους ώμους ακόμη το χρέος από τον Α’ Παγκόσμιο- κυρίως τις πολεμικές αποζημιώσεις που της επιβλήθηκαν με τη συνθήκη των Βερσαλιών το 1919 (πολιτικοί επιστήμονες και οικονομολόγοι θεωρούν ότι οι δυσβάσταχτες επανορθώσεις αποτέλεσαν εφαλτήριο για την επικράτηση του Ναζισμού και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) αλλά και δάνεια που είχε λάβει για την ανοικοδόμηση της χώρας.

Μεταξύ των δανειστών ήταν η Ελλάδα, η Ισπανία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία.

Το γερμανικό χρέος ήταν πολύ χαμηλότερο του ελληνικού και αντιστοιχούσε σε 25% του ΑΕΠ ωστόσο κρίθηκε ότι ήταν «σοβαρότερο» καθώς η Δύση χρειαζόταν μία Γερμανία «ανάχωμα» στην εξάπλωση του κομμουνισμού στην Ευρώπη.

Οι δανειστές της Γερμανίας συνήλθαν στο Λονδίνο και απέδειξαν ότι κατανοούσαν πώς μπορεί κανείς να βοηθήσει μία οικονομία να σταθεί στα πόδια της καθώς επίσης ότι και το χρέος δεν μπορεί να θεωρηθεί ευθύνη αποκλειστικά του δανειζομένου

Χώρες όπως η Ελλάδα πρόθυμα δέχτηκαν να συμμετέχουν στην ανακούφιση του γερμανικού λαού – παρά τα ναζιστικά εγκλήματα που υπέστη η χώρα – και στην προσπάθεια για μία Ευρώπη της ανάπτυξης. 

Η ακύρωση του μισού γερμανικού χρέους έγινε με ταχείς ρυθμούς και περιλάμβανε τόσο τον ιδιωτικό τομέα όσο και θεσμικούς δανειστές. Σε κανέναν δεν δόθηκε η ευκαιρία να απέχει από τη συμφωνία. 

Η πιο ριζοσπαστική πλευρά της συμφωνίας του Λονδίνου ήταν ότι η Γερμανία θα αποπλήρωνε αποκλειστικά με έσοδα από το πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου ενώ δεν θα πλήρωνε κονδύλια μεγαλύτερα από το 3% των ετήσιων εσόδων από τις εξαγωγές.

Αυτό ουσιαστικά σήμαινε πως οι δανειστές έπρεπε να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα ώστε να εξοφληθούν και ότι η Γερμανία θα πλήρωνε μόνο από τα καθαρά της έσοδα και όχι μέσω νέων δανείων.  

Όλοι οι παραπάνω όροι έρχονται σε φανερή αντίθεση με το πώς η ΕΕ και η Γερμανία αντιμετώπισε την περίπτωση της Ελλάδας.

Στο «κούρεμα» συμμετείχε μόνο ο ιδιωτικός τομέας και πάλι όχι όλος, η χώρα μας πληρώνει από αυτά που… δεν έχει και αναγκάζεται να επωμίζεται όλο και νέα δάνεια εκτοξεύοντας το χρέος σε μεγαλύτερα ύψη από αυτά που είχε όταν ξεκίνησε να δέχεται βοήθεια.

Η προτεραιότητα για τις χώρες που έχουν δανειστεί σήμερα με τα προγράμματα διάσωσης είναι η αποπληρωμή του χρέους και όχι η τόνωση της οικονομίας ενώ το ΔΝΤ θεωρεί πως βιώσιμες πληρωμές είναι αυτές που φτάνουν ως 25% των εσόδων από τις εξαγωγές. Η Ελλάδα πληρώνει δόσεις στο 30% των εσόδων. 

Η στρατηγική για την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία είναι να τίθεται ως μόνος υπεύθυνος για το χρέος ο δανειζόμενος ενώ η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας προωθείται μέσω περικοπών μισθών και απολύσεων

«Αν δεν υπήρχε προηγούμενο για το πώς μπορεί κανείς να λύσει μία κρίση χρέους αποτελεσματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι σημερινές πρακτικές της ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι αποπροσανατολισμένες. Ωστόσο με το θετικό παράδειγμα της Γερμανίας πριν από 60 χρόνια και το καταστροφικό παράδειγμα της Αργεντινής πριν από 30 χρόνια, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι η σημερινή στρατηγική δεν είναι κάτι άλλο από εγκληματική» καταλήγει το άρθρο.

Πηγή: Guardian

http://www.nooz.gr/economy/germaniko-xreos-vs-ellinikoi-vreite-ti-diafora

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: