βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Ευχή στο ομότροπον

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 25 Δεκεμβρίου 2013

Το χειμώνα οι Τιτάνες σκότωσαν το Διόνυσο και διαμέλισαν το σώμα του.

Εκείνος όμως ξαναγεννήθηκε γι αυτό το γένος των Ελλήνων στην αρχαιότητα γιόρταζε αυτές τις μέρες το Διόνυσο μωρό. Τον αποκαλούσαν θείο βρέφος. 

 

Με αφορμή την χριστιανική εορτή των Χριστουγέννων εύχομαι οι Έλληνες να ξαναγίνουν οι Διόνυσοι που ήταν κάποτε. 

Ο Διόνυσος συμβολίζει όχι μόνο τον έρωτα και τη χαρά αλλά και την υπέρβαση. Συμβολίζει την Ελευθερία. Τον μαχόμενο άνθρωπο που διαμελίζεται προκειμένου να ανασυνθέσει μια καινούρια σκέψη ή μια καινούρια ύπαρξη. Συμβολίζει ό,τι κάνει την καρδιά του ανθρώπου να ψηλώνει: το δίκιο, το φιλότιμο, ο αγώνας, το ανυπότακτο, το ασυμβίβαστο κι όλ’ αυτά που συνθέτουν τον ελληνικό τρόπο ζωής, που κάποτε ήταν η ζωή μας. Όταν ήμασταν παιδιά, έφηβοι και νέοι. Και μας το ξερίζωσαν. Και ξερίζωσαν τα σπλάχνα της Ελλάδας. 

 

Ο Έλληνας-Διόνυσος είναι θεόμαχος, δεν δέχεται τις αποφάσεις των θεών και τους βγάζει γλώσσα. Κι ας τον τιμωρούν. Δε φοβάται  το θάνατο  και με τον Χάροντα πίνει κρασί.  Ο Έλληνας-Διόνυσος είναι ο Κρητικός που χορεύει πεντοζάλι κι ο Ηπειρώτης που χορεύει τσάμικο. Ο νησιώτης που χορεύει μπάλλο αντικριστό και κοιτά ευθεία στα μάτια την κοπέλα. Είναι ο Κυναίγειρος. Είναι ο ξεβράκωτος φουστανελάς που δείχνει τον κώλο του στο στρατό τον Τούρκων. Είναι ο Ρήγας που γράφει τραγούδια, μελέτες και κείμενα πολιτικά και γλεντοκοπάει μέχρι το πρωί. Αναστενάζει στον κόρφο μιας ομορφονιάς κι ύστερα σταυρώνεται και πεθαίνει για μια επανάσταση. Είναι ο Λασκαράτος που γράφει ποιήματα τρομερά για τους πολιτικάντηδες και κάπου ανάμεσα στα χαρτιά του αφήνει ένα ποίημα αφιερωμένο στο φαλλό του, που πολύ θαυμάζει. Ο Λειβαδίτης που μας ραγίζει την καρδιά και πίνει ατέλειωτα ποτήρια κρασί για μια προδομένη επανάσταση και μια χαμένη αγάπη. 

 

Ο Έλληνας-Διόνυσος είναι ο Βέγγος κι ο Αυλωνίτης. Είναι η Γειτονιά των Αγγέλων κι ο Καμπανέλης, ένας Εβραίος, που γράφει έργα διονυσιακά.  

 
Ο Διόνυσος είναι το ομότροπον  του Ηρόδοτου. 

 

Ο Έλληνας-Διόνυσος είναι ο Πέτρος, ο Κώστας, η Μαρία, η Ελένη, και το Κατινιώ. Κι οι ποιητές τους δεν ήταν στα παλάτια. Ήταν μαζί τους, δίπλα τους. Στο δρόμο, στο βουνό, στη δουλειά, στη φυλακή. Δεν κρατούσαν  χρυσή πένα.Ούτε φορούσαν μεταξωτά πουκάμισα.  Τουφέκι κρατούσαν και χειροπέδες φορούσαν.  Διαμελίστηκαν όλοι, μαζί με τους χτίστες, τις ράφτρες και τους ζευγάδες. Έγιναν αέρας, ψιχάλες της βροχής και χώμα για να  φυτρώνουν ανεμώνες. Έγιναν φρούτα και χυμοί και δρόσισαν διψασμένα παιδιά.Τα μνήματά τους πλάι στις ράφτες, τους χτίστες και τους ζευγάδες. 

 

Ο Διόνυσος σήμερα κοιτάει την Ελλάδα από ψηλά. Όχι πολύ ψηλά, όχι μακριά μας. Κάπου κοντά στον Ιερό Βράχο. Περιμένει. Όρθιος και μόνος, περιμένει.   

 

****

 

Η δική μου ευχή προς όλους εσάς, να ξαναβρούμε  το ομότροπον

Εύκολο. 

 

Πολλές ευχές για δύναμη, κουράγιο και αντοχή.Και σε  όσους πιστεύουν στο Χριστό, να ‘ναι η πίστη τους στο θείο, ο οδηγός κι η δύναμή τους.   

 

Με αγάπη, 

Αναστασία Βούλγαρη 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: