βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

Ηλεκτρονικός χώρος ενημέρωσης και σχολιασμού

Archive for Απρίλιος 2014

Ο Χαμαιλέων και το δικαίωμα στην αντιεθνικιστική α/συνέπεια

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 29 Απριλίου 2014

Οι… επιστημονικές προσεγγίσεις και το πραγματικό δράμα.

Του Βασίλη Ξυδιά

Τι «πράμα» είναι αυτός ο Χριστόπουλος; Πολύ ενιαίο και πολύ συμπαγές, παρά τις φαινομενικές μεταμορφώσεις του.
Αρχικά είπε το περιβόητο: «Βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες, “Πομάκων, τσιγγάνων και τουρκογενών”»(1).
Μετά είπε άλλο: «Tο ελληνικό κράτος με τις πολιτικές που ακολούθησε ώς το 1990 δημιούργησε ένα “συμπαγές τουρκικό πράγμα” το οποίο κατόπιν προσπαθεί να διασπάσει»(2).
Για να μη μείνουμε με την εντύπωση ότι υπάρχει αντίφαση, μιλώντας στον ρ/σ Βήμα 99,5 τα είπε και τα δύο(3).
α) Επέμεινε στην αρχική θέση, ότι «η Αριστερά στη Θράκη δεν θέλει υποψηφιότητες τριχοτόμησης, αλλά ενότητας» (όπου, βέβαια, ο Δ. Χριστόπουλος δεν εννοεί «ενότητας» όλου του τοπικού πληθυσμού ή των εργαζομένων ή κάτι τέτοιο, αλλά «ενότητας» της μειονότητας).
β) Συμπλήρωσε όμως τα λεγόμενά του και με τη νέα θέση. Είπε ότι «με υποκριτικό τρόπο αυτοί οι οποίοι, κατ’ ουσίαν, εφάρμοσαν τις πολιτικές αυτές, οδύρονται τάχα γι’ αυτό που συζητάμε».
Υπάρχει πλήρης θεωρία που συνδέει τις δύο αυτές θέσεις. Ο Δ. Χριστόπουλος την ανέπτυξε στο TVXS, λέγοντας μεταξύ άλλων τα εξής επιστημονικά(4):
α) «Το ότι στη μειονότητα της Θρκης υπάρχουν τρεις εθνοτικές ομάδες είναι ιστορικά δεδομένο και έτσι δεν χρειάζεται να επιμείνω ούτε σε αυτό.»
β) Όμως «το ελληνικό κράτος, για πολλά χρόνια, ακολουθούσε μια ενιαία πολιτική διακρίσεων σε βάρος όλων των μουσουλμάνων, εδραιώνοντας, βέβαια, την “τουρκοποίησή” τους».
γ) «Αν κάποιοι λοιπόν πρέπει να κοιτάξουν στον καθρέφτη για να αποδώσουν τις ευθύνες που η μειονότητα, στην πλειοψηφία της, τουρκοποιήθηκε, είναι αυτοί που αίφνης “ανακάλυψαν” τους Τσιγγάνους και τους Πομάκους για να τη διασπάσουν: το ίδιο το ελληνικό κράτος…».
δ) «Η προσπάθεια λοιπόν των διαφόρων μηχανισμών του ελληνικού κράτους, από τη δεκαετία του 1990 και μετά, να εμφανίσουν ότι δεν συζητάμε για μία μειονότητα αλλά τρεις έρχεται πολύ αργά και είναι ελάχιστα πειστική».
Δεν ξέρω αν μπορέσατε να τον παρακολουθήσετε, αλλά ο συλλογισμός είναι πραγματικά αντάξιος ενός πανεπιστημιακού καθηγητή. Προσέξτε, τον επαναλαμβάνω σε αργή κίνηση:
• Οι ομάδες είναι πράγματι τρεις.
• Όμως το ελληνικό κράτος με την απαράδεκτη εθνικιστική πολιτική του τις έκανε μία.
• Τώρα, όσοι επιδιώκουν να τις ξανακάνουν τρεις (τ.έ. το ελληνικό κράτος και οι ακροδεξιοί) το κάνουν πολύ αργά και δεν είναι πειστικοί.
• Πάνε να διασπάσουν την (καλή) ενότητα που αυτοί (κακώς) έφτιαξαν.
Ερώτηση προς τον καθηγητή: Κι αν υπάρξει κάποιος/κάποια, π.χ. η Σαμπιχά Σουλεϊμάν, που αυτοπροσδιορίζεται ως κάτι διακριτό αυτού του «συμπαγούς τουρκοποιημένου πράματος» όχι επειδή κατευθύνεται από το ελληνικό κράτος και τους Έλληνες εθνικιστές, αλλά επειδή έτσι νιώθει;
«Α, όχι», λέει ο καθηγητής. «Άργησε. Τώρα οι αντιεθνικιστές οφείλουμε να υπερασπιστούμε την ενότητα των “τουρκοποιημένων” μειονοτικών». Γιατί; «Γιατί έτσι! Για να μπούμε στο μάτι του ελληνικού κράτους (που κακώς αποφάσισε να διορθώσει την προηγούμενη ισοπεδωτική πολιτική του και να “παίξει” με τις πιο αδικημένες μειονότητες, έστω κι αν αυτό το κάνει από άμυνα στον απρόκλητο επεκτατισμό του τουρκικού κράτους· αυτά εμάς δεν μας νοιάζουν)». Και όποιος, σαν «αυτή τη Ρομά», δεν αισθάνεται Τούρκος ή ακόμα χειρότερα, δηλώνει Έλληνας, τότε παίζει το βρόμικο παιχνίδι των Ελλήνων εθνικιστών – με τους οποίους πρέπει, επιτέλους, να ξεμπερδεύουμε· το έχει πει και ο Λένιν!
Παρεμπιπτόντως και η ανακοίνωση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης που στρέφεται εναντίον της υποψηφιότητας Σαμπιχά διατυπώνει την ίδια ακριβώς άποψη με την αρχική του Δ. Χριστόπουλου: «Η μειονότητα διαιρείται εσκεμμένα [σημ. από το ελληνικό κράτος προφανώς] σε τρία κομμάτια (Πομάκοι, τουρκογενείς, Ρομά)»(5).
Κι αυτό, βέβαια, είναι το πραγματικό δράμα. Διότι, όπως μου έλεγε τις προάλλες ο φίλος Κώστας Καραλής (σύντροφος από το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης στο Πολυτεχνείο και τώρα αρθρογράφος πού και πού της Εποχής): «… Θυμάμαι ότι και επί Αλαβάνου η δημοσκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ σταμάτησε και ακολούθησε η πτώση του εξαιτίας της στάσης του στα εθνικά θέματα. Ήταν τότε που η Ελλάδα εμπόδισε την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπαιρνε θέση.» Η τραγική ειρωνεία είναι ότι και τότε ο Δ. Χριστόπουλος ήταν από τους πρωταγωνιστές. Τώρα, δε, παίρνουμε θέση -τη δική του.

(1) Δ. Χριστόπουλος για την υπόθεση Σαμπιχά: Δύσκολα θα μπορούσα να είμαι στο ίδιο ψηφοδέλτιο! (XantiPress.gr 20/4/2014)
http://www.xanthipress.gr/d-christopoulos-gia-tin-ipothesi-sampicha-diskola-tha-borousa-na-ime-sto-idio-psifodeltio/

(2) Δ. Χριστόπουλος: Ανοίγει θέμα Συνθήκης της Λωζάννης; (Το Βήμα 22/4/2014). Βλ. την επιστολή του Δ. Χριστόπουλου στο τέλος http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=588640

(3) Χριστόπουλος: Υποψηφιότητα τριχοτόμησης η Σαμπιχά Σουλεϊμάν (Τα Νέα 23/4/2014) http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231313149

(4) Γιατί σωστά κόπηκε η Σαμπιχά Σουλεϊμάν από τον ΣΥΡΙΖΑ (ΤVXS.gr 22/4/2014)
http://tvxs.gr/news/ellada/giati-sosta-kopike-i-sampixa-soyleiman-apo-ton-syriza

(5) Αντεπίθεση ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και τολμηρή ανακοίνωση για Σαμπιχά: «Όχι άλλες… ευαισθησίες» (XantiPress.gr 22/4/2014)
http://www.xanthipress.gr/antepithesi-siriza-xanthis-ke-tolmiri-anakinosi-gia-sampicha-ochi-alles-evesthisies/

 

http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=14875%3A%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%B1&Itemid=51

Advertisements

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Θράκη: Παιδιά, κομμένη η «πλάκα»!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 25 Απριλίου 2014

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πρώτο: Στη Θράκη υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα. Δεν υπάρχει καμία «τουρκική» μειονότητα. Τελεία. Και παύλα!

Δεύτερο: Είναι ακριβώς η τριχοτόμηση της εθνοτικής καταγωγής της μειονότητας (Τουρκογενείς, Πομάκοι, Τσιγγάνοι) που καθόρισε και το θρησκευτικό της προσδιορισμό ως μουσουλμανικής, με τη Συνθήκη της Λοζάνης. Η δε Συνθήκη της Λοζάνης αποτελεί αυτό που θα λέγαμε «ακρογωνιαίο λίθο» στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου για την απόκρουση από την Ελλάδα αιτιάσεων που εγείρονται από τρίτους. Όποιος επιχειρεί να ξηλώσει κάποιον «πόντο» από τη Συνθήκη της Λοζάνης επαπειλείται το ξήλωμα όλης της «κάλτσας». Συνεπώς με την Συνθήκη της Λοζάνης δεν «παίζουμε». Ούτε επιτρέπουμε σε άλλους να «παίζουν». Τελεία. Και παύλα!

Τρίτο: Η τακτική της ψηφοθηρίας που ανάγει σε κριτήριο ψήφου, το αν θα καταψηφιστεί ή θα υπερψηφιστεί κάποιος λόγω του θρησκεύματός του, όσο ταιριάζει στα ακροδεξιά ήθη διαφόρων κυβερνητικών ή εκκλησιαστικών παραγόντων, άλλο τόσο ταιριάζει στα «διαφωτιστικά» ήθη εκείνων που αντιλαμβάνονται την πολιτική σαν ανέξοδο «διαπολιτισμικό» χάπενινγκ. Τόσο οι «εθνικοί φωστήρες» του «κοσμοπολίτικου» δήθεν «διεθνισμού», όσο και οι «ελληναράδες» του κίβδηλου «πατριωτισμού», είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: Παίζουν με το θρήσκευμα. Και οι μεν και οι δε. Οι πρώτοι καλλιεργούν, συντηρούν και αναπαράγουν τον «ελληνο-χριστιανικό εθνικισμό», οι δεύτεροι υποδύονται τους «ευρύχωρους», αλλά και οι δυο μαζί ψηφοθηρούν, επαναλαμβάνοντας το έγκλημα που επί δεκαετίες διαπράττεται στο ελληνικό κράτος: Την ώρα που μεταχειρίζονται τη μουσουλμανική μειονότητα ως κομπάρσο στο θέατρο της εσωτερικής πολιτικής καταναλωτικής τους εντυπωσιοθηρίας, αδιαφορούν ότι με αυτό τον τρόπο επιτρέπουν τη μετατροπή της σε υποχείριο και σε μπαλάκι στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.

Τέταρτο: Για τα παιχνίδια όσων επιδιώκουν τον «εκτουρκισμό» της μουσουλμανικής μειονότητας καθόλου αθώο δεν είναι το ελληνικό κράτος. Ο αντικομμουνισμός της καθεστηκυίας πολιτικής τάξης στην Ελλάδα όπως και οι εν γένει «συμμαχικές της υποχρεώσεις» λειτούργησαν σε συγκεκριμένες περιόδους ως το υπόβαθρο για τη δράση των φορέων του «εκτουρκισμού» της μειονότητας. Θυμίζουμε:

Την υποχρέωση ενίσχυσης της κεμαλικής πολιτικής που ανέλαβε ο Βενιζέλος με το «Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο Φιλίας» του 1930, όταν από το έδαφος της Δυτικής Θράκης εκδιώκονταν οι αντίθετοι με την πολιτική του Κεμάλ ηγέτες της μειονότητας και ταυτόχρονα στη Δυτική Θράκη έφθαναν βιβλία και δάσκαλοι από την Τουρκία και ασκείτο τέτοια βία με συνέπεια οι οπαδοί του Κεμάλ, που ήταν μια «ασήμαντη μειοψηφία» να πάρουν τα ηνία και (Αλ.Αλεξανδρής, «Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις 1923 – 1987», εκδόσεις «Γνώση») να προωθούν την πολιτική του τουρκικού καθεστώτος σε θέματα Παιδείας, Δικαίου κλπ.
Την πολιτική που με σύνθημα «να χτυπηθεί το φέσι» στην ουσία χτυπούσε τις μουσουλμανικές παραδόσεις των πληθυσμών της περιοχής με συνέπεια τη «σταδιακή μεταμόρφωση των κοινοτήτων της Δυτικής Θράκης από μουσουλμανικές σε τουρκικές» (σ.σ.: ο.π. σελίδα 71).
Την τακτική πάλι της κυβέρνησης Βενιζέλου από το 1930 να λειτουργεί τούρκικο προξενείο, που ως τότε δεν ήταν παρά ένα τυπικό προξενικό γραφείο.
Την τακτική του «εκτουρκισμού» ως απόρροια του αντικομμουνισμού. Η κυβέρνηση Παπάγου, το 1954, ενώ Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονταν ήδη στο ΝΑΤΟ, έπρεπε να τονώσει το δόγμα του «από Βορράν κομμουνιστικού κινδύνου» και να δείξει, αντίθετα, ότι στην «ελευθέραν Δύσιν» οι σχέσεις μεταξύ των «συμμάχων» ήταν …αγγελικές. Έτσι, στις 28/1/1954, ο γενικός διοικητής της Θράκης, Γ. Φεσόπουλος, εκδίδει την εξής αλησμόνητη απόφαση: «Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως (σ.σ.: Παπάγος), παρακαλούμεν όπως εφ’ εξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρος «Τούρκος – Τουρκικός» αντί του τοιούτου «Μουσουλμάνος – Μουσουλμανικός»… Κάπως έτσι ο εξ Ανατολών κίνδυνος εξαφανιζόταν και θέριευε η θεωρία του «από Βορράν κινδύνου».
Την τακτική, το Δεκέμβρη του 1952, και ενώ ο «κομμουνιστής κατάσκοπος» Ν. Μπελογιάννης είχε εκτελεστεί, η Φρειδερίκη να εγκαινιάζει τουρκικά σχολεία στη Θράκη, παρουσία του Τούρκου Προέδρου της Δημοκρατίας…
Τις μορφωτικές συμφωνίες του 1951 και της χούντας του 1968, που καθιερωνόταν η τουρκική ως η μόνη μειονοτική γλώσσα εκπαίδευσης. Όμως, η μητρική γλώσσα των Πομάκων και των Αθίγγανων μουσουλμάνων της Δ. Θράκης δεν ήταν τα τούρκικα…
Την τακτική (κάτι που η σημερινή ΝΔ το «ξεχνάει»…) η ίδια η κυβέρνηση στο ανώτατο μάλιστα επίπεδο να αποκαλεί στις συνομιλίες της με την ηγεσία της Τουρκίας σαν «τουρκική» την μειονότητα της Θράκης (βλέπε: Αρχείο Κωνσταντίνου Καραμανλή, συνομιλίες με Ετσεβίτ, 11 – 12/3/1978)
Την τακτική, τον Ιούλη του 1999, λίγες μόλις μέρες μετά τις ΝΑΤΟικές σφαγές στο Κοσσυφοπέδιο που έγιναν στο όνομα της «προστασίας» των δικαιωμάτων μιας μειονότητας, να γνωστοποιείται η επιστολή των τριών μουσουλμάνων βουλευτών, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ, που από κοινού με 13 «μειονοτικές» και «μη κυβερνητικές» οργανώσεις ζητούσαν την αναγνώριση από το ελληνικό κράτος της ύπαρξης «τουρκικής» και «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου – σε μια ασύγγνωστη αντιμετώπιση του ζητήματος του «ατομικού αυτοπροσδιορισμού» με τις παρενέργειες που γεννά η έγερση θεμάτων «συλλογικού αυτοπροσδιορισμού» – να δηλώνει ότι δεν τον ενδιέφερε αν κάποιος θα αυτοπροσδιορίζεται στην ελληνική επικράτεια ως «Τούρκος» ή «Μακεδόνας»…
Δίπλα σε όλα αυτά είναι πασίγνωστο επίσης τούτο: Το πόσο σεβάστηκε αυτό το κράτος τους Έλληνες πολίτες μουσουλμάνους στο θρήσκευμα για δεκαετίες. Να μιλήσουμε για το πώς τους συμπεριφερόταν το κράτος στο στρατό; Η’ όταν ζητούσαν μια άδεια οικοδομής; Η’ όταν ζούσαν πίσω από τις μπάρες;
Πέμπτο: Για το ρόλο του τουρκικού προξενείου όλοι κάτι έχουν να πουν και να καταμαρτυρήσουν. Εδώ δυο παρατηρήσεις:

α) Γιατί το προξενείο και εν γένει η Τουρκία αφήνεται να δρα όπως δρα στην περιοχή; Ποιος έχει την ευθύνη που δεν μπαίνει τέλος σε αυτή την ιστορία;

β) Γιατί τα ίδια (φραστικά, έστω)… πατριωτικά αντανακλαστικά δεν τα έχουμε δει από τα κάθε λογής κόμματα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» και του «ευρωμονόδρομου», όταν τα ίδια με το προξενείο τα διαπράττουν οι σύμμαχοί μας, οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι. Όταν, δηλαδή, στη έγερση ζητήματος «μειονοτήτων» στην Ελλάδα πρωτοστατούν, γνωστής χρηματοδότησης, πολιτικής επιρροής και ευρωατλαντικής …ιθαγένειας «ιδρύματα» και «οργανισμοί». Ας παρακολουθήσουμε τη δράση κάποιων εξ αυτών:

Το Νοέμβρη του 2006, οι ΗΠΑ, διά του επιτετραμμένου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Τόμας Κάντριμαν, τάσσονταν ευθέως υπέρ της αναγόρευσης της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης σε «τουρκική μειονότητα». Με τις ίδιες εκείνες δηλώσεις (στην «Ελευθεροτυπία»), το στέλεχος της αμερικανικής πρεσβείας ζητούσε να τεθεί η συνθήκη της Λοζάνης στο «μουσείο»…
Το Νοέμβρη του 1996 στην έκθεση με τίτλο «Ημιτελής Ειρήνη» (!), που συντάχτηκε από τη «Διεθνή Επιτροπή για τα Βαλκάνια» – που με τη σειρά της δημιουργήθηκε από το αμερικανικό ίδρυμα «Κάρνεγκι» και το Ινστιτούτο «Ασπεν» – η Ελλάδα κατηγορείται ότι δεν αναγνωρίζει μακεδονική μειονότητα και αρνείται το δικαίωμα των μουσουλμάνων να αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι. Μια «λεπτομέρεια»: Η παρουσίαση της έκθεσης έγινε στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με προεδρεύοντα τον επίτροπο Βαν ντε Μπρουκ…
Στις 8/11/2006 το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δηλώνει: «Υπάρχουν εθνικής καταγωγής Μακεδόνες και Αλβανοί που ζουν στην Ελλάδα. Οι ΗΠΑ έχουν μια διαφορετική ερμηνεία του όρου μειονότητα από αυτήν που έχει η Ελλάδα. Σεβόμεθα τη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία αποτελεί τη νομική βάση για την ελληνική ερμηνεία, αλλά αυτός δεν είναι ο τρόπος της αμερικανικής ερμηνείας. Νομίζουμε ότι θα είναι σωστό γι’ αυτές τις μειονότητες να έχουν το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, που δεν τους επιτρέπεται στην Ελλάδα…».
Στις 17/4/2008 πραγματοποιείται στο χώρο του Ευρωκοινοβουλίου, με τη στήριξη των «Πράσινων και της «Ομοσπονδιακής Ενωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων» εκδήλωση με θέμα «Μειονότητες στην Ελλάδα: Τούρκοι Δυτικής Θράκης και Μακεδόνες»…
Στις 27/3/2008, ήταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), στις 27/3/2008, όταν οι ελληνικές αρχές απαγόρευσαν τη λειτουργία ενώσεων συλλόγων και οποιουδήποτε οργανισμού έφερε το επίθετο «τουρκικός/ή» στον τίτλο του, που εξέδωσε την απόφαση ότι ακόμα κι αν κάποιοι έχουν βαλθεί «να προπαγανδίσουν την ύπαρξη εθνοτικής μειονότητας στην Ελλάδα, αυτό δε συνιστά απειλή για τη δημοκρατική κοινωνία»… Μόνο που η απόφαση αυτή άνοιγε δυο κερκόπορτες: Μια για την καταστρατήγηση της Συνθήκης της Λοζάνης και μια για την υποδαύλιση από παγκόσμιους και περιφερειακούς ιμπεριαλιστές εθνικιστικών αντιθέσεων.
Στα προηγούμενα ας προσθέσουμε κάτι ακόμα: Την απάντηση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μπαρόζο, ότι η ΕΕ «δεν έχει κάποια γενική αρμοδιότητα σε θέματα μειονοτήτων»…
Έκτο: Η εποχή της αθωότητας έχει παρέλθει προ πολλού. Ειδικά όταν είναι γνωστό, από Γιουγκοσλαβία μέχρι Ουκρανία, πως δρα ο ιμπεριαλισμός στο όνομα της «προστασίας» των μειονοτήτων. Τόσο ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ με τις «παιδαριωδίες» του για τις οποίες η ίδια η Αυγή έφτασε να γράψει (23/4/2014): «Το ερώτημα είναι: ποιος είχε τη φαεινή ιδέα να συμπεριφερθεί με την αραχνιασμένη νοοτροπία της ΕΥΠ και να υποβάλει στον ΣΥΡΙΖΑ, σχεδόν λάθρα, την υποψηφιότητα μιας μουσουλμάνας – Ρομά, που έχει υιοθετηθεί εδώ και χρόνια από την ελληνική Ακροδεξιά; Είναι προφανές ότι η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, καλή τη πίστει, παρασύρθηκε» (σσ: αλήθεια τόσο εύκολα «παρασύρεται» η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ από κυπίτικες και ακροδεξιές νοοτροπίες;…). Όσο και ως προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, με τους δικούς τους υποψήφιους και πολιτευτές που στηρίζουν το εθνικιστικό μειονοτικό κόμμα DEB και διατηρούν στενότατους δεσμούς με τους τουρκικούς ακροδεξιούς και εθνικιστικούς κύκλους, μια κουβέντα: «Παιδιά, κόψτε το»!

Έβδομο: Κατά τα λοιπά, στην Ελλάδα της ΕΕ, του ευρώ, του ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ, των τραπεζιτών και των «πλεονασμάτων» ο μαρασμός συνεχίζεται. Μαζί και ο μαρασμός της Θράκης (που πίσω από όσα φαίνονται έχει να αντιμετωπίσει και όσα δεν φαίνονται, τουτέστιν εκείνους που την «λιμπίζονται» ως «ειδική οικονομική ζώνη» για τις «μπίζνες» τους). Και ο μαρασμός αφορά όλους τους Έλληνες της περιοχής. Είτε πρόκειται για χριστιανούς, είτε για μουσουλμάνους, είτε για άθεους. Στη Θράκη η πλειοψηφία του πληθυσμού, είτε ανήκουν στην πλειονότητα είτε στην μειονότητα, είναι εργάτες, είναι άνεργοι, είναι αγρότες, είναι βιοπαλαιστές, είναι λαϊκά στρώματα, που «ή με Χριστό ή με Αλλάχ, όμως κι οι δυό μας αχ και βαχ». Αυτά που τους ενώνουν, δηλαδή, τα προβλήματα και οι ανάγκες της ζωής που βιώνει η φτωχολογιά, είναι απείρως περισσότερα από όσα τους διαφοροποιούν μεταξύ τους. Όσοι προσπαθούν να τους διαχωρίσουν δεν το κάνουν για να τους χαρίσουν ούτε τον επίγειο «εθνικό», ούτε τον επουράνιο θρησκευτικό «παράδεισο». Απέναντι στα προβλήματα που είναι κοινά για όλους, τους θέλουν διαιρεμένους πολιτικά, κοινωνικά, ταξικά, ώστε να μην βρίσκει ισχυρό αντίπαλο η πολιτική που γεννά αυτά τα προβλήματα.

email: mpog@enikos.gr

Posted in Ιστορία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που με την δράση του κάνει τα γραφόμενα Ρεπούση να φαντάζουν με εθνικιστικό παραλήρημα…

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 24 Απριλίου 2014

Του Πέτρου Μαγγανιάρη

Ο Δημήτρης Χριστόπουλος λοιπόν, υποψήφιος στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σχολιάζοντας την απόσυρση της υποψηφιότητας της Σαμπιχά Σουλεϊμάν στο XanthiPress.gr δηλώνει ότι δούλεψε για να αποσυρθεί η υποψηφιότητα Σαμπιχά και πρόσθεσε: »οι διάφοροι μηχανισμοί ελαφρού και βαθέως κράτους βάλθηκαν να μας πουν ότι η μειονότητα δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τούρκικο πράμα!!! αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες, «Πομάκων, τσιγγάνων και τουρκογενών»!!!
Ούτε ο Νταβούτογλου δεν το έχει θέσει τόσο προκλητικά!
Όμως η δράση του δεν σταμάτα εδώ.
Ξεκινά με την υποστήριξη των Νατοϊκών βομβαρδισμών στην Γιουγκοσλαβία για να πέσει ο εθνικιστής Μιλόσεβιτς!!!

Ως ενεργό μέλος του ΚΕΜΟ (Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων) προωθούσε την λειτουργία σκοπιανικής «Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού» στη Φλώρινα !!!

Αξέχαστη ήταν και η ημερίδα λίγες μέρες μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, που διοργάνωσε στη Πάντειο, για την Τσαμουριά και τους Τσάμηδες!!!
Έγινε κεντρικό θέμα στις εφημερίδες λόγω του θέματος που επέλεξε να εξετάσει τους φοιτητές του στη Πάντειο με πρώτο θέμα «τον Ιησού σε ερωτική περίπτυξη με λαϊκή τραγουδίστρια»!!! και τρίτο, το βιβλίο του Αυστριακού σκιτσογράφου Γκέρχαρντ Χάντερερ στο οποίο μεταξύ άλλων ο Ιησούς εμφανίζεται να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών!!!

Το 2010 ανέλαβε τον προεκλογικό αγώνα του υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ για τον Δήμο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη παρέχοντας μόνιμη και απρόσκοπτη προβολή του Καμίνη στα Μέσα, από την εκπομπή της συζύγου του Μαριλένα Κασίμη, στην κρατική τηλεόραση (ΝΕΤ).
Αυτός ο άνθρωπος δήλωσε την επομένη της επιλογής του για την συνυποψήφια του Σαμπιχά:
«Δύσκολα θα μπορούσα να δω τον εαυτό μου σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με ένα πρόσωπο που στο στο χώρο της μειονότητας της Δυτικής Θράκης εκφράζει η υποψηφιότητα από το Δροσερό Ξάνθης που ευτυχώς αποσύρθηκε».
Και δυστυχώς αντί να εκδιωχθεί κλοτσηδόν ο ίδιος, τώρα μπορεί απρόσκοπτα να προπαγανδίσει τις θέσεις του και την υποψηφιότητα του σε ένα »καθαρό» ψηφοδέλτιο που του αρμόζει…

Μην ξεχάσουμε παιδιά να τον στείλουμε στο Ευρωκοινοβούλιο.

ΑΠΌ: http://blogvirona.blogspot.gr

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Οι συμμορίτες αυτοπαρουσιάζονται

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 3 Απριλίου 2014

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η «συνομιλία» Μπαλτάκου-Κασιδιάρη ήρθε να επιβεβαιώσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο αυτά που υποστηρίζαμε εδώ και δύο χρόνια: Η Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί μια «πρωτόγονη» αντιμνημονιακή δύναμη, όπως υποστηρίζουν πολλοί, αλλά ενεργούμενο και όργανο των μνημονιακών δυνάμεων για να εκτρέψουν το αντιμνημονιακό κίνημα σε σύγκρουση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Εξού και οι Μελιγαλάδες, οι επιθέσεις ενάντια στους αριστερούς, κ.λπ. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα επέτρεπαν τη συγκρότηση ενός ενιαίου αντιμνημονιακού κινήματος, που θα σάρωνε τις μνημονιακές κυβερνήσεις, πράγμα το οποίο και επέτυχαν σε μεγάλο βαθμό. Στη χειρότερη περίπτωση μάλιστα, θα άνοιγαν το δρόμο για μια συνεργασία, στο βάθος του δρόμου, μεταξύ Ν.Δ. και Χρυσής Αυγής, ανοικτής ή συγκεκαλυμμένης. Τον Σεπτέμβριο του 2013 όταν αυτό το σχέδιο, τινάχτηκε στον αέρα, μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα γράφαμε:

«…δέκα μέρες πριν (τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα), ένα σημαντικό κομμάτι του δεξιού κυβερνητικού τύπου και καναλιών προωθούσε σενάρια συγκυβέρνησης της Ν.Δ. με τη Χ.Α., όπως ο ακραίος μνημονιακός, Μπάμπης Παπαδημητρίου, που, στις 12 Σεπτεμβρίου, μιλούσε στο ΣΚΑΙ για πιθανή «συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, αν σοβαρευτεί», αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για συνεργασία με το ΚΚΕ! Αυτή την άποψη εξέφρασαν ετεροχρονισμένα και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Βορίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης, που επέμεναν ιδιαίτερα στη θεωρία των δύο άκρων.[ ]

Η θεωρία των δύο άκρων δεν ήταν, κυρίως ή απλώς, μια προσπάθεια «ποινικοποίησης» της Αριστεράς, όπως το εξέλαβαν οι Αριστεροί φωστήρες, αλλά κατ’ εξοχήν ο φερετζές της συμμαχίας της Ν.Δ. με τη Χ.Α. Διότι εάν τα «δύο άκρα» είναι όντως από τη μία η Χ.Α. και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το ΚΚΕ, γιατί να μην μπορεί η Ν.Δ. να συνεργαστεί με μια Χ.Α. που θα έχει σκεπάσει εν μέρει τα ναζιστικά χαρακτηριστικά της (αυτό ακριβώς υποστήριζε άλλωστε ο κάποτε ακροαριστερός «Μπάμπης»); Γι’ αυτό εξάλλου, την προηγούμενη περίοδο, οι μόνες κυβερνητικές δυνάμεις που στοχοποιούσαν επίμονα τη Χ.Α. ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η ΔΗ.ΜΑΡ., ακριβώς επειδή φοβούνταν ότι, μετά από πιθανές εκλογές, ένα τέτοιο σενάριο θα πέταγε τους ίδιους στα αζήτητα. Γι’ αυτό και η καραμανλική πτέρυγα της Ν.Δ. εναντιώνεται στη θεωρία των δύο άκρων.[ ] Παράλληλα δε, και πριν από όλα, η Χ.Α. είναι απολύτως χρήσιμη ως παράγοντας διαίρεσης και αποπροσανατολισμού των αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Όλα αυτά όμως ίσχυαν μέχρι το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Έκτοτε, το τοπίο μεταβλήθηκε δραματικά: Καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να συμπράξει με τους χρυσαυγίτες δολοφόνους, όταν μάλιστα υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες από την Ευρώπη, την Αμερική, το σιωνιστικό λόμπι και το Ισραήλ, για την ανοχή που έδειχνε η Ν.Δ., και ιδιαίτερα τα Σώματα Ασφαλείας, στη Χ.Α. [ ] Προφανώς, λοιπόν, το χαρτί Χ.Α. κάηκε. Γι’ αυτό και ο Σαμαράς μάζεψε τον Χρύσανθο (ο μόνος που, εις ανάμνησιν του παρελθόντος του, συνεχίζει είναι ο Βορίδης, με ιδιαίτερη επιμονή στο ΚΚΕ) και προσχώρησε, τουλάχιστον προσωρινά, στη γραμμή του Βενιζέλου και των καραμανλικών της Ν.Δ. Γι’ αυτό και, πλέον, επιλέγει μια νέα γραμμή, την απόσπαση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εκλογικού ποσοστού, ιδιαίτερα του πλέον ευκατάστατου χουντοδεξιού (δικαστικούς, επιχειρηματίες, εφοπλιστές), και την επιστροφή τους στη Ν.Δ.»

Η συνομιλία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη αποδεικνύει πως αυτός ο σχεδιασμός δεν βρισκόταν μόνο στα μυαλά της παρέας του Σαμαρά, ούτε στη δική μας φαντασία, όπως πολλοί στον αντιμνημονικό χώρο υποστήριζαν, αλλά είχε μπει σε στάδιο υλοποίησης, σε ανοικτή συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες συμμορίτες. Στη συνωμοσία αυτήν συμμετείχαν και πολλά άλλα μέλη της κυβέρνησης και της δεξιάς. Εξάλλου, όταν το σχέδιο αυτό ακυρώθηκε μετά τη δολοφονία του Φύσσα, φάνηκε πολύ καθαρά πως η Χρυσή Αυγή όχι μόνο είχε διείσδυση στην Αστυνομία, στην ΕΥΠ, σε ανώτατους δικαστικούς, σε εφοπλιστικούς κύκλους και επιχειρηματίες, αλλά και ότι ένας αριθμός καναλιών, λαθρόβιων εφημερίδων, μεγαλοδημοσιογράφων και μεγαλοδικηγόρων συμμετείχαν σε αυτό.

Όταν ο κατηγορούμενος Μπούκουρας αποκαλύπτει πως ο δικηγόρος του Κούγιας δεν τον άφηνε να διαχωριστεί από τη Χρυσή Αυγή «για να μην κάνει ζημιά στους άλλους κατηγορουμένους» (!) τι άραγε σημαίνει για τον Κούγια και τους λοιπούς του φυράματός του; Τι δηλούν άραγε τα εμβατήρια που ακούγονται συχνά πυκνά σε εκπομπές «αντιμνημονιακων» δημοσιογράφων και άλλων ποντικών των μυστικών υπηρεσιών; Ό,τι το σχέδιο της συμπόρευσης με τους χρυσαυγίτες είχε προχωρήσει τόσο ώστε όλοι αυτοί ένιωσαν «προδομένοι», όταν η δολοφονία του Φύσσα πυροδότησε την αντίδραση άλλων τμημάτων των μυστικών υπηρεσιών, καθώς και των Αμερικανών και του Ισραήλ που, οδήγησαν στην ακύρωση ή έστω την αναστολή του σχεδίου. Παρ’ όλα αυτά όμως ο Σαμαράς μέσω του Μπαλτάκου και άλλων –ανάμεσά τους και γνωστής νεοδημοκρατικής(;) εφημερίδας με ψευδώνυμο τίτλο, που φιλοξενεί πολλούς Σαμαρικούς αρθρογράφους– συνέχισαν να κρατούν ανοικτούς τους διαύλους με την ακροδεξιά, όχι υποχρεωτικά με τη μορφή της Χρυσής Αυγής– έτσι εξηγείται και η περίεργη ασυλία του Κασιδιάρη, ο οποίος προφανώς εκβίαζε με τα βίντεο που διαθέτει.

Μόνον όταν ο Χρυσαυγίτης αντιλήφτηκε πως στη Νέα Δημοκρατία το σενάριο συμμαχίας με την Ακροδεξιά έχει πλέον εγκαταλειφθεί και προωθείται η μετεξέλιξή της σε «Νέα Ελλάδα» – κινούμενη προς την «κεντροδεξιά» σε αγαστή συνεργασία με τους νταβατζήδες των ΜΜΕ– και ο ίδιος δεν θα αποφύγει τη φυλακή, τότε αποφάσισε να «πουλήσει» τον άνθρωπό του στη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή τον Μπαλτάκο. Γι’ αυτό και η καταδρομική αγανάκτηση του υιού Μπαλτάκου απέναντι στην «προδοσία» του Κασιδιάρη.

Οι συνέπειες αυτής της κίνησης θα είναι ανυπολόγιστες. Κατ’ αρχάς τίναξε στον αέρα όλη τη φιέστα που ετοίμαζε η κυβέρνηση μετά το Γιουρογκρουπ και τον «θρίαμβο» της. Τώρα πια κεντρικό ζήτημα έγιναν οι σχέσεις των σαμαρικών με τη Χρυσή Αυγή. Ο ΓΑΠ απειλεί την κυβερνητική πλειοψηφία, βρίσκοντας ευκαιρία να ξεχαστεί ο προδοτικός του ρόλος, η Χρυσή Αυγή πιθανότατα θα ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις, παρότι αποδεικνύεται ο πεμπτοφαλαγγίτικος ρόλος της, η απαγόρευσή της θα καταστεί πολύ πιο δύσκολη και η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει να καταποντιστεί.

Γι’ αυτό εξάλλου και ο Σύριζα που δεν θέλει τώρα κατάρρευση της Κυβέρνησης, αλλά επιθυμεί εθνικές εκλογές από το Φθινόπωρο και μετά, όταν ο Σαμαράς θα έχει ολοκληρώσει τη μνημονιακή βρομοδουλειά, κρατάει χαμηλούς τόνους και δείχνει μια αμηχανία που συναγωνίζεται την κυβερνητική. Έτσι αντί να βάλει εναντίον του Σαμαρά ως υπεύθυνου για την συνωμοσία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, αντί να αποκαλύψει το ρόλο της Χρυσής Αυγής ως το μακρύ χέρι του κράτους ζητά την παραίτηση Δένδια-Αναστασίου, δηλαδή φαίνεται να υποστηρίζει τις αιτιάσεις… Κασιδιάρη! Όμως μια τέτοια κοντόφθαλμη πολιτική, επειδή ο Σύριζα τρέμει την πιθανή ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά σήμερα, μπορεί να αποδειχτεί μοιραία! Ο Σύριζα δεν θα διαθέτει αιωνίως την ανοχή των αντιμνημονιακών ψηφοφόρων και πιθανόν το «momentum» και το ραντεβού με την… κυβέρνηση να την προσπεράσει!

 

Άρδην – Ρήξη

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ν. Δήμου, ΕΛΙΑΜΕΠ, Μ. Ρεπούση και ΣΙΑ

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 2 Απριλίου 2014

Του καθηγητή ΒΑΣΙΛΗ ΦΙΛΙΑ

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα απέδειξε ότι εκτός από τις «παράπλευρες απώλειες» –όρος εισαχθείς από τη μεγάλη υπερατλαντική δημοκρατία– υπάρχουν και «παράπλευρες καριέρες» πολλών κατηγοριών. Λόγω σχετικής επικαιρότητας θα ασχοληθούμε με εκείνη των παραποιητών της ελληνικής ιστορίας και των κατ’ επάγγελμα συκοφαντών του λαού μας.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει μια αδιαμφισβήτητη πρωτιά πάνω σ’ αυτό, που του εξασφάλισε το περίφημο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για το 1821. Όμως, το τρόπαιο αυτό άλλαξε πλέον χέρια και η κατοχή του διαμφισβητείται πλέον από δύο αριστοτέχνες του είδους: Την κ. Μ. Ρεπούση και τον κ. Ν. Δήμου.

Σχολάρχης μέχρι στιγμής η κ. Ρεπούση, δεδομένης και της ιστορικής λεοντής της –λεοντής διότι Γαλλική Φιλολογία έχει σπουδάσει η γυναίκα– αφού συνωθήθηκε με τα πλήθη στην παραλία της Σμύρνης, ανήγαγε την Ιερή Συμμαχία στον ΟΗΕ της εποχής, τάχθηκε –ιστορικός αυτή υποτίθεται– υπέρ της διαγραφής της ιστορικής μνήμης και καταδίκασε τις παρελάσεις ως μεταξικό κατάλοιπο, αφού προηγουμένως καταπόντισε αύτανδρη την ατυχή κ. Γιαννάκου, που είχε την ατυχή έμπνευση της εισαγωγής του κατάπτυστου βιβλίου της, ως βιβλίο της Ιστορίας της 6ης Δημοτικού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ελλάδα, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

Lazio: Η ελπίδα για το νερό έρχεται από την Ιταλία!

Posted by βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο 1 Απριλίου 2014

Την προηγούμενη εβδομάδα, η τοπική κυβέρνηση της Lazio (ιταλική περιφέρεια που περιλαμβάνει τη Ρώμη με πληθυσμό 5,7 εκατομμυρίων κατοίκων) ενέκρινε ένα περιφερειακό νόμο σύμφωνα με τον οποίο

  •  το νερό δηλώνεται ως κοινό αγαθό και αναγνωρίζεται το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό,

  •  αναγνωρίζεται ότι το νερό αποτελεί υπηρεσία δημόσιου συμφέροντος και ως εκ τούτο δεν υπόκειται σε αναγκαστική υποβολή προσφορών μέσω διαγωνισμού,

  • προβλέπεται η διαχείριση του νερού να γίνεται βάσει μη κερδοσκοπικών κριτηρίων,

  • προβλέπεται για τις κοινότητες η δυνατότητα συμμετοχής του κοινού στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων στη διαχείριση του νερού,

  • προβλέπεται η δημιουργία ενός περιφερειακού ταμείου που θα βοηθήσει τις κοινότητες να επαναδημοτικοποιήσουν τις υπηρεσίες ύδρευσης τους,

  • προβλέπεται, με βάση την αλληλεγγύη, η δημιουργία ενός περιφερειακού ταμείου για την υποστήριξη μη κερδοσκοπικών συνεργασιών(συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων φορέων) προκειμένου να επεκταθεί η πρόσβαση στο νερό στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Ο περιφερειακός νόμος εγκρίθηκε ως αποτέλεσμα της συνεχούς κοινωνικής κινητοποίησης (πράγματι, ο νόμος αποτελεί παράδειγμα λαϊκής νομοθεσίας, δηλαδή το αρχικό κείμενο προήχθη από μία δημοφιλή ψηφοφορία η οποία υπογράφτηκε από 37.000 πολίτες και 40 κοινότητες) Το τελικό κείμενο αναμένεται να εγκριθεί από την περιφερειακή κυβέρνηση της Λάτσιο μέσα στην επόμενη εβδομάδα, αλλά οι παραπάνω αρχές πρέπει να παραμείνουν).

 

http://www.savegreekwater.org/?p=3989

Posted in Ευρώπη, Κοινωνία - Οικονομία - Περιβάλλον | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: